V GC 702/18
Sądy powszechne2019-11-13
Sygnatura
V GC 702/18
Data orzeczenia
2019-11-13
Rodzaj
SENTENCE
Sędziowie
Magdalena Berczyńska-Bruś (PRESIDING_JUDGE)
Podstawa prawna
Treść orzeczenia
<p>Sygnatura akt: V GC 702/18</p>
<div>
<h2>WYROK</h2>
<h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5>
<p>
<span class="anon-block">K.</span>, dnia 23 października 2019 r.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sąd Rejonowy w Kaliszu w V Wydziale Gospodarczym </strong>w składzie:</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Przewodniczący:</strong> sędzia Magdalena Berczyńska – Bruś</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Protokolant:</strong> Magdalena Grzesiak</p>
<p>po rozpoznaniu w dniu 9 października 2019 r. w Kaliszu</p>
<p>na rozprawie</p>
<p>sprawy z powództwa <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">L.</span>
</p>
<p>przeciwko <span class="anon-block">(...)</span>w <span class="anon-block">W.</span>
</p>
<p>o zapłatę</p>
<p>1.
oddala powództwo</p>
<p>2.
zasądza od powoda <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">L.</span> na rzecz pozwanego <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> kwotę 3617 zł (trzy tysiące sześćset siedemnaście złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa prawnego</p>
<p>3.
nakazuje ściągnąć od powoda na rzecz na rzecz Skarbu Państwa Sądu Rejonowego w Kaliszu kwotę 48,47 zł (czterdzieści osiem złotych 47/100) tytułem nieuiszczonych kosztów sądowych</p>
<p>4.
zwraca powodowi kwotę 3,70 zł (trzy złote 70/100) tytułem niewykorzystanej zaliczki na poczet opinii biegłego</p>
<p>
<em>
<!-- -->SSR Magdalena Berczyńska-Bruś</em>
</p>
<p>Sygn. akt V GC 702/18</p>
</div>
<div>
<h2>UZASADNIENIE</h2>
<p>Powód <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">L.</span> wniósł w dniu 17 listopada 2017r. o zasądzenie nakazem zapłaty w postępowaniu upominawczym od <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> kwoty 16.309,80 zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 4 lutego 2017r. do dnia zapłaty oraz o zasądzenie kosztów procesu.</p>
<p>W uzasadnieniu pozwu wskazano, że w wyniku kolizji komunikacyjnej z dnia 19 listopada 2016r. został uszkodzony pojazd marki <span class="anon-block">A. (...)</span> o <span class="anon-block">numerze rej. (...)</span>, stanowiący własność <span class="anon-block">B. W. (1)</span>. Pozwany jako ubezpieczyciel odpowiedzialności cywilnej pojazdu sprawcy tej kolizji uznał swoją odpowiedzialność za szkodę i wypłacił bezsporną część odszkodowania z tytułu uszkodzenia pojazdu. W związku z uszkodzeniem pojazdu poszkodowana została zmuszona do wynajęcia pojazdu zastępczego. Do korzystania z niego upoważniła nadto <span class="anon-block">A. O.</span>.</p>
<p>Poszkodowana korzystała z pojazdu zastępczego wynajętego od <span class="anon-block"> (...) Spółki Akcyjnej</span> (powstałej w wyniku przekształcenia <span class="anon-block"> (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">L.</span>) w okresie od dnia 21 listopada 2016r. do dnia 30 grudnia 2016r. Poszkodowanej za wynajęcie pojazdu zastępczego została wystawiona <span class="anon-block">faktura VAT nr (...)</span>r. z dnia 30 grudnia 2016r. na kwotę 16.309,80 zł. Kwota wskazana na tej fakturze została wyliczona jako iloczyn dni korzystania przez poszkodowaną z pojazdu zastępczego oraz stawki najmu za dzień: 39 dni x 340 zł netto = 13.260 zł netto, 16.309,80 zł brutto. W dniu 30 grudnia 2016r. <span class="anon-block"> (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">L.