II Ka 286/19

<p>Sygn. akt II Ka 286/19</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> 15 listopada 2019r.</p> <p>Sąd Okręgowy w Koninie II Wydział Karny w składzie:</p> <p>Przewodniczący: Sędzia SO Agata Wilczewska</p> <p>Protokolant: st. sekr. sąd. Dorota Sobieraj</p> <p>przy udziale Irminy Juszczak Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Koninie</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2019r.</p> <p>sprawy <strong> <!-- --> <span class="anon-block">I. F.</span> </strong> </p> <p>oskarżonego z art.278§1k.k. w zw. z art.64§1k.k.</p> <p>na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Koninie</p> <p>z dnia 5 września 2018r. sygn. akt IIK217/17</p> <p>I.  Uchyla zaskarżony wyrok w całości i na podstawie art.104§1pkt7k.p.w. w zw. <br/>z art.5§1pkt4k.p.w. w zw. z art.45§1k.w. umarza postępowanie karne wobec oskarżonego o przypisany mu czyn z art.119§1k.w.</p> <p>II.  Zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. <span class="anon-block">N. S.</span> kwotę 516,60zł (w tym VAT) tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu w postępowaniu odwoławczym.</p> <p>III.  Kosztami postępowania obciąża Skarb Państwa.</p> <p>Agata Wilczewska</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Wyrokiem z dnia 5 września 2019r. Sąd Rejonowy w Koninie w sprawie <br/>o sygn. akt IIK217/17, oskarżonego <span class="anon-block">I. F.</span> uznał za winnego tego, ze w dniu 20.06.16r.około 13.00 w <span class="anon-block">S.</span>, przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>, gm. <span class="anon-block">S.</span>, w <span class="anon-block"> salonie (...)</span>, dokonał kradzieży 2 gier na konsolę PS4 o wartości 519,98zł, czym działał na szkodę <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> z siedzibą <br/>w <span class="anon-block">W.</span>, tj. wykroczenia z art.119§1k.w. i za to na podstawie art.119§1k.w. w zw. z art.19k.w. wymierzył mu karę 30 dni aresztu. Na podstawie art.119§4k.w. Sąd orzekł też obowiązek zapłaty na rzecz pokrzywdzonego kwoty 519,98zł, tytułem równowartości skradzionego mienia.</p> <p>Powyższy wyrok zaskarżony został przez obrońcę oskarżonego w całości. Obrońca zarzuciła wyrokowi błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mający wpływ na jego treść, a polegający na przyjęciu, że <span class="anon-block">I. F.</span> dopuścił się przypisanego mu czynu, mimo iż na takie ustalenia nie pozwala zebrany i ujawniony w sprawie materiał dowodowy.</p> <p>Nadto zarzuciła obrazę przepisów postępowania, mającą wpływ na treść zaskarżonego wyroku, a mianowicie: art.7k.p.k. w zw. z art.8k.p.w. polegającą na dowolnej, a nie swobodnej ocenie materiału dowodowego, co doprowadziło do błędnego ustalenia stanu faktycznego i w konsekwencji skazania oskarżonego, mimo braku podstaw; art4k.p.k. w zw. z art.8k.p.w. poprzez oparcie wyroku wyłącznie na dowodach niekorzystnych dla oskarżonego i pominiecie dowodów przemawiających na jego korzyść; art.410k.p.k. w zw. z art.82§1k.p.w. poprzez niewyjaśnienie w uzasadnieniu zaskarżonego wyrku podstaw do orzeczenia wobec oskarżonego na rzecz pokrzywdzonego kwoty 519,98zł tytułem równowartości skradzionego mienia i sposobu wyliczenia kwoty.</p> <p>Obrońca zarzuciła też obrazę prawa materialnego – art.119§4k.w. poprzez jego błędna wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, i przyjęcie, że należy orzec wobec oskarżonego obowiązek zapłaty na rzez pokrzywdzonego kwoty 519,98zł tytułem równowartości skradzionego mienia.</p> <p>W oparciu o te zarzuty obrońca wniosła o zmianę zaskarżonego wyroku <br/>i uniewinnienie oskarżonego od zarzucanego mu czynu, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. Z ostrożności procesowej obrońca wniosła o zwolnienie oskarżonego od kosztów sadowych z uwagi na jego trudną sytuację materialną.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Odwoławczy zważył, co następuje.</strong> </p> <p>Apelacja obrońcy okazała się celowa.</p> <p>W pierwszej kolejności należy zauważyć, że przypisany oskarżonemu czyn <br/>z art.119§1k.w., został popełniony w dniu 20.06.16r.</p> <p>Zgodnie natomiast z przepisem art.45§1k.w., w brzmieniu obowiązującym od dnia 1.06.17r., karalność wykroczenia ustaje, jeżeli od czasu jego popełnienia upłynął rok, a jeżeli w tym okresie wszczęto postepowanie, karalność wykroczenia ustaje z upływem 2 lat od zakończenia tego okresu.</p> <p>Ponieważ od dnia 20.06.16r. upłynęły już trzy lata. Po wydaniu przez Sąd I instancji wyroku w niniejszej sprawie nastąpiło przedawnienie karalności czynu przypisanego oskarżonemu, stad zgodnie z art.104§1pkt7k.p.w. w zw. z art.5§1pkt4k.p.w. w zw. z art.45§1k.w. postępowanie karne o ten czyn należało umorzyć, uchylając wyrok Sądu I instancji.</p> <p>Dlatego zgodne z art.437§1i2k.p.k. Sąd odwoławczy orzekł jak <br/>w wyroku.</p> <p>O kosztach procesu za postępowanie odwoławcze Sąd orzekł zgodnie <br/>z art.634k.p.k. w zw. z art.632pkt2k.p.k. obciążając nimi Skarb Państwa.</p> <p>Na podstawie § 4 ust. 1 i 3, § 17 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata <br/>z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1714), Sąd zasądził na rzecz adw. <span class="anon-block">N. S.</span> kwotę 516,60zł tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu w postępowaniu odwoławczym.</p> <p>SSO Agata Wilczewska</p> </div>