II SA/Wa 1471/09

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Przemysław Szustakiewicz Sędziowie WSA Ewa Grochowska - Jung Adam Lipiński (spr.) Protokolant Maria Zawada po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 grudnia 2009 r. sprawy ze skargi D. S. na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] czerwca 2009 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania: - oddala skargę. UZASADNIENIE Komendant Główny Policji rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] kwietnia 2009 r. delegował funkcjonariusza Policji – D. S. do czasowego pełnienia służby w Komendzie Wojewódzkiej Policji w O. od dnia 20 kwietnia 2009 r. Podstawą delegacji policjanta był art. 36 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2007 r. Nr 43, poz. 277 ze zm.). D. S. wniósł odwołanie od przedmiotowego rozkazu personalnego do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, który na podstawie art. 134 Kpa, postanowieniem z dnia [...] czerwca 2009 r. nr [...], stwierdził niedopuszczalność odwołania. W uzasadnieniu postanowienia organ wskazał, iż oddelegowanie funkcjonariusza nie jest decyzją administracyjną, a zatem nie podlega ono regułom określonym w Kodeksie postępowania administracyjnego. Zgodnie z dyspozycją art. 36 ustawy o Policji, funkcjonariusz może być przeniesiony do pełnienia służby albo delegowany do czasowego pełnienia służby w innej miejscowości z urzędu lub na własną prośbę. Powyższe postanowienie stało się przedmiotem skargi D. S. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której wnosił o uchylenie powyższego postanowienia. W uzasadnieniu skargi podnosił, iż rozkaz personalny z dnia [...] kwietnia 2009 r. ma cechy decyzji administracyjnej, albowiem oddelegowanie miało wpływ na wysokość jego wynagrodzenia oraz poprzez zmianę przełożonego przedłużyło awans. W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej oddalenie, przytaczając argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości na siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Natomiast zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonego rozstrzygnięcia i to z przepisami obowiązującymi w dacie jego wydania. Dokonując kontroli zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia stwierdzić należy, że nie narusza ono prawa, zaś skarga nie jest uzasadniona. Po pierwsze należy stwierdzić, że rozkaz personalny Komendanta Głównego Policji z dnia [...] kwietnia 2009 r. jest aktem oddelegowania funkcjonariusza Policji do czasowego pełnienia służby. Wskazano w nim miejsce czasowego pełnienia służby w okresie oddelegowania – to jest Komendę Wojewódzką Policji w O., określono uprawnienia Komendanta Wojewódzkiego Policji w O. do ustalenia dla oddelegowanego policjanta zakresu zadań i obowiązków. Przedmiotowy rozkaz zawiera elementy opisane w treści art. 36 ust. 1 i ust. 2 ustawy o Policji. Komendant Główny Policji nie określił czasu oddelegowania, jednakże problematykę tę reguluje ust. 3 wskazanego przepisu. Zgodnie z dyspozycją art. 36 ustawy o Policji, funkcjonariusz może być przeniesiony do pełnienia służby albo delegowany do czasowego pełnienia służby w innej miejscowości z urzędu lub na własną prośbę. Czas delegacji nie może przekroczyć 6 miesięcy i może być przedłużony w wyjątkowych przypadkach do 12 miesięcy. Analizując powyższą regulację prawną należy stwierdzić, iż przepis art. 36 ustawy o Policji, daje możliwość delegowania policjanta do czasowego pełnienia służby w innej miejscowości, tym bardziej zatem uprawnia do delegacji funkcjonariusza w tej samej miejscowości (dotychczas policjant pełnił służbę także w O). Skoro rozkaz personalny z dnia [...] kwietnia 2009 r. jest aktem oddelegowania, to mieści się on w granicach dyspozycyjności policjanta. Jest aktem władczym o charakterze wewnętrznym, wynikającym z podległości służbowej. Taki pogląd wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 27 kwietnia 2001 r. w sprawie o sygn. akt II SAB 251/00, (publikowany, LEX nr 55004) podkreślając, iż akty czasowego delegowania policjanta nie są decyzjami administracyjnymi, od których przysługuje odwołanie, zatem nie mają do nich zastosowania przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Zaskarżone postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji stwierdzające, na podstawie art. 134 Kpa, niedopuszczalność odwołania od przedmiotowego rozkazu personalnego jest w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie prawidłowe. Oddelegowanie nie może wpływać na zmianę statusu funkcjonariusza wynikającego z aktu mianowania na konkretne stanowisko w strukturze Policji, a zatem także na jego uposażenie. Skoro policjant twierdzi, iż akt oddelegowania spowodował takie niekorzystne zmiany, ma możliwość żądania wypłaty należnego mu uposażenia. Jednakże jest to całkowicie inna sprawa, która nie może być rozpoznana w niniejszym postępowaniu sądowoadministracyjnym. Z powyższych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji wyroku.