</span> nabył od poszkodowanej wierzytelność obejmującą odszkodowanie za szkodę wynikającą z konieczności najmu pojazdu zastępczego. Mocą zawartej w dniu 27 września 2017r. umowy sekurytyzacji wierzytelności powód nabył wskazaną wierzytelność od <span class="anon-block"> (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">L.</span>. Dnia 25 października 2017r. <span class="anon-block"> (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">L.</span> zawiadomił pozwanego o zbyciu wierzytelności na rzecz powoda. Pozwany nie wydał merytorycznej decyzji w przedmiocie zgłoszenia szkody z tytułu kosztów najmu pojazdu zastępczego i nie pokrył tych kosztów. Likwidujący szkodę ubezpieczyciel wprawdzie zaproponował poszkodowanej wynajęcie pojazdu zstępczego, jednakże poszkodowana odmówiła skorzystania z jego propozycji ze względu na brak przedstawienia warunków wynajmu pojazdu zastępczego.</p>
<p>Do pozwu załączono zawiadomienie o przelewie wierzytelności z 25.10.2017r., decyzję pozwanego o wypłacie odszkodowania, fakturę VAT, umowy wynajmu samochodu z ogólnymi warunkami wynajmu samochodu zastępczego, umowę cesji wierzytelności.</p>
<p>W dniu 15 stycznia 2018r. Referendarz Sądowy w Sądzie Rejonowym w Kaliszu wydała nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym, zgodnie z żądaniem pozwu, sygn. akt V GNc 5187/17.</p>
<p>Zachowując ustawowy termin pozwany wniósł sprzeciw od nakazu zapłaty, zaskarżając go w całości i wniósł o oddalenie powództwa i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. W uzasadnieniu wskazał, że powód dochodzi od pozwanego odszkodowania od dnia 4 lutego 2017r. do dnia zapłaty z tytułu zwrotu czynszu najmu pojazdu zastępczego, a zatem odsetki są naliczane przez powoda przed dniem doręczenia akt szkody pozwanemu, co stoi w sprzeczności z art. 109 o ubezpieczeniach obowiązkowych <span class="anon-block"> (...)</span> i <span class="anon-block"> (...)</span>. Pomiędzy stronami nie jest sporne, że pozwany wypłacił na rzecz poszkodowanego kwotę 15.780,48 zł tytułem odszkodowania za szkodę w pojeździe. Pozwany zanegował pozostałe roszczenia powoda. Poszkodowana dysponowała innym pojazdem, przez co najem pojazdu zastępczego był ekonomicznie nieuzasadniony. Poszkodowana nie powinna była w momencie uszkodzenia pojazdu wynajmować swojego drugiego pojazdu lecz powinna z niego korzystać, zamiast wynajmować pojazd zastępczy. Poszkodowana wynajmowała pojazd zastępczy przez 39 dni mimo dysponowania innym pojazdem. Do sprzeciwu załączono informację z bazy <span class="anon-block"> Ośrodka (...)</span>, umowę zawartą w dniu 1 września 2016r. pomiędzy <span class="anon-block">B. W. (1)</span> i <span class="anon-block">R. J.</span> wypożyczenia samochodu osobowego marki <span class="anon-block">H. (...)</span>, kartę przekazania szkody do <span class="anon-block"> (...)</span>, informację <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> o procesie likwidacji szkody. Pozwany w sprzeciwie wniósł o zawiadomienie na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 84)">art. 84 k.p.c.</a> o toczącym się postępowaniu i wezwaniu do wzięcia udziału w sprawie w charakterze interwenienta ubocznego <span class="anon-block">P. J.</span>, który zawiadomiony o rozprawie nie wniósł interwencji ubocznej.</p>
<p>W odpowiedzi na sprzeciw powód podtrzymał w całości żądanie pozwu oraz wszystkie twierdzenia i wnioski dowodowe. Do pisma pozwanego załączono oświadczenie poszkodowanej o braku możliwości użytkowania innego pojazdu.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->
