II SA/Ol 779/12

SENTENCJA Dnia 6 listopada 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Glabas Sędziowie Sędzia WSA Ewa Osipuk Sędzia WSA Adam Matuszak (spr.) Protokolant Specjalista Małgorzata Krajewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 listopada 2012 roku sprawy ze skargi C. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", Nr "[...]" w przedmiocie warunków zabudowy oddala skargę. UZASADNIENIE W dniu "[...]" do Urzędu Gminy w "[...]" wpłynął wniosek C. S. o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie dwóch budynków mieszkalnych jednorodzinnych z garażami na działkach nr "[...]" i "[...]". We wniosku określono zapotrzebowanie w urządzenia infrastruktury technicznej i podano parametry inwestycji (powierzchnia zabudowy - do "[...]", kubatura – "[...]", wysokość w kalenicy – "[...]", wysokość dolnej krawędzi okapu elewacji frontowej – "[...]", szerokość elewacji frontowej – "[...]", dach dwuspadowy). Decyzją z dnia "[...]", działająca z upoważnienia Wójta Gminy "[...]" Kierownik Referatu Budownictwa i Zamówień Publicznych w Urzędzie Gminy "[...]", odmówiła ustalenia warunków zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego polegającego na budowie dwóch budynków mieszkalnych jednorodzinnych z garażami na działce nr "[...]" wraz z przyłączami na działce nr "[...]" w obrębie "[...]". W uzasadnieniu decyzji podano, że planowana inwestycja nie spełnia warunków określonych w art. 61 ust. 1 pkt 4 i 5 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717), dalej wskazywanej jako: u. o p. i z. p. W postępowaniu odwoławczym, decyzją z dnia "[...]", Nr "[...]", Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło decyzję będącą przedmiotem odwołania w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. W uzasadnieniu wskazano, że Wójt przedwcześnie uznał, iż planowane zamierzenie inwestycyjne nie spełnia warunków określonych w art. 61 ust. 1 pkt 4 i 5 u. o p. i z. p. Z akt sprawy wynika bowiem, iż część działki nr "[...]" oznaczona jest jako las (LsV – "[...]"), w związku z powyższym w sprawie winien się wypowiedzieć organ współdziałający, a więc Dyrektor Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych. W toku ponownego rozpatrywania sprawy został sporządzony projekt decyzji odmawiającej ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie dwóch budynków mieszkalnych jednorodzinnych wolnostojących z garażami na działce nr "[...]" wraz z przyłączami na działce nr "[...]" w obrębie "[...]". Postanowieniem z dnia "[...]" (znak: "[...]") działający z upoważnienia Dyrektora Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w "[...]", Zastępca Dyrektora ds. Gospodarki Leśnej umorzył postępowanie w sprawie uzgodnienia w zakresie gruntów leśnych projektu decyzji odmawiającej ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie dwóch budynków mieszkalnych jednorodzinnych wolnostojących z garażami na działce nr "[...]" wraz z przyłączami na działce nr "[...]" w obrębie "[...]". W uzasadnieniu wskazał, iż obowiązek uzgadniania dotyczy wyłącznie projektów decyzji pozytywnych, to jest ustalających warunki zabudowy. Decyzją z dnia "[...]", nr "[...]", organ pierwszej instancji odmówił ustalenia warunków zabudowy dla wyżej opisanego zamierzenia inwestycyjnego. W uzasadnieniu decyzji podniesiono tożsame argumenty ze wskazanymi w decyzji z dnia "[...]". Dodano jedynie, że projekt decyzji poddano uzgodnieniom z Regionalnym Dyrektorem Lasów Państwowych w "[...]", który postępowanie umorzył. Po rozpatrzeniu odwołania C. S. od powyższej decyzji, Samorządowe Kolegium Odwoławcze (decyzja z dnia "[...]") uchyliło decyzję będącą przedmiotem odwołania w całości i przekazało sprawę organowi pierwszej instancji do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu wskazano, że w toku ponownego rozpatrywania sprawy, organ pierwszej instancji winien ponownie sporządzić projekt decyzji o warunkach zabudowy, z uwzględnieniem wyników przeprowadzonej analizy funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu i przesłać go do uzgodnienia organom współdziałającym. W toku ponownego rozpatrywania