II SA/Go 828/21

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jarosław Piątek po rozpoznaniu w dniu 14 października 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.J. w przedmiocie niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 28 kwietnia 2021 r., sygn. akt II SA/Go 231/21 postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. prawomocnym wyrokiem z dnia 28 kwietnia 2021 r., sygn. akt II SA/Go 231/21 w sprawie ze skargi J.J. na decyzję Rektora Uniwersytetu z dnia [...] stycznia 2021 r., nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej uchylił zaskarżoną decyzję (pkt I sentencji wyroku) i zasądził od Rektora Uniwersytetu na rzecz skarżącego J.J. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego (pkt II sentencji wyroku). J.J. pismem z dnia [...] sierpnia 2021 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na niewykonanie przez Rektora Uniwersytetu powyższego wyroku. Skarżący zarzucił, że udzielona przez Rektora Uniwersytetu pismem z dnia [...] lipca 2021 r. odpowiedź "nie ma mocy procesowej" oraz podniósł, że organ do dnia złożenia niniejszej skargi nie zwrócił kosztów postępowania sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. W pierwszej kolejności wyjaśnienia wymaga, że przystępując do rozpoznania skargi sąd administracyjny zobowiązany jest zbadać jej dopuszczalność, gdyż zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) w razie niedopuszczalności skargę odrzuca się bez merytorycznej oceny jej zasadności. Na podstawie art. 154 § 1 p.p.s.a. w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Tym samym skarga ta nie jest dopuszczalna w odniesieniu do wyroków innych, aniżeli uwzględniających skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania (por. postanowienie WSA we Wrocławiu z 17 września 2021 r., IV SA/Wr 600/21, www.orzeczenia.nsa.gov.pl – dalej jako: CBOSA). Zgodnie z orzecznictwem sądów administracyjnych zasadniczą przesłanką do zastosowania art. 154 § 1 p.p.s.a. i wymierzenia organowi grzywny jest ustalenie, że organ administracji nie wykonał wyroku sądu uwzględniającego skargę strony na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Uzasadnieniem omawianej regulacji prawnej jest swoista "recydywa" organu administracji przejawiająca się w pierwotnym uwzględnieniu skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania i ponownym naruszeniu polegającym na zignorowaniu wydanego w tej sprawie wyroku sądu. Istotą tego postępowania jest wymierzenie grzywny organowi za niewykonanie wyroku (por. wyrok WSA w Łodzi z 23 maja 2019 r. III SA/Łd 72/19, CBOSA). Celem skargi tego rodzaju jest bowiem przymuszenie organu do działania w sytuacji, gdy ignoruje on orzeczenie sądu i nie podejmuje czynności, do których został przez sąd zobowiązany. Skarga jest środkiem ostatecznym służącym wymuszeniu na organie załatwienia sprawy (por. wyrok WSA w Gorzowie Wlkp. z 8 lipca 2020 r., II SA/Go 29/20, CBOSA). Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wyjaśnić należy, że w rozpoznawanej sprawie ze skargą na niewykonanie wyroku wystąpił J.J. - skarżący, w odniesieniu do którego wydano prawomocny wyrok uchylający decyzję Rektora Uniwersytetu w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej, nie zaś wyrok uwzględniający skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W ocenie Sądu w przedmiotowej sprawie skarga o której mowa w art. 154 § 1 p.p.s.a., nie przysługuje, bowiem powołany przepis dotyczy wyłącznie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Nadto wyjaśnić należy, że niewykonanie wyroku w części dotyczącej kosztów postępowania nie może stanowić bezczynności organu administracji, o której mowa w art. 154 § 1 p.p.s.a. z uwagi na fakt, iż nie występuje konieczność podjęcia przez tenże organ działań z zakresu administracji publicznej (tj. np. wydania decyzji administracyjnej). Między organem administracji a stroną, na rzecz której orzeczono zwrot kosztów postępowania powstaje cywilnoprawny stosunek zobowiązaniowy, w którym organowi przypada rola dłużnika, zaś stronie skarżącej - wierzyciela. W konsekwencji zawiązania stosunku zobowiązaniowego, w razie niewykonania przez organ administracyjny wyroku sądu w części dotyczącej kosztów postępowania, po uprzednim stwierdzeniu prawomocności wyroku, dochodzenie jego wykonania odbywać się będzie w drodze egzekucji sądowej, zgodnie z przepisami kodeksu postępowania cywilnego, nie zaś art. 154 § 1 p.p.s.a. (por. wyrok NSA z 27 maja 2008 r., I OSK 154/08, LEX 505363). Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.