II OW 45/09
Sądy administracyjne2009-11-12
Sygnatura
II OW 45/09
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia
2009-11-12
Rodzaj
Postanowienie NSA
Sędziowie
Alicja Plucińska-FilipowiczJerzy SiegieńZygmunt Niewiadomski
Rozstrzygnięcie
Odrzucono wniosek o wyznaczenie organu właściwego do rozpoznania sprawy
Treść orzeczenia
SENTENCJA
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Alicja Plucińska-Filipowicz (spr.) sędzia NSA Zygmunt Niewiadomski sędzia del. WSA Jerzy Siegień Protokolant Karolina Kubik po rozpoznaniu w dniu 12 listopada 2009 roku na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy z wniosku Dyrektora Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w W. o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Dyrektorem Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w W. a Wójtem Gminy S. w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpatrzenia wniosku w sprawie zmiany decyzji dotyczącej uiszczenia opłat z tytułu wyłączenia gruntów z produkcji leśnej postanawia: wniosek o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego odrzucić.
UZASADNIENIE
II OW 45/09 U z a s a d n i e n i e
Dyrektor Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w W. wystąpił z wnioskiem o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy tym organem i Wójtem Gminy S. wskazując, że postanowieniem z dnia [...] lutego 2009 r. tenże Wójt działając na podstawie art. 65 ( 1 kpa przekazał według właściwości wniosek P. spółka z o.o. w W. w sprawie zmiany nazwy płatnika opłat określonego w decyzji dotyczącej uiszczenia opłat z tytułu wyłączenia gruntów z produkcji leśnej. Zdaniem występującego z wnioskiem o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego decyzja z dnia [...] czerwca 1993 r. o wyłączeniu gruntów z produkcji leśnej opiewająca na Zakład Energetyczny [...] została wydana przez Wójta Gminy S. i jest ostateczna, grunt został trwale wyłączony z produkcji leśnej, zaś ustalone nią opłaty są wpłacane na fundusz ochrony gruntów rolnych. W sprawie nie jest już więc właściwy organ do spraw ochrony lasów, lecz organ gminy. Właściwość organu do zmiany decyzji należy oceniać według art. 150 ( 1 w zw. z art. 151 ( 1 kpa, lub 154 ( 1 i art. 155 kpa, które nie wskazują na to, aby sprawa miała być załatwiona przez wnoszącego o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego.
Odpowiedź na powyższy wniosek złożył Wójt Gminy S. twierdząc, że organem w sprawie właściwym jest organ, który z wnioskiem tym wystąpił. W jego ocenie chodzi o zmianę decyzji dotyczącej ochrony gruntów rolnych i leśnych, zaś organem w tych kwestiach właściwych odnośnie gruntów leśnych, jest Dyrektor Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych. Podnoszony w sprawie fakt dokonania już ostateczną decyzją zmiany przeznaczenia gruntów nie ma w tym zakresie znaczenia.
Naczelny Sąd Administracyjny po zapoznaniu się ze sprawą stwierdził, że nie można uznać, aby miała miejsce taka sytuacja, która wymaga rozstrzygnięcia sporu kompetencyjnego, bowiem nie ma sprawy administracyjnej załatwianej w drodze decyzji, do której stosuje się przepisy kodeksu postępowania administracyjnego o zmianie ostatecznej decyzji administracyjnej, to jest art. 154 lub 155 kpa. Niewątpliwe jest, iż została wydana ostateczna decyzja administracyjna o wyłączeniu gruntów z produkcji leśnej, którą podmiot uprawniony z tej decyzji został zobowiązany do uiszczania z tego tytułu stosownej opłaty. W toku wykonywania decyzji, jak to wynika z oświadczenia P. spółka z o. o. w W., nastąpiły zmiany organizacyjne adresata decyzji /strony uprawnionej z decyzji a zarazem zobowiązanej do ponoszenia ww. opłaty/ i wiążąca się z tym zmiana jego nazwy. Ma więc miejsce instytucja następstwa prawnego podmiotu będącego adresatem ostatecznej decyzji administracyjnej podczas jej wykonywania. Nie ma natomiast podstaw do prowadzenia postępowania administracyjnego w jakimkolwiek z nadzwyczajnych trybów postępowania administracyjnego przewidzianych w kodeksie postępowania administracyjnego.
W tym stanie rzeczy brak jest podstaw do rozstrzygnięcia sporu kompetencyjnego na podstawie art. 15 ( 1 pkt 4 ppsa, zaś sprawę z wniosku o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego, jako bezprzedmiotową, należało umorzyć na podstawie art. 161 ( 1 pkt 3 ppsa.