III AUa 690/18

<p>Sygn. akt III AUa 690/18</p> <div> <h2>WYROK</h2> <p> <strong> <!-- -->W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</strong> </p> <p>Dnia 14 listopada 2019 r.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny w Lublinie III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych </strong> </p> <p>w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="236"/> <col width="441"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący</p> </td> <td> <p>sędzia Małgorzata Pasek</p> </td> </tr> <tr> <td> </td> <td> <p>sędzia Małgorzata Rokicka-Radoniewicz (spr.)</p> <p>sędzia Krzysztof Szewczak</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>Protokolant: st. prot. sądowy Joanna Malena</p> </td> </tr> </table> <p>po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2019 r. w Lublinie</p> <p>sprawy <span class="anon-block">S. G.</span> </p> <p>przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w <span class="anon-block">S.</span> </p> <p>o wysokość kapitału początkowego i wysokość emerytury</p> <p>na skutek apelacji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w <span class="anon-block">S.</span> </p> <p>od wyroku Sądu Okręgowego w Siedlcach</p> <p>z dnia 15 czerwca 2018 r. sygn. akt IV U 255/17</p> <p> <strong> <!-- -->oddala apelację.</strong> </p> <p>Małgorzata Rokicka-Radoniewicz Małgorzata Pasek Krzysztof Szewczak </p> <p>III AUa 690/18</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Organ rentowy - Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">S.</span> decyzją z dnia 3.03.2017 r. przyznał <span class="anon-block">S. G.</span> prawo do emerytury od dnia 1.02.2017r. wyliczając jej wysokość w kwocie 1497,47 zł. a po waloryzacji 1.03.2017r. – 1507,49 zł. Do uprawnień emerytalnych nie zaliczono okresu od dnia 16.11.1978r. do dnia 6.08.1980r. w <span class="anon-block">(...)</span> Spółdzielni <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">K.</span>.</p> <p>Kolejną decyzją z dnia 18.04.2017 r. organ rentowy odmówił wnioskodawcy ponownego ustalenia wysokości kapitału początkowego na dzień 1.01.1999r., ponieważ nie uznał okresu zatrudnienia w <span class="anon-block"> Zakładzie (...)</span> w <span class="anon-block">S.</span> w okresie od 1.10.1973 r. do 20 04.1974 r.</p> <p>Od obu decyzji odwołania do Sądu Okręgowego w Siedlcach złożył ubezpieczony <span class="anon-block">S. G.</span> wnosząc o wyliczenie wysokości emerytury z uwzględnieniem okresu zatrudnienia od dnia 16.11.1978r. do dnia 06.08.1980r. w <span class="anon-block">(...)</span> Spółdzielni <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">K.</span> oraz o wyliczenie wysokości kapitału początkowego z uwzględnieniem okresu zatrudnienia w <span class="anon-block"> Zakładzie (...)</span> w <span class="anon-block">S.</span> od 1.10.1973r. do 20 4.1974r.</p> <p>Sąd Okręgowy w Siedlcach wyrokiem z dnia 15 czerwca 2018 roku zmienił zaskarżoną decyzję z 18 kwietnia 2017 roku ustalając wysokość kapitału początkowego na dzień 1 stycznia 1999 roku w kwocie 92212,89 zł przy przyjęciu 19 lat i 28 dni okresów składkowych oraz 2 miesięcy i 25 dni okresów nieskładkowych oraz zmienił decyzję z 3 marca 2017 roku przyjmując wysokość emerytury w kwocie 1638,30 zł od 1 marca 2017 roku oaz 1687,21 zł od dnia 1 marca 2018 roku.</p> <p>Sąd Okręgowy ustalił na podstawie zeznań ubezpieczonego i świadków: <span class="anon-block">S. M.</span> i <span class="anon-block">H. S.</span> że <span class="anon-block">S. G.</span> był zatrudniony w pełnym wymiarze czasu pracy w <span class="anon-block"> Zakładzie (...)</span> w <span class="anon-block">S.</span> od 1.10.1973 r. do 20 04.1974 r. w placówce w <span class="anon-block">K.</span> jako spedytor. Głównie zajmował się odbiorem wagonów z węglem i z mieszankami dla zwierząt. Nie zachowała się dokumentacja pracownicza z tego okresu. Z pisma <span class="anon-block"> (...) Spółdzielni (...)