II SA/Kr 1216/12

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Szkodzińska Sędziowie: NSA Joanna Tuszyńska WSA Jacek Bursa (spr.) Protokolant: Katarzyna Zbylut po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 listopada 2012 r. sprawy ze skargi B.T. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 21 maja 2012 r., nr [...] w przedmiocie uznania zarzutów za nieuzasadnione skargę oddala UZASADNIENIE wyroku z dnia 6 listopada 2012 r. Prezydent Miasta K. postanowieniem z dnia 11 stycznia 2012 r. nr [....] uznał za nieuzasadnione zgłoszone przez zobowiązaną B.T. zarzuty w toczącym się postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym na podstawie tytułu wykonawczego nr [....] z dnia 3 sierpnia 2011 r. Ustosunkowując się do zarzutu Prezydent wskazał, że zgodnie z przesłanym przez Wierzyciela - Zarząd Infrastruktury Komunalnej i Transportu - stanowiskiem Wydziału Geodezji Urzędu Miasta K. znak: [....] z dnia 2 stycznia 2012 r. i dokumentami stanowiącymi archiwalny zasób Geodezji UMK, działka nr [....] obr. [....] jedn. ew. [....] będąca przedmiotem postępowania egzekucyjnego nadal figuruje w operacie ewidencji gruntów i budynków. Na powyższe postanowienie zażalenie w ustawowym terminie złożyła B.T. reprezentowana przez pełnomocnika adwokata T.T . W uzasadnieniu wskazano, iż Prezydent Miasta K. działający jako organ egzekucyjny na podstawie tytułu wykonawczego nr [....] , wszczął postępowanie dotyczące wydania nieruchomości położonej w K. , oznaczonej jako działka ewid. nr [....] o pow. 1,0120 ha, obr.87, jedn. ew. [....] oraz w przedmiocie nałożenia opłaty za upomnienie w tym postępowaniu, który to tytuł został doręczony zobowiązanej w dniu 29 listopada 2011 r. Stan sprawy przed wydaniem w/w postanowienia wyglądał następująco: B.T. nie wykonała w terminie, dotyczącego jej obowiązku wynikającego z art.16 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (tekst jedn. DZ. U. z 2008 r., Nr 193, poz. 1194 z późn. zm) wynikającego z decyzji administracyjnej nr 6/8 z dnia 9 września 2008 r. nr [....] , utrzymanej w mocy decyzją Wojewody [....] z dnia 12 stycznia 2009 r. nr [....] , dotyczącego wydania nieruchomości położonych w liniach rozgraniczających teren planowanej inwestycji drogowej, pn: "Budowa ulicy [....] w K. wraz z odwodnieniem, oświetleniem i przekładkami kolidującego uzbrojenia", m.in. na działkach nr [....] i nr [....] . W związku z powyższym zaszła konieczność wyegzekwowania przedmiotowego obowiązku. Wierzyciel upomnieniem z dnia 28 czerwca 2011 r. (nr.....) wezwał zobowiązaną B. T. do dobrowolnego wykonania ciążącego na niej obowiązku. Wobec braku dobrowolnego wykonania obowiązku, Prezydent Miasta K. wystawił tytuł wykonawczy nr [....] stosowany w egzekucji o charakterze niepieniężnym. Tytuł wykonawczy został doręczony zobowiązanej równocześnie z postanowieniem o wezwaniu do wykonania obowiązku wydania nieruchomości. W dniu 8 grudnia 2011 r. pełnomocnik zobowiązanej złożył zarzuty. Tytułowi wykonawczemu zarzucił niewykonalność wynikającą z tego, że nieruchomość oznaczona jako działka nr [....] nie istnieje, a zatem przedmiotowego obowiązku zobowiązana nie może wykonać. Nieruchomość została bowiem podzielona w ten sposób, że wyodrębniono z niej działki nr [....] i [....] , zgodnie z operatem z dnia 15 listopada 2011 r., przyjętym do państwowego zasobu geodezyjnego. Powyższe nastąpiło w związku z postępowaniem prowadzonym przez Wojewodę [....] (znak:.......). Tytuł wykonawczy nr [....] dotyczy działki nr [....], a nie dotyczy działek [....] oraz [....] i w tej sytuacji zobowiązana nie wie, jak ma się zachować w sposób adekwatny do wezwania. Strona polemizuje z rozstrzygnięciem zawartym w zaskarżonym postanowieniu - iż zarzuty nie są zasadne bowiem do dnia wydania postanowienia, do Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w Wydziale Geodezji UMK prowadzącego mapę zasadniczą w postaci cyfrowej V-mapa, nie wpłynęła prawomocna decyzja zatwierdzająca podział działki nr [....] . Zdaniem żalącej się rozstrzygniecie opiera się na błędnej wykładni art. 33 pkt. 5 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Jej zdaniem ze stanu faktycznego wprost wynika, iż od momentu wydzielenia działek nr [....] i [....] działka nr [....] nie istnieje, a więc nie może być przedmiotem wykonania obowiązku wynikającego z tytułu wykonawczego. Wobec tego Prezydent Miasta K. błędnie przyjął, że moment doręczenia prawomocnej decyzji zatwierdzającej podział działki ma jakikolwiek wpływ na skuteczność tego podziału. