VII SA/Wa 1592/08

SENTENCJA Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie - Ewa Kowalska - Hupko po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi M. M. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2008r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: przyznać skarżącej M. M. prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. UZASADNIENIE W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego M. M. złożyła na urzędowym formularzu wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Z treści wniosku wynika, iż we wspólnym gospodarstwie domowym ze skarżącą pozostaje małżonek oraz pięcioro małoletnich dzieci. Skarżąca posiada dom o powierzchni 11×12m oraz nieruchomość rolną o powierzchni 15,95 ha, zabudowania gospodarcze oraz samochód Peugeot 309 (rok produkcji 1990). M. M. wskazała, iż utrzymuje się wraz z rodziną z gospodarstwa rolnego oraz z zasiłku rodzinnego w wysokości 560 zł. Skarżąca uzasadniając wniosek wskazała ponadto na choroby własne i męża, które wymagają ponoszenia znacznych wydatków na leczenie. W tym stanie rzeczy stwierdzono, co następuje: Stosownie do art. 245 i art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego (...) wówczas, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Biorąc pod uwagę sytuację finansową i rodzinną skarżącej przedstawioną w złożonym wniosku uznać należy, iż uzasadnione jest przyznanie M. M. prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, bowiem wykazane dochody, z których utrzymuje się siedmiooosobowa rodzina nie pozwalają stronie na poniesienie kosztów postępowania. W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).