I SA/Gd 1435/19

SENTENCJA Dnia 8 listopada 2019 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Alicja Stępień po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2019 roku na posiedzeniu niejawnym zażalenia M.C. i T.C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 10 września 2019 r. w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 17 czerwca 2019 r., Sygn. akt [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2019 rok p o s t a n a w i a: odrzucić zażalenie UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 10 września 2019 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę M.C. i T.C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 17 czerwca 2019 r., w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2019 rok. Na przedmiotowe postanowienie, pismem z dnia 17 września 2019 r. (k. 41) skarżący złożyli zażalenie. Zarządzaniem z dnia 16 października 2019 r. wezwano skarżących do usunięcia braku formalnego zażalenia poprzez nadesłanie odpisu tego pisma procesowego oraz do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni pod rygorem jego odrzucenia. Odpis zarządzenia został doręczony skarżącym w dniu 22 października 2019 r. (zwrotne potwierdzenia odbioru przesyłki k. 53, 54). W odpowiedzi skarżący przesłali pismo z dnia 23 października 2019 r. nie uiszczając jednocześnie należnego wpisu od zażalenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) – dalej w skrócie p.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia enumeratywnie wymienione w treści przywołanego przepisu. Zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia. (art. 194 § 3 p.p.s.a.). Jak stanowi z kolei art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2. Natomiast z mocy art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. sąd odrzuca na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Jak stanowi z kolei art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Zażalenie, od którego pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez Sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 47 § 1 i 2 p.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Odpisami mogą być także uwierzytelnione fotokopie bądź uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej. W przepisach ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi brak jest definicji legalnej odpisu pisma procesowego. W orzecznictwie podkreśla się, że odpisem pisma procesowego jest każdy dalszy jego egzemplarz, odwzorowany w dowolnej technice, zgodny z oryginałem co do treści. Może to być kopia maszynowa, fotokopia, a także kopia wykonana przy użyciu każdej innej techniki powielania, np. wydruk komputerowy (por. wyrok NSA z dnia 5 marca 2008 r. sygn. akt II OSK 774/06, postanowienie NSA z dnia 30 czerwca 2009 r. sygn. akt II OSK 927/09, CBOSA: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Istotą odpisu jest odwzorowanie w dowolnej technice pełnej treści składanego pisma. Jest to bowiem kopia lub przepisany tekst oryginalnego dokumentu, pisma; wtórnik, duplikat (zob. postanowienie NSA z 30 sierpnia 2017 r., II OZ 826/17). W przedmiotowej sprawie wymogu takiego nie spełnia pismo skarżących z dnia 23 października 2019 r. Powyższe pismo nie jest bowiem kolejnym egzemplarzem zażalenia, stanowiącym jego dokładne odwzorowanie. W tych okolicznościach nie można uznać, aby skarżący uzupełnili brak formalny zażalenia. Sąd wskazuje jednocześnie, że skarżący nie uczynili zadość wezwaniu do uiszczenia należnego w sprawie wpisu od zażalenia. W niniejszej sprawie skarżący zostali wezwani do wpłacenia należnego wpisu od zażalenia i pouczeni o skutkach niezastosowania się do tego wezwania. Przesyłka zawierająca przedmiotowe zarządzenie został doręczona stronom w dniu 22 października 2019 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki k. 53, 54). W związku z tym, siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu kończył swój bieg z dniem 29 października 2019 r. Wpis taki nie został uiszczony, a zatem zakreślony termin upłynął bezskutecznie. Mając powyższe na uwadze, Sąd na mocy 220 § 3 oraz art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił o odrzuceniu zażalenia.