III SA/Po 816/07

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marzenna Kosewska po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2007r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. M. M. na decyzję Wojewody z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zameldowania postanawia: umorzyć postępowanie /-/ M. Kosewska UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] nr [...] Prezydent Miasta na podstawie art. 47 ust. 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (tekst jedn. Dz. U. z 2006r., Nr. 139, poz. 993 z póź. zm.) oraz art. 108 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071 z póź. zm.) po przeprowadzeniu – na żądanie A. S. – B. – postępowania administracyjnego orzekł o jej zameldowaniu na pobyt stały przy ul. [...] w P. oraz nadał decyzji rygor natychmiastowej wykonalności. Od powyższej decyzji, w terminie, odwołanie – stanowiące uwagi naniesione własnoręcznie na decyzję organu I instancji - wniosła uczestniczka postępowania B. M. M. W uzasadnieniu pisma odwołująca wskazała, iż jako spadkobierczyni połowy nieruchomości odziedziczonej po rodzicach przy ul. [...] w P. nie wyraża zgody na zameldowanie i pobyt A. S. – B. pod powyższym adresem. Decyzją z dnia [...] nr [...] Wojewoda utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Uzasadniając powyższe rozstrzygnięcie organ odwoławczy zaznaczył, iż zameldowanie ma aktualnie wyłącznie charakter rejestracyjny. Wskazał, że organ meldunkowy jest zobowiązany zbadać, czy została spełniona przesłanka warunkująca podjęcie decyzji o zameldowaniu tj. zamieszkiwanie osoby w lokalu z zamiarem stałego (czasowego) w nim pobytu. Podkreślił, że w przedmiotowej sprawie przesłanka ta została spełniona, bowiem fakt, że A. S. – B. zamieszkuje w tym domu została w sposób bezsporny udowodniona. Mieszka ona bowiem w przedmiotowym lokalu od [...] i deklaruje zamiar dalszego pobytu. Wobec powyższego organ odwoławczy zaznaczył, że argumenty przedstawione w odwołaniu – brak zgody na zameldowanie – nie mogą być uwzględnione, nie mają bowiem wpływu na rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie. Podkreślono ponadto, że obowiązek meldunkowy rozumiany jest obecnie jako czynność wyłącznie techniczna, związana z rejestracją ruchu ludności, nie rodzi żadnych uprawnień do lokalu. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego uczestniczka postępowania B. M. M. wyraziła swój sprzeciw wobec zameldowania A. S. – B. – żony jej brata - w domu przy ul. [...] w P. Skarżąca podniosła, że jedynymi właścicielami przedmiotowego domu jest ona i jej brat W. B. Uczestniczka postępowania wskazała, że jej szwagierka karygodnie się odnosiła do jej zmarłej niedawno matki i dlatego nie zasługuje i nie ma żadnego prawa, aby mieszkać w przedmiotowym domu i być tam zameldowana. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie. Zarządzeniem z dnia [...] skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez ustanowienie w terminie 21 dni od doręczenia wezwania pełnomocnika do doręczeń, o którym stanowi art. 299 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r., Nr 153, poz. 1270 z póź. zm.). Pouczono również skarżącą, że w razie niedopełnienia powyższego obowiązku, pisma w postępowaniu sądowym pozostawia się w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia. Zaznaczono również, że nieusunięcie braków formalnych skargi w terminie spowoduje jej odrzucenie. Do dnia dzisiejszego nie wpłynęło do Sądu zwrotne potwierdzenie odbioru powyższego wezwania. Pismem z dnia [...] skarżąca cofnęła skargę oświadczając, że "po przemyśleniu to jej nie da nic". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r., Nr 153, poz. 1270 z póź. zm.) – zwanej dalej p.p.s.a. – skarżący może cofnąć skargę. Przy czym cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Po analizie akt administracyjnych, Sąd doszedł do przekonania, że w przedmiotowej sprawie cofnięcie skargi jest dopuszczalne, gdyż nie zmierza ono do obejścia prawa ani nie spowodowałoby utrzymania w mocy decyzji dotkniętej wadą nieważności. Należy bowiem wskazać - za organem odwoławczym - na treść art. 9 ust. 2b ustawy z dnia 10 kwietnia 1974r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (tekst jedn. Dz.U. z 2006r., Nr 139, poz. 993 z póź. zm.), zgodnie z którym zameldowanie w lokalu służy wyłącznie celom ewidencyjnym i ma na celu potwierdzenie faktu pobytu w tym lokalu. Ponadto art. 5 w/w ustawy nakłada na każdego obywatela obowiązek meldunkowy. Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Mając na względzie powyższe, Sąd orzekł na podstawie art. 60 p.p.s.a. w zw. z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., jak w sentencji postanowienia. /-/ M. Kosewska K.P.d