III SA/Wa 2050/21

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jarosław Trelka, Sędziowie Sędzia WSA Anna Zaorska (sprawozdawca), Asesor WSA Konrad Aromiński, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 21 października 2021 r. sprawy ze skargi B. sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Szefa Krajowej Administracji Skarbowej z dnia [...] lipca 2021 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie przedłużające termin blokady rachunków bankowych oddala skargę UZASADNIENIE 1. Szef Krajowej Administracji Skarbowej (dalej: "Szef KAS", "Organ") żądaniem z 6 maja 2021 r. wydanym w trybie art. 119zv § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2020 r., poz. 1325 ze zm., dalej "O.p.") dokonał blokady na okres 72 godzin rachunków bankowych prowadzonych na rzecz podmiotu kwalifikowanego B. sp. z o.o. ul. [...], [...] W. (dalej: "Spółka", "Skarżąca"). Z posiadanych przez Organ informacji wynikało, że Spółka może wykorzystywać działalność banków do celów mających związek z wyłudzeniami skarbowymi, o których mowa w art. 119zg pkt 9 lit. a) i b) O.p., a blokada była konieczna, aby temu przeciwdziałać. Następnie Szef KAS postanowieniem z [...] maja 2021 r., przedłużył termin blokady ww. rachunków bankowych na czas oznaczony nie dłuższy niż trzy miesiące, tj. do 11 sierpnia 2021 r., do kwoty 778.021 zł, z uwagi na fakt, iż zachodzi uzasadniona obawa, że Spółka nie wykona istniejącego lub mającego powstać zobowiązania w podatku od towarów i usług przekraczającego równowartość 10.000 euro przeliczonych na złote według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski w ostatnim dniu roboczym roku poprzedzającego rok, w którym wydano wskazane postanowienie. Przedmiotowe postanowienie zostało doręczone Spółce 18 maja 2021 r., zgodnie z informacją zawartą na zwrotnym potwierdzeniu odbioru. 2. Pismem z 2 czerwca 2021 r. Spółka, reprezentowana przez pełnomocnika, złożyła zażalenie na powyższe postanowienie Szefa KAS z [...] maja 2021 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia. W uzasadnieniu przedmiotowego wniosku pełnomocnik wyjaśnił, że Skarżąca w dniu 26 maja 2021 r. powzięła informację o doręczeniu do jej siedziby ww. postanowienia, przy czym przesyłkę pocztową odebrała pani K.W., która nie jest pracownikiem Spółki i nie posiada upoważnienia do odbioru korespondencji. Zdaniem Spółki, odbiór korespondencji nastąpił 19 maja 2021 r., zatem termin na złożenie zażalenia upłynął 26 maja 2021 r., jednakże Spółka o fakcie odbioru listu została powiadomiona dopiero 27 maja 2021 r., zatem nie mogła w terminie złożyć zażalenia. Przedstawiając swoją argumentację Spółka podkreśliła ponadto, że przesłanką przywrócenia terminu jest brak winy podatnika w jego uchybieniu, przy czym wystarczające jest uznanie, że przesłanka ta została uprawdopodobniona. 3. Postanowieniem z [...] lipca 2021 r. Szef KAS działając na podstawie art. 228 § 1 pkt 2 w zw. z art. 219 i art. 119zzb § 4 O.p., stwierdził uchybienie terminowi do wniesienia zażalenia. Postanowieniem z [...] października 2021 r., sygn. akt III SA/Wa 2049/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę na postanowienie Szefa KAS w przedmiocie uchybienia terminowi do wniesienia zażalenia, z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych skargi. 4. Postanowieniem z [...] lipca 202 r. Szef KAS, działając na podstawie art. 162 oraz art. 163 § 2 w zw. z art. 119zzb § 4 O.p., odmówił Skarżącej przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Szefa KAS z [...] maja 2021 r, W pierwszej kolejności Organ wskazał, że Spółka uchybiła terminowi do wniesienia zażalenia. Jak wynika bowiem z akt sprawy, postanowienie Organu z [...] maja 2021 r. zostało nadane na prawidłowy adres siedziby Spółki, zgodny z danymi rejestrowymi, czego zresztą sama Spółka nie kwestionuje. Zgodnie ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru, stanowiącym dowód doręczenia, ww. postanowienie zostało odebrane przez panią K.W. w dniu 18 maja 2021 r. Na przedmiotowym potwierdzeniu umieszczono adnotacje (pieczątki) "Upoważniony pracownik" oraz "Biuro Obsługi [...], [...] W., ul. [...]". Szef KAS zauważył, że jak wynika z informacji przekazanej przez Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w T., Biuro Obsługi [...] w dniu 5 grudnia 2014 r. zawarło ze Spółką umowę najmu lokalu i świadczenia usług organizacyjnych nr [...], której przedmiotem jest m.in. najem lokalu biurowego oznaczonego numerem [...] w celu rejestracyjnym oraz z możliwością korzystania ze stanowisk pracy biurowej, a ponadto świadczenie usług organizacyjnych na rzecz Spółki, w szczególności takich jak obsługa korespondencji, obsługa telefonu, udzielanie podstawowych informacji o firmie. Z powyższej umowy wynika również, że w przypadku korespondencji przychodzącej na adres ww. biura, klient jest zobowiązany do jej bieżącego odbioru. W związku z powyższym Szef KAS stanął na stanowisku, że nie znajduje uzasadnienia argumentacja Spółki, że przedmiotowa przesyłka pocztowa została doręczona osobie nieupoważnionej, która nie jest jej pracownikiem i nie posiada stosownego upoważnienia do odbioru korespondencji. Szef KAS wskazał, że podmiot gospodarczy posiada co prawda dowolność co do trybu czy formy swojej działalności i sposobu wewnętrznej organizacji (chociażby co do zlecenia niektórych spraw podmiotom zewnętrznym), ponosi jednak odpowiedzialność z tytułu ich prawidłowego wykonania i skutków prawnych jakie wywołują. W konsekwencji, w ocenie Organu, przedmiotowe postanowienie zostało skutecznie doręczone Spółce 18 maja 2021 r., zatem termin do wniesienia zażalenia rozpoczął swój bieg od dnia następującego po jego doręczeniu, tj. 19 maja 2021 r. i upłynął 25 maja 2021 r. Szef KAS uznał zatem, że skoro wskazane postanowienie zostało Spółce skutecznie doręczone, to wskazana przez nią we wniosku przyczyna uchybienia terminu do wniesienia zażalenia faktycznie nie zaistniała, co stanowi wystarczającą podstawę do odmowy przywrócenia terminu. Dodatkowo Organ zauważył, że mimo, że Spółka wraz ze złożonym wnioskiem dokonała czynności, dla której ustanowiony jest termin, tj. złożyła zażalenie na przedmiotowe postanowienie, to nie dochowała 7-dniowego terminu na złożenie wniosku o jego przywrócenie. Skoro bowiem zaskarżone postanowienie zostało skutecznie doręczone 18 maja 2021 r., to nadanie wniosku wraz zażaleniem w urzędzie pocztowym w dniu 2 czerwca 2021 r., nastąpiło z uchybieniem powyższego 7-dniowego terminu. Dodatkowo Szef KAS wskazał, że Spółka w uzasadnieniu wniosku jest niekonsekwentna co do wskazania daty powzięcia informacji o doręczeniu zaskarżonego postanowienia, raz wskazuje, że nastąpiło to 26 maja 2021 r., raz, że nastąpiło to dopiero dzień później. W ocenie Organu, Spółka nie uprawdopodobniła również braku winy w przekroczeniu terminu do złożenia zażalenia. Spółka błędnie dowodzi, że o braku winy w powyższej kwestii świadczy nieskuteczne, jej zdaniem, doręczenie korespondencji osobie nieupoważnionej. 5. Nie zgadzając się z ww. postanowieniem Skarżąca złożyła skargę do sądu administracyjnego. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie art. 162 w zw. z art. 163 § 2 w zw. z art. 119zw § 1 oraz art. 119zzb § 4 O.p., polegające na odmowie przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia, pomimo uprawdopodobnienia przez Spółkę braku winy w niezłożeniu zażalenia w terminie. Skarżąca argumentowała, że w dniu 26 maja 2021 r. Spółka powzięła informację o doręczeniu do jej siedziby postanowienia Szefa KAS z dnia [...] maja 2021 r. Przesyłkę listowną odebrała pani K.W., która nie jest pracownikiem Spółki oraz nie otrzymywała upoważnień do odbioru korespondencji. Odbiór korespondencji nastąpił w dniu 19 maja 2021 r., w związku z tym termin na złożenie zażalenia upłyną 26 maja 2021 r., jednakże Spółka o fakcie odbioru listu została powiadomiona dopiero w dniu 27 maja 2021 r., w związku z tym nie mogła w terminie złożyć zażalenia. Skarżąca wskazała ponadto, że przesłanką przywrócenia terminu jest brak winy podatnika w jego uchybieniu. Wystarczy, że przesłanka ta zostanie uprawdopodobniona. Dokonując oceny, czy strona dopuściła się uchybienia terminowi bez swej winy, organ podatkowy powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności faktyczne i ocenić winę według obiektywnych mierników staranności. Brak winy można przyjąć tylko wtedy, gdy wnioskodawca nie mógł przezwyciężyć przeszkody w zachowaniu terminu, nawet za pomocą największego w danych warunkach wysiłku. Skarżąca wskazała, że w niniejszej sprawie mamy do czynienia właśnie z taką obiektywną przesłanką uzasadniającą przywrócenie terminu do złożenia zażalenia. 