II Ka 300/19

<p>Sygn. akt II Ka 300/19</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 15 listopada 2019 r.</p> <p>Sąd Okręgowy w Koninie II Wydział Karny w składzie:</p> <p>Przewodniczący: sędzia Karol Skocki</p> <p>Sędziowie: sędzia Waldemar Cytrowski</p> <p>sędzia Marek Ziółkowski</p> <p>Protokolant: st. sekr. sąd. Dorota Sobieraj</p> <p>przy udziale prokuratora Jacka Górskiego</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2019 r.</p> <p>sprawy <strong> <!-- --> <span class="anon-block">S. T.</span> i <span class="anon-block">D. T.</span> </strong> </p> <p>oskarżonych o przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a> </p> <p>na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Słupcy z dnia 12 lipca 2019 r.</p> <p>sygn. akt II K 285/17</p> <p>1.  Utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok.</p> <p>2.  Kosztami procesu obciąża Skarb Państwa.</p> <p>3.  Zasądza od Skarbu Państwa na rzecz oskarżonych <span class="anon-block">S. E.</span> </p> <p> <span class="anon-block">T.</span> i <span class="anon-block">D. T.</span> kwoty po 1176 zł tytułem zwrotu kosztów ustanowienia</p> <p>obrońcy w postępowaniu przed sądem I instancji.</p> <p>Marek Ziółkowski Karol Skocki Waldemar Cytrowski <strong> <!-- --> UZASADNIENIE</strong> </p> <p>Wyrokiem z dnia 12 lipca 2019 r. Sąd Rejonowy w Słupcy, w sprawie o sygn. akt II K 285/17 oskarżoną <span class="anon-block">D. T.</span> uniewinnił od popełnienia zarzucanego jej czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 kk</a>.</p> <p>Tym samym wyrokiem Sąd Rejonowy w Słupcy uniewinnił również oskarżonego <span class="anon-block">S. T.</span> od popełnienia zarzucanego mu czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 §1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a> </p> <p>Apelację od powyższego wyroku wniósł Prokurator, zaskarżając go w całości na niekorzyść obojga oskarżonych i zarzucając mu:</p> <p>I.  Obrazę przepisów postępowania a mianowicie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 k.p.k.</a> poprzez dowolną, odbiegającą od zasad prawidłowego rozumowania oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego ocenę wyjaśnień obojga oskarżonych oraz zeznań <span class="anon-block">L. G.</span> i <span class="anon-block">K. W. (2)</span> poprzez:</p> <p>- wskazanie w pisemnych motywach wyroku i uznanie za udowodnione obecności świadków – <span class="anon-block">L. G.</span> i <span class="anon-block">K. W. (2)</span> podczas dostaw paliwa płynnego i dokumentów sprzedaży paliwa przez podmioty gospodarcze reprezentowane przez <span class="anon-block">M. K.</span>, co miało przesądzać o źródle pochodzenia nabywanego towaru, podczas gdy żaden z wymienionych w swoich depozycjach nie podawał, iż posiada jakąkolwiek wiedze o tym, że dostarczany olej napędowy pochodził od firm reprezentowanych przez <span class="anon-block">M. K.</span> a wręcz wskazywał, iż „nie wie” kto był dostawcą paliwa do firmy oskarżonych,</p> <p>- pominięcie w procesie wyrokowania tych zeznań <span class="anon-block">M. K.</span> (wcześniej wyjaśnień) w treści których wskazany świadek wskazywał, że „puste faktury były też dostarczane do firmy (…) <span class="anon-block"> (...)</span>, co koresponduje z treścią wyjaśnień <span class="anon-block">S. T.</span> i <span class="anon-block">D. T.</span> złożonych w dniu 11 lipca 2017 roku.</p> <p>II.  Obrazę przepisów postępowania a mianowicie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 167)">art. 167 k.p.k.</a> polegającą na zaniechaniu przeprowadzenia z urzędu dowodów – dowodu z zeznań funkcjonariuszy <span class="anon-block"> (...) Biura (...)</span> w <span class="anon-block">B.</span> którzy mieli „zaproponować oskarżonym” aby „przyznali się tylko do otrzymywania bonusów na fakturach VAT”.</p> <p>W oparciu o powyższe zarzuty Prokurator wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Słupcy.</p> <p> <strong> <!-- --> Sąd Okręgowy zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Apelacja prokuratora okazała się bezzasadna. Wskazać należy, że apelujący kwestionuje przede wszystkim ustalenia faktyczne i przeprowadzoną przez Sąd Rejonowy ocenę dowodów, a w konsekwencji i uznanie przez Sąd Rejonowy oskarżonych za niewinnych. Kontrola instancyjna wykazała jednak, że zarzuty te są chybione i stanowią typową polemikę skarżącego Prokuratora z prawidłowymi ustaleniami dokonanymi przez Sąd Rejonowy.