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. postanowieniem z dnia 21 maja 2012 r. sygn. [....] utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie Prezydenta Miasta K. z dnia 11 stycznia 2012 r. nr [....] . W uzasadnieniu wskazano na treść art. 33 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, który to przepis stanowi zamknięty katalog sytuacji, które mogą być podstawą do wniesienia zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego. Dalej w uzasadnieniu postanowienia Kolegium wyjaśniło, że działka nr [....] powstała z podziału działki nr [....] w trybie ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (DZ. U. z 2008 r., Nr 193, poz. 1194) na podstawie operatu przyjętego do powiatowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego z dnia 11 września 2007 r. nr [....] . Powyższy podział został zatwierdzony decyzją z dnia 9 września 2008 r. o ustaleniu lokalizacji drogi nr [....] . Zgodnie z operatem nr [....] przyjętym do zasobu 15 lipca 2011 r., działka nr [....] o pow. 0,0120 ha dzieli się na działki nr [....] i [....] o pow. 0,0037 ha i jest w całości zajęta na pas drogowy. Podział powyższej nieruchomości został opracowany w trybie art. 73 ust. 3a ustawy z dnia 13 października 1998 r. Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz. U nr 133, poz. 872 ze zm). Następnie organ odwoławczy wskazał, że z akt sprawy, a w szczególności z pisma zastępcy Dyrektora Wydziału Geodezji Urzędu Miasta K. wynika, że do dnia 2 stycznia 2012 r. (data pisma) do Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w Wydziale Geodezji UMK, prowadzącego mapę zasadniczą w postaci cyfrowej w systemie V-mapa (numeryczna mapa ewidencyjna jest jedną z nakładek cyfrowej mapy zasadniczej) nie wpłynęła prawomocna decyzja zatwierdzająca podział działki nr [....] . Mając na uwadze powyższe Kolegium podzieliło stanowisko wyrażone przez Prezydenta Miasta K. w zaskarżonym postanowieniu, iż zarzut żalącej się dotyczący niewykonalności obowiązku o charakterze niepieniężnym jest niewykonalny. SKO wskazało, że zgodnie z art. 21 ust.1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2005 r., Nr 240, poz. 2027 z późn. zm.) - podstawę planowania gospodarczego, planowania przestrzennego wymiaru podatków i świadczeń, oznaczenia nieruchomości w księgach wieczystych, statystyki publicznej, gospodarki nieruchomościami oraz ewidencji gospodarstw rolnych stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków. Zatem w ocenie Kolegium, skoro działka nr [....] nadał figuruje w ewidencji gruntów to nie ma przeszkód do prowadzenia egzekucji, ponieważ przedmiot egzekucji istnieje i egzekucja jest wykonalna. Pismem nadanym w dniu 12 lipca 2012 r. B.T. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na postanowienie SKO w K. z dnia 21 maja 2012 r. sygn. [....] Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie: 1. art. 144 w związku z art. 138 § 1 pkt 1 kpa w związku z art. 33 pkt 5 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, polegające na utrzymaniu w mocy postanowienia Prezydenta Miasta K. z dnia 11 stycznia 2012 r., mimo że postanowienie to niesłusznie odmawiało uwzględnienia zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej, wszczętej na podstawie tytułu wykonawczego TYT-3 wydanego przez Prezydenta Miasta K. w dniu 3 sierpnia 2011 r. nr [....] , dotyczącego wydania nieruchomości położonej w K. , oznaczonej jako działka ewid. nr [....] , która to działka na dzień zgłoszenia zarzutów już nie istniała, a zatem przedmiotowy obowiązek był niewykonalny gdyż działki ewid. nr [....] nie można było wydać; 2. art. 144 w związku z art. 138 § 1 pkt 1 kpa w związku z art. 73.1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną w związku z art. 33 pkt 5 