</span> w <span class="anon-block">S.</span> wynika, że dokumentacja została zalana na skutek awarii C.O. Zeznania ubezpieczonego i świadków są logiczne, spójne i wzajemnie się uzupełniają. Za ich wiarygodnością przemawia również fakt, że decyzją Prezesa Zarządu <span class="anon-block"> (...)</span> w <span class="anon-block">K.</span> sporny okres został zaliczony ubezpieczonemu do celów ustalenia wysokości dodatku za staż pracy. Decyzja nosi datę 5.08.1983r. a więc przed zniszczeniem akt osobowych. Sąd okres ten uwzględnił również do wyliczenia wysokości emerytury. Sąd Okręgowy uznał również za wiarygodne zeznania <span class="anon-block">S. G.</span> (k. oraz świadka <span class="anon-block">B. S.</span>, że ubezpieczony od dnia 16.11.1978r. do dnia 6.08.1980r. świadczył pracę w pełnym wymiarze czasu pracy w <span class="anon-block">(...)</span>Spółdzielni <span class="anon-block">(...)</span>w <span class="anon-block">K.</span> jako członek tej Spółdzielni i pracował jako kierowca. Jego dniówka robocza znacznie przekraczała 8 godzin. Pracował ponad 20 dni w miesiącu, a co za tym idzie ponad 240 dni w roku. Zeznania ubezpieczonego i świadka są w pełni wiarygodne. Są logiczne, spójne i wzajemnie się uzupełniają. Ponadto są zgodne z doświadczeniem życiowym. Praca kierowców na ogół nie ogranicza się od 8 godzin na dobę, a trwa dłużej. Zwłaszcza w okresie natężonych prac polowych, kiedy intensywnie pracują wszyscy spółdzielcy w tym pracownicy transportu. Zgodnie z dekretem z dnia 04.03.1976r. o ubezpieczeniu społecznym członków rolniczych spółdzielni <span class="anon-block">(...)</span> i spółdzielni <span class="anon-block">(...)</span> oraz ich rodzin (jednolity tekst: Dz.U. z 1983r. Nr 27, poz. 135) Przy ustalaniu okresu pracy w spółdzielni wymaganego do uzyskania świadczeń za dzień pracy uważa się 8 godzin pracy, za miesiąc pracy dla mężczyzny uważa się 20 dni pracy a za rok pracy uważa się rok obrachunkowy, w którym mężczyzna przepracował w spółdzielni co najmniej 240 dni pracy. W ocenie Sądu ubezpieczony spełniał te wymogi.</p> <p>Sąd Okręgowy orzekł, że zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 (art. 174;art. 174 ust. 3)">art. 174 ust. 3 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r.o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych</a> (Dz.U. Nr 162, poz.1118 ze zm.) podstawę wymiaru kapitału początkowego ustala się na zasadach określonych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 (art. 15;art. 16;art. 17;art. 17 ust. 1;art. 17 ust. 3;art. 18)">art. 15, 16, 17 ust. 1 i 3 oraz art. 18</a>. Do ustalenia podstawy wymiaru przyjmuje się podstawę wymiaru składek za okres faktycznego podlegania ubezpieczeniu. Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 (art. 15;art. 15 ust. 6)">art. 15 ust. 6 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r.o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych</a> (Dz.U. Nr 162, poz.1118 ze zm.) na wniosek ubezpieczonego podstawę wymiaru emerytury lub renty może stanowić ustalona w sposób określony w ust. 4 i 5 przeciętna podstawa wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne lub ubezpieczenia emerytalne i rentowe w okresie 20 lat kalendarzowych przypadających przed rokiem zgłoszenia wniosku, wybranych z całego okresu podlegania ubezpieczeniu.</p> <p>Sąd, zgodnie z wnioskiem ubezpieczonego, oba sporne okresy zaliczył zarówno do wyliczenia wysokości kapitału początkowego, jak i do wysokości emerytury <span class="anon-block">S. G.</span>. Wysokość kapitału początkowego Sąd Okręgowy ustalił w oparciu w oparciu o projekt sporządzony przez ZUS. W oparciu o tak wyliczony kapitał początkowy organ rentowy sporządził projekt decyzji (k.76) z którego wynika, że wysokość emerytury <span class="anon-block">S. G.