II OSK 130/21

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Marzenna Linska-Wawrzon po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej w przedmiocie sprostowania z urzędu oczywistych omyłek w sprawie ze skargi kasacyjnej Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 czerwca 2020 r. sygn. akt VII SAB/Wa 51/20 w sprawie ze skargi E. J. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego postanawia: 1. sprostować z urzędu oczywistą omyłkę w sentencji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 czerwca 2020 r. sygn. akt VII SAB/Wa 51/20 w ten sposób, że w miejsce nazwiska "J." wpisać "J.", 2. sprostować z urzędu oczywistą omyłkę w sentencji postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 października 2021 sygn. akt II OSK 130/21 w ten sposób, że w miejsce nazwiska "J." wpisać " J.". UZASADNIENIE W myśl art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."), sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Przepis ten, z mocy art. 193 p.p.s.a., stosuje się odpowiednio do postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Zaznaczyć należy, że zgodnie z art. 156 § 3 p.p.s.a. jeżeli sprawa toczy się przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, Sąd ten może z urzędu sprostować wyrok pierwszej instancji. W niniejszej sprawie w sentencji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 czerwca 2020 r. sygn. akt VII SAB/Wa 51/20 a następnie w sentencji postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 października 2021 sygn. akt II OSK 130/21, omyłkowo wpisano nazwisko skarżącej jako "J." podczas gdy powinno być "J.". Z akt sprawy wynika, że pomyłka polegająca na błędnym określeniu nazwiska wyżej wymienionej ma charakter oczywisty. Świadczy o tym treść skargi podpisanej przez E. J., jak też odpowiedź na skargę kasacyjną. Wobec powyższego błędy w podanym zakresie uznać należało za oczywiste omyłki, a tym samym zaszły podstawy do sprostowania wymienionych orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Z tych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia zgodnie z art. 156 § 1 w zw. z art. 193 p.p.s.a. i art. 156 § 3 p.p.s.a.