Ppolska.starec← UrzadnikВойти

II SAB/Sz 175/21

Sądy administracyjne2021-12-10
Sygnatura
II SAB/Sz 175/21
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia
2021-12-10
Rodzaj
Postanowienie WSA w Szczecinie

Sędziowie

Krzysztof Szydłowski

Rozstrzygnięcie

Odrzucono skargę

Treść orzeczenia

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący asesor WSA Krzysztof Szydłowski po rozpatrzeniu w dniu 10 grudnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi N. K. na bezczynność Wojewody w przedmiocie rozpoznania wniosku o zezwolenie na pobyt czasowy i pracę postanawia: 1. odrzucić skargę 2. zwrócić skarżącej N. K. kwotę [...]zł (słownie: [...] złotych) tytułem uiszczonego wpisu od skargi UZASADNIENIE Pismem z dnia 27 października 2021 r., N. K., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na bezczynność Wojewody w przedmiocie rozpoznania wniosku o zezwolenie na pobyt czasowy i pracę dla skarżącej. W powyższym piśmie skarżąca wskazała, że wnioskiem o zezwolenie na pobyt czasowy i pracę wystąpiła do organu administracji w dniu 29 września 2020 r. W dniu 22 stycznia 2021 r. wystąpiła z ponagleniem, a następnie w dniu 19 października 2021 r. ze skargą, jednakże organ w dalszym ciągu pozostaje bezczynny. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie wskazując, iż skarżąca wprawdzie wystąpiła pismem z 22 stycznia 2021 r. z ponagleniem, jednakże kolejnym pismem, z 29 lutego 2021 r., złożyła oświadczenie o cofnięciu ponaglenia. Wskazał także, iż 27 maja 2021 r. wydał rozstrzygniecie kończące powyższą sprawę. Jak wynika z akt sprawy, w dniu 27 maja 2021 r. Wojewoda wydał decyzję [...] udzielającą skarżącej zezwolenia na pobyt czasowy i pracę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej do 22 września 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Na wstępie wyjaśnienia wymaga, że w przypadku wniesienia skargi, sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."), Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. W myśl art. 52 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (§ 1). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (§ 2). Z kolei stosownie do art. 53 § 2b p.p.s.a. skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. W przypadku skarg na bezczynność organu wyczerpanie środków zaskarżenia następuje poprzez wniesienie przez stronę ponaglenia przewidzianego w art. 37 § 1 pkt 1 ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 735 z późn. zm. - dalej "k.p.a."). Przepis ten stanowi, że stronie przysługuje prawo do wniesienia ponaglenia jeżeli nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 k.p.a. (bezczynność). Natomiast § 3 tego przepisu nakazuje wnosić ponaglenie do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie (pkt 1); do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia (pkt 2). Z powołanych wyżej przepisów wynika, że wniesienie ponaglenia, o którym mowa w art. 37 k.p.a., stanowi niezbędny warunek złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na bezczynność organu administracji publicznej. Takie też stanowisko jest konsekwentnie prezentowane w orzecznictwie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w składzie 7 sędziów z dnia 2 września 2020 r. sygn. akt II OSK 3732/18, postanowienia NSA z dnia 8 lutego 2021 r. sygn. akt I OSK 2754/20 i 23 lutego 2021 r. sygn. akt I OSK 950/19, dostępne w Internecie w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Tym samym skargę do sądu administracyjnego na bezczynność organu odwoławczego, stosownie do art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a., musi poprzedzać tego rodzaju środek prawny. W przedmiotowej sprawie powyższy warunek nie został spełniony. Wprawdzie skarżąca wniosła ponaglenie, jednakże wobec jego późniejszego cofnięcia, co skutkowało umorzeniem postępowania wywołanego ponagleniem przez Szefa Urzędu Do Spraw Cudzoziemców (postanowienie z 13 kwietnia 2021 r. – k.66), nie sposób uznać aby ów środek zaskarżenia został wyczerpany. Takim środkiem nie była też skarga administracyjna z 19 października 2021 r., która została wniesiona na podstawie art. 277 k.p.a. W tej sytuacji przyjąć należy, że skarżąca nie wyczerpała środka zaskarżenia postaci ponaglenia do organu wyższego stopnia, a tym samym nie spełniła jednego z niezbędnych warunków do wniesienia skargi do sądu. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., skargę odrzucił (pkt 1). Wobec powyższego zasadnym jest również zwrócenie skarżącej w całości uiszczonego przez nią wpisu sądowego (tj. kwoty [...]zł), o czym Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia, stosownie do art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a. (pkt 2).