</p> <p>Przed przystąpieniem do analizy zarzutów zawartych w apelacji sąd odwoławczy pragnie zauważyć, iż orzeczenie wydane w przedmiotowej sprawie jest oparte na całokształcie materiału dowodowego zebranego w sprawie, który został poddany wnikliwej analizie bez przekroczenia zasady swobodnej oceny dowodów. Analiza dowodów przeprowadzonych przez Sąd Rejonowy znajduje pełne odzwierciedlenie we wnioskach zawartych w uzasadnieniu wyroku, które czyni zadość wymogom <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424;art. 424 § 1;art. 424 § 2)">art. 424 § 1 i 2 k.p.k.</a>, co pozwala w pełni na przeprowadzenie kontroli instancyjnej.</p> <p>Sąd Okręgowy pragnie również podkreślić, iż Sąd Rejonowy w sposób prawidłowy oraz dokładny przeprowadził postępowanie dowodowe oraz wnikliwie i wszechstronnie rozważył wszystkie dowody i okoliczności ujawnione w toku rozprawy dokonując następnie na ich podstawie właściwych ustaleń faktycznych, co do samego przebiegu zdarzenia.</p> <p>Postępowanie w niniejszej sprawie zostało przeprowadzone odpowiednio dokładnie i starannie. Ocena materiału dowodowego w zakresie czynów zarzucanych oskarżonym przez Sąd Rejonowy dokonana została z uwzględnieniem reguł sformułowanych w przepisach <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5)">art. 5 k.p.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> Co więcej, jest ona oceną wszechstronną i bezstronną i jest zgodna z zasadami wiedzy i doświadczenia życiowego.</p> <p>Sąd Okręgowy nie stwierdził także błędów logicznych, jak i faktycznych w rozumowaniu Sądu Rejonowego. W związku z powyższym kontrola apelacyjna uzasadnia twierdzenie, że zaskarżony wyrok został, tak jak tego wymaga norma zawarta w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 k.p.k.</a>, prawidłowo i w pełni oparty na poprawnie dokonanej ocenie materiału dowodowego, zgromadzonego i ujawnionego w toku postępowania.</p> <p>Prokurator w złożonej przez siebie apelacji próbuje podważyć dokonaną przez sąd I instancji ocenę zeznań świadków <span class="anon-block">L. G.</span> i <span class="anon-block">K. W. (2)</span>. O ile można zgodzić się ze skarżącym prokuratorem, iż świadkowie ci faktycznie nie wskazali wprost kto był dostawcą paliwa w firmie oskarżonych, w której oni pracowali o tyle w pozostałym zakresie zarzuty nie pozwalają na ich akceptację. Z zeznań świadka <span class="anon-block">L. G.</span>, który w firmie oskarżonych pracował przez około 10 lat, wynika że odbierał paliwo przywożone do firmy, za które płacił gotówką. Dodatkowo wskazał, że widział ile było litrów fizycznie paliwa.</p> <p>Podobnie świadek <span class="anon-block">K. W. (2)</span>, który nadal jest pracownikiem firmy oskarżonych – co prawda nie potrafił wskazać personaliów osoby przywożącej paliwo, jednak podkreślił, iż również odbierał paliwo i płacił za nie gotówką na co otrzymał stosowny kwit. Dodatkowo podkreślił, iż widział osobiście jak paliwo było zlewane do zbiorników.</p> <p>Zeznania świadków <span class="anon-block">K. W. (2)</span> i <span class="anon-block">L. G.</span> wespół z wyjaśnieniami oskarżonego <span class="anon-block">S. T.</span>, który potwierdził, iż właśnie ci pracownicy odbierali paliwo od <span class="anon-block">M. K.</span> potwierdzają, iż fizycznie dochodziło do transakcji zakupu paliwa, co potwierdzały faktury, które nota bene nie były „puste”.</p> <p>Nie można także zgodzić się ze skarżącym prokuratorem, iż zeznania świadka <span class="anon-block">M. K.</span> jednoznacznie potwierdzają, iż wystawiał on puste faktury również dla firmy oskarżonych. Stara się nie zauważać skarżący, iż świadek ten wielokrotnie zmieniał stanowisko w swoich wyjaśnieniach czy zeznaniach. Początkowo przecież będąc przesłuchanym właśnie w charakterze podejrzanego świadek <span class="anon-block">M. K.</span> zaprzeczał, aby w ogóle kiedykolwiek wystawiał puste faktury.</p> <p>Jako niezasadny rodzi się zarzut obrazy przepisów postępowania <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 167)">art. 167 k.p.k.</a> Przy dokonywaniu przez sąd I instancji oceny wyjaśnień oskarżonych <span class="anon-block">S. T.