II SA/Rz 768/07

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Stanisław Śliwa po rozpoznaniu w dniu 9 października 2007r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. W. i Z. W. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] sierpnia 2007r. znak: [...] w przedmiocie wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków - postanawia – odrzucić skargę. UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] sierpnia 2007r., znak: [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego uchylił decyzję Starosty z dnia [...] września 2006r. znak: [...] - która wprowadzała w operacie ewidencji gruntów i budynków wsi L. zmiany granic, powierzchni oraz oznaczeń wymienionych w niej działek - i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania przez organ pierwszej instancji. Wskazana na wstępie decyzja drugoinstancyjna została doręczona E. i Z. W. w dniu 6 sierpnia 2007r., na co wskazuje podpis Z. W. na zwrotnym potwierdzeniu odbioru tej korespondencji. W dniu 7 września 2007r. złożona została w Kancelarii Ogólnej Urzędu Wojewódzkiego wspólna skarga E. i Z. W. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] sierpnia 2007r. Termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego wyznacza art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. a wynosi on 30 dni, liczonych od momentu doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Jak już wyżej zaznaczono, zaskarżoną decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, E. i Z. W. otrzymali w dniu 6 sierpnia 2007r. Oznacza to, iż termin do zakwestionowania tego rozstrzygnięcia w drodze postępowania sądowoadministracyjnego upłynął wobec nich bezskutecznie w dniu 5 września 2007r. Tymczasem niniejsza skarga została złożona 7 września 2007r. W zaistniałej sytuacji Sąd, związany treścią normy wynikającej z art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 P.p.s.a., odrzucił skargę E. W. i Z. W.