II AKa 154/19

<p>Sygn. akt II AKa 154/19</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 30 października 2019 r.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny w Szczecinie II Wydział Karny w składzie: </strong> </p> <p>Przewodnicząca: SSA Bogumiła Metecka-Draus</p> <p>Sędziowie: SO del. do SA Maciej Kawałko (spr.)</p> <p>SA Andrzej Wiśniewski</p> <p>Protokolant: st. sekr. sądowy Karolina Pajewska</p> <p> <strong> <!-- -->przy udziale prokuratora Prokuratury Okręgowej w Szczecinie Agaty Badury</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->po rozpoznaniu w dniu 30 października 2019 r. sprawy </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. B.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę skazanego</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->od wyroku łącznego Sądu Okręgowego w Szczecinie </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->z dnia 11 kwietnia 2019 r. sygn. akt III K 339/18 </strong> </p> <p>I.  zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;</p> <p>II.  zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. <span class="anon-block">M. M.</span> kwotę 147,60 (stu czterdziestu siedmiu 60/100) złotych z VAT, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skazanemu z urzędu w postępowaniu odwoławczym;</p> <p>III.  zwalnia skazanego od ponoszenia wydatków za postępowanie odwoławcze.</p> <p> <em> <!-- -->SSA Andrzej Wiśniewski SSA Bogumiła Metecka-Draus SSO (del.) Maciej Kawałko </em> </p> <p>Sygn. akt II AKa 154/19</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Sąd Okręgowy w Szczecinie rozpoznał sprawę o wydanie wyroku łącznego wobec <span class="anon-block">M. B.</span>, prawomocnie skazanego wyrokami:</p> <p>1)  łącznym Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 26 marca 2013 r. (III K 30/13), w zakresie kary łącznej orzeczonej w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280 § 2 pkt. 3)">punkcie III</a> części rozstrzygającej, za przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 2)">art. 280 § 2 k.k.</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 2)">art. 157 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a> i z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 288;art. 288 § 1)">art. 288 § l k.k.</a>, na karę łączną 3 lat pozbawienia wolności, wykonaną dotychczas w części w okresie 26 listopada 2013-21 grudnia 2015 r.;</p> <p>2)  Sądu Rejonowego w Goleniowie z dnia 5 listopada 2014 r. (II K 428/14) za przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 226;art. 226 § 1)">art. 226 § l k.k.</a> w zw . z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a>, na karę 2 miesięcy pozbawienia wolności, dotychczas niewykonywaną;</p> <p>3)  Sądu Rejonowego w Stargardzie, Wydziału Zamiejscowego w Pyrzycach z dnia 28 września 2017 r. (VII K 258/17) za przestępstwo z art.. 177 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (§ 2)">§ 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178)">art. 178 k.k.</a>, na karę 8 lat pozbawienia wolności, wykonywaną od 22 lipca 2017 r. (godz. 16.00) z zaliczeniem okresu od 3 października 2016 r. (godz. 16.00) do 27 czerwca 2017 r. (godz. 16.00) oraz środek karny w postaci dożywotniego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych;</p> <p>4)  Sądu Rejonowego w Myśliborzu z dnia 20 listopada 2017 r. (IIK 134/17), zmienionym wyrokiem Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 19 czerwca 2018 r. (IV Ka 261/18), za przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 224;art. 224 § 2)">art. 224 § 2 k.k.</a> i z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 1)">art. 178a § l k.k.</a>, na karę łączną l roku i l miesiąca pozbawienia wolności oraz środek karny zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 lat;</p> <p>5)  Sądu Rejonowego w Stargardzie, VII Zamiejscowego Wydziału Karnego z siedzibą w Pyrzycach z dnia 28 stycznia 2019 r., za przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 1)">art. 178a § l k.k.</a>, na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności i środek karny 5 lat zakazu kierowania w ruchu lądowym wszelkimi pojazdami mechanicznymi.</p> <p>Wyrokiem łącznym z dnia 11 kwietnia 2019r. (sygn. akt III K 339/18) Sąd ten:</p> <p>I.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85)">art. 85 k.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86;art. 86 § 1)">art. 86 § l k.k.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 568 a;art. 568 a § 1;art. 568 a § 1 pkt. 2)">art. 568a § l pkt 2 k.p.k.