</span> i <span class="anon-block">D. T.</span> nie zachodziła konieczność konfrontacji tych wyjaśnień z zeznaniami pracowników <span class="anon-block"> (...) Biura (...)</span>. Słusznie bowiem Sąd I instancji przyjął jako logiczne i w pełni wiarygodne te wyjaśnienia oskarżonych złożone jako pierwsze w toku postępowania przygotowawczego. Ponadto zauważyć należy, iż trudno oczekiwać od pracowników <span class="anon-block"> (...) Biura (...)</span>, aby dokładnie pamiętali właśnie sprawę oskarżonych w przedmiotowej sprawie, a to z uwagi na wielość analogicznych spraw jak i upływ czasu.</p> <p>Istotne znaczenie w przedmiotowej sprawie miała także decyzja Naczelnika Urzędu Skarbowego w <span class="anon-block">G.</span> z dnia 5 lipca 2012 r. Po dokonaniu przez ten Urząd wnikliwej analizy przejechanych kilometrów w ramach świadczonych usług w firmie oskarżonych w stosunku do ilości zużytego paliwa na podstawie faktur księgowych Urząd Skarbowy w <span class="anon-block">G.</span> umorzył postępowanie podatkowe w sprawie określenia zobowiązania podatkowego za rok 2004 r. i 2005 r. Zatem już w postępowaniu podatkowym oskarżeni udowodnili, iż faktycznie ponieśli koszty związane z osiągniętym dochodem w latach 2004-2005.</p> <p>Na koniec wskazać również należy na stanowisko Sądu Najwyższego w zakresie czynów analogicznych, co zarzucane oskarżonym, które niezależnie od bezzasadności stawianych zarzutów apelacyjnych, co do zasadny, wyklucza możliwość przypisania oskarżonym sprawstwa przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> </p> <p>Ustawowe upoważnienie udzielone organowi podatkowemu (organowi kontroli skarbowej) do zaniechania sprawdzenia prawidłowości samoobliczenia podatku w deklaracji (art. 21 § 2 ordynacji podatkowej i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20040540535" title="Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - Dz. U. z 2004 r. Nr 54, poz. 535 (art. 99;art. 99 ust. 12)">art. 99 ust. 12 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług</a>), w której podatnik zaniżył podatek należny, wyklucza realizację przez niego znamion z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a> w postaci doprowadzenia tego organu do niekorzystnego rozporządzenia mieniem przez zaniechanie pobrania podatku należnego (postanowienie SN z dnia 24 czerwca 2015r., I KZP 2/15, LEX nr 1746374).</p> <p>Zachowanie polegające na zaniżeniu należnego za dany okres rozliczeniowy podatku prowadzi do uniknięcia wydatku z własnego mienia podatnika kosztem uszczuplenia spodziewanego dochodu Skarbu Państwa i jako takie nie stanowi niekorzystnego rozporządzenia mieniem z majątku Skarbu Państwa, polega bowiem na zaniechaniu rzetelnego zgłoszenia przedmiotu opodatkowania, prowadzącym do uniknięcia wydatku z własnego majątku podatnika kosztem uszczuplenia spodziewanego dochodu finansowego Skarbu Państwa i pozostaje poza zakresem znamion oszustwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">kodeksu karnego</a> (wyrok SA w Katowicach z dnia 26 czerwca 2014r., II AKa 153/14, LEX nr 1537361).</p> <p>W oparciu o powyższe rozważania - zdaniem sądu odwoławczego - Sąd Rejonowy prawidłowo ustalił, iż nie można przypisać oskarżonym <span class="anon-block">S. T.</span> i <span class="anon-block">D. T.</span> sprawstwa w zakresie przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> </p> <p>Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 437;art. 437 § 1)">art. 437 § 1 k.k.</a> utrzymał zaskarżony wyrok w mocy uznając apelację prokuratora za oczywiście bezzasadną, nie znajdując żadnych przesłanek przemawiających za zmianą lub uchyleniem zaskarżonego wyroku.</p> <p>O kosztach procesu orzeczono stosownie do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 636;art. 636 § 1)">art. 636 § 1 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 632;art. 632 pkt. 2)">632 pkt 2 k.p.k.</a> w zw. § 11 ust. 2 pkt. 3 i § 17 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22.10.2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. 2015 poz. 1800), zgodnie z wynikiem postępowania apelacyjnego i uwzględniając wniosek obrońcy o zwrot wydatków poniesionych przez oskarżonych w związku z ustanowieniem obrońcy i jego udziałem przed sądem I instancji.</p> <p>Waldemar Cytrowski Karol Skocki Marek Ziółkowski </p> </div>