I SA/Go 367/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Skupień Sędziowie Sędzia WSA Jacek Niedzielski Asesor WSA Zbigniew Kruszewski (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 3 grudnia 2020 r. sprawy ze skargi C.L. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2019 oddala skargę w całości. UZASADNIENIE 1. Pismem z [...] września 2020 r. C.L. (dalej: skarżący), reprezentowany przez adwokata P.B., wniósł skargę na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej: Dyrektor OR, organ II instancji) z dnia [...] sierpnia 2020 r. nr [...]. Decyzją tą utrzymano w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej: Kierownik BP, organ I instancji) z dnia [...] kwietnia 2020 r. w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2019. 2. Z uzasadnienia decyzji Dyrektora OR wynikał następujący stan sprawy: 2.1. We wniosku o przyznanie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego skarżący zaznaczył, iż ubiega się o przyznanie: - jednolitej płatności obszarowej (dalej: płatność JPO), - przyznanie płatności za zazielenienie, (dalej płatność PZZ), - przyznanie płatności dodatkowej (redystrybucyjnej - dalej: płatność RDST), - przyznanie płatności do powierzchni upraw roślin pastewnych (dalej: płatność PAS). Łączna powierzchnia działek rolnych zadeklarowana w ramach płatności JPO, płatności PZZ, płatności RDST wyniosła 45,69 ha. Natomiast w ramach płatności PAS łączna powierzchnia zadeklarowanych działek rolnych wyniosła 18,00 ha. 2.2. W dniu [...] sierpnia 2019 r. gospodarstwo rolne Strony wytypowane zostało do kontroli na miejscu metodą teledetekcji - zwanej dalej metodą FOTO. Kontrolę przeprowadzono w dniach [...] sierpnia 2019 r. Kontrola obejmowała kwalifikowalność powierzchni działek rolnych zadeklarowanych do płatności na rok 2019 w myśl art. 8 ust. 1 Ustawy z dnia 5 luty 2015 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2018 r., poz. 1312 ze zm., dalej: u.p.s.w.b.). W wyniku kontroli stwierdzono rozbieżności pomiędzy danymi zawartymi na złożonym wniosku o przyznanie płatności a stanem stwierdzonym w wyniku kontroli. 2.3.Decyzją z [...] kwietnia 2020 r. Kierownik BP - odmówił przyznania płatności PAS oraz nałożył sankcję w wysokości 8.346,78 zł., potrącaną z płatności realizowanych przez ARiMR z Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji (EFRG) lub Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) w ciągu 3 kolejnych lat kalendarzowych. - przyznał płatność JPO na rok 2019 w wysokości 15 802,32 zł, wynikającej z pomniejszenia płatności o kwotę w wysokości 3 516,06 zł ze względu na stwierdzone nieprawidłowości i niezgodności oraz zastosowane z tego tytułu zmniejszenia oraz ze względu na zastosowanie współczynnika korygującego, - przyznał płatność PZZ na rok 2019 w wysokości 12 827,67 zł, wynikającej z pomniejszenia płatności o kwotę w wysokości 137,81 zł ze względu na zastosowanie współczynnika korygującego, - przyznał płatność dodatkową (redystrybucyjną) na rok 2019 w wysokości 4 941,37 zł, wynikającej z pomniejszenia płatności o kwotę w wysokości 53,09 zł ze względu na zastosowanie współczynnika korygującego, - przyznał kwotę płatności w wysokości 346,96 zł z tytułu zwrotu dyscypliny finansowej. Mając na względzie wyniki z przeprowadzonej kontroli na miejscu, ujęte w raporcie z czynności kontrolnych w zakresie kwalifikowalności powierzchni nr [...], organ I instancji ustalił, iż: - - dla działki rolnej "A" o zadeklarowanej powierzchni 2,34 ha nie stwierdzono obszaru