<em>
<!-- -->Sąd ustalił następujący stan faktyczny:</em>
</strong>
</p>
<p>W dniu 1 września 2016r. <span class="anon-block">B. W. (1)</span> i <span class="anon-block">R. J.</span> podpisali „umowę wypożyczenia” samochodu osobowego <span class="anon-block">H. (...)</span>, za opłatą 1.800 zł na czas określony do 31 marca 2017r.</p>
<p>
<em>
<!-- -->Dowód: umowa wypożyczenia z 1.09.2016r. (k. 105 akt)</em>
</p>
<p>Samochód <span class="anon-block">A. (...)</span> pożyczyła od jego właścicielki <span class="anon-block">B. W. (1)</span> siostra <span class="anon-block">A. O.</span>, która nie ma własnego samochodu, w celu wyjazdu do córki do <span class="anon-block">G.</span>. Do kolizji doszło 40 km przed <span class="anon-block">G.</span> z winy innego kierowcy. Uszkodzony samochód został odholowany na podwórko <span class="anon-block">A. O.</span>. Sprawca szkody nie miał wykupionego ubezpieczenia.</p>
<p>
<em>
<!-- -->Dowód: zeznania świadka <span class="anon-block">A. O.</span> (00:06:41 – 00:26:00 minuta </em>
</p>
<p>
<em>
<!-- --> rozprawy z dnia 15.03.2019r. k.335 akt)</em>
</p>
<p>Kierujący samochodem <span class="anon-block">B.</span> <span class="anon-block">P. J.</span> w oświadczeniu z dnia 1 grudnia 2016r. potwierdził, że w dniu 19 listopada 2016r. doprowadził do kolizji drogowej z powodu nie zachowania należytej odległości i złych warunków pogodowych.</p>
<p>
<em>
<!-- -->Dowód: oświadczenie – potwierdzenie okoliczności wypadku (k. 140 akt)</em>
</p>
<p>Właścicielką samochodu osobowego <span class="anon-block">A. (...)</span> była <span class="anon-block">B. W. (1)</span>. Szkodę w pojeździe zgłosił mąż poszkodowanej. Zaproponowano jej wynajęcie samochodu zastępczego bez żadnych opłat. Mąż poszkodowanej jeździł samochodem <span class="anon-block">S. (...)</span>. Poszkodowana miała jeszcze samochód <span class="anon-block">H. (...)</span>, który chcieli z mężem sprzedać. Były to samochody sprowadzone mniej więcej w tym samym czasie. <span class="anon-block">H. (...)</span> poszkodowana pożyczyła sąsiadowi <span class="anon-block">R. J.</span> jeszcze przed wypadkiem <span class="anon-block">A.</span>. Umowę zamienili na umowę użyczenia. <span class="anon-block">R. J.</span> nic nie płacił. Mąż zajmował się zleceniem naprawy.</p>
<p>
<em>
<!-- -->Dowód: zeznania świadka <span class="anon-block">B. W. (1)</span> (00:06:35 – 00:35:00</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- --> minuta rozprawy z dnia 19.09.2018r. (k. 310 – 311 akt)</em>
</p>
<p>Sąsiad poszkodowanej <span class="anon-block">R. J.</span> nie miał swojego samochodu i nie miał pieniędzy na jego zakup. Poszkodowana i jej mąż mieli dwa samochody <span class="anon-block">H.</span> i <span class="anon-block">S.</span>. Podpisał umowę użyczenia i samochodem jeździł do dziewczyny do <span class="anon-block">K.</span>. Pracował w <span class="anon-block">L.</span>, nie wyjeżdżał za granicę. <span class="anon-block">B. W. (1)</span> nie zwracała się do niego o zwrot samochodu ze względu na to, że jej samochód uległ wypadkowi.</p>
<p>
<em>
<!-- -->Dowód: zeznania świadka <span class="anon-block">R. J.</span> (00:38:50 – 00:54: 23 minuta </em>
</p>
<p>
<em>
<!-- --> rozprawy z dnia 19.09.2018r. k. 311 akt)</em>
</p>
<p>Samochód <span class="anon-block">H. (...)</span> był przeznaczony do sprzedaży. Został wypożyczony sąsiadowi <span class="anon-block">R. J.</span>, który nic nie płacił za wynajem albowiem miał zamiar kupić ten samochód.</p>
