II W 1175/19

<p> <strong> <!-- --> Sygn. akt II W 1175/19</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> Dnia 30 października 2019 roku</p> <p>Sąd Rejonowy w <span class="anon-block">G.</span> II Wydział Karny w składzie:</p> <p>Przewodniczący: Sędzia Tomasz Hausman</p> <p>Protokolant: Weronika Góralska</p> <p>w obecności oskarżyciela publicznego Komenda Miejska Policji -</p> <p>po rozpoznaniu w dniach 2.10.2019r. i 30.10.2019r. r. sprawy wykroczeniowej</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- --> <span class="anon-block">M. C.</span> </span> </strong> </p> <p>s. <span class="anon-block">A.</span> i <span class="anon-block">E.</span> zd. <span class="anon-block">Ł.</span>, <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">M.</span>, <span class="anon-block">pesel: (...)</span>, zam. <span class="anon-block">(...)-(...) S.</span>, <span class="anon-block">ul. (...)</span>,</p> <p> <span class="underline"> <!-- -->obwinionego o to, że:</span> </p> <p>w dniu 26 listopada 2018 roku około godziny 12:31 w <span class="anon-block">G.</span> na <span class="anon-block">ul. (...)</span> – obszar zabudowany, kierując pojazdem marki <span class="anon-block">B.</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> przekroczył dopuszczalna prędkość 60 km/h, poruszając się z prędkością 114 km/h</p> <p> <strong> <!-- -->tj. wykroczenia z art. 92a kw. </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->orzekł:</strong> </p> <p>I.  Obwinionego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. C.</span> </strong> uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, tj. wykroczenia z art. 92a kw i za czyn ten na mocy powyższego przepisu wymierza mu karę 600 (sześciuset) złotych grzywny.</p> <p>II.  Obciąża obwinionego kosztami postępowania w kwocie 100 (stu) złotych i wymierza tytułem opłaty 60 (sześćdziesiąt) złotych.</p> <p>II W 1175/19</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Dnia 26 listopada 2018r. obwiniony <span class="anon-block">M. C.</span> poruszał się samochodem marki <span class="anon-block">B.</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> na terenie <span class="anon-block">G.</span>. Około godziny 12.31 jechał <span class="anon-block">ulicą (...)</span> z prędkością 114 km/h, podczas gdy dopuszczalna prędkość w tym miejscu wynosi 60 km/h. Prędkość samochodu obwinionego została zarejestrowana przez rejestrator prędkości <span class="anon-block">V.</span> <span class="anon-block">(...)</span> znajdujący się w radiowozie policyjnym marki <span class="anon-block">B.</span>.</p> <p>(dowód: zeznania <span class="anon-block">P. K.</span> i <span class="anon-block">Ł. K.</span> – k.90-91;</p> <p>notatka – k.5; zapis video – k.7).</p> <p>Rejestrator, którym dokonywano pomiaru posiadał ważną legalizację, a policjanci, którzy stanowili załogę radiowozu byli przeszkoleni w zakresie obsługi prędkościomierza <span class="anon-block">V.</span> <span class="anon-block">(...)</span>.</p> <p>(dowód: kopia świadectwa legalizacji – k.8; pismo – k.157 i zestawienia kursów – k.158-159).</p> <p>Obwiniony <span class="anon-block">M. C.</span> nie przyznał się do zarzucanego mu czynu i wyjaśnił, że mógł przekroczyć prędkość, ale minimalnie i nie o tyle ile wskazali funkcjonariusze.</p> <p>Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom obwinionego uznając je za wykrętne i skierowane wyłącznie na obronę. Pozostają one w sprzeczności z zapisem video wykroczenia oraz zeznaniami policjantów. Sąd nie ma wątpliwości co do dokonanego pomiaru, albowiem videorejestrator posiadał legalizację, a policjanci byli przeszkoleni w obsłudze. Legalizacja oraz kalibracja urządzenia zostały dokonane zgodnie z polskimi przepisami, dlatego też nie można kwestionować pomiaru.</p> <p>Świadek <span class="anon-block">P. K.</span> zeznał, że obwiniony w trakcie kontroli stwierdził, iż nie zwracał uwagi na znaki i poczuwał się do przekroczenia prędkości, a chodziło mu o to, by nie zatrzymywać prawa jazdy.</p> <p>Świadek <span class="anon-block">Ł. K.</span> zeznał, że obwiniony przekroczył prędkość, ale szczegółów nie pamięta.</p> <p>Sąd dał wiarę zeznaniom obydwu świadków, albowiem nie ma powodów, by kwestionować ich wiarygodność. Obaj to osoby obce dla obwinionego i nie zainteresowane rozstrzygnięciem.</p> <p>W świetle powyższego wina obwinionego nie budzi wątpliwości, a czyn jego wyczerpuje znamiona wykroczenia z art. 92a kw. Obwiniony, bowiem prowadząc pojazd nie zastosował się do ograniczenia prędkości określonego znakiem drogowym.</p> <p>Jako okoliczność obciążającą Sąd potraktował znaczny stopień przekroczenia dopuszczalnej prędkości oraz fakt, iż obwiniony był już karany mandatem za podobne wykroczenie. Okoliczności łagodzących Sąd nie dopatrzył się.</p> <p>Zdaniem Sądu kara grzywny wymierzona obwinionemu jest adekwatna do przekroczenia prędkości oraz bierze pod uwagę cele wychowawcze i zapobiegawcze, które ma osiągnąć w stosunku do obwinionego.</p> <p>O kosztach i opłacie orzeczono na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 119;art. 119 § 1)">art. 119§1 kpw</a>. Wysokość opłaty ustalono na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 3;art. 3 ust. 1)">art. 3 ust. 1 ustawy o opłatach w sprawach karnych</a>.</p> </div>