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, polegające na utrzymaniu w mocy postanowienia Prezydenta Miasta K. z dnia 11 stycznia 2012 r. z powołaniem się na brak wykreślenia z ewidencji gruntów i budynków działki ewidencyjnej nr [....] i wpisu do ewidencji w jej miejsce działek ewidencyjnych nr [....] i [....] , mimo że okoliczność ta jest bez znaczenia dla bytu prawnego w/w działek, z jednoczesnym pominięciem skutków prawnych wydania ostatecznej decyzji Wojewody [....] z dnia 30 września 2011 r. znak: [....] ; 3. art. 144 w związku z art. 138 § 1 pkt 1 kpa w związku z art. 21.1 prawa geodezyjnego i kartograficznego w związku z art. 33 pkt 5 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, polegające na błędnym wskazaniu art. 21.1 prawa geodezyjnego i kartograficznego jako podstawy prawnej powstania działek nr [....] i [....] , a tym samym zlikwidowania działki nr ewid. [....] jako samodzielnej nieruchomości. Skarżąca wniosła o: 1. uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego je postanowienia Prezydenta Miasta K. z dnia 11 stycznia 2012 r. znak: [....] i umorzenie postępowania egzekucyjnego w sprawie; 2. ewentualnie o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi drugiej instancji; 3. w każdym wypadku - o dołączenie do akt sprawy akt postępowania administracyjnego prowadzonego przez Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej w sprawie znak: [....] i przeprowadzenie dowodu z wydanej w wyniku tego postępowania ostatecznej decyzji z dnia 12 marca 2012 r. utrzymującej w mocy decyzję Wojewody [....] z dnia 30 września 2011 r. znak: [....] , stwierdzającą nabycie z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r. przez Gminę K. prawa własności nieruchomości zajętej pod drogę publiczną - ul. [....] , położonej w K. , obręb [....] , jedn. ewid. [....] , oznaczonej jako działka nr [....] . W uzasadnieniu skarżąca stwierdziła, że nie zgadza się z argumentacją Kolegium wyrażoną w treści zaskarżonego postanowienia. Napisała, że w sprawie przedmiotem wydania mogła być wyłącznie nieruchomość oznaczona jako działka nr ewid. [....] , podczas gdy nieruchomość oznaczona jako działka o nr [....] na dzień wniesienia zarzutów oraz na dzień wydania zaskarżonego postanowienia nie istniała już w sensie prawnym, w państwowym zasobie geodezyjnym. Została bowiem podzielona w ten sposób, że wydzielono z niej działki o nr ewid. [....] i [....] . Nadto skarżąca podniosła, że SKO błędnie przyjęło, iż moment doręczenia prawomocnej decyzji zatwierdzającej podział działki nr [....] do Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w Wydziale Geodezji UMK ma jakikolwiek wpływ na skuteczność tego podziału. W odpowiedzi na skargę SKO w K. podtrzymało swoje dotychczasowe stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu wnosząc o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a.", sądy administracyjne powołane są do kontroli działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi, stosownie do treści art. 134 § 1 p.p.s.a., a orzekanie – w myśl art. 135 p.p.s.a. - następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania, w której został wydany zaskarżony akt. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie rozważań prawnych wskazać należy, że choć nie są trafne argumenty organu, iż okoliczność nie wpłynięcia do Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej prawomocnej decyzji zatwierdzającej podział działki nr [....] , czyni w związku z treścią art. 21 ust. 1 prawa geodezyjnego i kartograficznego zarzut skarżącej bezzasadnym, to jednak skarga nie może być uwzględniona. Powyższe uchybienie nie miało bowiem wpływu na wynik sprawy, a organ ostatecznie doszedł do trafnej konkluzji, że w przedmiotowym wypadku nie zachodzi niewykonalność obowiązku o charakterze niepieniężnym. Zgodnie bowiem z treścią art. art. 33 pkt. 5 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, podstawą zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej może być niewykonalność obowiązku o charakterze niepieniężnym. Jak wskazuje się w orzecznictwie sądowym, niewykonalność obowiązku niepieniężnego musi mieć charakter obiektywny. Obowiązek