I SA/Gd 1017/18
Sądy administracyjne2019-11-15
Sygnatura
I SA/Gd 1017/18
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia
2019-11-15
Rodzaj
Postanowienie WSA w Gdańsku
Sędziowie
Sławomir Kozik
Rozstrzygnięcie
Odrzucono zażalenie
Treść orzeczenia
SENTENCJA
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Sławomir Kozik po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2019 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia M.A. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 10 czerwca 2019 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi M.A. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] 2018 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia: odrzucić zażalenie.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 10 czerwca 2019 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę kasacyjną M.A. od wyroku z dnia 15 stycznia 2019 r. z uwagi na niezachowanie wymogu sporządzenia jej przez profesjonalnego pełnomocnika.
Pismem z dnia 13 lipca 2019 r. z zachowaniem ustawowego terminu Skarżący złożył zażalenie na to postanowienie, które zostało sporządzone przez niego osobiście.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zaważył, co następuje:
Zażalenie podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."), zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Przepis art. 175 § 2-3 stosuje się odpowiednio.
Stosownie do art. 175 p.p.s.a, skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3 (§ 1). Przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (§ 2). Przepisu § 1 nie stosuje się także wtedy, gdy stroną postępowania jest Prezes Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej, a także wówczas, gdy czynności w postępowaniu za organy administracji rządowej, państwowe jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej lub Skarb Państwa podejmowane są przez Prokuratorię Generalną Rzeczypospolitej Polskiej (§ 2a). Skarga kasacyjna może być sporządzona przez doradcę podatkowego - w sprawach obowiązków podatkowych oraz przez rzecznika patentowego – w sprawach własności przemysłowej (§ 3).
Zgodnie z art. 178 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Na mocy art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej.
Wykładnia przepisu art. 175 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. prowadzi zatem do wniosku, że zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej Strona nie może sporządzić samodzielnie. Uprawnionymi do jego wniesienia są wyłącznie podmioty wymienione w treści cytowanego wyżej art. 175 p.p.s.a. Wymóg ten zwany "przymusem adwokackim" ma na celu zapewnienie odpowiedniego poziomu (merytorycznego i formalnego) zażalenia, do zredagowania którego zgodnie z wymaganiami niniejszej ustawy niezbędne są kwalifikacje prawnicze. Brak sporządzenia ww. zażalenia przez osobę uprawnioną wyklucza możliwość jego rozpatrzenia.
Zasygnalizowania wymaga, że wraz z odpisem zaskarżonego postanowienia Strona otrzymała pouczenie, gdzie w punkcie 5 poinformowano Skarżącego o konieczności sporządzenia zażalenia, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej przez uprawniony do tego podmiot.
Wobec niezachowania wymogu, jakim jest "przymus adwokacki" Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uznał, że ww. zażalenie jest niedopuszczalne i na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł o jego odrzuceniu.