I OSK 821/12

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Runge-Lissowska Sędziowie NSA Ewa Dzbeńska (spr.) del. NSA Wiesław Morys Protokolant specjalista Edyta Pawlak po rozpoznaniu w dniu 18 października 2012 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Starosty Krakowskiego od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 12 stycznia 2012 r. sygn. akt II SA/Kr 1663/11 w sprawie ze skargi A. C. na niewykonanie przez Starostę Krakowskiego wyroku WSA w Krakowie z dnia 17 stycznia 2008 r., sygn. akt II SA/Kr 790/07 w przedmiocie odmowy ustalenia i wypłaty odszkodowania oddala skargę kasacyjną UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 12 stycznia 2012 r., sygn. akt II SA/Kr 1663/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, po rozpoznaniu skargi A. C., wymierzył Staroście Krakowskiemu grzywnę w wysokości 2.000 zł za niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 17 stycznia 2008 r., sygn. II SA/Kr 790/07. Wyrok ten zapadł w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych: Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 17 stycznia 2008 r., sygn. II SA/Kr 790/07, po rozpoznaniu skargi J. O. i A. C., uchylił decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia [...] maja 2007 r., nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji w przedmiocie odmowy ustalenia i wypłaty odszkodowania. Następnie wyrokiem z dnia 28 grudnia 2010 r., sygn. akt II SAB/Kr 126/10, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wymierzył Staroście Krakowskiemu grzywnę w wysokości 5.000 zł tytułem niezałatwienia ww. sprawy w przedmiocie ustalenia i wypłaty odszkodowania z tytułu wywłaszczenia na rzecz Skarbu Państwa parceli katastralnych l. kat. [...] w K. toczącej się pod numerem [...]. Akta administracyjne wraz z wyrokiem zostały zwrócone organowi w dniu 30 marca 2011 r. W dniu 24 sierpnia 2011 r. A. C. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na niewykonanie wyroku z dnia 17 stycznia 2008r., sygn. akt II SA/Kr 790/07 domagając się wymierzenia grzywny organowi. W uzasadnieniu streścił przebieg postępowania przed organem. Wskazał, że w jego ocenie nie było potrzeby sporządzania nowej wyceny nieruchomości, gdyż wystarczająca była aktualizacja poprzednio wykonanej. Nadmienił, że Starosta Krakowski lekceważy wyroki sądów administracyjnych, a działanie organu podważa zaufanie co do jego rzetelności i kompetencji. W odpowiedzi na skargę, Starosta Krakowski podniósł, że przedłużenie terminu rozstrzygnięcia sprawy było konieczne z uwagi na trudności w wyłonieniu rzeczoznawcy majątkowego, a zatem z przyczyn niezależnych od organu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wymierzając grzywnę stwierdził, że Starosta Krakowski zobowiązany był do załatwienia sprawy wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 17 stycznia 2008 r., sygn. II SA/Kr 790/07. Sąd I instancji zwrócił ponadto uwagę, że wyrokiem z dnia 25 maja 2010 r., sygn. akt II SA/Kr 677/10, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie stwierdził niewykonanie przez organ wyroku z dnia 17 stycznia 2008 r. i wymierzył organowi grzywnę. Z akt administracyjnych wynika, że Starosta Krakowski zawiesił postępowanie w sprawie postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2010 r., które uchylone zostało przez organ odwoławczy w dniu [...] października 2010 r. Nie wynika natomiast aby po tej dacie organ dokonał w sprawie czynności. Po kolejnym wyroku z dnia 28 grudnia 2010 r., sygn. akt II SAB/Kr 126/10, którym wymierzono organowi grzywnę w kwocie 5.000 zł, akta sprawy zwrócono organowi pismem z dnia 25 marca 2011 r. Organ otrzymał akta w dniu 30 marca 2011 r. Pierwszą czynnością organu było sporządzenie zawiadomienia o wyznaczeniu terminu załatwienia sprawy na dzień 30 czerwca 2011 r. Pismem tym