</a> połączył orzeczone wyrokami opisanymi w punktach 1) - 5) kary i kary łączne pozbawienia wolności i wymierzył karę łączną 12 lat pozbawienia wolności;</p> <p>II.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 577)">art. 577 k.p.k.</a> wskazał, iż na poczet kary łącznej podlegają zaliczeniu okresy:</p> <dl> <dt>-</dt> <dd> <p>26 listopada 2013-21 grudnia 2015 r.</p> </dd> <dt>-</dt> <dd> <p>od 3 października 2016 r. (godz. 16.00) do 27 czerwca 2017 r. (godz. 16.00)</p> </dd> <dt>-</dt> <dd> <p>od 22 lipca 2017 r. (godz. 16.00).</p> </dd> </dl> <p>III.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85)">art. 85 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 90;art. 90 § 2)">art. 90 § 2 k.k.</a> połączył orzeczone wyrokami opisanymi w punktach 3) - 5) środki karne - zakazy prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych i wymierzył środek karny łączny w postaci dożywotniego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych.</p> <p>IV.  zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw. <span class="anon-block">M. M.</span> kwotę 177,12 złotych łącznie z podatkiem VAT tytułem wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu.</p> <p>V.  zwolnił skazanego od ponoszenia na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych w sprawie o wydanie wyroku łącznego.</p> <p>Wyrok powyższy zaskarżył obrońca skazanego. Orzeczenie zaskarżył w części dotyczącej orzeczenia kary łącznej w wysokości 12 lat pozbawienia wolności, tj. w zakresie pkt l. Wyrokowi zarzucił mającą wpływ na jego treść obrazę przepisów postępowania, tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a>, poprzez dokonanie dowolnej, sprzecznej z zasadami logiki, wiedzy powszechnej oraz doświadczenia życiowego oceny dowodów poprzez uznanie za niewiarygodne wyjaśnień złożonych przez skazanego <span class="anon-block">M. B.</span> na rozprawie w dniu 28 marca 2019r., w zakresie w jakim wyraził on skruchę oraz wskazał, że proces resocjalizacji został zakończony, co miało wpływ na treść orzeczenia, bowiem Sąd l Instancji uznał, że nie zachodzą przesłanki do zastosowania zasady pełnej absorbcji. Stawiając powyższy zarzut skarżący wniósł o:</p> <p>1. zmianę zaskarżonego wyroku poprzez połączenie kar pozbawienia wolności wymierzonych wyrokami:</p> <dl> <dt>•</dt> <dd> <p>Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 26 marca 2013r., sygn. akt III K 30/13;</p> </dd> <dt>•</dt> <dd> <p>Sądu Rejonowego w Goleniowie z dnia 5 listopada 2014r., sygn. akt II K 428/14;</p> </dd> <dt>•</dt> <dd> <p>Sądu Rejonowego w Stargardzie, Wydział Zamiejscowy w Pyrzycach z dnia 28 września 2017r., sygn. akt VII K 258/17;</p> </dd> <dt>•</dt> <dd> <p>Sądu Rejonowego w Myśliborzu z dnia 20 listopada 2017r., sygn. akt II K 134/17, zmienionego wyrokiem Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 19 czerwca 2018r., sygn. akt IV Ka 261/18;</p> </dd> <dt>•</dt> <dd> <p>Sądu Rejonowego w Stargardzie, VII Zamiejscowy Wydział Karny z siedzibą w Pyrzycach z dnia 28 stycznia 2019r.</p> </dd> </dl> <p>oraz orzeczenie wobec <span class="anon-block">M. B.</span> kary łącznej 8 lat pozbawienia wolności.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Odwoławczy zważył co następuje:</strong> </p> <p>Apelacja obrońcy nie zasługiwała na uwzględnienie.</p> <p>Skarżący, głównym zarzutem podniesionym w <em> <!-- -->petitum</em> apelacji, uczynił zarzut dokonania błędnej oceny wyjaśnień skazanego w zakresie, w jakim <span class="anon-block">M. B.</span> wyraził skruchę oraz w jakim wskazał on, że proces resocjalizacji został zakończony. Jak jednak wynika z treści pisemnego uzasadnienia zaskarżonego wyroku, taka ocena wyjaśnień skazanego była wynikiem zestawienia treści tych wyjaśnień z pozostałym materiałem dowodowym zebranym w sprawie. W szczególności Sąd Okręgowy odwołał się do danych o karalności skazanego (dostrzegając fakt jego uprzedniej wielokrotnej karalności) oraz opinii o skazanym z miejsca odbywania kary. Tymczasem skarżący, swoje twierdzenia o wiarygodności wyjaśnień skazanego, opiera wyłącznie na treści tych wyjaśnień, pomijając całkowicie wymowę pozostałych dowodów. Zarzucając zatem dokonanie wadliwej oceny dowodów Sądowi I instancji, sam skarżący ignoruje reguły, jakim ocena ta powinna podlegać, jak wskazana w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 kpk</a>. Czyni to wadliwą właśnie ocenę wyjaśnień skazanego dokonaną przez obrońcę, który dowody zebrane w sprawie uwzględnia w sposób wybiórczy i nieobiektywny, bo uwzględniający tylko okoliczności korzystne dla skazanego.