III Ca 1828/18

<p>Sygn. akt III Ca 1828/18</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 14 listopada 2019 r.</p> <p>Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie:</p> <p>Przewodniczący - Sędzia Sądu Okręgowego Roman Troll</p> <p>Sędzia Sądu Okręgowego Beata Majewska-Czajkowska</p> <p>Sędzia Sądu Okręgowego Marcin Rak</p> <p>Protokolant Aldona Kocięcka</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2019 r. w Gliwicach</p> <p>na rozprawie</p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block">E. K.</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block">R. O.</span> </p> <p>o zapłatę</p> <p>na skutek apelacji powódki</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w <span class="anon-block">R.</span> </p> <p>z dnia 9 sierpnia 2018 r., sygn. akt I C 942/17</p> <p> <strong> <!-- -->oddala apelację.</strong> </p> <p>SSO Marcin Rak SSO Roman Troll SSO Beata Majewska-Czajkowska</p> <p>Sygn. akt III Ca 1828/18</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Powódka <span class="anon-block">E. K.</span> wniosła pozew przeciwko pozwanemu <span class="anon-block">R. O.</span> (poprzednie nazwisko <span class="anon-block">K.</span>) o zapłatę 3900 zł wraz z odsetkami od tej kwoty liczonymi od 1 listopada 2015 r. do 22 listopada 2016 r. oraz o obciążenie pozwanego kosztami procesu. W uzasadnieniu wskazała, że wyrokiem Sądu Rejonowego w <span class="anon-block">R.</span> z 22 listopada 2016 r., sygn. akt IV RC 415/16, uchylono jej obowiązek alimentacyjny względem pozwanego wnuka.</p> <p>Postanowieniem z 29 listopada 2017 r. strony zostały skierowane do mediacji, która nie zakończyła się zawarciem ugody.</p> <p>Pozwany wniósł o umorzenie powództwa z uwagi na jego bezpodstawność i sprzeczność z zasadami współżycia społecznego. Przyznał, że alimenty za okres od lipca 2015 r. do listopada 2016 r. otrzymał i wydał na bieżące utrzymanie. Dodał, że jego babcia - powódka była zobowiązana do jego alimentowania ze względu na niewypełnianie tego obowiązku przez jej syna, a ojca pozwanego <span class="anon-block">A. K.</span>, którego zadłużenie alimentacyjne wynosi ok. 180000 zł. Podkreślił, że powódka każdorazowo otrzymywała zwrot zapłaconych alimentów od syna <span class="anon-block">A. K.</span>, co sama potwierdziła w pozwach do Sądu Rejonowego w <span class="anon-block">R.</span>. Dlatego nie może domagać się po raz drugi ich zwrotu.</p> <p>Decyzją Kierownika Urzędu Stanu Cywilnego w <span class="anon-block">R.</span> z 4 stycznia 2018 r. orzeczono zmianę nazwiska pozwanego z <span class="anon-block"> (...)</span> na <span class="anon-block"> (...)</span>.</p> <p>Wyrokiem z 9 sierpnia 2018 r. Sąd Rejonowy w <span class="anon-block">R.</span> oddalił powództwo (pkt 1.) oraz nie obciążył powódki nieuiszczonymi wydatkami w sprawie (pkt 2.).</p> <p>Orzeczenie to zapadło przy następujących ustaleniach faktycznych: powódka jest babcią ojczystą pozwanego; wyrokiem Sądu Rejonowego w <span class="anon-block">R.</span> z 22 listopada 2016 r. (sygn. akt IV RC 415/16) uchylono jej obowiązek alimentacyjny względem pozwanego, wynikający z wyroku Sądu Rejonowego w <span class="anon-block">R.</span> z 15 kwietnia 2015 r. (sygn. akt IV RC 832/14) od 1 listopada 2015 r. - wyrok ten jest prawomocny. Wypłacane przez powódkę alimenty na rzecz pozwanego były jej każdorazowo zwracane przez jej syna <span class="anon-block">A. K.</span> - ojca pozwanego.</p> <p>Przy tak dokonanych ustaleniach faktycznych Sąd Rejonowy, przywołując regulacje <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 410;art. 410 § 1;art. 410 § 2)">art. 410 § 1 i 2 k.c.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 406)">art. 406 k.c.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 409)">art. 409 k.c.</a>, uznał powództwo za niezasadne, gdyż pozwany skutecznie podniósł zarzut bezpodstawności roszczenia. Zaznaczył, że powódka sama przyznała, iż żądaną od pozwanego kwotę otrzymała od swojego syna, w pierwszej kolejności zobowiązanego do świadczenia alimentów na rzecz pozwanego. W chwili spełnienia świadczenia przez powódkę na rzecz pozwanego istniała podstawa prawna świadczenia <br/>w postaci wyroku ustalającego alimenty (wyrok Sądu Rejonowego w <span class="anon-block">R.