Ppolska.starec← UrzadnikВойти

I SAB/Wa 391/11

Sądy administracyjne2011-12-19
Sygnatura
I SAB/Wa 391/11
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia
2011-12-19
Rodzaj
Postanowienie WSA w Warszawie

Sędziowie

Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz

Rozstrzygnięcie

Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy -PoPPSA

Treść orzeczenia

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz (spr.) po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Spółdzielni Mieszkaniowej [..] na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o przyznanie czasowej własności nieruchomości postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe; 2. zwrócić skarżącej Spółdzielni Mieszkaniowej [..] kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. UZASADNIENIE Pismem z dnia [...] września 2011 r. Spółdzielnia Mieszkaniowa [...] reprezentowana przez r.pr. M. Z. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o przyznanie własności czasowej dot. Nieruchomości ul. [...], KW: [...], nr hip. [...] Odpowiadając na skargę organ uznał zarzuty skargi za nieuzasadnione i wniósł o oddalenie skargi. Jednocześnie wskazał, że decyzją z dnia [...] września 2011 r., Nr [...] umorzył postępowanie administracyjne dotyczące w/w wniosku. W dniu [...] grudnia 2011 r. do akt sprawy wpłynęło pismo pełnomocnika strony skarżącej cofające skargę. Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., powoływana dalej jako "ppsa") skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd. Jednakże Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności, które czyniłyby cofnięcie skargi niedopuszczalnym. Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 oraz art. 232 § 1 pkt 1 ppsa orzekł, jak w sentencji postanowienia.