</p> <p>Co więcej, tezy o zakończeniu procesu resocjalizacji skazanego nie potwierdza dowód zawnioskowany w apelacji przez samego skarżącego. Treść bowiem uzyskanej na etapie postępowania odwoławczego opinii o skazanym (k. 119-121) potwierdza trafność stanowiska Sądu I instancji co do braku postępów resocjalizacji skazanego i w gruncie rzeczy negatywnej opinii o nim. Nie istnieją racjonalne powody, dla których należałoby uznać treść tej opinii za niezgodna z prawdą. Została ona sporządzona przez służbę więzienną, dla potrzeb niniejszego postępowania, a żadna okoliczność nie wskazuje, by sporządzający ją miał jakikolwiek interes w podawaniu danych nieprawdziwych. Zachowanie skazanego w okresie odbywania kary najlepiej oddaje podawany w jej treści fakt, że jakkolwiek skazany był nagradzany regulaminowo osiem razy, ale był też karany dyscyplinarnie i to 29 razy, z czego karę łączną wymierzono mu dziewięć razy.</p> <p>Niesłusznie także obrońca skazanego eksponuje w swej apelacji fakt wyrażenia przez skazanego skruchy. Także wobec treści pisma procesowego złożonego przez skazanego w toku postępowania drugoinstancyjnego można mówić co najwyżej o żalu związanym z popełnieniem przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 177;art. 177 § 2)">art. 177 § 2 kk</a>, w którym zginął kolega skazanego. Co do innych popełnionych przestępstw skazany już takiego żalu nie wyraża, a z opinii o nim wynika, że generalnie prezentuje on bezkrytyczny stosunek do popełnionych przestępstw.</p> <p>Sąd Apelacyjny wobec powyższego w pełni podziela wyrażone przez Sąd I instancji stanowisko co do niewiarygodności wyjaśnień skazanego na temat postępów jego resocjalizacji i szczerości wykazywanego żalu. Dokonana przez Sąd Okręgowy ocena wyjaśnień skazanego była jak najbardziej trafna, w pełni respektowała reguły tej oceny, w tym wskazane w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a>. Skarżący zaś, poza sformułowaniem w <em> <!-- -->petitum</em> apelacji zarzutu naruszenia tego właśnie przepisu, w uzasadnieniu wniesionego środka odwoławczego nie wykazał w żaden sposób jak do takiego naruszenia przepisu proceduralnego miałoby dojść.</p> <p>W rezultacie, zarzut podniesiony w apelacji nie zasługiwał na uwzględnienie.</p> <p>O nietrafności rozstrzygnięcia Sądu I instancji w zakresie kary wymierzonej skazanemu nie świadczyła również wskazana w uzasadnieniu apelacji okoliczność, iż po orzeczeniu kary łącznej, rzeczywisty okres pozostawania skazanego w zakładzie karnym w zasadzie tylko minimalnie uległ zmianie w porównaniu do tego sprzed wydania wyroku łącznego. W porównaniu do górnej granicy możliwej do orzeczenia w realiach niniejszej sprawy karty łącznej, orzeczona kara łączna jest krótsza o 9 miesięcy od sumy podlegających łączeniu kar jednostkowych. Jednakże nie świadczy to samo w sobie o nietrafności zaskarżonego orzeczenia. Jeśli bowiem wziąć pod uwagę różnorodność popełnianych przestępstw (przestępstwa przeciwko mieniu, zdrowiu i życiu, instytucjom publicznym, bezpieczeństwu w komunikacji), ich mnogość oraz różnorodzajowość wymierzanych kar, to zastosowaną przez Sąd I instancji metodę kształtowania wymiaru kary łącznej, uznać należy za całkowicie trafną. W szczególności nie było podstaw by karę tę kształtować wedle zasady absorpcji, która to zasada właściwa jest do kształtowania kary łącznej w sytuacji ścisłego związku między przestępstwami, za które orzeczono kary podlegające łączeniu, a ilość takich kar jednostkowych nie jest też duża – co jednak nie zachodzi w niniejszej sprawie.</p> <p>Nie można w powyższej sytuacji uznać orzeczonej przez Sąd Okręgowy kary łącznej pozbawienia wolności za karę rażąco surową.</p> <p>W rezultacie Sąd Apelacyjny stwierdził, że zarzut sformułowany przez skarżącego nie jest zasadny. Z kolei w ramach dalszej kontroli instancyjnej zaskarżonego wyroku Sąd odwoławczy nie stwierdził uchybień podlegających uwzględnieniu z urzędu. Ostatecznie więc, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 437;art. 437 § 1)">art. 437 § 1 kk</a>, zaskarżony wyrok należało utrzymać w mocy, o czym orzeczono w pkt I. wydanego w sprawie orzeczenia odwoławczego.</p> <p>W zakresie wynagrodzenia przysługującego obrońcy, ustanowionemu w niniejszej sprawie z urzędu, rozstrzygnięto w oparciu o przepisy § 17 ust. 5 oraz § 4 ust.3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu. (Dz.U. poz. 1714 z późn. zm.). O wydatkach postępowania odwoławczego orzeczono zaś na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624 § 1 kpk</a>, kierując się względami słuszności.</p> <p> <em> <!-- -->SSO (del.) Maciej Kawałko SSA Bogumiła Metecka-Draus SSA Andrzej Wiśniewski</em> </p> </div>