6. W odpowiedzi na skargę Szef KAS wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: 7.1. Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. 7.2. Skarga została rozpoznana przez Sąd na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, stosownie do przepisu art. 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: "P.p.s.a."). Zgodnie z tym przepisem, sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy stronie zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. 7.3. Kontroli Sądu w niniejszej sprawie poddane zostało postanowienie Szefa KAS z [...] lipca 2021 r. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Szefa KAS z [...] maja 2021 r. 7.4. Podkreślić w tym miejscu należy, że tutejszy Sąd postanowieniem z 21 października 2021 r., sygn. akt III SA/Wa 2049/21 odrzucił skargę Skarżącej na postanowienie Szefa KAS z [...] lipca 2021 r. stwierdzające uchybienie terminowi do wniesienia zażalenia. Mając powyższe na uwadze trzeba pamiętać, że warunkiem złożenia wniosku o przywrócenie terminu jest jego uchybienie. Wniosek w tym zakresie, złożony mimo braku uchybienia terminowi, byłby niedopuszczalny. 7.5. Podstawę do wydania zaskarżonego postanowienia stanowił art. 162 § 1 i § 2 O.p. Zgodnie z art. 162 § 1 i § 2 O.p., w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na wniosek zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Podanie o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi. Jednocześnie z wniesieniem podania należy dopełnić czynności, dla której był określony termin. Z przepisów tych wynikają cztery przesłanki przywrócenia terminu, które muszą wystąpić kumulatywnie. Po pierwsze, zainteresowany musi uprawdopodobnić brak jego winy w uchybieniu terminu; musi więc uwiarygodnić, że nie dotrzymał terminu bez własnej winy. Po drugie, zainteresowany musi złożyć do właściwego organu wniosek o przywrócenie uchybionego terminu. Po trzecie, wniosek ten musi być wniesiony z zachowaniem zawitego (nieprzywracalnego) terminu wynoszącego 7 dni, licząc od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Po czwarte, wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu strona jest zobowiązana dokonać czynności, dla której termin ten był ustanowiony, np. złożyć odwołanie. 7.6. W rozpoznawanej sprawie sporne jest uprawdopodobnienie przez Skarżącą braku winy w uchybieniu terminowi do wniesienia odwołania. Zauważyć w tym miejscu należy, że przepis art. 162 § 1 O.p. nie uzależnia uprawnienia do przywrócenia terminu od stopnia zawinienia. To zaś oznacza, że jakiekolwiek niedbalstwo wnioskującego, każdy – nawet najlżejszy – stopień jego zawinienia w uchybieniu terminu dyskwalifikuje możliwość zastosowania wobec niego przedmiotowej instytucji. Kryterium braku winy jako przesłanka wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. W orzecznictwie sądowym ugruntowany jest pogląd, zgodnie z którym przeszkody powodujące uchybienie terminu muszą mieć charakter obiektywny, niezależny od zainteresowanego. Przywrócenie uchybionego terminu uzasadniają wyłącznie takie obiektywne, występujące bez woli strony, okoliczności i zdarzenia, które mimo dołożenia odpowiedniej staranności w prowadzeniu własnych spraw udaremniły dokonanie czynności we właściwym czasie. Sąd w składzie orzekającym podziela pogląd, że przywrócenie terminu jest niemożliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Uniknięcie negatywnych skutków dokonania czynności postępowania po upływie ustawowego terminu zakreślonego do jej wykonania wymaga więc uprawdopodobnienia nie tylko braku winy umyślnej (przy rozumieniu umyślności jako zamierzonego działania sprzecznego z regułą lub regułami postępowania bądź na powstrzymaniu się