kwalifikującego się do płatności JPO (zawyżenie powierzchni kwalifikującej się do płatności wynosi 2,34 ha), - - dla działki rolnej "B" o zadeklarowanej powierzchni 0,64 stwierdzono, iż obszar kwalifikujący się do płatności JPO wynosi 0,62 ha. Dla działki zastosowano m.in. kod pokontrolny DR50 oznaczający, że granice uprawy wykraczają poza granice działki/ek referencyjnej/ych zadeklarowanej/ych we wniosku, (zawyżenie powierzchni kwalifikującej się do płatności wynosi 0,02 ha), - - dla działki rolnej "D" o zadeklarowanej powierzchni 4,55 stwierdzono, iż obszar kwalifikujący się do płatności JPO wynosi 4,00 ha. (zawyżenie powierzchni kwalifikującej się do płatności wynosi 0,55 ha), - - dla działki rolnej "E" o zadeklarowanej powierzchni 0,86 stwierdzono, iż obszar kwalifikujący się do płatności JPO wynosi 0,81 ha. Dla działki zastosowano m.in. kod pokontrolny DR50 oznaczający, że granice uprawy wykraczają poza granice działki/ek referencyjnej/ych zadeklarowanej/ych we wniosku, (zawyżenie powierzchni kwalifikującej się do płatności wynosi 0,05 ha), - - dla działki rolnej "J" o zadeklarowanej powierzchni 0,48 ha nie stwierdzono obszaru kwalifikującego się do płatności JPO (zawyżenie powierzchni kwalifikującej się do płatności wynosi 0,48 ha), - - dla działki rolnej "K" o zadeklarowanej powierzchni 0,34 stwierdzono, iż obszar kwalifikujący się do płatności JPO wynosi 0,25 ha. (zawyżenie powierzchni kwalifikującej się do płatności wynosi 0,09 ha), - - dla działki rolnej "O" o zadeklarowanej powierzchni 4,90 stwierdzono, iż obszar kwalifikujący się do płatności JPO wynosi 4,85 ha. Dla działki zastosowano m.in. kod pokontrolny DR50 oznaczający, że granice uprawy wykraczają poza granice działki/ek referencyjnej/ych zadeklarowanej/ych we wniosku, (zawyżenie powierzchni kwalifikującej się do płatności wynosi 0,05 ha). - - dla działki rolnej "P" o zadeklarowanej powierzchni 1,15 ha nie stwierdzono obszaru kwalifikującego się do płatności JPO (zawyżenie powierzchni kwalifikującej się do płatności wynosi 1,15 ha) Łączny obszar wykluczony z płatności JPO wyniósł 4,73 ha, a tym samym powierzchnia zatwierdzona do tej płatności wyniosła 40,96 ha. Kierownik BP wskazał, że z uwagi na przedeklarowanie powierzchni stwierdzonej płatność JPO została przyznana do powierzchni pomniejszonej, na podstawie przepisu art. 19a ust. 1 rozporządzenia nr 640/2014 o 1,5- krotność stwierdzonej różnicy między obszarem zgłoszonym a zatwierdzonym. Płatność PZZ została przyznana zgodnie z treścią przepisu art. 23 ust. 2 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 640/2014 z dnia 11 marca 2014 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli oraz warunków odmowy lub wycofania płatności oraz do kar administracyjnych mających zastosowanie do płatności bezpośrednich, wsparcia rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności (dalej: rozporządzenie 640/2014), tj. do obszaru zatwierdzonego, wynoszącego 40,96 ha, zaś płatność dodatkowa została przyznana z uwzględnieniem art. 14 ust. 1 i ust. 2 u.p.s.w.b. oraz w zw. z art. 18 ust. 3, tj. do powierzchni 27 ha, stanowiący maksymalny obszar do którego może być przyznana przedmiotowa płatność. Z uwagi na przedeklarowanie powierzchni zgłoszonej do płatności PAS wynoszące 100%, na postawie art. 19 ust. 2 rozporządzenia nr 640/2014 odmówiono jej przyznania, czemu towarzyszyło nałożenie kary administracyjnej w wysokości przypadającej na stwierdzoną różnicę pomiędzy obszarem zgłoszonym a stwierdzonym. Ponadto, na