II OZ 1026/19

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Siegień po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Wójta Gminy C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 września 2019 r., sygn. akt IV SA/Wa 1888/19 odrzucające skargę Wójta Gminy C. na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] czerwca 2019 r., nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 17 września 2019 r., sygn. akt IV SA/Wa 1888/19, powołując się na art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 w zw. z art. 232 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302, z późn. zm.), dalej: "ppsa", odrzucił skargę Wójta Gminy C. na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z [...] czerwca 2019 r., nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej, i nakazał zwrócić stronie skarżącej kwotę 200 zł uiszczoną tytułem wpisu sądowego. Sąd stwierdził, że strona skarżąca pomimo wezwania i pouczenia o skutkach niewykonania wezwań nie uzupełniła w zakreślonym terminie braków skargi przez podanie numeru identyfikacyjnego REGON, a także nie uiściła brakującej kwoty należnego wpisu sądowego od skargi, co uzasadniało odrzucenie skargi. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył Wójt Gminy C., wnosząc o jego uchylenie albo zmianę. Strona skarżąca podniosła, że odrzucenie skargi jest niezasadne albowiem opłata od skargi została uiszczona wraz z wniesieniem skargi w dniu 5 lipca 2019 r., na dowód czego załączono potwierdzenie przelewu. Również wezwanie Sądu do uzupełnienia braków skargi przez podanie numeru identyfikacyjnego REGON było nieuzasadnione, albowiem na stronie trzeciej skargi podany został REGON skarżącej Gminy C. W związku z powyższym, zdaniem strony skarżącej, naruszone zostały przepisy art. 58 § 1 pkt 3 ppsa w zw. z art. 46 § 2 pkt 1c ppsa przez ich niewłaściwe zastosowanie. W zażaleniu wskazano także, że nieodebranie przesyłki skierowanej do strony skarżącej na adres reprezentującego go pełnomocnika nastąpiło przez przeoczenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie pomimo częściowo słusznych zarzutów nie zasługuje na uwzględnienie. Wskazać należy, że zgodnie z art. 57 § 1 ppsa, skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać dodatkowe elementy, o których mowa w pkt 1-3 powołanego przepisu. Przy czym zgodnie z art. 46 § 1 ppsa każde pismo strony powinno zawierać: oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników; oznaczenie rodzaju pisma; osnowę wniosku lub oświadczenia; podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika; wymienienie załączników. Ponadto, zgodnie z art. 46 § 2 pkt 1c ppsa, w przypadku, gdy pismo strony jest pierwszym pismem w sprawie powinno dodatkowo zawierać numer w Krajowym Rejestrze Sądowym, a w przypadku jego braku – numer identyfikacyjny REGON albo numer w innym właściwym rejestrze lub ewidencji, albo numer identyfikacji podatkowej strony wnoszącej pismo, niebędącej osobą fizyczną, która nie ma obowiązku wpisu we właściwym rejestrze lub ewidencji, jeżeli jest ona obowiązana do jego posiadania. A zatem wszystkie wskazane powyżej elementy powinna zawierać skarga strony skarżącej z 5 lipca 2019 r., wniesiona jako pierwsze pismo w rozpoznawanej sprawie. Przy czym z art. 46 § 2 pkt 1c ppsa nie wynika obowiązek umieszczenia wskazanych w tym przepisie danych w nagłówku pisma. Analizując zatem skargę z 5 lipca 2019 r. wniesioną przez Wójta Gminy C. na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z [...] czerwca 2019 r. należy stwierdzić, że na stronie trzeciej skargi podany został numer REGON Gminy C. Powyższe pozwala przyjąć, że umieszczenie wskazanych danych w treści skargi wyczerpuje spełnienie wymagań formalnych z powyższego przepisu. Słusznie podnosi zatem strona wnosząca zażalenie, że wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi