IV P 29/19
Sądy powszechne2019-11-14
Sygnatura
IV P 29/19
Data orzeczenia
2019-11-14
Rodzaj
SENTENCE
Sędziowie
Bożena Makowczenko (PRESIDING_JUDGE)Elżbieta ZiniewiczJolanta Lewandowska
Podstawa prawna
Treść orzeczenia
<p>
<span class="underline">
<!-- -->Sygn. akt IV P 29/19 </span>
</p>
<div>
<h2>WYROK</h2>
<h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5>
<p>Dnia 14 listopada 2019r.</p>
<p>Sąd Rejonowy w Giżycku IV Wydział Pracy</p>
<p>w składzie następującym:</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Przewodniczący SSR Bożena Makowczenko</strong>
</p>
<p>Ławnicy Jolanta Lewandowska, Elżbieta Ziniewicz
</p>
<p>Protokolant st. sekr. sądowy Barbara Małecka</p>
<p>po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2019r. w Giżycku</p>
<p>na rozprawie</p>
<p>sprawy z powództwa <strong>
<!-- -->
<span class="anon-block">J. R.</span> </strong>
</p>
<p>przeciwko <span class="anon-block"> Miejskiej (...) Spółka z o.o.</span> w <span class="anon-block">M.</span>
</p>
<p>o odszkodowanie</p>
<p>1.
Zasądza od pozwanego <span class="anon-block"> Miejskiej (...) Spółka z o.o.</span> w <span class="anon-block">M.</span> na rzecz powódki <span class="anon-block">J. R.</span> kwotę 2 100 zł (dwa tysiące sto złotych).</p>
<p>2.
Nakazuje pobrać od pozwanego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 105 zł (sto pięć złotych) tytułem opłaty sądowej od uiszczenia której powódka była zwolniona.</p>
<p>
Elżbieta Ziniewicz Bożena Makowczenko Jolanta Lewandowska
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sygn. akt IV P 29/19</strong>
</p>
</div>
<div>
<h2>UZASADNIENIE</h2>
<p>Powódka <strong>
<!-- -->
<span class="anon-block">J. R.</span>
</strong> domagała się w pozwie zasądzenia na jej rzecz kwoty 2100 zł.</p>
<p>W uzasadnieniu podała, że w dniu 13 kwietnia 2018 roku zwróciła się do pozwanego o dofinansowanie wypoczynku z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych . W piśmie z dnia 17 maja 2018r. pracodawca odmówił jej wypłaty ponieważ w preliminarzu na rok 2018 nie zostało uwzględnione takie świadczenie. Decyzję byłego pracodawcy zaskarżyła następnie powódka do Państwowej Inspekcji Pracy, która w piśmie z dnia 19 lipca 2018r. zajęła stanowisko, że pracodawca naruszył zasadę równego traktowania.</p>
<p>Pozwany <span class="anon-block"> - Miejska (...) Sp. z o.o.</span>
<strong>
<!-- --> w <span class="anon-block">M.</span> </strong>- w odpowiedzi na pozew powództwa nie uznała i wniosła o oddalenie powództwa w całości.</p>
<p>Podał pozwany, że interpretacja PIP, na którą powódka powołuje się w pozwie jest zbyt daleko idąca. Przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 ()">kodeksu pracy</a> o naruszeniu zasady równego traktowania dotyczy wyłącznie osób w zatrudnieniu. Powódka nie jest w zatrudnieniu więc przepis ten nie ma zastosowania.</p>
<p>Zdaniem pozwanego powódka nie była dyskryminowana w związku z korzystaniem ze świadczeń z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych. Zgodnie z preliminarzem na 2018 rok obowiązującym u pozwanego, uzgodnionym z organizacją związkową, emeryci mogli korzystać z innych świadczeń niż dopłata do wypoczynku tzw. „wczasów pod gruszą”. Jest to popularna forma dofinansowania i przewidziana jest dla pracowników w związku z korzystaniem przez nich z dłuższego urlopu wypoczynkowego. Takie rozwiązanie ma swoje uzasadnienie gdyż urlop i wypoczynek związany jest z pracą zawodową, natomiast wypoczynek u emerytów nie ma związku z zatrudnieniem. Z tych też względów dla emerytów przewidziano inne formy korzystania ze świadczeń funduszu socjalnego.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sąd ustalił co następuje: </strong>
</p>
<p>Powódka <span class="anon-block">J. R.</span> w okresie od 10 lutego 1984r. do 29 lutego 2016r. zatrudniona była u pozwanego. Po rozwiązaniu stosunku pracy powódka uzyskała status emeryta.</p>
<p>Pismem z dnia 13 kwietnia 2018r. zwróciła się do swojego byłego pracodawcy o wypłacenie jej dofinansowania z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych w związku z tym, że będzie korzystała z wypoczynku organizowanego we własnym zakresie.</p>
<p>/dowód: kopia pisma powódki k. 4/</p>
<p>Były pracodawca odmówił wypłaty świadczenia. W piśmie z dnia 17 maja 2018r. podał, iż preliminarz wydatków nie będzie zmieniany a w obowiązującym na rok 2018 przewiduje się świadczenia dla emerytów i rencistów w postaci dofinansowania do Świąt Bożego Narodzenia .</p>
<p>/dowód: kopia pisma k. 5/</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sąd zważył, co następuje:</strong>
</p>
