I ACa 1393/18

<p>Sygn. akt I ACa 1393/18</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 13 listopada 2019 r.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny w Łodzi I Wydział Cywilny w składzie:</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> Przewodnicząca: Sędzia Anna Miastkowska</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> Sędziowie: Anna Cesarz</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> Joanna Walentkiewicz – Witkowska</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> Protokolant: st. sekr. sąd. Agnieszka Nowak</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2019 r. w Łodzi na rozprawie </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->sprawy z powództwa <span class="anon-block">M. K.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->przeciwko <span class="anon-block">J. G. (1)</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->o zapłatę</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->na skutek apelacji powódki </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->od wyroku Sądu Okręgowego w Łodzi </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->z dnia 19 września 2018 r. sygn. akt I C 399/18</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->oddala apelację. </strong> </p> <p>Sygn. akt I ACa 1393/18</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Zaskarżonym wyrokiem z dnia 19 września 2018 roku wydanym w sprawie z powództwa <span class="anon-block">M. K.</span> przeciwko <span class="anon-block">J. G. (2)</span> Sąd Okręgowy w Łodzi oddalił powództwo o zasądzenie kwoty 12 000 000 zł.</p> <p>Powyższe rozstrzygnięcie zapadło na podstawie następujących ustaleń faktycznych, które Sąd Apelacyjny podzielił i przyjął za własne.</p> <p>Nieruchomość stanowiąca zabudowaną działkę gruntu położoną w <span class="anon-block">J.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>, dla której Sąd Rejonowy dla Łodzi – Śródmieścia w Łodzi prowadzi <span class="anon-block">księgę wieczystą o numerze (...)</span> stanowiła własność <span class="anon-block">M. K.</span>. W stosunku do w/w nieruchomości było prowadzone postępowanie egzekucyjne.</p> <p>Postanowieniem z dnia 3 lipca 2014 r. wydanym w sprawie II 1 Co 1215/13, opatrzonym klauzulą wykonalności w dniu 2 stycznia 2015 r. Sąd Rejonowy dla Łodzi – Widzewa w Łodzi przysądził na rzecz pozwanego <span class="anon-block">J. G. (1)</span> prawo własności przedmiotowej nieruchomości za cenę 180.000 zł. W pkt. 2 postanowienia Sąd stwierdził obowiązek wydania w/w nieruchomości na rzecz nabywcy przez wszystkie osoby, w posiadaniu których nieruchomość ta się znajduje.</p> <p>W dniu 11 marca 2015 r. Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym dla Łodzi – Śródmieścia w Łodzi wezwał dłużniczkę <span class="anon-block">M. K.</span> do dobrowolnego opróżnienia w/w nieruchomości i przeprowadzenia się do wskazanej przez Gminę <span class="anon-block">A.</span> nieruchomości, stanowiącej współwłasność <span class="anon-block">M. K.</span>, położonej w <span class="anon-block">J.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>. Komornik poinformował, że w razie niewykonania polecenia, w dniu 22 kwietnia 2015 r. o godz. 10:30 zostanie przeprowadzona czynność opróżnienia nieruchomości.</p> <p>W dniu 22 kwietnia 2015 r. Komornik dokonał czynności wprowadzenia <span class="anon-block">J. G. (1)</span> w posiadanie w/w nieruchomości. Przy czynności na miejscu obecni byli: wierzyciel <span class="anon-block">J. G. (2)</span> i funkcjonariusze Policji z posterunku w <span class="anon-block">A.</span>. Po wejściu na teren posesji przybyła <span class="anon-block">M. K.</span>. Komornik wezwał dłużniczkę do wydania nieruchomości, czego dłużniczka odmówiła, oddalając się w nieznanym kierunku. Drzwi do budynku mieszkalnego znajdującego się na terenie nieruchomości otworzono przy pomocy ślusarza. Komornik sporządził spis rzeczy znajdujących się w budynku. Nie ujawniono pieniędzy, papierów wartościowych ani biżuterii. Ruchomości oddano pod dozór wierzycielowi, który je zabezpieczył poprzez użycie zamków i kłódek.</p> <p>Jak zaznaczył Sąd i instancji, pozwany nie dopuścił się włamania do domu powódki położonego w <span class="anon-block">J.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>, a został do niego wprowadzony przez komornika, na podstawie prawomocnego orzeczenia sądu. Przedmiotowa nieruchomość została nabyta przez pozwanego w drodze licytacji przeprowadzonej w ramach egzekucji z nieruchomości na podstawie przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 ()">Kodeksu postępowania cywilnego</a>. Pozwany uzyskał postanowienie o przysądzeniu prawa własności. Postanowienie tego rodzaju ma charakter konstytutywny, a jego podstawowym skutkiem jest przeniesienie własności nieruchomości na nabywcę licytacyjnego. Nabywca staje się właścicielem nieruchomości z dniem uprawomocnienia się postanowienia o przysądzeniu własności, a dotychczasowy właściciel traci prawo własności. Prawomocne postanowienie o przysądzeniu własności stanowi również tytuł wykonawczy do wprowadzenia nabywcy w posiadanie nieruchomości i opróżnienia znajdujących się na tej nieruchomości pomieszczeń (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 999;art. 999 § 1)">art. 999 par. 1 KPC</a>).