Ppolska.starec← UrzadnikВойти

V SA/Wa 1917/10

Sądy administracyjne2010-12-17
Sygnatura
V SA/Wa 1917/10
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia
2010-12-17
Rodzaj
Postanowienie WSA w Warszawie

Sędziowie

Michał Sowiński

Rozstrzygnięcie

Odrzucono skargę

Treść orzeczenia

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - sędzia WSA - Michał Sowiński po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. K. na rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia ... kwietnia 2010 r. Znak ... w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych; postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Pismem z ... lipca 2010 r. (data nadania pocztowego), skierowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W., skarżący K. K. (zwany dalej: skarżącym), reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł skargę na rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z ... kwietnia 2010 r., która to skarga przy piśmie z ... lipca 2010 r. (data nadania pocztowego) została przekazana przez WSA w Warszawie Prezesowi Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa tj. organowi, za pośrednictwem którego powinna być wniesiona skarga do Sądu. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 52 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej: p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Zgodnie z § 2 ww. przepisu przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Natomiast zgodnie z § 3 ww. przepisu jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. Zgodnie natomiast z § 2 art. 53 p.p.s.a., w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. W niniejszej sprawie wniosek skarżącego o przyznanie pomocy finansowej ze środków z budżetu UE został rozpatrzony przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa poprzez wydanie pisma z ... kwietnia 2010 r. nr ... o odmowie przyznania pomocy z uwagi na brak środków finansowych. Wobec powyższego skarga do sądu administracyjnego przysługiwała na zasadach określonych w w/w przepisach prawa. Z akt sprawy wynika, iż po otrzymaniu pisma Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia ... kwietnia 2010 r. informującego o odmowie przyznania wnioskowanej pomocy skarżący pismem z ... maja 2010 r. (data złożenia do organu) wezwał organ o usunięcie naruszenia prawa, które to wezwanie zostało przez organ rozpatrzone pismem z ... lipca 2010 r. i doręczone skarżącemu ... lipca 2010 r. Tym samym w niniejszej sprawie zastosowanie miał sześćdziesięciodniowy termin do wniesienia skargi, liczony od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Wobec powyższego przyjąć należy, iż termin do wniesienia skargi, zgodnie z art. 53 § 2 p.p.s.a., upływał z dniem ... lipca 2010 r. Nadanie natomiast właściwego trybu procesowego i przekazanie skargi Prezesowi Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa przez WSA w Warszawie nastąpiło ... lipca 2010 r. tj. po upływie sześćdziesięciodniowego terminu określonego w art. 53 § 2 p.p.s.a. Stwierdzić należy, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego, a wcześniej Sądu Najwyższego w sytuacji wniesienia skargi bezpośrednio do sądu, termin uznaje się za zachowany jedynie w przypadku, gdy sąd prześle (nada w urzędzie pocztowym) skargę do właściwego organu przed upływem terminu do wniesienia skargi (por. m.in. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 28 listopada 1987 roku, sygn. akt III CZP 33/87, publ. OSN 1988/6/73, a także postanowienie NSA z dnia 18 czerwca 2008 r., I OSK 651/08, opublikowane w Bazie orzeczeń NSA). Wojewódzki Sąd Administracyjny w warszawie rozpoznając niniejszą sprawę, w pełni podziela powyższe stanowisko. W tej sytuacji na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w związku z art. 53 § 2 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił odrzucić skargę jako wniesioną po upływie terminu.