od działania mimo obowiązku czynnego zachowania), ale także lżejszej jej postaci – niedbalstwa (rozumianego jako niedołożenie należytej staranności, jakiej można wymagać od każdej osoby dbającej o swoje interesy). Przywrócenie terminu ma bowiem charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło na skutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. wyrok NSA z 14 maja 2008 r., sygn. akt I FSK 695/07). Należy także podkreślić, że z treści art. 162 § 1 O.p. wynika dla wnioskodawcy obowiązek uprawdopodobnienia wystąpienia przesłanki braku winy w uchybieniu terminu. To zainteresowany posiada bowiem najpełniejszą wiedzę o przyczynach takiego uchybienia i powinien je przejrzyście i wiarygodnie przedstawić. Obowiązkiem organu jest natomiast dokonanie oceny przedstawionej argumentacji w oparciu o obiektywne przesłanki (por. wyrok NSA z 13 stycznia 2012 r., sygn. akt II FSK 1289/10). Organ orzekający nie jest natomiast upoważniony w świetle powołanych przepisów do podejmowania czynności zmierzających do zebrania dowodów na okoliczności uprawdopodobnienia, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. Z treści samego przepisu art. 162 § 1 O.p. wynika, że to strona powinna uwiarygodnić stosowną argumentacją swoją staranność oraz fakt, że przeszkoda była od niej niezależna (por. wyrok NSA z dnia 13 czerwca 2002 r., V SA 2320/01). 7.7. Pełnomocnik Skarżącej we wniosku o przywrócenie terminu argumentował przede wszystkim, że przedmiotowa przesyłka pocztowa (postanowienie Szefa KAS z [...] maja 2021 r.) została doręczona osobie nieupoważnionej, która nie jest jej pracownikiem i nie posiada stosownego upoważnienia do odbioru korespondencji. Z powyższego wynika, że Skarżąca braku winy w uchybieniu terminowi do wniesienia zażalenia dopatruje się w tym, że w jej ocenie, postanowienie Szefa KAS, zostało nieprawidłowo doręczone, a ona o doręczeniu postanowienia dowiedziała się 26 maja 2021 r. (przy czym zarówno we wniosku o przywrócenie terminu jak i w skardze pełnomocnik Spółki równolegle jako datę powzięcia informacji o odbiorze przesyłki wskazuje 27 maja 2021 r.). Odnosząc się do powyższego zauważyć należy, że w orzecznictwie sądowym przyjmuje się, że uchybienie terminu należy wiązać z okolicznościami innymi niż nieprawidłowości w doręczeniu decyzji. Te ostatnie bowiem mogą być podnoszone w ramach skargi na postanowienie o uchybieniu terminu (art. 228 § 1 pkt 2 O.p.), którego prawidłowość zależy od stwierdzenia, czy decyzja weszła do obrotu poprzez doręczenie jej w sposób przewidziany w przepisach O.p. (zob. np. wyrok NSA z dnia 22 czerwca 2005 r., sygn. akt FSK 2587/04 z tezą: Nieskuteczne doręczenie decyzji nie może stanowić podstawy wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Wniosek o przywrócenie terminu opiera się na założeniu, że decyzja, od której wniesiono odwołanie została skutecznie doręczona i że uchybienie terminu do wniesienia odwołania nastąpiło bez winy strony, czy z dnia 28 lutego 2019 r., sygn. akt I FSK 475/17, w którym podkreślono, że nie stanowi wykazania braku winy w uchybieniu terminu argumentacja, która wchodzi w sferę związaną z prawidłowością doręczenia decyzji organu I instancji, bowiem kwestia ta wykracza poza zakres postępowania w sprawie przywrócenia terminu", podobnie również wyrok NSA z 25 kwietnia 2019 r., sygn. akt I FSK 776/17). Stanowisko to Sąd w składzie orzekającym w niniejszej sprawie w pełni podziela. Dlatego też na jego podstawie przyjmuje, że w sprawie odmowy przywrócenia terminu strona nie może kwestionować prawidłowości doręczenia postanowienia Szefa KAS, albowiem zarzut ten nie przyniesie oczekiwanego rezultatu w ramach badania przesłanek przywrócenia uchybionego terminu. Sąd ponownie zauważa, że kwestia prawidłowości doręczenia postanowienia Szefa [...] maja 2021 r. winna być rozstrzygana w ramach postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia zażalenia. 