II OSK 2432/10

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Zofia Flasińska po rozpoznaniu w dniu 13 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej S. P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 11 sierpnia 2010 r., sygn. akt II SA/Sz 122/10 w sprawie ze skargi S. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Koszalinie z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie nieodpłatnego przeniesienia prawa własności działki postanawia: umorzyć postępowanie kasacyjne UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 11 sierpnia 2010 r., sygn. akt II SA/Sz 122/10, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę S. P na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Koszalinie z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie nieodpłatnego przeniesienia prawa własności działki. Od powyższego wyroku skargę kasacyjną wniósł pełnomocnik S. P., który następnie pismem z dnia 1 września 2011 r. cofnął w imieniu skarżącego skargę kasacyjną. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej: p.p.s.a., jeżeli nie ma szczególnych przepisów postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, to stosuje się odpowiednio przepisy postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym. Stosownie zatem do art. 60 p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania (art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a). W przedmiotowej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny nie znalazł podstaw, aby uznać cofnięcie skargi kasacyjnej za niedopuszczalne. W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.