<p>
<em>
<!-- -->Dowód: zeznania świadka <span class="anon-block">S. W.</span> (00:26:00 – 00:48:59</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- --> minuta rozprawy z dnia 15.03.2019r. k.335-336 akt)</em>
</p>
<p>W dniu 20 listopada 2016r. <span class="anon-block">B. W. (1)</span> oświadczyła, że jest właścicielką pojazdu <span class="anon-block">H. (...)</span>. <span class="anon-block"> (...)</span> to pożyczyła <span class="anon-block">R. J.</span> z powodu wyjazdu do pracy za granicę.</p>
<p>
<em>
<!-- -->Dowód: oświadczenie <span class="anon-block">B. W. (1)</span> i <span class="anon-block">R. J.</span> (k. 208v akt)</em>
</p>
<p>W dniu 21 listopada 2016r. <span class="anon-block"> (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">L.</span> oraz <span class="anon-block">B. W. (1)</span> zawarli umowę wynajmu samochodu nr <span class="anon-block"> (...)</span>, której przedmiotem był samochód model <span class="anon-block">L. (...)</span>, klasy E o <span class="anon-block">numerze rejestracyjnym (...)</span> za cenę netto 340 zł za dobę. Umowa była zawierana na tydzień i pięć razy doszło do jej przedłużenia. Samochód został zwrócony dnia 30 grudnia 2016r.</p>
<p>
<em>
<!-- -->Dowód: umowy wynajmu samochodu nr <span class="anon-block"> (...)</span> z 21.11.2016r. </em>
</p>
<p>
<em>
<!-- --> z ogólnymi warunkami wynajmu samochodu zastępczego </em>
</p>
<p>
<em>
<!-- --> (k. 66 - 76 akt)</em>
</p>
<p>W dniu 21 listopada 2016r. <span class="anon-block">B. W. (1)</span> upoważniła <span class="anon-block">A. O.</span> do korzystania z samochodu o <span class="anon-block">numerze rejestracyjnym (...)</span> w celu dojazdów do pracy.</p>
<p>
<em>
<!-- -->Dowód: upoważnienie do korzystania z samochodu (k. 77 akt)</em>
</p>
<p>W dniu 16 grudnia 2016r. <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> <span class="anon-block">V.</span> <span class="anon-block"> (...)</span> zawiadomiła <span class="anon-block"> (...) Spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">L.</span>, że ma możliwość organizacji pojazdu zastępczego, dla klasy E za cenę 255 zł netto. Najem pojazdu na własną rękę po stawce przewyższającej tę kwotę mógł zostać uznany jako przyczynienie się do zwiększenia rozmiaru szkody.</p>
<p>
<em>
<!-- -->Dowód: pismo <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> <span class="anon-block">V.</span> <span class="anon-block"> (...)</span> z 16.12.2016r. (k. </em>
</p>
<p>
<em>
<!-- --> 109 akt)</em>
</p>
<p>W dniu 30 grudnia 2016r. <span class="anon-block"> (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">L.</span> wystawił wobec <span class="anon-block">B. W. (1)</span> <span class="anon-block">Fakturę VAT nr (...)</span> z tytułu wynajmu samochodu <span class="anon-block">L. (...)</span> od dnia 21 listopada 2016r. do 30 grudnia 2016r. (39 dni), wskazując cenę netto za dzień 340 zł netto, łącznie na kwotę 16.309,80 zł brutto, płatną przelewem w terminie do 13 stycznia 2017r.</p>
<p>
<em>
<!-- -->Dowód: <span class="anon-block">faktura VAT nr (...)</span> (k. 64 akt)</em>
</p>
<p>W dniu 30 grudnia 2016r. <span class="anon-block">B. W. (1)</span> zawarła z <span class="anon-block"> (...) Spółką z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">L.</span> umowę cesji wierzytelności, na podstawie której doszło do przelewu wierzytelności obejmujących roszczenie o odszkodowanie wobec pozwanego z tytułu niemożności korzystania przez cedenta z jego pojazdu oraz wynikających stąd kosztów wynajęcia pojazdu zastępczego.</p>