</span> wynosi 1638,30 zł. a po waloryzacji 1 marca 2018r. 1687,21 zł. Emerytura wyliczona została w oparciu o przepisy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 (art. 26)">art. 26 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r.o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych</a> (Dz.U. Nr 162, poz.1118 ze zm.).</p> <p>Od tego wyroku apelację wniósł organ rentowy – Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">S.</span> zaskarżając wyrok w całości. Wyrokowi zarzucał :</p> <p>1.  naruszenie przepisów prawa procesowego –<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art.233 § 1 kpc</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 227)">art.227 kpc</a> poprzez dowolną ocenę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego i ustaleniu, że ubezpieczony był zatrudniony w pełnym wymiarze czasu pracy w <span class="anon-block"> Zakładzie (...)</span> w <span class="anon-block">S.</span> do 1 października 1973 roku do 2- kwietnia 1974 roku oraz w pełnym wymiarze czasu pracy w <span class="anon-block">(...)</span>Spółdzielni <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">K.</span> w okresie do 16 listopada 1978 roku do 8 sierpnia 1980 roku;</p> <p>2.  naruszenie przepisów prawa materialnego – <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 (art. 174;art. 15)">art.174 i art.15 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych</a> poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, że ubezpieczonemu przysługuje prawo do przeliczenia wysokości kapitału początkowego uwzględniającego prace w <span class="anon-block"> Zakładzie (...)</span> oraz <span class="anon-block">(...)</span> Spółdzielni <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">K.</span>.</p> <p>Wnosił o zmianę wyroku i oddalenie odwołania.</p> <p>Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:</p> <p>Apelacja nie jest zasadna.</p> <p>Wbrew jej zarzutom Sąd Apelacyjny nie stwierdza ani naruszenia prawa materialnego, ani wadliwości w ocenie zebranego w sprawie materiału dowodowego.</p> <p>Sąd Okręgowy przeprowadził postępowanie dowodowe i ocenił zebrane dowody, obdarzając je wiarą, przy czym nie przekroczył granic swobodnej oceny dowodów wyrażoną w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art.233 § 1 KPC</a>. Ocena tych dowodów nie budzi wątpliwości. Zeznania świadków przesłuchanych w toku postępowania wskazują jednoznacznie, że wnioskodawca był zatrudniony na stanowisku kierowcy w pełnym wymiarze czasu pracy w <span class="anon-block"> Zakładzie (...)</span> w <span class="anon-block">S.</span>, jak również że będąc członkiem <span class="anon-block">(...)</span> Spółdzielni <span class="anon-block">(...)</span> w<span class="anon-block">K.</span>wykonywał pracę kierowcy w wymiarze dniówek pozwalających na uznanie tego okresu zatrudnienia.</p> <p>Sąd Apelacyjny w całej rozciągłości podziela zarówno ustalenia faktyczne, jak i wnioskowania prawnicze zawarte w motywach zaskarżonego wyroku. W tej sytuacji nie zachodzi potrzeba ich powtarzania (por. postanowienia Sądu Najwyższego z 22 kwietnia 1997 roku II UKN 61/97 – OSNAPiUS 1998/3/104, wyrok Sądu Najwyższego z dnia 5 listopada 1998 roku I PKN 339/98 – OSNAPiUS 1998/24/776). Podnieść należy dodatkowo, że skarżący argumentami przytoczonymi w apelacji w żaden sposób nie podważył zasadności stanowiska Sądu pierwszej instancji. Apelacja zawiera bowiem jedynie własną ocenę faktów odmienną od przyjętej przez Sąd Okręgowy i interpretację przepisów nie znajdującą potwierdzenia w utrwalonym orzecznictwie sądów, w tym orzecznictwie Sądu Najwyższego w analogicznych sprawach.</p> <p>W tej sytuacji Sąd Apelacyjny uznał, że zaskarżony wyrok w pełni odpowiada przepisom prawa, dlatego apelacja nie może być uwzględniona.</p> <p>Mając powyższe na względzie Sąd Apelacyjny na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art.385 KPC</a> orzekł, jak w sentencji.</p> </div>