II SAB/Rz 225/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Godlewski po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2022 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.W. na bezczynność Burmistrza Miasta [..] w przedmiocie braku skierowania wniosku o ustalenie odszkodowania do starosty - p o s t a n a w i a - I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej kwotę 100 zł /słownie: sto złotych/ tytułem wpisu od odrzuconej skargi. UZASADNIENIE W dniu 22 listopada 2022 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Rzeszowie wpłynęła skarga A.W. na bezczynność Burmistrza Miasta [...] w przedmiocie braku skierowania do Starosty [...] wniosku o ustalenie odszkodowania, wobec negatywnego przebiegu negocjacji, za działki wydzielone pod drogi publiczne na mocy ostatecznej decyzji podziałowej Burmistrza Miasta [....] z 14 września 2021 r. nr GK.6831.23.2021.PM., zgodnie z art. 98 ust. 1 i ust. 23 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1899 ze zm., dalej "ugn"). Z akt administracyjnych sprawy wynika, że na wniosek skarżącego Burmistrz Miasta [...] decyzją z 14 września 2021 r. GK.6831.23.2021.PM zatwierdził podział nieruchomości należących do skarżącego oznaczonych nr [...] i [...] położonych w [....] na działki odpowiednio [...], [...], [...], oraz [...], [...]. W podstawie prawnej decyzji powołano art. 93 ust. 1, 2, 4, 5, art. 96 ust. 1, 4, art. 97 ust. 1 i art. 99 ugn. Decyzja doręczona została skarżącemu w dniu 17 września 2021 r. Wnioskiem z 5 października 2021 r. skarżący zwrócił się do "Urzędu Miejskiego w [...]" o wykup działek nr [...], [...], [...], wydzielonych pod drogę, stosownie do decyzji z 14 września 2021 r. W odpowiedzi na wskazane wyżej pismo Burmistrz Miasta [...] poinformował, że w budżecie miasta [...] brak jest środków na wykup nieruchomości planowanych pod drogi publiczne (nr [...], [...]) w rejonie objętym Miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego obszaru położonego w obrębie ulicy [...] w [....] zatwierdzonym Uchwałą Nr [...] Rady Miejskiej w [...] z [...] stycznia 2008 r. (Dz. Urz Woj. Podk. z 2008 r. Nr [...] poz. [...]). Pismem z 29 grudnia 2021 r. skarżący wystąpił do Gminy Miasta [...] – Burmistrza [...] z ponagleniem wzywając do niezwłocznego podjęcia mających na celu ustalenie i wypłatę odszkodowania wg zasad i trybu obowiązujących przy wywłaszczeniu nieruchomości za działki przejęte pod drogę publiczną. W ponagleniu zarzucił naruszenie art. 35 i art. 36 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 735 ze zm., dalej "kpa"). Pismem z dnia 19 stycznia 2022 r. Burmistrz wyjaśnił, że działki nr [...] i [...] nie przeszły na własności Gminy Miasta [...] na podstawie art. 98 ust. 1 ugn w związku z tym skarżącemu nie przysługuje odszkodowanie na podstawie art. 98 ust. 3 ugn. W odpowiedzi na skargę Burmistrz Miasta [...] wniósł o jej oddalenie jako bezzasadnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej "ppsa") skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Po myśli art. 53 § 2b ppsa skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Zgodnie z art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 735 ze zm., dalej "kpa") stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność); 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Po myśli art. 37 § 2 kpa ponaglenie zawiera uzasadnienie. Zgodnie z art. 37 § 3 kpa ponaglenie wnosi się: 1) do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie; 2) do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia. Wyczerpanie środków zaskarżenia przed złożeniem skargi stanowi więc podstawową przesłankę dopuszczalności skargi. Po myśli art. 17 kpa organem wyższego stopnia, w rozumieniu kodeksu są: 1) w stosunku do organów jednostek samorządu terytorialnego - samorządowe kolegia odwoławcze, chyba że ustawy szczególne stanowią inaczej; 2) w stosunku do wojewodów - właściwi w sprawie ministrowie; 3) w stosunku do organów administracji publicznej innych niż określone w pkt 1 i 2 - odpowiednie organy nadrzędne lub właściwi ministrowie, a w razie ich braku - organy państwowe sprawujące nadzór nad ich działalnością; 4) w stosunku do organów organizacji społecznych - odpowiednie organy wyższego stopnia tych organizacji, a w razie ich braku - organ państwowy sprawujący nadzór nad ich działalnością. W niniejszej sprawie skarżący przedmiotem skargi uczynił bezczynność Burmistrza Miasta [...] w zakresie wskazanym powyżej. Zatem w świetle wyżej przytoczonych regulacji złożenie skargi powinno zostać poprzedzone wniesieniem za pośrednictwem Burmistrza Miasta [...] ponaglenia do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie, będącego organem wyższego stopnia w stosunku do Burmistrza Miasta [...]. Z akt administracyjnych sprawy oraz z treści skargi i odpowiedzi na skargę wynika, że przed wniesieniem skargi na bezczynność skarżący zwrócił się z ponagleniem do Burmistrza, ale nie składał ponaglenia do organu właściwego jakim jest Kolegium. Skarga wniesiona została więc bez wyczerpania przysługującego skarżącemu środka zaskarżenia dlatego należy ją uznać niedopuszczalną. Mając powyższe na uwadze Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ppsa odrzucił skargę (pkt I sentencji postanowienia). O zwrocie wpisu Sąd orzekł z urzędu - na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 ppsa (pkt II sentencji postanowienia).