I SA/Łd 1063/12
Sądy administracyjne2012-10-12
Sygnatura
I SA/Łd 1063/12
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia
2012-10-12
Rodzaj
Postanowienie WSA w Łodzi
Sędziowie
Cezary Koziński
Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Treść orzeczenia
SENTENCJA
Dnia 12 października 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Cezary Koziński po rozpoznaniu w dniu 12 października 2012 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. Ł. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie ustalenia zobowiązania w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2007 od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
UZASADNIENIE
J. Ł. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie ustalenia zobowiązania w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2007 od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów. W skardze tej został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
W uzasadnieniu powyższego wniosku wskazano, iż skarżący w chwili obecnej nie posiada jakichkolwiek wolnych środków finansowych, z których mógłby pokryć obciążające go z mocy zaskarżonej decyzji zobowiązania podatkowe. Ponieważ decyzja identycznej treści została wydana również w stosunku do jego niepełnosprawnej żony, będzie on musiał liczyć się z obowiązkiem spłaty zobowiązań publicznoprawnych w podwójnej wysokości. W chwili obecnej jego jedynym znaczniejszym składnikiem majątkowym jest nieruchomość, na której prowadzi gospodarstwo rolne, która i tak jest już obciążona hipoteką na rzecz banku. Konieczność licytacyjnej sprzedaży gospodarstwa pozbawiłaby skarżącego jedynego źródła utrzymania dla niego i jego rodziny.
Zdaniem strony powyższa sytuacja powoduje zaistnienie przesłanki o jakiej mowa w art. 61 § 3 ustawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej w dalszej części rozważań p.p.s.a.), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże na wniosek skarżącego sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego prawa złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Istotne przy tym jest, iż to strona skarżąca powinna wykazać, że w jej przypadku wykonanie zaskarżonej decyzji pociągnie za sobą wyżej wskazane skutki.
W ocenie Sądu, strona skarżąca, poza hasłowymi sformułowaniami wniosku, nie wykazała okoliczności, wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a. warunkujących pozytywne jego rozstrzygnięcie.
Nie ulega wątpliwości, iż okoliczność taka jak sprzedaż gospodarstwa rolnego podlegałaby dyspozycji normy wnikającej z art. 61 § 3 p.p.s.a. w sytuacji gdyby została należycie uprawdopodobniona.
W realiach rozpatrywanej sprawy należy podkreślić, iż hipotetyczna realizacji opisanych zdarzeń przyszłych (tj. licytacyjna sprzedaż nieruchomości) mogłaby prowadzić do nieodwracalnych skutków, jednakże wskazane we wniosku okoliczności pozostają gołosłowne. Strona skarżąca w żaden sposób nie uprawdopodobnia opisanych zdarzeń przyszłych, nadto do wniosku nie dołączono żadnych dokumentów mogących świadczyć o realnym zagrożeniu wynikającym z wykonania zaskarżonej decyzji.
Powyższe powoduje, iż wnioskodawca w żaden sposób nie uprawdopodobnił wystąpienia okoliczności wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a.
Reasumując, wobec braku przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.
tf