sprawy został sporządzony projekt decyzji ustalającej warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie dwóch budynków mieszkalnych jednorodzinnych wolnostojących z garażami na działce nr "[...]" wraz z przyłączami na działce nr "[...]" w obrębie "[...]". Pismem z dnia "[...]" projekt decyzji został ponownie przesłany do organów uzgadniających, w tym także do Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych. Postanowieniem z dnia "[...]", działający z upoważnienia Dyrektora Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w "[...]" - Zastępca Dyrektora ds. Gospodarki Leśnej odmówił uzgodnienia projektu decyzji ustalającej warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie dwóch budynków mieszkalnych jednorodzinnych wolnostojących z garażami na działce nr "[...]" z przyłączami na działce nr "[...]" w obrębie "[...]", gm. "[...]". Decyzją z dnia "[...]", nr "[...]", Wójt Gminy "[...]" odmówił ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie dwóch budynków mieszkalnych jednorodzinnych wolnostojących z garażami na działce nr "[...]’ wraz z przyłączami na działce nr "[...]" w obrębie ‘[...]". W uzasadnieniu decyzji wskazano, iż w związku z odmową uzgodnienia projektu decyzji dla inwestycji polegającej na budowie dwóch budynków mieszkalnych jednorodzinnych wolnostojących z garażami na działce nr "[...]" wraz z przyłączami na działce nr "[...]" w obrębie "[...]" przez Dyrektora Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w "[...]" nie jest możliwe wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla powyższego zamierzenia inwestycyjnego. Od wyżej wskazanej decyzji organu pierwszej instancji odwołanie w ustawowym terminie wniósł C. S. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie przepisów postępowania oraz ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym poprzez niedokładne wyjaśnienie stanu faktycznego. Wniósł o uchylenie decyzji w całości. W uzasadnieniu powołał się na szereg dokumentów, z których, zdaniem odwołującego się wynika, że działka nr "[...]" nie wymaga zgody na zmianę przeznaczenia gruntów leśnych na cele nieleśne. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia "[...]", nr "[...]", na podstawie art. 59 ust.1, art. 60, art. 61 u. o p. i z. p. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji. Organ odwoławczy wskazał, iż zgodnie z art. 60 ust. 1 u. o p. i z. p., decyzję o warunkach zabudowy wydaje z zastrzeżeniem ust. 3, wójt, burmistrz albo prezydent miasta po uzgodnieniu z organami, o których mowa w art. 53 ust. 4, i uzyskaniu uzgodnień lub decyzji wymaganych przepisami odrębnymi. W niniejszej sprawie uzgodnienie w myśl art. 53 ust. 4 pkt 6 u. o p. i z. p., wymagane jest z organem właściwym w sprawach ochrony gruntów rolnych i leśnych oraz melioracji wodnych - w odniesieniu do gruntów wykorzystywanych na cele rolnicze i leśne w rozumieniu przepisów o gospodarce nieruchomościami. Jak wynika bowiem z wypisu z rejestru gruntów działka nr "[...]" składa się Ps VI, Ls V, Bi. Zgodnie z art. 5 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz. U. z 2004 r., Nr 121, poz. 1266 ze zmianami), organem właściwym w sprawach ochrony gruntów rolnych jest starosta, a gruntów leśnych - Dyrektor Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych. Uzgodnienia dokonuje się w trybie art. 106 k.p.a. Organ odwoławczy podał, iż w doktrynie wskazuje się, że przywołany przepis art. 60 ust. 1 wykorzystuje znaną w prawie administracyjnym instytucję współdziałania w toku załatwiania sprawy. W świetle art. 106 k.p.a., współdziałanie to może następować w różnych formach: opinii, uzgodnienia. W orzecznictwie wielokrotnie podkreślano, że uzgodnienie, w przeciwieństwie do opinii, jest formą o znaczeniu stanowczym, bowiem wiąże organ decydujący w postępowaniu głównym. W uchwale z dnia 15 lutego 1999 r. (OPK 14/98 NSA 1999/3/80) Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że odmowa uzgodnienia decyzji o· warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oznacza, że nie można ustalić dla zamierzonej inwestycji warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. Zakres