organ powiadomił strony, że dla prawidłowego rozpatrzenia sprawy niezbędne jest sporządzenie operatu szacunkowego określającego wartość rynkową przedmiotowej nieruchomości. Wskazano, że pismo to wysłane zostało dopiero w dniach 10 maja 2011 r. i 12 maja 2011 r. W ocenie WSA w Krakowie już zatem w tej dacie organ pozostawał w zwłoce w załatwieniu sprawy. Dopiero w dniu 30 maja 2011 r. powołana została komisja przetargowa, a w dniu 31 maja 2011 r. ogłoszono o zamówieniu – wykonaniu operatów szacunkowych. Umowę o wykonanie operatu szacunkowego zawarto dopiero w dniu 25 sierpnia 2011 r. Pismem z dnia 8 sierpnia 2011 r. Starosta Krakowski poinformował strony, że przeprowadził kolejne postępowanie w wyniku którego wyłoniono rzeczoznawcę majątkowego z którym zostanie podpisana stosowana umowa. Wyznaczył nowy termin załatwienia sprawy na dzień 30 września 2011 r. (art. 36 § 1 k.p.a.). WSA w Krakowie wymierzając grzywnę zwrócił uwagę, że dopiero pismem z dnia 9 stycznia 2012 r. Starosta Krakowski zawiadomił Sąd, że w dniu [...] stycznia 2012 r. wydał decyzję w przedmiotowej sprawie nr [...]. W ocenie Sądu I instancji grzywna w wysokości 2.000 zł jest kwotą adekwatną do stopnia zawinienia ukaranego nią organu oraz zapewni, że Starosta Krakowski zwróci w przyszłości należytą uwagę na wywiązywanie się z obowiązków nałożonych na niego wyrokami sądowymi. Skargę kasacyjną od powyższego orzeczenia wniósł Starosta Krakowski, domagając się uchylenia zaskarżonego orzeczenia w całości i oddalenia skargi, względnie przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie oraz zasądzenia kosztów postępowania kasacyjnego, według norm przepisanych. Zaskarżonemu wyrokowi zarzucono: 1) naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 133 § 1, art. 134 § 1 i art. 141 § 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej jako "P.p.s.a." poprzez dokonanie błędnych ustaleń faktycznych i nałożenie grzywny na Starostę Krakowskiego za niewykonanie wyroku WSA w Krakowie z dnia 17 stycznia 2008 r., sygn. akt II SA/Kr 790/07 pomimo, iż wyrok ten podlegał wykonaniu przez inny podmiot i nie dotyczył przedmiotu postępowania toczącego się przed Starostą, jak również pominięcie w uzasadnieniu wyroku istotnych okoliczności sprawy wskazanych w odpowiedzi organu na skargę oraz nieuwzględnienie całokształtu tej sprawy; 2) naruszenie prawa materialnego, tj. art. 154 § 1 i 6 P.p.s.a. poprzez ich niewłaściwe zastosowanie i wymierzenie grzywny pomimo braku podstaw do jej wymierzenia z uwagi na to, że: a) przedmiotowym wyrokiem WSA w Krakowie uchylił decyzję Wojewody Małopolskiego i poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta Krakowa, a więc Starosta Krakowski nie był zobowiązany do wykonania tego wyroku; b) wyrok dotyczył innego postępowania administracyjnego prowadzonego przez Prezydenta Miasta Krakowa dotyczącego innych nieruchomości, które nie były przedmiotem postępowania prowadzonego przez Starostę Krakowskiego, a więc wyrok WSA w Krakowie z dnia 17 stycznia 2008 r., sygn. akt II SA/Kr 790/07 nie miał w ogóle zastosowania w sprawie; 3) ewentualnie w przypadku nie uwzględnienia powyższego zarzutu zarzucono naruszenie prawa materialnego, tj. art. 154 § 1 i 6 P.p.s.a. poprzez ich niewłaściwe zastosowanie polegające na ocenie, iż wystąpiła zwłoka w wykonaniu wyroku z przyczyn zależnych od organu. W uzasadnieniu podniesiono, że wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 17 stycznia 2008 r., sygn. akt II SA/Kr 790/07 odnosił się tylko do decyzji Prezydenta Miasta Krakowa z dnia [...] kwietnia 2006 r. W żadnym stopniu nie mógł on dotyczyć postępowania prowadzonego przez Starostę, który został wyznaczony do prowadzenia sprawy dopiero po wydaniu decyzji przez Prezydenta Miasta Krakowa, tj. [...] października 2006 r. Ponadto Sąd I instancji bezzasadnie powołał