<p>
<em>
<!-- -->Dowód: umowa cesji wierzytelności z 30.12.2016r. (k. 65 akt)</em>
</p>
<p>W dniu 4 stycznia 2017r. przedstawicielka <span class="anon-block">(...)</span> przesłała <span class="anon-block">(...)</span> S.A. dokumenty dotyczące zgłoszenia roszczenia z tytułu wynajmu auta zastępczego zgodnie z zawartą umową cesji wierzytelności. Przesłano fakturę VAT, zawiadomienie o przelewie wierzytelności właściciela uszkodzonego pojazdu, umowy wynajmu samochodu zastępczego, oświadczenie, pełnomocnictwo i oświadczenie sprawcy zdarzenia wraz z podaniem ubezpieczyciela.</p>
<p>
<em>
<!-- -->Dowód: mail <span class="anon-block">(...)</span> do pozwanego z dnia 19.09.2017r. (k. 22 akt)</em>
</p>
<p>W dniu 7 lutego2017r. szkoda została przekazana do pozwanego z uwagi na brak OC sprawcy szkody.</p>
<p>
<em>
<!-- -->Dowód: karta przekazania szkody do <span class="anon-block"> (...)</span> z 7.02.2017r. (k. 107 – 108 akt)</em>
</p>
<p>Pismem z dnia 25 maja2017r. pozwany odmówił poszkodowanej dopłaty do odszkodowania za uszkodzony pojazd.</p>
<p>
<em>
<!-- -->Dowód: pismo pozwanego do <span class="anon-block">B. W. (2)</span> z 25.05.2017r. (k. 268 akt)</em>
</p>
<p>Z danych <span class="anon-block"> Ośrodka (...)</span> pozwanego ustalonych w dniu 28 lutego 2017r. wynikało, że w okresie od 10 listopada 2016r. do 28 lutego 2017r. <span class="anon-block">B. W. (1)</span> posiadała samochód <span class="anon-block">H. (...)</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> i <span class="anon-block">A. (...)</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span>.</p>
<p>
<em>
<!-- -->Dowód: dane z bazy <span class="anon-block"> Ośrodka (...)</span> (k. 102 – 103 akt) </em>
</p>
<p>W dniu 27 września 2017r.<span class="anon-block"> (...) Spółka Akcyjna</span> w <span class="anon-block">L.</span> zawarła z powodem umowę sekurytyzacji wierzytelności, w wyniku której doszło do cesji (przelewu) wierzytelności na rzecz powoda.</p>
<p>
<em>
<!-- -->Dowód: umowa sekurytyzacji wierzytelności z 27.09.2017r. (k.48 – 52 akt)</em>
</p>
<p>
<span class="anon-block"> (...) Spółka Akcyjna</span> <span class="anon-block">V.</span> <span class="anon-block"> (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> został w dniu 25 października 2017r. zawiadomiony o zbyciu wierzytelności na rzecz powoda przez prezesa zarządu <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">L.</span>.</p>
<p>
<em>
<!-- -->Dowód: zawiadomienie o przelewie wierzytelności (k. 61 – 63, 104 akt)</em>
</p>
<p>Stawka za dobę wynajmu w kwocie 340 zł netto nie ma w pełni uzasadnienia. Zasadnym jest zastosowanie uśrednionej stawki wynajmu samochodu zastępczego w okresie powyżej 30 dni, która wynosi 257 zł netto za dobę.</p>
<p>
<em>
<!-- -->Dowód: opinia biegłego sądowego inż. <span class="anon-block">J. W.</span> (k.347 – 391 akt)</em>
</p>
<p>Sąd ustalił powyższy stan faktyczny na podstawie powołanych wyżej dokumentów częściowo zeznań świadków <span class="anon-block">B. W. (1)</span>, <span class="anon-block">R. J.</span>, <span class="anon-block">A. O.</span> i <span class="anon-block">S. W.</span> oraz opinii biegłego sądowego <span class="anon-block">P. L.</span>.</p>