7.8. Sąd podziela stanowisko Szefa KAS, że Skarżąca nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminowi do wniesienia zażalenia. Brak winy w uchybieniu terminu określa się według kryterium obiektywnego miernika staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. Brak winy (w tym także nawet w stopniu lekkiego niedbalstwa) musi być przez stronę uprawdopodobniony. Przy ocenie winy strony w uchybieniu terminu należy brać pod rozwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności w terminie, ale także okoliczności świadczące o podjęciu lub niepodjęciu przez stronę działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu. Jak już wskazywano, przepis art. 162 O.p. nie uzależnia uprawnienia do przywrócenia terminu od stopnia zawinienia. To zaś oznacza, że każdy, nawet najlżejszy stopień zawinienia w uchybieniu terminu wyłącza możliwość zastosowania tej instytucji. Odnosząc się do argumentacji skargi Sąd zauważa, że w aktach sprawy znajduje się umowa najmu lokalu i świadczenia usług organizacyjnych z 5 grudnia 2014 r. zawarta na czas nieokreślony pomiędzy Skarżącą a Biurem Obsługi [...] z siedzibą przy ul. [...], [...] W. Zgodnie z § 1 niniejszej umowy, jej przedmiotem jest najem lokalu biurowego oznaczonego numerem [...] w celu rejestracyjnym oraz z możliwością korzystania ze stanowisk pracy biurowej, a ponadto świadczenie usług organizacyjnych na rzecz Spółki, w szczególności takich jak obsługa korespondencji, obsługa telefonu, udzielanie podstawowych informacji o firmie. Z powyższej umowy wynika również (§ 4 pkt 7), że w przypadku korespondencji przychodzącej na adres ww. biura, klient jest zobowiązany do jej bieżącego odbioru. Dodatkowo, z "Adnotacji" z 11 maja 2021 r. sporządzonej przez pracownika II Działu Kontroli Celno-Skarbowej i Postępowania Podatkowego [...] Urzędu Celno-Skarbowego w T. wynika, że udał się on pod adres ul. [...], [...] W., celem wszczęcia kontroli celno-skarbowej w Spółce. Pracownik Biura Obsługi [...] potwierdził, że jest uprawniony do odbioru korespondencji kierowanej do Skarżącej. Co istotne, sama Skarżąca nie kwestionuje jako adresu do doręczeń, adresu pod który kierowana była korespondencja (w tym postanowienia Szefa KAS z [...] maja 2021 r.). Adres ul. [...], [...] W. wskazany jest również w pełnomocnictwie szczególnym z 2 czerwca 2021 r. Sąd podziela stanowisko Szefa KAS, że to podatnik ponosi konsekwencje działań swoich pracowników, czy też osób które reprezentują go w stosunku do podmiotów zewnętrznych, w tym organów państwowych i doręczycieli pocztowych. Skoro zatem Skarżąca nawiązała relacje biznesowe z podmiotem Biuro Obsługi [...], wynajęła od niego lokal biurowy, ulokowała w nim swoją siedzibę, jak również powierzyła prowadzenie spraw związanych m.in. z odbiorem korespondencji, to ona ponosi bezpośrednio konsekwencje takiego sposobu prowadzenia działalności gospodarczej. Ponadto doręczenie urzędowej korespondencji temu podmiotowi należy traktować na równi z doręczeniem jej adresatowi, czyli Spółce. Dlatego też, w ocenie Sądu, okoliczności wskazane we wniosku o przywrócenie terminu i następnie w skardze w żadnym wypadku nie wyczerpują przesłanki ujętej w art. 162 § 1 O.p. Skarżąca niewątpliwie nie uprawdopodobniła, że uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy. 7.9. Sąd nie podzielił natomiast argumentacji Szefa KAS, co do kwestii związanych z dochowaniem przez Spółkę 7-dniowego terminu na złożenie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia. Szef KAS jako datę ustania przyczyny uchybienia terminowi, przyjął bowiem datę skutecznego doręczenia postanowienia z [...] maja 2021 r., tj. 18 maja 2021 r. (data odbioru korespondencji przez panią K.W.). W ocenie Sądu, jako tę datę przyjąć natomiast należało dzień, w którym Spółka powzięła informację o doręczeniu przesyłki. Przy czym istotnie, w tym zakresie, sama Skarżąca nie jest w stanie precyzyjnie się wypowiedzieć (wskazuje zarówno 26 jak i 27 maja 2021 r.). Niemniej jednak argumentacja Organu w powyższym zakresie nie wpływa na ocenę legalności zaskarżonego postanowienia. Tym samym, w sprawie nie doszło do podnoszonych w skardze naruszeń przepisów postępowania, w związku z czym zaskarżone postanowienie odpowiada prawu. 7.10. Mając powyższe na uwadze Sąd, działając na podstawie art. 151 P.p.s.a., skargę oddalił.