podstawie art. 8 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 z 17 grudnia 2013 r. ustanawiające przepisy dotyczące płatności bezpośrednich dla rolników na podstawie systemów wsparcia w ramach wspólnej polityki rolnej oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 637/2008 i rozporządzenie Rady (WE) nr 73/2009 (dalej: rozporządzenie 1307/2013, Kierownik BP pomniejszył płatność JPO, płatność PZZ, płatność dodatkową w związku z zastosowaniem współczynnika korygującego wynoszącego 1,432635%, Kwota pomocy z tytułu zwrotu dyscypliny finansowej została przyznana natomiast na mocy art. 26 ust. 5 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013. 2.4. Wymienioną na wstępie Decyzją z [...] sierpnia 2020 r. Dyrektor OR utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. Organ odwoławczy podzielił stanowisko o wykluczeniu z płatności powierzchnia działek rolnych A/A1, P/P1, ponieważ z materiału zdjęciowego wynika, że kompleks tych działek jest silnie porośnięty roślinnością szuwarową oraz chwastami o wieloletnim charakterze. Występują tam w szczególności: trzcina pospolita, pokrzywa, ostrożeń (oset), przymioto kanadyjskie. Na fotografiach widoczny jest ewidentnie silny i zwarty charakter roślinności wypierającej, która zdołała zakwitnąć, wykłosić się i częściowo zeschnąć, co wyklucza przyjęcie, iż na działkach rolnych A/A1, P/P1 prowadzone były zabiegi agrotechniczne. W ocenie organu nawet w przypadku przeprowadzenia zabiegów agrotechnicznych na wczesnym etapie wegetacji w/w roślinności - co w opinii organu jest bardzo wątpliwe, uznać należy, iż zabiegi te były niewystarczające bądź wykonane nieprawidłowo. W związku z powyższym działki rolne A/A1, P/P1 nie zostały zadeklarowane jako obszary proekologiczne, jak również w ramach ubiegania się o przyznanie pomocy w ramach działania rolno-środowiskowo-klimatycznego, a tym samym obowiązującym terminem granicznym przeprowadzenia przynajmniej jednego zabiegu agrotechnicznego mającego na celu usunięcie lub zniszczenie niepożądanej roślinności jest dzień 31 lipca roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie płatności bezpośrednich. W ocenie organu odwoławczego skarżący nie dokonał zabiegu agrotechnicznego mającego na celu usunięcie lub zniszczenie niepożądanej roślinności. Dyrektor OR ustalił również, że działka rolna J/J1 również nie spełnia przesłanek warunkujących przyznanie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. Z dokumentacji fotograficznej wynika bowiem, iż w roku 2019 nie przeprowadzone zostały na niej żadne zabiegi agrotechniczne, zaś działka jest silnie i w sposób zwarty porośnięta bujną roślinnością szuwarową. Organ odwoławczy wskazał również, że dokumentacja fotograficzna sporządzona w toku czynności kontrolnych w dniach [...] sierpnia 2019 r. nie wykazała obecności roślin, które Strona zadeklarowała w ramach płatności PAS, tj. koniczyny białej oraz lucerny mieszańcowej. Działki porośnięte są wyłącznie wieloletnimi trawami i chwastami. Uwidoczniony stan agrotechniczny nie potwierdza ponadto oświadczenia Strony, iż działki zostały poddane deklarowanemu przez skarżącego zabiegowi talerzowania. Na kompleksie działek rolnych B/B1/B1a, E/E1/E1a widoczne są przeschnięte trawy oraz chwasty, w szczególności dziurawiec i wrotycz pospolity. Na działce rolnej D/D1/D1a widoczna jest roślinność szuwarowa (trzcina), trawy i chwasty, w tym w szczególności krwawnik pospolity, bylica pospolita, włośnica sina i inne. Na działce rolnej F/F1/F1a