uzgodnienia, którego dokonuje organ uzgadniający, obejmuje treść decyzji, jaką ma wydać organ prowadzący postępowanie główne uruchomione wnioskiem strony. Zatem organ uzgadniający nie ma wpływu na sposób prowadzenia postępowania w sprawie wydania decyzji, ocenia jedynie jej projekt. Organ decydujący uwzględnia stanowisko organu uzgadniającego wprowadzając zmiany w sporządzonym projekcie decyzji albo w razie odmowy uzgodnienia projektu decyzji wydaje decyzję odmawiającą załatwienia sprawy. Odnosząc powyższe ustalenia na grunt przedmiotowej sprawy, Kolegium stwierdziło, iż postanowieniem z dnia "[...]" działający z upoważnienia Dyrektora Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w "[...]" - Zastępca Dyrektora ds. Gospodarki Leśnej, odmówił uzgodnienia projektu decyzji ustalającej warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie dwóch budynków mieszkalnych jednorodzinnych wolnostojących z garażami na działce nr "[...]" wraz z przyłączami na działce nr "[...]" w obrębie "[...]". W decyzji organ pierwszej instancji powołując się na postanowienie organu współdziałającego odmówił ustalenia warunków zabudowy dla powyższego zamierzenia inwestycyjnego. Z kolei Samorządowe Kolegium Odwoławcze jako organ odwoławczy w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu ma obowiązek w następstwie prawidłowo wniesionego odwołania od decyzji pierwszej instancji sprawę rozpoznać na nowo i ustalić, czy w sprawie miały miejsce wymagane prawem uzgodnienia i czy postanowienia uzgadniające wydane w trybie art. 106 § 5 k.p.a. stały się ostateczne. Organ prowadzący postępowanie główne ma obowiązek ustalić, czy w postępowaniach uzgadniających wykonano obowiązek zawiadomienia stron w trybie art. 106 § 2 k.p.a., czy strony brały w nich udział i czy składały zażalenia na wydane postanowienia oraz jak zakończyło się postępowanie zażaleniowe. Organ prowadzący postępowanie główne nie kontroluje postanowienia organu współdziałającego w takim zakresie, jak organ uprawniony do rozpoznania zażalenia na te postanowienia. Badanie to jest ograniczone tylko do takiego zakresu, aby organ prowadzący mógł stwierdzić, że rzeczywiście do uzgodnień doszło a strony nie były pozbawione możliwości obrony sowich praw. Jest to więc kontrola decyzji głównej (wyrok NSA z dnia 24 stycznia 2008 r., II OSK 1931/06). Organ odwoławczy podkreślił, że wobec powyższego mógł jedynie zbadać, czy skarżący miał możliwość skorzystania ze stosownych gwarancji procesowych odnośnie postanowienia odmawiającego uzgodnienia projektu decyzji. Na obecnym etapie postępowania organ odwoławczy nie może bowiem kwestionować treści merytorycznej postanowienia uzgadniającego i tym bardziej podważać materiał dowodowy na podstawie którego projekt decyzji został uzgodniony. W konsekwencji w wypadku, gdy organ uzgadniający odmówił uzgodnienia przedłożonego projektu decyzji, to organ pierwszej instancji nie mógł ustalić warunków zabudowy dla zamierzonej inwestycji, dlatego decyzję organu pierwszej instancji należało utrzymać w mocy. Nadto Kolegium wyjaśniło skarżącemu, iż nie uzgadnia się projektów decyzji omawiających ustalenia warunków zabudowy. Stąd też, po przesłaniu projektu decyzji odmownej, organ uzgadniający prawidłowo umorzył postępowanie. Stosownie jednak do wskazań zawartych w decyzji Kolegium z dnia "[...]" w toku postępowania organ sporządził kolejny projekt decyzji, tym razem ustalającej warunki zabudowy, który został ponownie przesłany do uzgodnienia. Jeśli zaś odwołujący jest zdania, że postanowienie organu współdziałającego jest wadliwe, ma prawo do wystąpienia z wnioskiem o wyeliminowanie go z obrotu prawnego w trybie nadzwyczajnym. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie wniósł C. S. Wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i wydanie pozytywnej decyzji ustalającej warunki zabudowy dla inwestycji. Zarzucił naruszenie przepisów postępowania oraz ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym poprzez niedokładne wyjaśnienie stanu faktycznego. Powołał się na szereg dokumentów, z których, jego zdaniem wynika, że działka nr "[...]" przeznaczona jest pod zabudowę i nie wymaga zgody na zmianę przeznaczenia gruntów leśnych na cele nieleśne. Zaznaczył, że działka ta oznaczona jest w księdze wieczystej jako Bi – inne tereny zabudowane. Podniósł ponadto, że decyzją z dnia "[...]’ Regionalny Dyrektor Lasów Państwowych umorzył postępowanie jako bezprzedmiotowe. Skoro Dyrektor nie uchylił powyższej prawomocnej decyzji, to nie mógł następnie wydać postanowienia odmawiającego uzgodnienia. W odpowiedzi na skargę, organ odwoławczy podtrzymując stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zmianami) Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej dokonywaną pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Jak wynika z art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej wskazywanej jako: p.p.s.a., wzruszenie zaskarżonego rozstrzygnięcia następuje jedynie wówczas, gdy przedmiotowa kontrola wykaże naruszenie przepisów prawa materialnego lub postępowania w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy. W przedmiotowej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny, dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji, nie stwierdził naruszeń prawa dających podstawę do wyeliminowania jej z obrotu prawnego. Należy zauważyć, że decyzja o warunkach zabudowy jest jedną z dwóch decyzji przewidzianych w art. 4 ust. 2 u. o p. i z. p., obok decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, wydawanych w sytuacji braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Stanowi instrument prawny służący określeniu sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu, nieobjętego ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, z wyjątkiem przewidzianym w art. 86 u. o p. i z. p. oraz w sytuacjach, gdy zmiana zagospodarowania nie wiąże się z realizacją inwestycji celu publicznego. Zgodnie z art. 59 ust. 1 u. o p. i z. p. decyzja taka jest wydawana zarówno wtedy, gdy zmiana zagospodarowania terenu polega na budowie obiektu budowlanego lub wykonaniu innych robót oraz na zmianie sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, jak i wówczas gdy przeprowadzenie robót nie wymaga pozwolenia na budowę oraz gdy zmiana sposobu zagospodarowania terenu nie wymaga podejmowania robót budowlanych. Natomiast kluczowym do wydania decyzji ustalającej warunki zabudowy jest przepis art. 61 ust. 1 u. o p. i z. p., który stanowi, że wydanie decyzji o warunkach zabudowy jest możliwe jedynie w przypadku łącznego spełnienia następujących warunków: 1) co najmniej jedna działka sąsiednia, dostępna z tej samej drogi publicznej, jest zabudowana w sposób pozwalający na określenie wymagań dotyczących nowej zabudowy w zakresie kontynuacji funkcji, parametrów, cech i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu, w tym gabarytów i formy architektonicznej obiektów budowlanych, linii zabudowy oraz intensywności wykorzystania terenu; 2) teren ma dostęp do drogi publicznej; 3) istniejące lub projektowane uzbrojenie terenu, z uwzględnieniem ust. 5, jest wystarczające dla zamierzenia budowlanego; 4) teren nie wymaga uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne albo jest objęty zgodą uzyskaną przy sporządzaniu miejscowych planów, które utraciły moc na podstawie art. 67 ustawy, o której mowa w art. 88 ust. 1; 5) decyzja jest zgodna z przepisami odrębnymi. Wskazany przepis określa precyzyjnie jakie warunki muszą być spełnione aby możliwe było wydanie pozytywnej decyzji w sprawie warunków zabudowy dla przedsięwzięć nie będących inwestycją celu publicznego. Natomiast zgodnie z art. 60 ust. 1 u. o p. i z. p. decyzję o warunkach zabudowy wydaje wójt, burmistrz, prezydent miasta po uzgodnieniu z organami, o których mowa w art. 53 ust. 4 tejże ustawy i uzyskaniu uzgodnień lub decyzji wymaganych przepisami odrębnymi. W niniejszej sprawie niezbędne było zwrócenie się o uzyskanie stosownego uzgodnienia do organu właściwego w sprawach ochrony gruntów rolnych i leśnych oraz melioracji wodnych w odniesieniu do gruntów wykorzystywanych na cele rolnicze i leśne w rozumieniu przepisów o gospodarce nieruchomościami (art. 53 ust. 4 pkt 6 u. o p. i z. p.). Natomiast