<p>Zasady tworzenia przez pracodawców zakładowego funduszu świadczeń socjalnych i gospodarowania jego środkami określa <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19940430163" title="Ustawa z dnia 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych - Dz. U. z 1994 r. Nr 43, poz. 163 ()">ustawa z 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych</a> (tekst jedn. DzU z 2018 r., poz. 1316 ze zm.). Zgodnie z jej przepisami do utworzenia funduszu zobowiązani są pracodawcy zatrudniający według stanu na 1 stycznia danego roku co najmniej 50 pracowników w przeliczeniu na pełne etaty, a pracodawcy zatrudniający co najmniej 20 pracowników – na wniosek zakładowej organizacji związkowej. Fundusz socjalny ma służyć zaspokajaniu życiowych, socjalnych oraz kulturalnych potrzeb pracowników, emerytów i rencistów.</p>
<p>Zasady funkcjonowania funduszu i gospodarowania nim określane być muszą w regulaminie. Regulamin taki jednak musi być zgodny z celami funkcjonowania funduszu, mianowicie musi uwzględniać zasadę, iż przyznawanie ulgowych usług i świadczeń oraz wysokość dopłat z Funduszu uzależnia się od sytuacji życiowej, rodzinnej i materialnej osoby uprawnionej do korzystania z Funduszu (art.8 ustawy). Wspomnieć w tym miejscu należy o jeszcze jednej zasadzie a mianowicie, że <strong>
<!-- -->regulamin ZFŚS nie może zawierać postanowień wyłączających emerytów i rencistów – byłych pracowników z prawa do ubiegania się o przewidziane w tym dokumencie świadczenia lub usługi - i to niezależnie od argumentów, którymi pracodawca chciałby uzasadniać wprowadzenie takich postanowień.</strong>
</p>
<p>Krąg osób uprawnionych do korzystania ze środków wyasygnowanych przez pracodawcę na działalność o charakterze socjalnym jest ściśle określony w art. 2 ustawy o ZFŚS. W myśl tego przepisu, osobami uprawnionymi do korzystania z ZFŚS są:</p>
<dl>
<dt>⚫</dt>
<dd>
<p>pracownicy oraz członkowie ich rodzin,</p>
</dd>
<dt>⚫</dt>
<dd>
<p>emeryci i renciści – byli pracownicy zakładu oraz członkowie ich rodzin.</p>
</dd>
<dt>⚫</dt>
<dd>
<p>osoby, którym zakład pracy przyznał prawo korzystania ze świadczeń ZFŚS w regulaminie gospodarowania zasobami socjalnymi.</p>
</dd>
</dl>
<p>U pozwanego w obowiązującym na dzień składania przez powódkę wniosku o tzw. wczasy pod gruszą takie świadczenie było przewidziane a do kręgu osób uprawnionych do świadczeń zaliczeni byli też emeryci i renciści..</p>
<p>/dowód: kopia Regulaminu k. 16- 20/</p>
<p>Każda zatem z wymienionych w regulaminie osób, w tym powódka jako emerytka mogła skorzystać ze wszystkich form wsparcia przewidzianych w tym regulaminie ZFŚS i na zasadach w nim określonych.</p>
<p>W ocenie bowiem Sądu, jeśli przedmiotowy akt normatywny zawiera postanowienia, w myśl których część środków ZFŚS jest przeznaczana np. na tzw. wczasy pod gruszą, to nie można wyłączyć możliwości ubiegania się o to świadczenie przez niektóre uprawnione osoby (np. przez emerytów lub rencistów – byłych pracowników). Odrębne postanowienia należy uznać za sprzeczne z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19940430163" title="Ustawa z dnia 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych - Dz. U. z 1994 r. Nr 43, poz. 163 ()">ustawą o Zakładowym Funduszu Świadczeń Socjalnych</a>. W treści Regulaminu jaki obowiązywał u pozwanego na dzień składania wniosku przez powódkę brak jest jakichkolwiek zapisu, z którego trzeba byłoby wysnuć przeciwny wniosek. W odpowiedzi na pozew pozwany argumentuje odmowę wypłaty świadczenia faktem, iż powódka jest emerytką a świadczenie to dotyczy wyłącznie zatrudnionych pracowników a jednocześnie preliminarz wydatków środków nie przewiduje wypłaty takich świadczeń emerytom.</p>
<p>Sąd nie podziela tej argumentacji. W świetle przedstawionej wyżej analizy funkcjonowania funduszu i zasad, zgodnie z którymi winien on działać, argumentacja ta jest błędna.</p>
<p>W ocenie Sądu pracodawca może jedynie dookreślić zasady korzystania ze świadczeń przez emerytów i może wprowadzić dodatkowe kryteria korzystania z tych świadczeń. Takim kryterium mogłoby być przykładowo uzależnienie dofinansowania wczasów od wykorzystania 14 dni urlopu wypoczynkowego. Takie uszczegółowienie jednak pojawiło się w Regulaminie Funduszu pozwanego dopiero w sierpniu 2018. a zatem nie może mieć zastosowania do powódki w zakresie złożonego w kwietniu wniosku.</p>
<p>Wobec powyższego, na zasadzie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 18)">art. 18</a> <sup>
<!-- -->3b </sup>
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 ()">kp</a>, orzec należało jak w wyroku.</p>
</div>