<p>Sąd nie dał wiary w prawdziwość „umowy wypożyczenia” zawartej rzekomo w dniu 1 września 2016r. pomiędzy <span class="anon-block">B. W. (1)</span> a <span class="anon-block">R. J.</span> (k. 105 akt). Treść zeznań świadków <span class="anon-block">B. W. (1)</span> jak i <span class="anon-block">R. J.</span> świadczyła o tym, że złożyli podpisy pod tekstem tej umowy nie znając jej treści, a w szczególności zapisu, że <span class="anon-block">R. J.</span> miał wypożyczyć samochód <span class="anon-block">H. (...)</span> od <span class="anon-block">B. W. (1)</span> za opłatą 1.800 zł, a korzystanie z przedmiotu umowy dozwolone miało być tylko na terenie kraju. Z ich zeznań wynikało, że <span class="anon-block">R. J.</span> nigdy nie zamierzał płacić powódce czynszu najmu za „wypożyczenie” samochodu. <span class="anon-block">R. J.</span> nie pamiętał jednak, czy płacił za wypożyczenie samochodu, czy też nie płacił. Z zeznań <span class="anon-block">B. W. (1)</span> i <span class="anon-block">S. W.</span> wynikało, że <span class="anon-block">R. J.</span> nie płacił za użytkowanie samochodu. <span class="anon-block">B. W. (1)</span> zeznała, że <span class="anon-block">R. J.</span> jeździł tym samochodem do pracy, gdy tymczasem pracował on na terenie <span class="anon-block">L.</span>, miejscowości, w której również zamieszkiwał. <span class="anon-block">R. J.</span> słuchany jako świadek zeznał, że samochód potrzebował jedynie na dojazdy do <span class="anon-block">K.</span> do swojej dziewczyny. W złożonym w toku postępowania likwidacyjnego oświadczeniu z dnia 20 listopada 2016r. zgodnie <span class="anon-block">B. W. (1)</span> i <span class="anon-block">R. J.</span> poświadczyli, że samochód <span class="anon-block">H. (...)</span> potrzebny jest <span class="anon-block">R. J.</span> w celu wyjazdu za granicę. Świadek <span class="anon-block">S. W.</span> zeznał ponadto, że <span class="anon-block">R. J.</span> miał kupić samochód <span class="anon-block">H. (...)</span> i dlatego jeździł nim za darmo. <span class="anon-block">R. J.</span> zeznał natomiast, że nie stać go było na zakup samochodu. Niekonsekwencja zeznań świadków poddaje w wątpliwość cel i fakt użyczenia samochodu <span class="anon-block">R. J.</span>. Zeznania te sprzeczne są z treścią umowy pisemnej i złożonego w toku postępowania likwidacyjnego oświadczenia z 20 listopada 2019r.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->
<em>
<!-- -->Sąd zważył co następuje:</em>
</strong>
</p>
<p>Podstawą niekwestionowanej przez pozwanego odpowiedzialności za szkodę wywołaną przez sprawcę kolizji drogowej była umowa ubezpieczenia OC posiadaczy pojazdów mechanicznych, zgodnie z którą pozwany przyjął na siebie odpowiedzialność za szkody wyrządzone osobom trzecim wobec których odpowiedzialność za szkodę ponosi ubezpieczający lub ubezpieczony (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 822;art. 822 § 1)">art. 822 § 1 kodeksu cywilnego</a>).</p>
<p>Odpowiedzialność sprawcy szkody wynika z przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 436;art. 436 § 1)">art. 436 § 1 k.c.</a>, zgodnie z którym odpowiedzialność określoną w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 435)">art. 435 k.c.</a> ponosi również samoistny posiadacz mechanicznego środka komunikacji poruszanego za pomocą sił przyrody. W <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 435;art. 435 § 1)">art. 435 §1 kodeksu cywilnego</a> przewidziano odpowiedzialność za szkodę na osobie lub mieniu, wyrządzoną komukolwiek przez ruch przedsiębiorstwa lub zakładu, chyba że szkoda nastąpiła na skutek siły wyższej albo wyłącznie z winy poszkodowanego lub osoby trzeciej, za którą nie ponosi odpowiedzialności.</p>
<p>Zgodnie zaś z art. 35 ustawy z dnia 22 maja 2013r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych (tekst jedn. Dz.U. z 2013r., poz. 392 ze zm.) ubezpieczeniem OC posiadaczy pojazdów mechanicznych jest objęta odpowiedzialność cywilna każdej osoby, która kierując pojazdem mechanicznym w okresie trwania odpowiedzialności ubezpieczeniowej, wyrządziła szkodę w związku z ruchem tego pojazdu. W art. 36 ust. 1 ustawy wskazano, że odszkodowanie ustala się w granicach odpowiedzialności cywilnej posiadacza lub kierującego pojazdem mechanicznym. Oznacza to, że o rodzaju i wysokości świadczeń należnych od zakładu ubezpieczeń decydują przepisy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ()">kodeksu cywilnego</a>, a w szczególności <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 361;art. 362;art. 363;art. 444;art. 445;art. 446;art. 447)">art. 361-363 oraz 444 – 447</a>.</p>
<p>Uprawniony do odszkodowania w związku ze zdarzeniem objętym ubezpieczeniem odpowiedzialności cywilnej może dochodzić roszczenia bezpośrednio od ubezpieczyciela (art. 8 ust. 4 ustawy o działalności ubezpieczeniowej). Ubezpieczyciel odpowiada w granicach odpowiedzialności sprawcy szkody, na zasadach określonych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ()">kodeksie cywilnym</a>. Odpowiada więc za normalne następstwa działania bądź zaniechania, z którego szkoda wynikła. W tych granicach naprawienie szkody powinno obejmować wszystkie straty, które poszkodowany poniósł wskutek zaistnienia szkody (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 361;art. 361 § 2)">art. 361 § 2 k.c.</a>). Przedstawione reguły nakazują przestrzeganie zasady pełnego odszkodowania w granicach adekwatnego związku przyczynowego. Podstawową funkcją odszkodowania jest bowiem kompensacja, co oznacza, że odszkodowanie powinno przywrócić w majątku poszkodowanego stan rzeczy naruszony zdarzeniem wyrządzającym szkodę. Utrata możliwości korzystania z rzeczy wskutek jej uszkodzenia stanowi szkodę majątkową. W piśmiennictwie podkreśla się, że normalnym następstwem w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 361;art. 361 § 1)">art. 361 § 1 k.c.</a> jest bardzo często niemożność korzystania z samochodu przez poszkodowanego w sytuacji jego uszkodzenia. Jeżeli więc poszkodowany poniósł w związku z tym koszty, które były konieczne, na wynajem samochodu zastępczego, to mieszczą się one w granicach skutków szkodowych podlegających wyrównaniu.</p>
<p>Obowiązek pozwanego pokrycia kosztów najmu pojazdu zastępczego wynika również z wytycznych Komisji Nadzoru Finansowego. Zgodnie z rekomendacją KNF z dnia 1.12.2009r. poszkodowany może żądać pokrycia kosztów najmu pojazdu zastępczego za okres, w którym nie było możliwe korzystanie z pojazdu, który uległ uszkodzeniu. Okres najmu winien być uzasadniony. Długość tego okresu warunkowana jest lojalnym zachowaniem się poszkodowanego wobec ubezpieczyciela.</p>
<p>
<em>
<!-- -->Sytuacja, gdy doszło do poniesienia przez poszkodowanego wydatków na uzyskanie pojazdu zastępczego w okresie remontu uszkodzonego pojazdu albo przez okres niezbędny do nabycia nowego pojazdu stanowi wydatki poniesione w następstwie zdarzenia szkodzącego, które by nie powstały bez tego zdarzenia, prowadzące do powypadkowego zmniejszenia majątku poszkodowanego, czyli straty (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 361;art. 361 § 2)">art. 361 § 2 k.c.</a>). Przeważa w piśmiennictwie stanowisko, że muszą to być wydatki zmierzające do wyłączenia lub ograniczenia szkody i niewątpliwie są nimi koszty wynajmu pojazdu zastępczego w celu kontynuowania działalności gospodarczej lub zawodowej, ponieważ zapobiegają utracie określonych dochodów (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 361;art. 361 § 2)">art. 361 § 2 k.c.