I GZ 386/18

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Lidia Ciechomska-Florek po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia W. R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 16 sierpnia 2018 r., sygn. akt I SA/Gd 702/18 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania decyzji w sprawie ze skargi W. R. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] maja 2018 r., nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek postanawia: oddalić zażalenie UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 16 sierpnia 2018 r., sygn. akt I SA/Gd 702/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku po rozpoznaniu sprawy ze skargi W.R. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] maja 2018 r., nr [...] r. w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek odmówił wstrzymania wykonania decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] lipca 2014 r., nr [...]. Relacjonując stan sprawy Sąd pierwszej instancji podał, że w skardze na decyzję ZUS z dnia [...] maja 2018 r. w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji ZUS z dnia [...] lipca 2014 r., nr [...]w przedmiocie odpowiedzialności W. R. jako byłego członka zarządu O. Spółki z o.o. w Ł. za zaległości z tytułu składek. Według Sądu pierwszej instancji wniosek skarżącej nie mógł zostać uwzględniony ponieważ decyzja ZUS z dnia [...] lipca 2014 r. w przedmiocie odpowiedzialności byłego członka zarządu za zaległości z tytułu składek nie mieści się w pojęciu "w granicach tej samej sprawy", w postępowaniu wszczętym wnioskiem o umorzenie należności wynikających z tej decyzji. Nie ma tu bowiem tożsamości skonkretyzowanego stosunku administracyjnoprawnego/identyczności przedmiotu tego stosunku. Sąd wskazał, że użyte w treści przepisu 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369) sformułowanie "w granicach tej samej sprawy" należy interpretować na tle art. 3 § 2 p.p.s.a., który wskazuje na przedmiot sądowej kontroli, a także art. 134 i 135 p.p.s.a., które regulują zakres sądowej kontroli. Terminy "granice tej samej sprawy" i "granice sprawy, której dotyczy skarga" zakreślają zbliżone ramy prawne. W związku z tym treścią art. 61 § 3 p.p.s.a. objęte będą zarówno akty wydane w pierwszej instancji, jak i np. akty, w stosunku do których toczy się postępowanie w trybie nadzwyczajnym lub w trybie autokontroli. W konsekwencji Sąd uznał, że wniosek skarżącej o wstrzymanie wykonania w/w decyzji nie mieści się w granicach sprawy zainicjowanej skargą na decyzję ZUS z dnia [...] maja 2018 r. w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła skarżąca. Orzeczeniu zarzuciła naruszenie art. 61 § 3 p.p.s.a. poprzez odmowę wstrzymania wykonania decyzji ZUS wskutek błędnego ustalenia, że decyzja w przedmiocie odpowiedzialności byłego członka zarządu za zaległości z tytułu składek nie mieści się w pojęciu "w granicach tej samej sprawy" w postępowaniu wszczętym wnioskiem o umorzenie należności wynikających z tej decyzji, podczas gdy sprawy te zachowują tożsamość podmiotową i przedmiotową. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. W cytowanym przepisie mowa jest nie tylko o możliwości wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności ale także aktów wydanych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy. Oznacza to, że przedmiotem ochrony tymczasowej może być nie tylko zaskarżony akt lecz także inne akty wydane wcześniej z tym jednak warunkiem, że mieszczą się one "w granicach tej samej sprawy". W rozpoznawanej sprawie przedmiotem skargi do Sądu pierwszej instancji jest decyzja Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] maja 2018 r. w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, a wniosek strony o ochronę tymczasową dotyczy wstrzymania wykonania decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] lipca 2014 r. w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności osoby trzeciej byłego członka zarządu za zaległości z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne. Powstaje więc pytanie jak należy rozumieć sformułowanie odnoszące się do wszystkich postępowań "w granicach tej samej sprawy", a w szczególności czy w granicach sprawy objętej przedmiotem zaskarżenia, mieści się decyzja, na mocy której została rozciągnięta na skarżącego odpowiedzialność za długi O. Spółki z o.o. w Ł. Należy zauważyć, że w art. 134 p.p.s.a. ustawodawca posłużył się zwrotem "w granicach danej sprawy", a w art. 135 p.p.s.a. nakazał stosować przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych lub podjętych "w granicach sprawy, której dotyczy skarga", z odpowiednim zastrzeżeniem. Należy zauważyć, że poprzednio obowiązująca ustawa procesowa z 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368, ze zm.) w art. 29, którego odpowiednikiem na gruncie przepisów p.p.s.a. jest art. 135 także używa zwrotu "w granicach danej sprawy". W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego brak jest podstaw do uznania, iż sens znaczeniowy tych sformułowań miałby różnić się od znaczenia zwrotu z art. 61 § 3 p.p.s.a. "w granicach tej samej sprawy." Naczelny Sąd Administracyjny w składzie siedmiu sędziów w uchwale z dnia 27 czerwca 2000 r. (FPS 12/99, ONSA 2001, nr 1, poz. 7), podjętej wprawdzie pod rządem poprzedniej ustawy procesowej ale zachowującej aktualność także obecnie, stwierdził, że zwrot "w granicach danej sprawy" użyty w art. 29 ustawy z 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.), dotyczy sprawy w ujęciu materialnym, w związku z czym o postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy można mówić wówczas gdy przedmiotem tych postępowań będą sprawy wykazujące tożsamość podmiotową i przedmiotową. Sytuacja taka wystąpi wówczas, gdy akty lub czynności dotyczyć będą tych samych podmiotów, identycznego przedmiotu, stanu faktycznego oraz podstawy prawnej. Podzielając to stanowisko i przenosząc zawartą w nim argumentację na grunt rozpoznawanej sprawy należy stwierdzić, że pomiędzy postępowaniem dotyczącym umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, a postępowaniem w przedmiocie orzeczenia o przeniesieniu odpowiedzialności na osobę trzecią - nie zachodzi tożsamość przedmiotowa. Decyzja z dnia [...] lipca 2014 r. w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności skarżącego za długi O. Spółki z o.o. w Ł. dotyczy bowiem innej sprawy i innego postępowania. Decyzja z dnia z [...] lipca 2014 r. nie podlegała również zaskarżeniu do sądu administracyjnego, lecz do sądu powszechnego. Nie stanowi ona więc aktu wydanego w granicach sprawy objętej decyzją z dnia [...] maja 2018 r. w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne. Oznacza to, że Sąd I instancji prawidłowo odmówił wstrzymania wykonania decyzji z dnia [...] lipca 2014 r. w postępowaniu sądowym prowadzonym w sprawie ze skargi na decyzję z dnia [...] maja 2018 r. W świetle tego, co powiedziano wyżej należało uznać że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu. Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.