Ppolska.starec← UrzadnikВойти

II AKz 1081/19

Sądy powszechne2019-11-13
Sygnatura
II AKz 1081/19
Data orzeczenia
2019-11-13
Rodzaj
DECISION

Sędziowie

Piotr Pośpiech (PRESIDING_JUDGE)

Treść orzeczenia

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt II AKz 1081/19</strong> </p> <div> <h2>POSTANOWIENIE</h2> <p>Dnia 13 listopada 2019 roku</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny w Katowicach II Wydział Karny w składzie:</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Przewodniczący: Sędzia SA Piotr Pośpiech</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Protokolant: </strong>Karolina Jach</p> <p>w sprawie <strong> <!-- --> <span class="anon-block">S. B.</span> (<span class="anon-block">S. B.</span>)</strong> </p> <p>podejrzanego o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 189;art. 189 § 3)">art. 189 § 3 k.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 191;art. 191 § 1)">191 § 1 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 2)">art. 157 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11)">art. 11</a> </p> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (§ 2)">§ 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 2)">art. 64 § 2 k.k.</a> i inne</p> <p>zażalenia obrońcy podejrzanego</p> <p>na postanowienie Sądu Okręgowego w Gliwicach</p> <p>z dnia 21 października 2019 roku, sygn. akt IV Kp 959/19</p> <p>w przedmiocie przedłużenia czasu trwania tymczasowego aresztowania</p> <p>na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 1)">art. 437 § 1 k.p.k.</a> </p> <p> <strong> <!-- -->postanawia </strong> </p> <p>utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie.</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Postanowieniem z dnia 21 października 2019 roku, sygn. akt IV Kp 959/19, Sąd Okręgowy w Gliwicach na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 263;art. 263 § 2)">art. 263 § 2 k.p.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 249;art. 249 § 1)">art. 249 § 1 k.p.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 258;art. 258 § 2)">art. 258 § 2 k.p.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 258;art. 258 § 3)">art. 258 § 3 k.p.k.</a> przedłużył wobec <span class="anon-block">S. B.</span> środek zapobiegawczy w postaci tymczasowego aresztowania, zastosowany postanowieniem Sądu Rejonowego w Tarnowskich Górach z dnia 26 maja 2019 roku, sygn. akt II Kp 309/19, na dalszy okres oznaczony, tj. do dnia 23 stycznia 2019 roku do godz. 19:15</p> <p>Na powyższe postanowienie zażalenie złożył obrońca podejrzanego zarzucając mu obrazę przepisów postępowania, mającą wpływ na jego treść, a mianowicie:</p> <p>1.  <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 251;art. 251 § 3)">art. 251 § 3 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 257;art. 257 § 1)">art. 257 § 1 k.p.k.</a>, poprzez zaniechanie obowiązku rozważenia przez sąd w treści orzeczenia, czy dla zabezpieczenia prawidłowego toku postępowania karnego konieczne jest stosowanie właśnie tego środka zapobiegawczego, czy też wystarczający jest inny środek o charakterze wolnościowym;</p> <p>2.  <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 258;art. 258 § 2;art. 258 § 3)">art. 258 § 2 i 3 k.p.k.</a>, poprzez nieuzasadnione przyjęcie, bez wskazania okoliczności, na których oparte jest to przekonanie, że podejrzany mógłby w sposób niedozwolony wpływać na toczące się postępowanie;</p> <p>3.  <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 263;art. 263 § 2)">art. 263 § 2 k.p.k.</a>, poprzez brak wyjaśnienia przez sąd zaistnienia szczególnych okoliczności, ze względu na które nie można było ukończyć postepowania przygotowawczego w ustawowym terminie.</p> <p>W konkluzji obrońca wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez uchylenie tymczasowego aresztowania wobec podejrzanego z jednoczesnym zastosowaniem wolnościowych środków zapobiegawczych w postaci dozoru policji, zakazu opuszczania kraju oraz nakazania powstrzymania się od określonej działalności.</p> <p>Sąd Apelacyjny zważył, co następuje.</p> <p>Zażalenie obrońcy podejrzanego nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem przeprowadzona przez Sąd Apelacyjny kontrola odwoławcza przekonuje, że trafnie sąd I instancji wskazał, iż wobec <span class="anon-block">S. B.