II OZ 1083/18

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. K. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 30 kwietnia 2018 r. sygn. akt II SA/Sz 378/18 w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. K. na decyzję Wojewody Zachodniopomorskiego z dnia [...] lutego 2018 r. nr [...] w przedmiocie zmiany decyzji w sprawie pozwolenia na budowę oraz zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego postanawia: oddalić zażalenie UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie postanowieniem z 30 kwietnia 2018 r. w sprawie ze skargi J. K. (dalej również jako "skarżący") na decyzję Wojewody Zachodniopomorskiego z dnia [...] lutego 2018 r., w przedmiocie zmiany decyzji w sprawie pozwolenia na budowę oraz zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego, odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym ugruntowany jest pogląd, że we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji należy co najmniej uprawdopodobnić wystąpienie przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 z późn. zm.; dalej: p.p.s.a.) Sąd podkreślił, iż konieczne jest przy tym przytoczenie spójnej argumentacji, popartej faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Ogólnikowe wywody strony dotyczące konieczności poniesienia kosztów związanych z ewentualną rozbiórką budynku nie są wystarczające do przyjęcia, iż wykonanie decyzji spowoduje po stronie skarżącego powstanie trudnych do odwrócenia skutków lub znacznej szkody. Sąd zaznaczył przy tym, że ewentualne koszty będą obciążać inwestora, a nie skarżącego. Na powyższe postanowienie zażalenie złożył J. K., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, domagając się jego uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie art. 61 § 3 p.p.s.a. W uzasadnieniu wskazano, że wybudowanie budynku na działce sąsiedniej do działki skarżącego wywoła nieodwracalne skutki, o których mowa w tym przepisie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z treścią art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Naczelny Sąd Administracyjny podziela stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu. Sąd I instancji prawidłowo ocenił akta sprawy i treść wniesionej skargi zawierającej wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Na tej podstawie WSA w Szczecinie prawidłowo stwierdził, że wniosek ten nie został w sposób wystarczający uzasadniony, co uniemożliwiało wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd I instancji wskazał ponadto, że ewentualne koszty rozbiórki w przypadku gdyby doszło do uchylenia decyzji o zmianie pozwolenia na budowę, obciążą inwestora a nie skarżącego. Kwestia ta ma kluczowe znaczenie przy rozpoznawaniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.