</a>) Szkodę stanowią również konieczne wydatki związane ze zdarzeniem szkodzącym. Przy takim ujęciu, stratą w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 361;art. 361 § 2)">art. 361 § 2 k.c.</a> są objęte także wydatki, które służą ograniczeniu (wyłączeniu) negatywnych następstw majątkowych doznanych przez poszkodowanego w wyniku uszkodzenia (zniszczenia) pojazdu. Zwrotowi mogą podlegać tylko wydatki rzeczywiście poniesione na taki najem…. (OSNC 2012/3/28, LEX nr 1011468, Biul.SN 2011/11/5).</em>
</p>
<p>Postępowanie dowodowe nie potwierdziło jednak aby zachodziła konieczność wynajmu samochodu zastępczego. W gospodarstwie domowym poszkodowanej i jej męża były trzy samochody osobowe, a poszkodowana dysponowała dwoma z nich. Samochód <span class="anon-block">A.</span> użyczyła siostrze <span class="anon-block">A. O.</span>, którą upoważniła również do korzystania z samochodu zastępczego wynajętego od powoda. Świadek <span class="anon-block">R. J.</span> nie widział aby uszkodzony samochód <span class="anon-block">A.</span> był użytkowany przez poszkodowaną. Jego zdaniem poszkodowana i jej mąż mieli dwa samochody <span class="anon-block">H.</span> i <span class="anon-block">S.</span>. Sąsiad poszkodowanej <span class="anon-block">R. J.</span> bezpłatnie użytkował samochód poszkodowanej <span class="anon-block">H. (...)</span> i wykorzystywał go jedynie do okazjonalnych wyjazdów. <span class="anon-block">B. W. (1)</span> nie zwróciła się jednak do <span class="anon-block">R. J.</span> o zwrot użyczonego mu samochodu w momencie uszkodzenia samochodu marki <span class="anon-block">A.</span>, który użytkowała siostra poszkodowanej, lecz skorzystała z oferty powoda i wynajęła samochód zastępczy. Takie postępowanie poszkodowanej jest nielojalne wobec ubezpieczyciela i powiększa wysokość szkody, mimo że na poszkodowanej spoczywał obowiązek nie przyczyniania się do zwiększenia szkody wynikający z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 362)">art. 362 k.c.</a> Zgodnie z treścią tego przepisu jeżeli poszkodowany przyczynił się do powstania lub zwiększenia szkody, obowiązek jej naprawienia ulega odpowiedniemu zmniejszeniu stosownie do okoliczności, a zwłaszcza do stopnia winy obu stron.</p>
<p>Pozwany nie może odpowiadać za szkodę, która powstała na skutek nieuzasadnionego najmu pojazdu zastępczego przez <span class="anon-block">B. W. (1)</span>. Ponadto postępowanie dowodowe wykazało, że zastosowana przez powoda stawka najmu była zawyżona w stosunku do stawki rynkowej.</p>
<p>Powództwo nie zasługiwało na uwzględnienie.</p>
<p>Orzeczenie o kosztach postępowania wydano na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98 k.p.c.</a>, zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik procesu i obciążono nimi w całości przegrywającego spór powoda.</p>
<p>Na koszty które powód ma obowiązek zwrócić pozwanemu złożyło się wynagrodzenie pełnomocnika pozwanego ustalone w kwocie 3.600 zł w oparciu o § 2 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2015r. poz. 1804 ze zm. ) wraz z opłatą skarbową od pełnomocnictwa. Ponadto Sąd nakazał uiścić powodowi uiszczone tymczasowo przez Skarb Państwa koszty dojazdu świadka i zwrócił niewykorzystaną część zaliczki na poczet wynagrodzenia biegłego.</p>
<p>
<em>
<!-- -->sędzia Magdalena Berczyńska-Bruś</em>
</p>
</div>