II OSK 3393/19

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Siegień po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku E. Ż. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej E. Ż. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 czerwca 2019 r., sygn. akt VII SA/Wa 2787/18 w sprawie ze skargi E. Ż. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2018 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 7 czerwca 2019 r., sygn. akt VII SA/Wa 2787/18 oddalił skargę E. Ż. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] września 2018 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł E. Ż. W skardze kasacyjnej zawarto także wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302, z późn. zm.), dalej: "ppsa". W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że wykonanie zaskarżonej decyzji może mieć daleko ujemne konsekwencje dla niego jak i mieszkańców – co podnosił przez cały czas trwającego postępowania. W ocenie skarżącego wstrzymanie zapobiegnie ujemnym skutkom złego funkcjonowania instalacji sanitarnej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Na podstawie art. 61 § 3 ppsa sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżanego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z przyjętej wykładni powołanego przepisu wynika, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności dopuszczalne jest również na etapie postępowania kasacyjnego (por. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z 16 kwietnia 2007 r., sygn. akt I GPS 1/07, ONSAiWSA 2007 r., z. 4, poz. 77). Przesłanką wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu jest zajście niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie chodzi przy tym o jakiekolwiek skutki i jakąkolwiek szkodę, ale o szkodę i skutki kwalifikowane, tzn. przekraczające normalne następstwa związane z wykonywaniem aktu. Sąd administracyjny, wydając orzeczenie w omawianym przedmiocie, powinien swoje rozstrzygnięcie oprzeć zarówno o wniosek skarżącego, jak i materiał dowodowy zgromadzony w aktach sprawy i ocenić, czy występują wymienione przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Jednakże uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 22 listopada 2004 r., sygn. akt FZ 474/04, z 31 sierpnia 2004 r., sygn. akt FZ 267/04, z 28 listopada 2012 r., sygn. akt I FSK 1263/12, dostępne w CBOSA http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Zauważyć należy, że zaskarżoną w niniejszej sprawie decyzją, o wstrzymanie której wystąpił skarżący, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z [...] maja 2018 r., znak [...], odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Starosty [...] z [...] października 2016 r., nr [...], w części dotyczącej działki nr ew. [...], a w pozostałym zakresie uchylił tę decyzję i umorzył postępowanie organu pierwszej instancji. Przy czym Starosta [...] wskazaną wyżej ostateczną decyzją z [...] października 2016 r. zatwierdził projekt budowlany i udzielił Gminie [...] pozwolenia na budowę sieci kanalizacji sanitarnej grawitacyjnej i tłocznej wraz z przepompowniami, wewnętrzną instalacją elektryczną zalicznikową, budową zjazdów z dróg gminnych i powiatowych na wskazanych w tej decyzji działkach. Zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja zapadła zatem w trybie nadzwyczajnym. Jednak przepis art. 61 § 3 ppsa rozszerza możliwość wstrzymania aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Kluczowe dla zakresu stosowania tego przepisu będzie mieć zatem znaczenie jakie przyjmie się dla pojęcia "sprawy", w granicach której sąd może wstrzymać wykonanie aktu bądź czynności. Należy przyjąć, że ustawodawca odsyła do sprawy w jej znaczeniu materialnoprawnym, co umożliwia wstrzymanie wykonania również rozstrzygnięcia wydanego w trybie zwykłym, w przypadku wniesienia skargi dotyczącej decyzji wydanej w trybie nadzwyczajnym. Dokonana analiza wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji prowadzi do stwierdzenia, że intencją skarżącego było także żądanie wstrzymania wykonania ostatecznej decyzji wydanej w trybie zwykłym. Skarżący w złożonym wniosku nie uprawdopodobnił jednak przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania decyzji określonych w art. 61 § 3 ppsa. We wniosku nie powołano bowiem wystarczających argumentów, które uzasadniałyby przyjęcie, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub powstania trudnych do odwrócenia skutków. Aby Sąd mógł stwierdzić, czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, strona skarżąca musi przytoczyć istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest zasadne oraz wskazać dlaczego uznała, że osoba uprawniona do prowadzenia robót budowlanych na podstawie ostatecznej decyzji administracyjnej ma ponosić ujemne skutki związane ze wstrzymaniem jej wykonania, skoro to inwestor ponosi ryzyko prowadzenia robót przed rozpoznaniem skargi kasacyjnej przez Naczelny Sąd Administracyjny i to na nim spoczywać będzie obowiązek ewentualnego przywrócenia stanu poprzedniego. Ogólnikowe i gołosłowne wywody skarżącego, dotyczące obawy związanej z zatkaniem się kolektorów kanalizacyjnych, co może spowodować powstanie nieprzyjemnego zapachu oraz zagrożenia zalaniem ściekami, a przez to wywołać ujemne konsekwencje dla skarżącego, nie pozwalają uznać, że wykonanie wskazanej decyzji spowoduje po stronie skarżącej powstanie trudnych do odwrócenia skutków lub znacznej szkody. Niewątpliwie ewentualne wystąpienie wskazanych przez skarżącego okoliczności, będzie dla niego niepożądane, jednak nie są to skutki pewne, wyjątkowe i nieodwracalne. Tym samym powoływane we wniosku okoliczności nie poparte żadnym materiałem dowodowym są niewystarczające do zastosowania instytucji wstrzymania wykonania decyzji. Z powyższych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.