</span> z 7 maja <br/>2009 r., sygn. akt IV RC 1268/08, zmodyfikowany wyrokiem z 15 kwietnia 2015 r., <br/>sygn. akt IV RC 332/14), która odpadła na skutek wydania wyroku z 22 listopada 2016 r., prawomocnego od 27 kwietnia 2017 r. Pozwany podnosił, że nie jest już wzbogacony, gdyż zużył na bieżące potrzeby środki uzyskane ze świadczenia alimentacyjnego, a całość zasądzonej kwoty została zwrócona już powódce przez jego ojca. Zobowiązanie pozwanego względem powódki zostało w całości spełnione przez ojca pozwanego, dlatego – w przypadku uwzględnienia powództwa – doszłoby do sytuacji, w której to powódka dwukrotnie otrzymałaby to samo świadczenie. Sąd Rejonowy zaznaczył, że nie miała racji powódka <br/>w żądaniu podwójnego zwrotu świadczenia, w sytuacji gdy jej roszczenie zostało już zaspokojone przez jej syna <span class="anon-block">A. K.</span> – dłużnika alimentacyjnego, w pierwszej kolejności zobowiązanego do zapłaty alimentów. Mając na względzie zadłużenie ojca względem pozwanego, domaganie się ponownego zwrotu zapłaconych alimentów od pozwanego na rzecz powódki byłoby świadczeniem nienależnym, sprzecznym z zasadami współżycia społecznego, w szczególności, że powódka sama oświadczyła, iż otrzymane środki przekazałby synowi, aby ten spłacił zadłużenie względem pozwanego, a zatem pozyskane w wyniku pozytywnego rozstrzygnięcia środki służyłyby do spłaty zadłużenia alimentacyjnego ojca względem syna (pozwanego w tej sprawie).</p> <p>O kosztach Sąd Rejonowy orzekł na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 113;art. 113 ust. 1)">art. 113 ust. 1</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 102)">art. 102 k.p.c.</a>, kierując się zasadami słuszności, gdyż powódka jest osobą starszą, otrzymującą niewielką emeryturę, dlatego wynagrodzenie mediatora jeszcze nieuiszczone, winno być pokryte przez Skarb Państwa.</p> <p>Apelację od tego wyroku złożyła powódka, zaskarżając go w całości jako bezzasadnego i krzywdzącego. Wniosła o uwzględnienie jej powództwa. Zdaniem skarżącej Sąd Rejonowy dowolnie, a nie swobodnie ocenił jej powództwo, gdyż alimenty zostały uchylone, <br/>a pieniądze na alimenty dla pozwanego przekazywał powódce jej syn <span class="anon-block">A.</span>, ratując w ten sposób jej zdrowie i życie.</p> <p>Sąd Okręgowy zważył, co następuje:</p> <p>Ustalenia faktyczne dokonane przez Sąd Rejonowy są prawidłowe i jako takie Sąd Okręgowy uznaje je za własne. Nie są one też kwestionowane w apelacji.</p> <p>Z apelacji wynika, że to syn powódki <span class="anon-block">A. K.</span> – pierwotnie zobowiązany do regulowania alimentów na rzecz pozwanego – przekazywał jej pieniądze na alimenty dla pozwanego. Sąd Rejonowy ustalił, że alimenty na rzecz pozwanego były każdorazowo zwracane powódce przez jej syna <span class="anon-block">A. K.</span> - wynika to z materiału dowodowego zebranego w sprawie.</p> <p>W takim stanie faktycznym nie ma żadnych zasadnych powodów, aby uważać, że pozwany wzbogacił się bezpodstawnie kosztem powódki.</p> <p>Należy jednak zaznaczyć, że orzekając o kosztach sądowych Sąd Rejonowy, powołując właściwe podstawy faktyczne, nie przywołał właściwej regulacji prawnej, gdyż stanowi ją art. 113 ust. 4 ustawy z 28 lipca 2015 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych. Koszty te stanowią bowiem, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 11 tej ustawy, wydatki stanowiące element kosztów sądowych (por. art. 2 ust. 1 tej ustawy). Przywołanie właściwej podstawy faktycznej w tym względnie skutkowało tym, że powołanie niewłaściwej regulacji prawnej nie miało wpływu na orzeczenie.</p> <p>Z powyższymi zmianami zastosowana przez Sąd Rejonowy regulacja prawna jest prawidłowa.</p> <p>Dlatego też zarzuty apelacji sąd bezzasadne.</p> <p>Mając powyższe na uwadze, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 k.p.c.</a>, apelację jako bezzasadną oddalono.</p> <p>SSO Marcin Rak SSO Roman Troll SSO Beata Majewska-Czajkowska</p> </div>