teren porośnięty trawami i chwastami, w szczególności gatunków: włośnica sina, komosa biała, krwawnik pospolity, ostrożeń (oset). Na działce rolnej L/L1/L1a teren porośnięty trawami i chwastami, w szczególności gatunków: bylica pospolita, szczaw zwyczajny, krwawnik pospolity, wrotycz pospolity, pokrzywa. Na działce rolnej R/R1/R1a teren porośnięty trawami i chwastami, w szczególności gatunków: dziurawiec zwyczajny, krwawnik pospolity, przymioto kanadyjskie. Na w/w fotografiach również brak jest możliwości dostrzeżenia roślin z gatunku koniczyna biała. Na działce rolnej J/J1/J1a teren porośnięty roślinnością szuwarową - trzcina pospolita. Na działce rolnej N2/N2a teren porośnięty trawami i chwastami, w szczególności gatunków: krwawnik pospolity, przymioto kanadyjskie. Na w/w fotografiach brak jest możliwości dostrzeżenia roślin z gatunku lucerna mieszańcowa. Analiza dokumentacji fotograficznej potwierdziła brak deklarowanego rodzaju upraw przez Stronę, tj. koniczyny białej oraz lucerny mieszańcowej. Na ww. działkach widoczna jest jedynie roślinność wypierająca, tj. trawy i chwasty oraz roślinność szuwarowa (trzcina), która ma wykształcone kwiatostany, a tym samym wegetowała tam od dłuższego czasu. Ponadto wbrew oświadczeniu skarżącego, brak jest widocznych śladów, które miałyby świadczyć o stalerzowaniu upraw i przygotowaniu gruntu pod kolejny sezon wegetacyjny. W ocenie organu odwoławczego stan agrotechniczny zastany w dniach [...] sierpnia 2019 r., w sposób niebudzący wątpliwości pozwala na przyjęcie, iż na w/w działkach nie znajdowały się deklarowane uprawy, tj. koniczyny białej i lucerny mieszańcowej. Tym samym Strona nie spełniła przesłanek przyznania jej płatności PAS, tj. art. 15 ust. 2b Ustawy. Organ odwoławczy dokonał ponadto analizy sprawy w zakresie nieobjętym odwołaniem, tj. w zakresie pomniejszeń powierzchni działek rolnych B/B1, D/D1, E/E1, K/K1 i O/O1, w wyniku czego nie stwierdził żadnych uchybień w postępowaniu organu I instancji. W tym stanie rzeczy w zakresie płatności JPO Kierownik BP w sposób prawidłowy wykluczył powierzchnię o łącznej wielkości 4,73 ha z uwagi na wykluczenie działek A/A1, J/J1, P/P1 w całości, oraz części obszaru działek B/B1 (0,02 ha), D/D1 (0,55 ha), E/E1 (0,05), K/K1 (0,09) i O/O1 (0,05 ha). Odnosząc się do zarzutu Strony, że w 2019 r. utrzymywała się dotkliwa susza, w związku z czym Strona podjęła decyzję o zmianie uprawy i przygotowaniu pola pod nową uprawę na rok 2020 należy wskazać, iż szkody w uprawach wywołane m.in. suszą są uwzględniane przy ocenie spełnienia kryteriów przyznania danej płatności jedynie w przypadku zgłoszenia wystąpienia "siły wyższej" lub "nadzwyczajnej okoliczności" wg określonych zasad, tj. uregulowanych zawartych w art. 4 ust. 1 i ust. 2 rozporządzenia nr 640/2014. Tymczasem Skarżący nie zgłosił przypadku wystąpienia siły wyższej (suszy) w myśl art. 4 ust. 1 i 2 akapit pierwszy rozporządzenia nr 640/2014, zatem okoliczności te nie były brane pod uwagę przy ocenie kwalifikowalności zgłoszonych działek do poszczególnych płatności. 3. W skardze wniesionej na powyższą decyzję skarżący zarzucił naruszenie art. 6, 7, 75 § 1, art. 77, art. 80 k.p.a. oraz art. 36 ust. 1 i art. 37 ustawy o płatnościach bezpośrednich (DZ.U.2018 poz.1312) oraz art. 24 Rozporządzenia Wykonawczego UE nr 809/2014 przez uznanie, iż przeprowadzenie kontroli uprawy po powszechnie przyjętych terminach zbioru jest miarodajne i wystarczające do stwierdzenia, iż w danym roku kalendarzowym, w którym kontrola miała miejsce deklarowana uprawa nie istniała, a co za tym idzie są przesłanki do zmniejszenia płatności dla skarżącej i odmowy ich wypłaty w części. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i orzeczenie o kosztach postępowania wg norm przepisanych. Motywując zarzuty podniósł, że wykonał wymagany jeden zabieg talerzowania na początku wiosny, o czym informował organ. Do dnia kontroli, w związku z żyzną i wilgotną ziemią, chwasty odbiły i pole wyglądało jakby nic nie zrobiono. Ponadto kontrolę przeprowadzono w terminie do 30 sierpnia 2019 r., a więc gdy dokonano już zbiorów koniczyny na polu w miesiącach letnich i przygotowano pole pod nową uprawę. W związku z powyższym, nie można było stwierdzić w toku czynności kontrolnych, że jest ono obsiane i uprawiane. Jednocześnie zarzucił, że kontrola prowadzona metodą foto nie mogła dać miarodajnych wyników, bowiem powinna ona nastąpić przed zbiorem deklarowanej uprawy, czego nie uczyniono, pomimo że terminy zbioru tej uprawy są powszechnie znane. Dla każdej osoby, która wie na czym polega uprawa lucerny i koniczyny na masę zieloną jest jasne, iż ze zbiorem nie czeka się aż do jesieni, ale ma to miejsce w okresie wzrostu tych upraw w okresie letnim. Czynności kontrolne powinny być skorelowane z pracami rolnymi w taki sposób, aby ustalać stan faktyczny zasiewów przed ich zbiorem. Skarżący w trakcie kontroli wskazywał na te okoliczności, jednakże z niezrozumiałych względów nie zostały one wzięte pod uwagę, czym naruszono wskazane w skardze przepisy k.p.a. 4. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji oraz wniósł o oddalenia skargi, a ponadto wyraził zgodę na rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 5. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 2107 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości w zakresie swojej właściwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym § 2 cytowanego przepisu stanowi, iż kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Z brzmienia zaś art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 poz. 2325 ze zm. - dalej: p.p.s.a.), wynika, że sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie, uchyla zaskarżoną decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Przy tym z mocy art. 134 § 1 p.p.s.a. tejże kontroli legalności dokonuje także z urzędu, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. 6. Wobec braku sprzeciwu skarżącego co do wniosku organu o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym, WSA w Gorzowie Wlkp. rozpoznał sprawę w tym trybie (art. 119 pkt 2 p.p.s.a.), wydając wyrok na posiedzeniu niejawnym (art. 120 p.p.s.a.). 7. Po rozpoznaniu sprawy w opisanych powyżej granicach kognicji Sąd uznał, że zaskarżona decyzja nie naruszała prawa. Jej przedmiotem były płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego: jednolita płatność obszarowa (JPO), płatność dodatkowa (redystrybucyjna - RDST), płatność na zazielenianie (PZZ), płatność związania do powierzchni upraw roślin pastewnych (PAS). U podstaw rozstrzygnięcia, w wyniku którego: (i) odmówiono skarżącemu płatności PAS i w związku z naruszeniami rzutującymi na prawo do tej płatności nałożono nań karę administracyjną oraz (ii) płatności JPO i PZZ w wysokości niższej od oczekiwanej przez skarżącego zgodnie z jego wnioskiem, legły ustalenia poczynione w toku kontroli administracyjnej. Organ poczynił ustalenia wpierw na podstawie ortoobrazów, a następnie na podstawie kontroli fizycznej w terenie, przeprowadzonej w dniach [...] sierpnia 2019 r. 8. Takie postępowanie organu było prawidłowe, a ustalenia poczynione na podstawie dowodów pozyskanych w toku kontroli były poprawne i dokonane zgodnie z prawem. 