V SA/Wa 1423/11

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Jolanta Bożek po rozpoznaniu w dniu 10 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] października 2010 r. nr [...] w sprawie ze skargi I. N. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] kwietnia 2011 r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie o nadanie statusu uchodźcy wobec stwierdzenia, że wniosek jest niedopuszczalny postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] października 2010 r. nr [...] UZASADNIENIE Wraz ze skargą z dnia 7 czerwca 2011 r. skarżący I. N. (zwany dalej skarżącym) złożył wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] października 2010 r. nr [...] utrzymującej w mocy decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] maja 2010 r. nr [...] w zakresie w jakim orzeka ona o wydaleniu skarżącego z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże stosownie do § 3, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Instytucja wstrzymania wykonania ma jednak charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w przypadku zaistnienia przesłanek enumeratywnie wymienionych w art. 61 § 3 cyt. ustawy, tj. w sytuacji stwierdzenia, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. W ocenie Sądu wskazana we wniosku decyzja Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] października 2010 r. nr [...] nie może podlegać wstrzymaniu, ponieważ nie mieści się w granicach sprawy będącej przedmiotem skargi złożonej w niniejszym postępowaniu. Wprawdzie – jak wskazano powyżej – przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. rozszerza dopuszczalność żądania wstrzymania na akty wydane lub podjęte we wszystkich postępowaniach w granicach tej samej sprawy, jednakże nie można przyjąć tożsamości spraw wszczętych odrębnymi wnioskami skarżącego o nadanie statusu uchodźcy i zakończonych odrębnymi ostatecznymi decyzjami Rady do Spraw Uchodźców (decyzję z dnia [...] maja 2010 r. nr [...] utrzymano w mocy decyzją z dnia [...] października 2010 r. nr [...]). Należy zauważyć, iż skarżący wystąpił do organu o wstrzymanie decyzji z dnia [...] maja 2010 r. nr [...], a Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców decyzją z dnia [...] listopada 2010 r. nr [...] odmówił wstrzymania ww. decyzji. Po ponownym rozpatrzeniu wniosku o wstrzymanie decyzją z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...] Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców odmówił wstrzymania decyzji z dnia [...] maja 2010 r. Skarżący nie wniósł na powyższą decyzję skargi do sądu administracyjnego O wstrzymanie wykonania decyzji Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] maja 2010 r. skarżący mógł się zwrócić jedynie w toku postępowań zakończonych ww. decyzją jak również w ewentualnej skardze do sądu administracyjnego w przedmiocie tej właśnie decyzji. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny, orzekł jak w sentencji postanowienia