III SA/Wa 1427/07
Sądy administracyjne2007-09-10
Sygnatura
III SA/Wa 1427/07
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia
2007-09-10
Rodzaj
Postanowienie WSA w Warszawie
Sędziowie
Krystyna Kleiber
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę
Treść orzeczenia
SENTENCJA
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Kleiber, , po rozpoznaniu w dniu 10 września 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Prokuratora Prokuratury Rejonowej W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia ... grudnia 2006 r. Nr ... w przedmiocie odmowy umorzenia części zaległości podatkowych S. sp. z o.o. z tytułu podatku od nieruchomości za okres od 2000 r. do 2006 r. postanawia: - odrzucić skargę -
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia ... grudnia 2006 r. wydaną dla S. sp. z o.o. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. uchyliło decyzję Prezydenta W. z dnia ... lipca 2006 r. w przedmiocie odmowy umorzenia części zaległości podatkowych z tytułu podatku od nieruchomości za okres od 2000 r. do 2006 r. oraz przekazało sprawę organowi pierwszej instancji do ponownego rozpatrzenia. Decyzję powyższą doręczono spółce S. sp. z o.o. w dniu 5 stycznia 2007 r., natomiast akta sprawy wraz z odpisem tejże decyzji zwrócono do organu pierwszej instancji w dniu 9 stycznia 2007 r. (zwrotne potwierdzenia odbioru – k... i ... akt administracyjnych).
Pismem z dnia 6 lipca 2007 r. (wniesionym w dniu 9 lipca 2007 r.) Prokurator Prokuratury Rejonowej W. złożył skargę na ww. decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia ... grudnia 2006 r. Ze skargi wynika, iż wnoszący ją Prokurator – decydując się na złożenie skargi - działał z wniosku Prezydenta W.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skarga podlegała odrzuceniu jako wniesiona po terminie.
Zgodnie z art. 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) Prokurator oraz Rzecznik Praw Obywatelskich mogą wziąć udział w każdym toczącym się postępowaniu, a także wnieść skargę, skargę kasacyjną, zażalenie oraz skargę o wznowienie postępowania, jeżeli według ich oceny wymaga tego ochrona praworządności lub praw człowieka i obywatela. W takim przypadku przysługują im prawa strony.
Zgodnie natomiast z art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W myśl
§ 3 zd. 1 cyt. przepisu Prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich mogą wnieść skargę w terminie sześciu miesięcy od dnia doręczenia stronie (podkr. Sądu) rozstrzygnięcia w sprawie indywidualnej, a w pozostałych przypadkach w terminie sześciu miesięcy od dnia wejścia w życie aktu lub podjęcia innej czynności uzasadniającej wniesienie skargi.
Z powyższego przepisu wynika zatem, iż aby prawidłowo wnieść skargę do sądu administracyjnego na decyzję administracyjną Prokurator powinien uczynić to w terminie 6 miesięcy od dnia doręczenia stronie rozstrzygnięcia w sprawie indywidualnej.
W niniejszej sprawie termin ten został przekroczony.
Z akt sprawy wynika bowiem, iż zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia ... grudnia 2006 r. doręczono stronie – spółce S. sp. z o.o. - w dniu 5 stycznia 2007 r. Sześciomiesięczny termin do wniesienia skargi upływał więc w dniu 5 lipca 2007 r. Skarga została natomiast wniesiona w dniu 9 lipca 2007 r., a więc z czterodniowym uchybieniem terminu.
W tym miejscu podkreślić należy, iż Prokurator wniósł skargę dokładnie
w terminie 6 miesięcy od dnia zwrócenia Prezydentowi W. akt sprawy podatkowej wraz z odpisem zaskarżonej decyzji (nastąpiło to w dniu 9 stycznia 2007 r.). Brak jest jednak podstaw do przyjęcia, iż Prezydent W. posiada przymiot strony, o którym mowa w art. 53 § 3 p.p.s.a. Tym samym doręczenie mu odpisu zaskarżonej decyzji nie ma żadnego wpływu na bieg terminu do wniesienia skargi.
Pojęcie "strona" użyte w cyt. art. 53 § 3 p.p.s.a. może być rozumiane
w dwojaki sposób, mianowicie w znaczeniu, jakie nadają mu przepisy stosowanej
w sprawie procedury administracyjnej (w niniejszej sprawie przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa, Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), bądź też w znaczeniu, jakie pojęcie to posiada na gruncie przepisów p.p.s.a.
Niezależnie jednak od uznania, która z powyższych koncepcji jest prawidłowa, przyjęcie każdej z nich prowadzi do wniosku, iż Prezydent W. w aspekcie niniejszej sprawy nie posiada przymiotu strony. Nie jest on bowiem żadnym z podmiotów, o których mowa w art. 133 Ordynacji podatkowej (definiującym pojęcie strony postępowania podatkowego). Nie spełnia też warunków do uznania go za stronę bądź uczestnika postępowania w rozumieniu przepisów p.p.s.a. (art. 32 i art. 33 p.p.s.a.). W tym znaczeniu bowiem stroną jest Prokurator jako skarżący oraz Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. jako organ, który wydał zaskarżoną decyzję, uczestnikiem na prawach strony jest S sp. z o.o.
Stroną natomiast, i to zarówno w rozumieniu Ordynacji podatkowej jak również p.p.s.a. (tu jako uczestnik postępowania na prawach strony) jest spółka S. sp. z o.o.
Tym samym termin na wniesienie skargi przez Prokuratora należy liczyć od dnia doręczenia tejże spółce zaskarżonej decyzji, co jak już wskazano nastąpiło
w dniu 5 stycznia 2007 r. W konsekwencji skargę wniesioną w dniu 9 lipca 2007 r. należało uznać za wniesioną po terminie.
Na marginesie Sąd wskazuje, iż w sprawie żadnego znaczenia nie miała okoliczność, iż wnosząc skargę Prokurator działał z wniosku Prezydenta W. Zgodnie bowiem z cytowanym wcześniej art. 8 p.p.s.a.
w postępowaniu sądowoadministracyjnym Prokurator działa w celu ochrony praworządności, nie reprezentuje natomiast żadnego z podmiotów postępowania (strony bądź organu administracji).
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Odrzucenie skargi przyjmuje formę postanowienia i może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.).
Uznając zatem, iż skarga w niniejszej sprawie została wniesiona po terminie, Sąd, działając na podstawie powołanego wyżej art. 58 § 1 pkt 2 oraz art. 58 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.