</p> <p>Zdaniem Sądu I instancji, powódka nie udowodniła, że wprowadzenie pozwanego w posiadanie nieruchomości nastąpiło niezgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami postępowania egzekucyjnego. Z czynności tej sporządzono protokół zawierający spis rzeczy, które znajdowały się na nieruchomości. Mienie nieodebrane przez powódkę zostało oddane pod dozór wierzycielowi. Podnoszone przez powódkę kwestie dotyczące środków pieniężnych i kosztowności rzekomo ukrytych na terenie nieruchomości są gołosłowne i nie zostały poparte żadnymi dowodami.</p> <p>Powództwo podlegało więc oddaleniu, zarówno z uwagi na brak przesłanek odpowiedzialności odszkodowawczej pozwanego, jak i ze względu na nieudowodnienie roszczenia co do wysokości. W ocenie Sądu, nieskuteczne było zgłoszenie przez powódkę roszczenia o „usunięcie pozwanego z nieruchomości”. Roszczenie to zostało zgłoszone już po zamknięciu rozprawy, a więc nie podlegało rozpoznaniu w niniejszej sprawie.</p> <p>Apelację złożyła strona powodowa zaskarżając przedmiotowy wyrok w całości i wnosząc o jego uchylenie oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. Powódka zarzuciła, że wydając powyższy wyrok Sąd nie wziął pod uwagę przedstawionego materiału dowodowego, nie przesłuchał świadków włamania, komorników. W treści uzasadnienia apelująca powołała się na <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970780483" title="Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. - Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 (art. 47;art. 64;art. 64 pkt. 1;art. 64 pkt. 2;art. 64 pkt. 3)">art. 47, 64 pkt 1,2,3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 441)">441 k.p.c.</a> </p> <p>Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:</p> <p>Apelacja strony powodowej była całkowicie nieuzasadniona.</p> <p>Należało zauważyć, że powódka oparła swoją apelację jedynie na podstawie naruszenia przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970780483" title="Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. - Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 ()">Konstytucji RP</a> formułując jedyny zarzut naruszenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 441)">art. 441 k.p.c.</a>, który nie ma związku ze sprawą.</p> <p>Ustalenia faktyczne Sądu I instancji miały oparcie w zebranym materiale dowodowym i odpowiadały logice oraz zasadom doświadczenia życiowego, co pozwalało na ich całkowitą recepcję dla potrzeb orzekania w sprawie odwoławczej. Jako trafne należało również ocenić rozważania prawne zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, toteż Sąd Apelacyjny w całości je zaaprobował.</p> <p>Apelacja powódki sprowadzała się w istocie do polemiki z prawidłowymi ustaleniami Sądu Okręgowego. Nie znajdując potrzeby powielania tychże ustaleń, podkreślić wypadało, że z materiału dowodowego w sposób jednoznaczny wynika, iż pozwany stał się właścicielem zakupionej nieruchomości w drodze licytacji przeprowadzonej w ramach właściwie przeprowadzonej egzekucji sądowej. Pozwany nie włamał się do nieruchomości bowiem został do niej wprowadzony przez komornika na podstawie prawomocnego postanowienia o przysądzeniu własności. Z dniem uprawomocnienia się tego postanowienia stał się właścicielem nieruchomości.</p> <p>W postępowaniu przed Sądem I instancji powódka domagała się nadto zasądzenia kwoty 12 000 000 zł tytułem odszkodowania za mienie pozostawione w nieruchomości, do której, jak twierdziła, dokonał włamania pozwany wraz z komornikiem. Powódka nie udowodniła, aby w zabudowaniach znajdowały się jakiekolwiek rzeczy wartościowe, w tym środki pieniężne czy biżuteria, których wydania miał odmawiać pozwany bądź dokonać ich zniszczenia. Jej wyjaśnienia w tym zakresie były, w ocenie Sądów obu instancji, całkowicie gołosłowne. Wymagało przy tym podkreślenia, że to na powódce, zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 232;art. 232 zd. 1)">art. 232 zd. 1 k.p.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 k.c.</a>, spoczywał obowiązek wykazania, że na terenie nieruchomości znajdowały się kosztowności lub inne rzeczy o określonej wartości. Powódka nie sprostała temu obowiązkowi i nie przedstawiła żadnych dowodów na poparcie swoich wyjaśnień. W konsekwencji prowadziło to do oddalenia powództwa.</p> <p>Apelacja nie zawierała argumentów mogących podważyć powyższe zapatrywanie.</p> <p>W tej sytuacji, jako niezasadna, apelacja podlegała oddaleniu na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 k.p.c.</a> </p> </div>