8.1 Organ właściwie uzasadnił przeprowadzenie kontroli fizycznej (kontroli na miejscu). Podstawę prawną do takiego postępowania stanowił art. 24 ust. 4 rozporządzenia nr 809/2014, zgodnie z którym: "właściwy organ przeprowadza inspekcje fizyczne w terenie, w przypadku gdy fotointerpretacja ortoobrazów (satelitarnych lub lotniczych) nie dostarcza wyników, które pozwalają na wyciągnięcie ostatecznych wniosków, satysfakcjonujących właściwy organ, w odniesieniu do kwalifikowalności lub właściwej powierzchni obszaru, który jest przedmiotem kontroli administracyjnej lub kontroli na miejscu". 8.2. Sąd nie dostrzega również uchybienia w przeprowadzeniu kontroli na miejscu w okresie następującym po tradycyjnym czasie zbioru plonów. Ani przepisy rozporządzenia 809/2014 ani przepisy u.p.s.w.b. nie określają bowiem dat granicznych ograniczających kompetencję organów ARiMR do przeprowadzania kontroli administracyjnej i kontroli na miejscu. Mowa jest tylko, że przeprowadzane są one "w sposób zapewniający weryfikację: (a) poprawności i kompletności informacji podanych we wniosku o przyznanie pomocy, wniosku o wsparcie, wniosku o płatność lub innej deklaracji; (b) zgodności ze wszystkimi kryteriami kwalifikowalności, zobowiązaniami i innymi obowiązkami w odniesieniu do przedmiotowego systemu pomocy lub środka wsparcia, warunków, na których przyznaje się pomoc lub wsparcie lub zwolnień z obowiązków; (c) przestrzegania wymogów i norm odnoszących się do zasady wzajemnej zgodności (art. 24 ust. 1 rozporządzenia 809/2014). Zapis ten uprawnia wniosek, że przeprowadzenie kontroli jest dopuszczalne tak długo, jak długo wyniki kontroli mogą być miarodajne z punktu widzenia celów kontroli określonych w treści przepisu. Przeprowadzenie kontroli po tradycyjnym terminie zbiorów nie świadczy zatem automatycznie o niepełnowartościowości dowodu z wyników kontroli. Szczególnie w sytuacji takiej jak występująca w rozpoznawanej sprawie, gdy stan gruntów ustalony w toku kontroli daje podstawy do przyjęcia, że nie prowadzono na nich niezbędnych upraw ani zabiegów agrotechnicznych w okresie wcześniejszym. 8.3. W sprawie skarżącego organ ARiMR przeprowadził kontrolę dla ustalenia prawidłowości deklarowanych powierzchni upraw oraz potwierdzenia faktu prowadzenia upraw deklarowanych we wniosku o przyznanie płatności, jak również, czy skarżący dokonywał zabiegów agrotechnicznych wymaganych na podstawie przepisów regulujących prawa do płatności. 8.4. Organy prawidłowo przyjęły, że zakres ustaleń faktycznych co do koniecznego utrzymania gruntów zgłaszanych do płatności determinowały przepisy: rozporządzenia 1307/2013, u.p.s.w.b. oraz rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 13 marca 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania płatności bezpośrednich (Dz. U. z 2015 r. poz. 351 ze zm. - dalej: rozporządzenie p.s.w.b.). Z art. 8 ust. 1 pkt 1 u.p.s.w.b. wynikało, że: "jednolita płatność obszarowa, płatność za zazielenienie, płatność dla młodych rolników, płatność dodatkowa i płatności związane do powierzchni upraw, zwane dalej "płatnościami obszarowymi", są przyznawane do powierzchni działki rolnej położonej na gruntach będących kwalifikującymi się hektarami w rozumieniu art. 32 ust. 2 rozporządzenia nr 1307/2013, zwanych dalej 'kwalifikującymi