II SAB/Kr 65/07

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Mariusz Kotulski po rozpoznaniu w dniu 28 września 2007r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T.K. działającego przez pełnomocnika radcę prawego M.S. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. — Powiat Grodzki postanawia skargę odrzucić UZASADNIENIE Pismem z dnia 25.04.2007r. radca prawny M.S. działający imieniem T.K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego - Powiat Grodzki w K. Wobec braków formalnych skargi (braku stosownego pełnomocnictwa) Sąd wezwał pismem z dnia 14.06.2007r. pełnomocnika strony skarżącej, pod rygorem odrzucenia skargi, aby w terminie 7 dni przedłożył pełnomocnictwo do zastępowania skarżącego w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 46 § 3 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, póz. 1270) do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa. W art. 35 cyt ustawy jednoznacznie wskazano, iż pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również rodzice, małżonek, rodzeństwo lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne. Nadto pełnomocnikiem osoby prawnej lub przedsiębiorcy, w tym nieposiadającego osobowości prawnej, może być również pracownik tej jednostki albo jej organu nadrzędnego. Dotyczy to również państwowych i samorządowych jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej. Ze skargi oraz z akt administracyjnych sprawy nie wynika by pełnomocnik radca prawny M.S. był umocowany do wniesienia skargi do sądu administracyjnego oraz do występowania i działania w imieniu skarżącego w postępowaniu sądowoadministarcyjnym. W konsekwencji przyjąć należy, iż pełnomocnik radca prawny M.S. nie przedstawił wraz ze skargą stosownego pełnomocnictwa do wniesienia skargi oraz do reprezentowania T.K. w przedmiotowej sprawie przed sądem administracyjnym. Mając zaś na uwadze dyspozycję art.49 § l powołanej ustawy Sąd wezwał pełnomocnika radcę prawnego M.S. do przedłożenia, pod rygorem odrzucenia skargi, w terminie 7 dni pełnomocnictwa do zastępowania skarżącej w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Wezwanie to pełnomocnik radca prawny M.S. odebrał osobiście w dniu 20.06.2007r., a więc termin do uzupełnienia braku formalnego skargi minął bezskutecznie w dniu 27.06.2007r. Wobec bezskutecznego upływu terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi, poprzez przedłożenie pełnomocnictwa do reprezentowania skarżącej w przedmiotowej sprawie przed sądem administracyjnym, skargę kasacyjną należało odrzucić. Mając powyższe na uwadze, Sąd odrzucił skargę na podstawie art.58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz.1270), który mówi, iż sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.