</span> w dalszym ciągu zachodzi tak ogólna przesłanka z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 249;art. 249 § 1)">art. 249 § 1 k.p.k.</a>, jak też przesłanki o szczególnym charakterze wymienione w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 258;art. 258 § 2)">art. 258 § 2 k.p.k.</a> oraz w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 258;art. 258 § 3)">art. 258 § 3 k.p.k.</a>, co wystarczająco uzasadnia uwzględnienie wniosku prokuratora i dalsze przedłużenie stosowania tymczasowego aresztowania.</p> <p>Na wstępie należy zaznaczyć, że w dalszym ciągu aktualna pozostaje przesłanka ogólna stosowania środków zapobiegawczych z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 249;art. 249 § 1)">art. 249 § 1 k.p.k.</a>, a która wynika zarówno z występowania na kanwie niniejszej sprawy dużego prawdopodobieństwa popełnienia przez podejrzanego zarzucanych mu czynów, jak i konieczności zabezpieczenia prawidłowego biegu postepowania karnego. Przede wszystkim należy zaznaczyć, że wspomniany stan dużego prawdopodobieństwa został prawidłowo ustalony przez sąd I instancji, w oparciu o zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, w postaci m.in. zeznań <span class="anon-block">E. P.</span>, <span class="anon-block">M. D.</span>, <span class="anon-block">E. A.</span>, <span class="anon-block">D. C.</span> i <span class="anon-block">A. M.</span>, a także protokołów oględzin miejsca oraz rzeczy. Podkreślić przy tym należy, że przeprowadzona na obecnym etapie postępowania karnego analiza i ocena zebranych oraz zabezpieczonych dowodów nie oznacza jeszcze definitywnego rozstrzygnięcia o sprawstwie i winie podejrzanego, gdyż będzie to możliwe dopiero po przeprowadzeniu w całości postępowania dowodowego (oczywiście po uprzednim wniesieniu przez oskarżyciela publicznego aktu oskarżenia) w ewentualnej fazie wyrokowania. Wbrew zarzutom obrońcy, sąd odwoławczy podziela poczynione przez sąd <em> <!-- -->a quo </em>ustalenia, że za aktualnością przesłanki ogólnej, w dalszym ciągu przemawia potrzeba zabezpieczenia prawidłowego biegu procesu, która jest spowodowana intensywnością przesłanek szczególnych stosowania najsurowszego środka zapobiegawczego.</p> <p>Nie można uznać za zasadny zarzut obrońcy odnośnie naruszenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 258;art. 258 § 2)">art. 258 § 2 k.p.k.</a>, albowiem w dalszym ciągu zachodzi obawa zakłócania przez <span class="anon-block">S. B.</span> procesu karnego, która wynika z grożącej mu surowej kary pozbawienia wolności. Należy podkreślić, że podejrzany stoi pod poważnymi zarzutami, w tym m.in. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 189;art. 189 § 3)">art. 189 § 3 k.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 191;art. 191 § 1)">191 § 1 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 2)">art. 157 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 2)">art. 64 § 2 k.k.</a>, które to zagrożone są surową kara w myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 258;art. 258 § 2)">art. 258 § 2 k.p.k.</a> Na podstawę prognozy, co do wymierzenia podejrzanemu takiej kary, w przypadku uznania jego winy i sprawstwa, wpływa ciężar gatunkowy zarzucanych podejrzanemu przestępstw oraz okoliczności w jakich miało dojść do ich popełnienia, a także zarzut działania w warunkach recydywy i recydywy wielokrotnej. Wbrew argumentacji wyrażonej we wniesionym przez obrońcę środku odwoławczym możliwość wymierzenia surowej kary stwarza domniemanie, że podejrzany w celu uchronienia się przed tą karą może podejmować działania zmierzające do zakłócenia prawidłowego toku postępowania.</p> <p>Sąd I instancji prawidłowo uznał również, że w niniejszej sprawie zmaterializowana została szczególna podstawa stosowania środków zapobiegawczych o wyjątkowym charakterze z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 258;art. 258 § 3)">art. 258 § 3 k.p.k.</a>, co wynika m.in. z gróźb, które <span class="anon-block">S. B.</span> kierował do pokrzywdzonej <span class="anon-block">E. P.</span>, czy z karty informacyjnej z izby przyjęć <span class="anon-block"> Wojewódzkiego Szpitala (...)</span> w <span class="anon-block">B.