w niniejszej sprawie przez podanie numeru identyfikacyjnego REGON, ewentualnie numeru w innym właściwym rejestrze lub ewidencji, albo numeru identyfikacji podatkowej było nieuzasadnione. Tym samym za zasadny uznać należy zarzut naruszenia przepisów art. 58 § 1 pkt 3 ppsa w zw. z art. 46 § 2 pkt 1c ppsa przez ich niewłaściwe zastosowanie. Niezależnie jednak od powyższego podstawą odrzucenia skargi w rozpoznawanej sprawie był również przepis art. 220 § 3 ppsa, który to przepis może stanowić samoistną podstawę odrzucenia skargi. Odnosząc się do tej podstawy odrzucenia skargi zauważyć należy, że stosownie do treści art. 214 § 1 ppsa do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie. Od pism wszczynających postępowanie w danej instancji przed sądem administracyjnym, a więc m.in. od skargi, pobiera się wpis stosunkowy lub stały (art. 230 § 1 ppsa). Przy czym wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W innych sprawach pobiera się wpis stały - art. 231 ppsa. Z normy tej wynika zatem zasada pobierania wpisu stosunkowego w każdym przypadku, gdy zaskarżony akt (niezależnie od tego czy jest to decyzja czy postanowienie) ustala należność pieniężną. Z kolei stosownie do art. 220 § 1 ppsa, sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Natomiast skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 ppsa). Z akt rozpoznawanej sprawy wynika, że strona skarżąca wraz z wniesieniem skargi uiściła w dniu 5 lipca 2019 r. opłatę od skargi w kwocie 200 zł. Okoliczność ta, wbrew twierdzeniom strony wnoszącej zażalenie, nie jest w sprawie kwestionowana. Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest jednak decyzja Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z [...] czerwca 2019 r., nr [...] w przedmiocie wymierzenia Wójtowi Gminy C. kary pieniężnej w wysokości 10.000 zł za niedotrzymanie terminów realizacji zadań, nałożonych na lata 2013 – 2015 w Programie ochrony powietrza dla województwa [...]. Decyzja ta nakłada zatem na stronę skarżącą określone zobowiązanie stanowiące należność pieniężną. Oznacza to, że przedmiotem zaskarżenia w tej sprawie jest należność pieniężna. A zatem prawidłowo Przewodniczący Wydziału IV Sądu pierwszej instancji zarządzeniem z 30 lipca 2019 r. wezwał stronę skarżącą do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z [...] czerwca 2019 r., o kwotę 200 zł, stosownie do § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193, z późn. zm.). Zgodnie bowiem z treścią § 1 pkt 1 ww. rozporządzenia, wpis stosunkowy zależy od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi - do 10.000 zł - 4% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł. Z powyższego wynika, że należny wpis od skargi w rozpoznawanej sprawie wynosi 400 zł. Dlatego też wezwanie do uzupełnienia brakującej kwoty należnego wpisu od skargi było zasadne. Jak zauważył Sąd pierwszej instancji, zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego poprzez uzupełnienie wpisu sądowego od skargi o kwotę 200 zł zostało doręczone pełnomocnikowi strony skarżącej w sposób zastępczy. Po dwukrotnym bezskutecznym awizowaniu pod adresem wskazanym w skardze, przesyłkę złożono do akt ze skutkiem doręczenia. Zgodnie z art. 73 § 1, 2, 3 i 4 ppsa, skutek doręczenia ww. pisma nastąpił 23 sierpnia 2019 r. Ostatnim terminem wykonania wezwania Sądu był zatem dzień 30 sierpnia 2019 r. W wyznaczonym terminie nie uiszczono jednak brakującego wpisu sądowego, czego strona skarżąca nie kwestionuje też w zażaleniu. Trafnie przyjął więc Sąd pierwszej instancji, że brak uiszczenia w wyznaczonym terminie całego należnego wpisu od skargi powoduje, że postępowanie nie mogło być skutecznie uruchomione, co uzasadniało z kolei odrzucenie skargi na podstawie art. 220 § 3 ppsa. Dlatego też Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.