II SA/Lu 636/08

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. i T. S. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]. znak [...] w przedmiocie wykonania zastępczego obowiązku rozbiórki p o s t a n a w i a odrzucić skargę. UZASADNIENIE W wykonaniu zarządzenia z dnia 24 października 2008 r. T. i T. S. wezwani zostali do uzupełnienia braków formalnych skargi z dnia 22 sierpnia 2008 r. przez wskazanie, czy popierają skargę, a jeżeli tak, do jej podpisania w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Termin ten upłynął bezskutecznie, gdyż skarżący nie uzupełnili braków skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), dalej zwana p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba ze ustawa stanowi inaczej. W związku z tym, iż skarga T. i T. S. z dnia 22 sierpnia 2008 r. opatrzona została podpisem E. W., która nie może być pełnomocnikiem skarżących w świetle art. 35 § 1 p.p.s.a., skarżący zostali wezwani do wskazania, czy popierają skargę, a jeżeli tak, do jej podpisania. Skarżący nie wykonali wezwania w ciągu siedmiu dni od dnia jego doręczenia, które nastąpiło w dniu 3 listopada 2008 r. W myśl art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuca skargę, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W związku z powyższym, skarga T. i T. S., jako zawierająca braki, których skarżący nie uzupełnili w wyznaczonym terminie, podlega odrzuceniu na podstawie przepisu art. 58 §1 pkt 3 p.p.s.a. Mając powyższe na względzie, orzeczono jak w sentencji.