II OSK 1917/11

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Wojciech Mazur po rozpoznaniu w dniu 20 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Marszałka Województwa Zachodniopomorskiego – Zachodniopomorskiego Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych w Szczecinie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej Marszałka Województwa Zachodniopomorskiego – Zachodniopomorskiego Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych w Szczecinie od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 06 czerwca 2011 r., sygn. akt VII SA/Wa 82/11 oddalającego skargę Marszałka Województwa Zachodniopomorskiego – Zachodniopomorskiego Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych w Szczecinie na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2010 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy zmiany decyzji postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. UZASADNIENIE Zaskarżonym wyrokiem z dnia 06 czerwca 2011 r., sygn. akt VII SA/Wa 82/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę Marszałka Województwa Zachodniopomorskiego - Zachodniopomorskiego Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych w Szczecinie na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2010 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy zmiany decyzji. Marszałek Województwa Zachodniopomorskiego –Zachodniopomorski Zarząd Melioracji i Urządzeń Wodnych złożył skargę kasacyjną od tego wyroku, wnosząc o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Warszawie z dnia [...] listopada 2010 r. oraz poprzedzającej ją decyzji Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Szczecinie z dnia [...] lutego 2008 r., znak: [...] w części dotyczącej obowiązku odtworzenia kanału ulgi w sposób zapewniający migrację ryb – do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia sprawy. Uzasadniając wniosek skarżący podniósł, iż wykonanie nakazu związanego z "odtworzeniem kanału ulgi w sposób zapewniający migrację ryb" nałożonego w/w decyzją prowadziłoby do niecelowego wydatkowania środków publicznych o szacowanej wartości około 600.000,00 zł (słownie: sześćset tysięcy złotych). Powyższe środki finansowe wyrażone kwotą znacznej wielkości, pochodziłyby z budżetowych środków publicznych Państwa, które mogłyby być przeznaczone na inne kluczowe zadania statutowe skarżącego, a związane np. z zabezpieczeniem przeciwpowodziowym miast i terenów wiejskich w celu ochrony zdrowia, życia i mienia. Pełnomocnik skarżącego podniósł, iż w przypadku podjęcia realizacji przedmiotowej przepławki skarżący musiałby odstąpić od realizacji niektórych zadań ujętych w Wieloletnim Programie Inwestycyjnym takich jak: "Odbudowa wału przeciwpowodziowego Zastań w km 12+950 - 14+250 nad rzeką Dziwną", "Odbudowa wału przeciwpowodziowego Sierosław w km 11+200 - 11+700 nad rzeką Dziwną", "Odbudowa wału przeciwpowodziowego Kamień-Grabowo w km 0+222 - 1+080 nad rzeką Świniec", "Odbudowa wału przeciwpowodziowego Kołczewo w km 0+310 - 0+810 oraz 0+000 - 0+850 nad kanałem Kołczewo C i jeziorem Koprowo" oraz "Odbudowa wału przeciwpowodziowego Kołczewo-Chynowo w km 0+310 — 0+810 nad Kanałem Kołczewo C". Pełnomocnik skarżącego nadmienił, że wymienione, planowane do realizacji inwestycje stanowią części składowe systemu zabezpieczeń przeciwpowodziowych chroniących obszary gminy Kamień Pomorski i nie podjęcie realizacji któregoś z powyższych zadań będzie miało wpływ na prawidłowe działanie całego systemu. Zatem w ocenie pełnomocnika skarżącego wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonych decyzji uzasadniony jest wysokimi kosztami ich wykonania (ok. 600.000,00 zł) oraz nieodwracalnymi skutkami związanymi z realizacją decyzji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r., Nr 153, poz. 1270, dalej zwana: "p.p.s.a.").wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po oddaleniu skargi, skarżący, który wniósł skargę kasacyjną może wystąpić z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonego do sądu aktu administracyjnego (por. uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 kwietnia 2007 r., sygn. akt I GPS 1/07). Uwzględnienie takiego wniosku jest możliwe, jeżeli spełnione są przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. Stosownie do treści § 3 wskazanego przepisu sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Orzeczenie dotyczące wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji ma fakultatywny charakter, o czym świadczy użyty w cyt. przepisie zwrot "sąd może". Oznacza to, iż sąd może, lecz nie musi wstrzymać wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nawet, jeżeli stwierdzi, iż w rozpoznawanej sprawie występują przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. Zaskarżona decyzja może wywołać wobec skarżącego niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Naczelny Sąd Administracyjny podziela tym samym argumentację podniesioną przez skarżącego we wniosku. Należy podkreślić, na co wskazał skarżący, iż wykonanie przez skarżącego nakazu wynikającego z decyzji Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Szczecinie z dnia [...] lutego 2008 r., jest związane z wysokimi kosztami inwestycyjnymi i trudnymi do odwrócenia skutkami, z tego powodu, iż w razie uwzględnienia skargi kasacyjnej może okazać się, że decyzja w zaskarżonym zakresie była wadliwa. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny uważa za uprawdopodobnione, że wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby narazić skarżącego na trudne do odwrócenia skutki. Należy także podkreślić, że celem instytucji wstrzymania wykonania decyzji jest ukształtowanie stosunków do czasu prawomocnego rozpoznania skargi, w zakresie zapobieżenia znacznej szkodzie lub trudnym do odwrócenia skutkom, a nie ocena legalności wyroku. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.