się hektarami'". W myśl art. 32 ust. 2 rozporządzenia 1307/2013 kwalifikujące się hektary to zasadniczo "wszystkie użytki rolne gospodarstwa rolnego". Użytki rolne natomiast to: "każdy obszar zajmowany przez grunty orne, trwałe użytki zielone i pastwiska trwałe lub uprawy trwałe" (art. 4 ust. 1 lit. e rozporządzenia 1307/2013). Z art. 4 ust. 1 lit. c rozporządzenia wynikało, że działalność rolnicza to: "(ii) utrzymywanie użytków rolnych w stanie, dzięki któremu nadają się one do wypasu lub uprawy, bez konieczności podejmowania działań przygotowawczych wykraczających poza zwykłe metody rolnicze i zwykły sprzęt rolniczy, w oparciu o kryteria określone przez państwa członkowskie na podstawie ram ustanowionych przez Komisję, lub (iii) prowadzenie działań minimalnych, określanych przez państwa członkowskie, na użytkach rolnych utrzymujących się naturalnie w stanie nadającym się do wypasu lub uprawy". Prawodawca krajowy uszczegółowił te wymogi i w § 2 p.s.w.b. określił, że: " Grunty uznaje się za pozostające w stanie nadającym się do wypasu lub uprawy, jeżeli został na nich przeprowadzony przynajmniej jeden zabieg agrotechniczny mający na celu usunięcie lub zniszczenie niepożądanej roślinności, w terminie do dnia 31 lipca roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie płatności bezpośrednich, a w przypadku gruntów, na których znajdują się cenne siedliska przyrodnicze oraz siedliska lęgowe ptaków, zadeklarowanych we wniosku o przyznanie pomocy finansowej w ramach: 1) "Programu rolnośrodowiskowego" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007–2013 – w terminie i zakresie określonych w przepisach o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007–2013; 2) "Działania rolno-środowiskowo-klimatycznego" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014–2020 – w terminie i zakresie określonych w przepisach o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014–2020. Z przedstawionych przepisów wynika więc, że warunkiem uzyskania płatności nie jest samo posiadanie gruntów, lecz posiadanie gruntów na których prowadzona jest wymagana działalność rolnicza. 8.5. Uwzględniając takie uwarunkowania prawne, organ prawidłowo ustalił, że w odniesieniu do części gruntów zgłoszonych do płatności nie były one spełnione. Za miarodajny i należycie oceniony dowód stanowiący podstawę takich ustaleń należy uznać protokół kontroli oraz dokumentujące kontrolę zdjęcia gruntów zgłoszonych do płatności. Dyrektor OR w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, w zgodzie z zasadą wszechstronnej (art. 77 k.p.a.) i swobodnej (art. 80 k.p.a.) oceny dowodów, dowody te poddał wnikliwej ocenie i szczegółowo przeanalizował zawartość materiału fotograficznego. Istotnie, zawartość zdjęć (płyta CD dołączona do akt ARiMR) zestawiona z ich opisaną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji analizą, uprawnia wniosek, że działki (wg oznaczeń wniosku o płatność) A/A1, P/P1 porośnięte były roślinnością opisanych w uzasadnieniu decyzji gatunków, działka J/J1 porośnięta roślinnością szuwarową, a działki B/B1/B1a, E/E1/E1a, D,D1,D1a, F/F1/F1a, L/L1/L1a, R/R1/R1a, J/J1/J1a, N/N2/N2a porośnięte są roślinnością gatunków innych niż uprawniające do płatności PAS (zgodnie z art. 15 ust. 2b u.p.s.w.b.). Sąd nie znajduje podstaw do kwestionowania wniosku wywiedzionego z analizy dowodów o tym, że na działkach A/A1, P/P1 i J/J1 w 2019 roku nie przeprowadzono żadnych zabiegów agrotechnicznych. Co istotne, organ w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji szczegółowo i wyczerpująco odniósł się również do twierdzenia skarżącego, że stwierdzony stan działek wynika z tego, że kontrolę przeprowadzano już po sezonie, w trakcie którego skarżący dokonał niezbędnych zabiegów, zaś ujawniona przez kontrolujących roślinność wyrosła już po ich przeprowadzeniu. Podważając ten argument, Dyrektor OR ponownie przeanalizował utrwalony na zdjęciach stan działek z daty dokonywania kontroli, wskazując, że wyklucza on przeprowadzenie deklarowanych przez skarżącego zabiegów agrotechnicznych, a to z uwagi na zaawansowanie porastających działek roślin gatunków wypierających (chwasty, trzciny i in.). Uznał, czemu już skarżący nie przedstawił rzeczowych argumentów, że stan ten podważa wiarygodność oświadczenia skarżącego o przeprowadzonym zabiegu agrotechnicznym - talerzowaniu części z gruntów. Co do deklarowanych przez skarżącego zasiewów koniczyny białej i lucerny, organ w zgodzie z omówionymi wcześniej przepisami zasadnie argumentował, że sam wysiew (zresztą nie potwierdzony żadnym dowodem) nie był wystarczający do przyznania płatności, ponieważ okolicznością prawnie istotną była uprawa. Powyższe potwierdziło prawidłowość ostatecznej konkluzji, że skarżący nie spełnił warunków do otrzymania płatności PAS, ponieważ nie prowadził w 2019 r. uprawy roślin gatunków kwalifikujących się do tej płatności (art. 15 ust. 2 b u.p.s.w.b.). 8.6. Sąd nie znalazł podstaw do kwestionowania zaskarżonej decyzji w zakresie ustaleń dotyczących zawyżenia powierzchni upraw na działkach B/B1, D/D1, E/E1, K/K1 i O/O1. Ponieważ ustalenia te nie były przez skarżącego kwestionowane ani w odwołaniu od decyzji Kierownika BP ani w skardze na decyzję Dyrektora OR, Sąd poprzestanie wyłącznie na stwierdzeniu, że i te ustalenia zostały należycie umotywowane, a stwierdzone nieprawidłowości znajdują odzwierciedlenie w dokumentacji kontrolnej. 9. Organy ARiMR prawidłowo zastosowały również przepisy prawa materialnego. 1) Trafnie, w konsekwencji ustalenia zawyżenia powierzchni gruntów zgłoszonych do płatności, pomniejszono płatność JPO. Z uwagi na prawidłowo obliczone zawyżenia powierzchni (o 11,55%) zastosowano zmniejszenie w wysokości 1,5 krotności stwierdzonej różnicy, do odpowiada bezpośrednio dyspozycji art. 19a ust. 1rozporządzenia 640/2014. 2) Płatność PZZ ograniczono do obszar zatwierdzonego dla płatności JPO (art. 23 ust. 2 rozporządzenia 640/2014). 3) Płatność RDST przyznano zasadnie do maksymalnej powierzchni 27 ha (art. 14 ust. 2 u.p.s.w.b.). 4) Zasadnie odmówiono przyznania płatności PAS oraz prawidłowo nałożono na skarżącego karę administracyjną. Rozstrzygnięcie takie znajduje podstawę prawną w art. 19 ust. 2 rozporządzenia 640/2014. W myśl tego przepisu obszar zgłoszony do celów jakichkolwiek systemów pomocy obszarowej lub środków wsparcia obszarowego przekracza obszar zatwierdzony o więcej niż 50 %, w odniesieniu do danej grupy upraw nie przyznaje się żadnej pomocy obszarowej ani wsparcia obszarowego. Ponadto beneficjent podlega dodatkowej karze równej kwocie pomocy lub wsparcia odpowiadającej różnicy między obszarem zgłoszonym a obszarem zatwierdzonym zgodnie z art. 18. Wobec faktu, iż całość powierzchni upraw zgłoszonych przez skarżącego do płatności PAS nie kwalifikowała się do płatności, zastosowanie ww. przepisu było uzasadnione. 10. Powyższe uwagi bezpośrednio lub pośrednio odpowiadają na wszystkie zarzuty skargi. 11. Z przywołanych przyczyn Sąd oddalił skargę (art. 151 p.p.s.a.).