</span>, z której wynika, że podejrzany przy przyjęciu był wulgarny, agresywny oraz grożący. Zgromadzone w aktach sprawy dowody wskazują, że podejrzany jest osobą agresywną, impulsywną, niekontrolującą swoich emocji oraz niebezpieczną dla otoczenia, a przy tym skłonną do podejmowania irracjonalnych zachowań, o czym świadczą m.in. notatki urzędowe funkcjonariuszy policji. Warto również zaznaczyć, że z opinii toksykologicznej wynika, że w momencie inkryminowanego zdarzenia <span class="anon-block">S. B.</span> był pod wpływem amfetaminy, a w środowisku lokalnym zachowywał się w sposób agresywny i nieprzewidywalny, stanowiąc realne niebezpieczeństwo dla sąsiadów, którzy nadal czują przed nim ogromny lęk. Ponadto nie może ujść uwadze sądu, że tymczasowo aresztowanemu został postawiony zarzut usiłowania sprowadzenia zdarzenia zagrażającemu życiu i zdrowiu wielu osób oraz mieniu w wielkich rozmiarach, który podejrzany miał dokonać poprzez przecięcie przewodu butli gazowej oraz odkręceniu zaworu tej butli, a następnie miał próbować podpalić rozprzestrzeniony po mieszkaniu gaz. Zgromadzone w aktach sprawy dowody słusznie więc stały się podstawą do przyjęcia przez Sąd Okręgowy, że jedynie dalsze stosowanie wobec <span class="anon-block">S. B.</span> tymczasowego aresztowania, może zapobiec popełnieniu przez niego nowego, ciężkiego przestępstwa, w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 258;art. 258 § 3)">art. 258 § 3 k.p.k.</a> </p> <p>Bezzasadny jest również zarzut obrońcy odnośnie naruszenia przez sąd <em> <!-- -->a quo </em>przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 263;art. 263 § 2)">art. 263 § 2 k.p.k.</a>, albowiem niewątpliwie w niniejszej sprawie wystąpiły okoliczności uniemożliwiające ukończenie postepowania przygotowawczego w dotychczasowym terminie, albowiem śledczy nie uzyskali jeszcze opinii biegłych lekarzy psychiatrów, a podkreślić należy, że dotychczas nie udało się jej uzyskać z powodu tego, że <span class="anon-block">S. B.</span> odmówił zgody na przeprowadzenie badania sądowo-psychiatrycznego w warunkach ambulatoryjnych, w związku z czym zasądzono postanowieniem Sądu Okręgowego w Gliwicach z dnia 28 października 2019 roku, sygn. akt IV Kp 958/19, skierowanie go na przeprowadzenie badań psychiatrycznych połączonych z obserwacją w zamkniętym zakładzie leczniczym tj. na Oddziale Psychiatrycznym Szpitala Aresztu Śledczego we <span class="anon-block">W.</span>. W orzecznictwie przyjmuje się, że do kategorii szczególnych okoliczności sprawy, o których mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 263;art. 263 § 2)">art. 263 § 2 k.p.k.</a>, a od których uzależniona jest możliwość przedłużenia tymczasowego aresztowania na okres przekraczający 3 miesiące, kwalifikują się wyłącznie tego typu okoliczności, które miały już miejsce w ramach przedmiotowej sprawy, a zatem takie, których wagę i znaczenie sąd może ocenić przez pryzmat dalszej potrzeby stosowania tymczasowego aresztowania (por. postanowienie Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 21 stycznia 2015 roku, sygn. akt II AKz 15/15, LEX nr 1665561). Powyższe względy niewątpliwie świadczą za tym, że uwzględnienie wniosku prokuratora odnośnie dalszego stosowania wobec podejrzanego izolacyjnego środka zapobiegawczego, jest całkowicie uzasadnione, a niniejsze śledztwo wbrew stanowisku obrońcy prowadzone jest z odpowiednią dynamiką.</p> <p>Biorąc pod uwagę nasilenie obaw stanowiących podstawę do stosowania wobec <span class="anon-block">S. B.</span> tymczasowego aresztowania, nie jest konieczne szczegółowe uzasadnianie negatywnej okoliczności, dlaczego Sąd Okręgowy nie uznał za wystarczające zastosowanie innego środa zapobiegawczego o charakterze wolnościowym. Nie doszło więc w ocenie sądu odwoławczego do naruszenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 251;art. 251 § 3)">art. 251 § 3 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 257;art. 257 § 1)">art. 257 § 1 k.p.k.</a> </p> <p>Jako, że sąd nie dopatrzył się wystąpienie okoliczności z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 259;art. 259 § 1;art. 259 § 2)">art. 259 § 1 i 2 k.p.k.</a>, które nakazywałyby odstąpienie od tymczasowego aresztowania podejrzanego, należało utrzymać w mocy zaskarżone orzeczenie i rozstrzygnąć, jak w części dyspozytywnej postanowienia.</p> </div> <div> <h2>ZARZĄDZENIE</h2> <p>- odpis postanowienia wraz z pouczeniem o prawomocności doręczyć podejrzanemu i jego obrońcy;</p> <p>- zwrócić akta sprawy.</p> <p>Katowice, dnia 13 listopada 2019 roku.</p> </div>