I OZ 1027/19

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Zbigniew Ślusarczyk po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 lipca 2019 r. sygn. akt IV SA/Wa 1277/18 w sprawie ze skargi K. W. na postanowienie Wojewody [...] z dnia 8 marca 2018 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 26 lipca 2019 r. sygn. akt IV SA/Wa 1277/18, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2018, poz. 1302 ze zm.) dalej zwanej "p.p.s.a.", odrzucił zażalenie K. W. na postanowienie z dnia 13 listopada 2018 r. odrzucające skargę K. W. na postanowienie Wojewody [...] z dnia 8 marca 2018 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia. W uzasadnieniu wskazano, że zażalenie nie zostało opłacone. Zażalenie na to postanowienie złożyła K. W. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z generalną zasadą odpłatności wymiaru sprawiedliwości, strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej (art. 199 p.p.s.a.). W świetle art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W takim przypadku przewodniczący obowiązany jest wezwać wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie pismem z 7 grudnia 2018 r. K. W. wniosła zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 listopada 2018 r. odrzucające jej skargę. Jednocześnie pismem z tej samej daty złożyła wniosek o zwolnienie z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 15 marca 2019 r. referendarz sądowy WSA w Warszawie odmówił przyznania K. W. prawa pomocy. Postanowienie to zostało utrzymane w mocy postanowieniem WSA w Warszawie z dnia 9 maja 2019 r. W tej sytuacji Przewodnicząca Wydziału IV WSA w Warszawie zarządzeniem z dnia 9 maja 2019 r., na podstawie art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a., wezwała K. W. do uiszczenia kwoty 100 zł tytułem wpisu sądowego od zażalenia. Wezwanie zostało doręczone 28 maja 2019 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru, k. 126). Nie zostało zaskarżone, zatem stało się prawomocne. W wyznaczonym w nim siedmiodniowym terminie wpis sądowy od zażalenia nie został uiszczony. Wobec tego Sąd pierwszej instancji zasadnie odrzucił zażalenie jako nieopłacone. Podkreślić należy, że nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy kolejny wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych złożony przez K. W. w piśmie z 4 czerwca 2019 r. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznający sprawę podziela pogląd wyrażany zarówno w orzecznictwie Sądu Najwyższego (por. postanowienie SN z 21 kwietnia 1999 r., I CKN 1461/98, OSNC 1999, nr 11, poz. 196 ; postanowienie SN z 23 lutego 1999 r., I CKN 1064/97, OSNC 1999, nr 9, poz. 153), jak i w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. postanowienia NSA: z 8 maja 2007 r., II FSK 649/06; z 3 lutego 2009 r., I OZ 53/09; z 28 lipca 2009 r., I FZ 252/09 i z 7 lutego 2011 r. II FSK 2274/10), zgodnie z którym ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy, nawet w terminie przewidzianym dla uiszczenia wpisu, nie może uchylić skutków prawomocności pierwotnego rozstrzygnięcia w kwestii prawa pomocy. W takiej sytuacji słusznie Sąd pierwszej instancji uznał, że kolejny wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy nie zawiesił biegu terminu do uiszczenia wpisu sądowego. Zatem skarżąca była zobowiązana do dotrzymania terminu i uiszczenia należnej kwoty, czego jednak nie uczyniła. Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. oddalił zażalenie.