się na wyrok WSA w Krakowie z dnia 27 maja 2010 r., sygn. akt II SA/Kr 677/10, którym WSA wymierzył Prezydentowi Miasta Krakowa grzywnę za niewykonanie wyroku z dnia 17 stycznia 2008 r., sygn. akt II SA/Kr 790/07. Wyrok ten nie miał żadnego znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszego postępowania, ponieważ dotyczył postępowania administracyjnego prowadzonego przez Prezydenta a nie przez Starostę. Z ostrożności procesowej wnoszący skargę kasacyjną wskazał, że Sąd I instancji pominął wyjaśnienia organu co do przyczyn wydania opóźnienia decyzji. Po przekazaniu akt z WSA w Krakowie po wyroku z dnia 28 grudnia 2010 r., sygn. akt II SAB/Kr 126/10 organ niezwłocznie podjął kroki w celu uzupełnienia materiału dowodowego o operat szacunkowy określający wysokość należnego odszkodowania gdyż ten sporządzony w lutym 2010 r. zawierał błędy. Konieczne było przeprowadzenie postępowania w trybie przepisów ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych, w przedmiocie wyłonienia rzeczoznawcy majątkowego, który w ramach umowy cywilnoprawnej sporządzi stosowny operat szacunkowy. W odpowiedzi na skargę kasacyjną A. C. wniósł o jej oddalenie, podzielając argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: stosownie do art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej jako "P.p.s.a.", Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, z urzędu może wziąć pod uwagę jedynie nieważność postępowania sądowego. Z uwagi na to, że w niniejszej sprawie nie występują przesłanki nieważności postępowania określone w art. 183 § 2 ustawy Naczelny Sąd Administracyjny, będąc związany granicami skargi kasacyjnej, rozpoznał sprawę w granicach zarzutów zgłoszonych w tej skardze. Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw. Zarzuty skargi kasacyjnej wymienione w pkt. 1 i 2 wskazują, że wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 17 stycznia 2008 r. podlegał wykonaniu przez Prezydenta Miasta Krakowa nie zaś przez skarżącego. Z takim podglądem nie można się zgodzić. Wspomniany wyrok należy odczytać razem z treścią postanowienia Wojewody Krakowskiego z dnia [...] października 2006 r. W postanowieniu tym Wojewoda Krakowski wskazał Starostę Krakowskiego do załatwienia wniosku o odszkodowanie za działkę nr [...] w K. Sprawę początkowo prowadził Prezydent Miasta Krakowa toteż rozpoznając skargę od decyzji Wojewody Małopolskiego z dnia [...] maja 2007 r. utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta Krakowa z dnia [...] kwietnia 2006 r. odmawiającą ustalenia i wypłaty odszkodowania, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w wyroku z dnia 28 stycznia 2008 r. wymienił organy, które wydały kontrolowane w toku postępowania sądowoadministracyjnego decyzje. Jednakże w dacie wydania wspomnianego wyżej wyroku istniało w obrocie prawnym ostateczne postanowienie Wojewody Krakowskiego z dnia [...] października 2006 r. wskazujące Starostę Krakowskiego jako organ właściwy do ustalenia wysokości odszkodowania. Zatem, po uchyleniu wyrokiem z dnia 28 stycznia 2008 r. decyzji odmawiających ustalenia i wypłaty odszkodowania, na Staroście Krakowskim ciążył obowiązek rozpoznania wniosku o ustalenie wysokości odszkodowania za działkę nr [...] położoną w K. Odnosząc się do zarzutu opisanego w pkt. 3 skargi kasacyjnej zauważyć należy, że w kontekście tego co wskazano powyżej nie sposób nie zauważyć, że organ działał opieszale. Od 28 stycznia 2008 r. do dnia wydania decyzji to jest [...] stycznia 2012 r. upłynęło cztery lata zatem z całą stanowczością należy podkreślić, że Starosta Krakowski był w zwłoce co do wykonania ustaleń i wskazań zawartych w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 17 stycznia 2008 r. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny skargę kasacyjną oddalił na podstawie art. 184 P.p.s.a.