stosownie do art. 5 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych ( Dz. U. Nr 16, poz. 78 ze zmianami) organem właściwym w sprawach ochrony gruntów rolnych jest starosta, a gruntów leśnych - Dyrektor Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych. Ocena legalności zaskarżonej decyzji wymaga odniesienia się przez Sąd do sprawy w pełnym zakresie, czyli z uwzględnieniem rozstrzygnięć jakie zapadły we wcześniejszym toku postępowania administracyjnego, zwłaszcza w sytuacji gdy istnieje między nimi bezpośredni związek (wyrok NSA W-wa z dnia 23 listopada 2004 r., OSK 807/04). Niewątpliwie w niniejszej sprawie, istotnym dla decyzji organów obu instancji było postanowienie Dyrektora Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w "[...]" z dnia "[...]" o odmowie uzgodnienia przedłożonego projektu decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie dwóch budynków mieszkalnych jednorodzinnych wolnostojących z garażami na działkach nr "[...]" wraz z przyłączami na działce nr "[...]" w obrębie "[...]", Gm. "[...]". Wskazać należy, że uzgodnienie aktu polega na wyrażeniu zgody na konkretną treść proponowanego rozstrzygnięcia, co następuje w trakcie postępowania dotyczącego wydania przedmiotowego aktu. W niniejszej sprawie aktem tym jest decyzja o warunkach zabudowy. Nie jest możliwe wydanie takiej decyzji bez dokonania uzgodnienia wymaganego prawem, albowiem uzgodnienia dotyczą oceny zgodności decyzji z przepisami prawa regulującymi konkretną sprawę, w związku z którą ustawodawca nakłada obowiązek uzgodnienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 13 stycznia 2006 r. (IV SA/Wa 1621/2005) wskazał, iż organ uzgadniający działa opierając się na odpowiednich przepisach, które dotyczą zakresu uzgodnienia. Jest to zazwyczaj organ wyspecjalizowany, dlatego też do jego właściwości należy kontrola zgodności zamierzenia inwestycyjnego z daną regulacją materialnego prawa administracyjnego. Organ uzgadniający nie może wyjść zatem poza ustawowo określony zakres uzgodnienia, a oceny dokonuje z punktu widzenia przepisów prawa powszechnie obowiązującego, regulującego daną kwestię. Z tak określonych granic działania organu uzgadniającego wynika, że odmowa uzgodnienia może nastąpić tylko na podstawie wskazanego wprost przepisu prawa. W ocenie Sądu, Dyrektor Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych nie dopuścił się naruszenia prawa wydając postanowienie o odmowie uzgodnienia przedłożonego mu projektu decyzji odnośnie wskazanej inwestycji. Organ rozstrzygając tą kwestię, trafnie powołał się na art. 53 ust. 4 pkt 6 u. o p. i z. p., stwierdzając, że w przedmiotowej sprawie nie zostały spełnione przesłanki z art. 61 ust. 1 pkt 4 tej ustawy. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że działka, na której planowano inwestycję jest oznaczona na wyrysie mapy z ewidencji, w przeważającej części symbolem Ls czyli jako las. Fakt ten potwierdza również wypis z rejestru gruntów z dnia "[...]", w którym przedmiotową działkę nr "[...]", o powierzchni ogółem "[...]", w części powierzchni "[...]" kwalifikuje się w rodzaju użytku jako las. Wskazać należy, iż regulacja art. 61 ust.1 pkt 4 u. o p. i z. p. koresponduje z regulacją ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych. Ustawę tę należy traktować jako przepisy odrębne, o których mowa w art.. 61 ust. 1 pkt 5 u. o p. i z. p. Wbrew jej unormowaniom nie można zmienić przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolne i nieleśne. Przepis art. 7 tej ustawy stanowi, iż zmiany przeznaczenia takiego gruntu można dokonać tylko w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego za zgodą właściwych organów, a w przedmiotowej sprawie taka zmiana nie miała miejsca. Zgodnie z zasadą nierozstrzygania w sprawie już raz rozstrzygniętej (w drodze postanowienia), organ prowadzący postępowanie nie może po raz kolejny analizować zgodności zamierzenia z przepisami uwzględnionymi przy uzgodnieniu. Uzgodnienie jest bowiem wiążącą formą wpływania przez organ uzgadniający na wydawanie aktów przez organ prowadzący postępowanie. Jeżeli organ wydałby