taki musi być niemożliwy do wykonania nawet przy uwzględnieniu aktualnych osiągnięć wiedzy i techniki. Bez znaczenia są w tym przypadku ewentualne utrudnienia, czy koszty. (wyrok NSA z dnia 8 lutego 2006 r., II OSK 509/05, LEX nr 196712). W przedmiotowym wypadku skarżąca na uzasadnienie zarzutu niewykonalności obowiązku o charakterze niepieniężnym podała, że działka o nr [....] wymieniona w tytule wykonawczym nie istnieje, ponieważ została podzielona na dwie nowe działki o nr [....] i nr [....] . W ocenie skarżącej oznacza to, że przedmiot egzekucji, tj działka o nr [....] przestał istnieć. Z poglądem tym nie można się jednak zgodzić. Przedmiotowe postępowanie egzekucyjne dotyczy bowiem egzekucji z nieruchomości, która posiadała określony numer ewidencyjny, dzięki któremu istnieje możliwość zidentyfikowania tej nieruchomości i jej granic w terenie. Fakt podziału tej nieruchomości na dwie mniejsze działki oznacza jedynie tyle, że przedmiotem egzekucji pozostaje nadal ta sama nieruchomość, w granicach dawnej działki o nr ewidencyjnym [....] . Natomiast ani przedmiot egzekucji nie przestał istnieć, ani też egzekucja ta nie stała się niewykonalna. Nie można też zgodzić się z zarzutem nawiązującym do definicji działki gruntu wskazanej w ustawie z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami. Przedmiotem egzekucji w postępowaniu egzekucyjnym w administracji jest bowiem nieruchomość, a nie działka gruntu w rozumieniu art. 4 pkt 3 u.g.n. Natomiast działka gruntu może w myśl przywołanej definicji stanowić część lub całość nieruchomości, która to nieruchomość jako taka jest przedmiotem egzekucji. Przechodząc do dalszej oceny zaskarżonego postanowienia należy wskazać, że w myśl art. 34 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, zarzuty zgłoszone na podstawie art. 33 pkt 1-7, 9 i 10, a przy egzekucji obowiązków o charakterze niepieniężnym - także na podstawie art. 33 pkt 8, organ egzekucyjny rozpatruje po uzyskaniu stanowiska wierzyciela w zakresie zgłoszonych zarzutów, z tym że w zakresie zarzutów, o których mowa w art. 33 pkt 1-5, wypowiedź wierzyciela jest dla organu egzekucyjnego wiążąca. W przedmiotowym wypadku organ egzekucyjny nie uzyskiwał stanowiska wierzyciela w zakresie zgłoszonego zarzutu. Nie świadczy to jednak o wadliwości zaskarżonego aktu. Tutejszy sąd podziela bowiem pogląd wyrażony w uchwale składu 7 sędziów NSA z dnia 25 czerwca 2007 r. (I FPS 4/06, ONSAiWSA 2007, nr 5, poz. 112), iż wydanie postanowienia zawierającego stanowisko wierzyciela w zakresie zgłoszonych zarzutów, o których mowa w art. 34 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jedn.: Dz. U. z 2002 r. Nr 110, poz. 968 z późn. zm.), w przypadku gdy wierzycielem jest Skarb Państwa reprezentowany przez kierownika statio fisci - naczelnika urzędu skarbowego, który jednocześnie jest organem egzekucyjnym, należy uznać za bezprzedmiotowe. W związku z powołaną uchwałą, w orzecznictwie utrwalił się pogląd, że w wypadku gdy wierzyciel i organ egzekucyjny to jeden i ten sam podmiot, przeprowadzenie postępowania procedowania przewidzianego w art. 34 § 1 u.p.e.a. jest oczywiście bezprzedmiotowe, gdyż nie tylko nie chroni uprawnień zobowiązanego, ale narusza ponadto interesy wierzyciela, prowadząc do oczywistego przedłużenia czasu trwania postępowania egzekucyjnego (wyrok WSA w Poznaniu z dnia 21 lipca 2009 r., I SA/Po 506/09, http://orzeczenia.nsa.gov.pl/; wyroki NSA: z dnia 27 maja 2009 r., II GSK 980/08, LEX nr 513118, z dnia 7 czerwca 2006 r., II FSK 775/05, LEX nr 270329, z dnia 20 grudnia 2005 r., FSK 2677/04, LEX nr 190895, z dnia 11 października 2005 r., II FSK 609/05, LEX nr 217409; wyrok WSA w Szczecinie z dnia 27 stycznia 2005 r., I SA/Sz 486/04, LEX nr 300525). Mając na uwadze, że taka właśnie sytuacja zachodzi w przedmiotowym wypadku, gdyż wierzyciel tj Zarząd Infrastruktury Komunalnej i Transportu w K. jest jednostką budżetową organu egzekucyjnego tj Prezydenta Miasta K. (m.i. k.1 a.a.), przeprowadzenie postępowania przewidzianego w art. 34 § 1 u.p.e.a. było bezprzedmiotowe. Mając zatem na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 151 p.p.s.a.