I OZ 509/21

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Kremer po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 września 2021 r., sygn. akt I SPP/Wa 246/20 o odrzuceniu sprzeciwu od zarządzenia starszego referendarza sądowego z dnia 24 marca 2021 r. w sprawie ze skargi J. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] października 2019 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku stałego postanawia: 1) sprostować z urzędu oczywistą omyłkę w komparycji postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 września 2021 r., sygn. akt I SPP/Wa 246/20, w ten sposób, że w wierszu siódmym od góry wyrażenie: "po rozpoznaniu w dniu 27 maja 2021 r." zastąpić wyrażeniem: "po rozpoznaniu w dniu 28 września 2021 r."; 2) oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 28 września 2021 r., sygn. akt I SPP/Wa 246/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił sprzeciw J. G. od zarządzenia referendarza sądowego z dnia 24 marca 2021 r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że zarządzeniem z dnia 24 marca 2021 r. starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pozostawił bez rozpoznania wniosek J. G. o przyznanie prawa pomocy. Odpis powyższego zarządzenia wraz z pouczeniem został doręczony J. G. w dniu 20 kwietnia 2021 r. W dniu 30 kwietnia 2021 r. (data stempla pocztowego) skarżący wniósł sprzeciw od powyższego zarządzenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przytoczył treść art. 259 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej powoływanej jako "P.p.s.a." i wskazał, że sprzeciw od opisanego zarządzenia z dnia 24 marca 2021 r. skarżący wniósł w dniu 30 kwietnia 2021 r., podczas gdy ostatnim dniem do wniesienia sprzeciwu był dzień 27 kwietnia 2021 r. Zatem sprzeciw ten został wniesiony z przekroczeniem ustawowego terminu. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł J. G. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 259 § 1 P.p.s.a., od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga uzasadnienia. Sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione, a także sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego, niezawierający uzasadnienia, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym, o czym stanowi art. 259 § 2 P.p.s.a. W rozpoznawanej sprawie odpis zarządzenia z dnia 24 marca 2021 r. o pozostawieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania został doręczony J. G. wraz z prawidłowym pouczeniem o przysługującym prawie do wniesienia sprzeciwu w dniu 20 kwietnia 2021 r., a zatem siedmiodniowy termin do wniesienia sprzeciwu upłynął z dniem 27 kwietnia 2021 r. Przedmiotowy sprzeciw został natomiast wniesiony przez skarżącego w dniu 30 kwietnia 2021 r., a więc z uchybieniem terminu, co uzasadniało jego odrzucenie przez Sąd I instancji na podstawie art. 259 § 2 P.p.s.a. Jednocześnie w myśl art. 156 § 1 P.p.s.a. sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Dodatkowo, zgodnie z art. 156 § 3 w zw. z art. 166 P.p.s.a., jeżeli sprawa toczy się przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, Sąd ten może z urzędu sprostować postanowienie pierwszej instancji. Mając powyższe na uwadze, należy wskazać, że w komparycji zaskarżonego postanowienia Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie błędnie wskazał datę posiedzenia, na którym wydano orzeczenie. Nie ulega bowiem wątpliwości, że sprzeciw J. G. został odrzucony w dniu 28 września 2021 r. Omyłkę tę należało potraktować jako oczywistą i wymagającą sprostowania we wskazanym trybie. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. oraz art. 156 § 1 i 3 w zw. z art. 166 P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.