decyzję bez zgody organu uzgadniającego, stanowiłoby to podstawę do wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 6 k.p.a. (Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, Komentarz pod redakcją prof. Z. Niewiadomskiego, str. 439, Rozdział 5, Wydanie 6, Warszawa 2011 r.). Użyty bowiem w art. 53 ust. 4 u. o p. i z. p. zwrot "po uzgodnieniu" rozumieć trzeba w ten sposób, że organ prowadzący postępowanie główne przygotowuje projekt rozstrzygnięcia, na którego podjęcie musi uzyskać przyzwolenie organu współdziałającego. Przyzwolenie lub jego brak winny opierać się na tych elementach przyszłego rozstrzygnięcia, które mieszczą się w zakresie właściwości współdziałającego organu. Brak zgody na pozytywne dla strony załatwienie sprawy wskazuje na konieczność wydania decyzji negatywnej (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 kwietnia 2007 r., sygn. akt II OSK 638, 2006). Zatem organ odwoławczy orzekający w niniejszej sprawie podjął decyzję zgodną z prawem, utrzymując w mocy decyzję Wójta Gminy z dnia "[...]" w sprawie odmowy ustalenia warunków zabudowy dla wnioskowanej inwestycji, wskazując słusznie, że Wójt był związany postanowieniem Dyrektora Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych z dnia "[...]" o odmowie uzgodnienia przedłożonego projektu decyzji. Należy zauważyć, że skarżący na etapie postępowania administracyjnego nie skorzystał z drogi odwoławczej, mimo prawidłowego doręczenia mu w dniu "[...]" (zwrotne potwierdzenie odbioru, k - 209) postanowienia Dyrektora Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w "[...]" z pouczeniem o możliwości wniesienia na nie zażalenia do Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych w Warszawie. Nadto wskazać należy, że projekt decyzji o warunkach zabudowy przygotowuje osoba mająca odpowiednie uprawnienia zawodowe. W przedmiotowej sprawie stosowny projekt sporządził profesjonalista legitymujący się uprawnieniami urbanistycznymi. Rolą organu uzgadniającego jest wprowadzenie zmian w sporządzonym projekcie decyzji albo w razie odmowy uzgodnienia projektu decyzji wydanie decyzji odmawiającej pozytywnego załatwienia sprawy, co miało miejsce w niniejszej sprawie. Zatem słusznie postąpił organ pierwszej instancji przesyłając do uzgodnienia projekt pozytywnej dla skarżącego decyzji, dopiero odmowa uzgodnienia przedłożonego projektu decyzji skutkować musiała wydaniem decyzji o odmowie ustalenia warunków zabudowy. To nie błędny projekt decyzji przesłany do uzgodnienia był przyczyną wydania decyzji odmawiającej ustalenia warunków zabudowy tylko, co raz jeszcze podkreślić należy, brak stosownego uzgodnienia wynikający z chęci zlokalizowania inwestycji na gruntach leśnych. Zmiana przeznaczenia gruntów leśnych na rolne następuje w określonej prawem formie to jest w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Jeżeli obecnie planu zagospodarowania przestrzennego nie ma i w poprzednio obowiązującym planie działka leśna nie była objęta zgodą na zmianę jej przeznaczenia, to zmiana takiego przeznaczenia gruntu nie jest możliwa. W tej sytuacji skarżący nie może domagać się skutecznie zmiany przeznaczenia działki przez Wójta. W niniejszej sprawie Dyrektor Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych wnosił o przesłanie zgody na zmianę przeznaczenia gruntów, nie można jednak tego wniosku traktować jako żądania wydania zgody na zmianę przeznaczenia gruntu. Wniosek powyższy był jedynie pytaniem, gdyż od treści odpowiedzi uzależniona była treść postanowienia w przedmiocie uzgodnienia. Odnosząc się do wniosku skargi dotyczącego wydania przez Sąd decyzji o warunkach zabudowy dla zamierzonej przez skarżącego inwestycji należy wyjaśnić, że Sąd administracyjny w żadnej sytuacji procesowej nie jest uprawniony do wydania takiej decyzji - może to nastąpić wyłącznie w drodze decyzji administracyjnej. Rodzaje rozstrzygnięć Sądu administracyjnego wskazane zostały w art. 145 – 151 p.p.s.a. Tym samym powyższy wniosek okazał się bezprzedmiotowy. Mając powyższe na względzie Sąd na podstawie art. 151 ustawy p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.