Ppolska.starec← UrzadnikВойти

I AGa 538/18

Sądy powszechne2019-11-15
Sygnatura
I AGa 538/18
Data orzeczenia
2019-11-15
Rodzaj
SENTENCE

Sędziowie

Hanna Nowicka De Poraj (PRESIDING_JUDGE)Izabella DykaMarek Boniecki

Podstawa prawna

Treść orzeczenia

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt I AGa 538/18</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 15 listopada 2019 r.</p> <p>Sąd Apelacyjny w Krakowie – I Wydział Cywilny</p> <p>w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="219"/> <col width="398"/> </colgroup> <tr> <td> <p> <strong> <!-- -->Przewodniczący: </strong> </p> </td> <td> <p> <strong> <!-- -->SSA Hanna Nowicka de Poraj</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p> <strong> <!-- -->Sędziowie:</strong> </p> </td> <td> <p> <strong> <!-- -->SSA Marek Boniecki (spr.)</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->SSO del. Izabella Dyka</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant:</p> </td> <td> <p>st. sekr. sądowy Urszula Kłosińska</p> </td> </tr> </table> <p>po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2019 r. w Krakowie na rozprawie</p> <p>sprawy z powództwa <strong> <!-- --> <span class="anon-block">(...)</span>sp. z o.o. w <span class="anon-block">K.</span> </strong> </p> <p>przeciwko <strong> <!-- --> <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> w <span class="anon-block">W.</span>, <span class="anon-block">(...)</span> S.A. w <span class="anon-block">T.</span> </strong> </p> <p>o zapłatę</p> <p>na skutek apelacji stron pozwanych</p> <p>od wyroku Sądu Okręgowego w Krakowie</p> <p>z dnia 12 września 2018 r. sygn. akt IX GC 486/17</p> <p> <strong> <!-- -->1. oddala obie apelacje;</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->2. zasądza od każdej ze stron pozwanych na rzecz strony powodowej kwoty po 8.100 zł (osiem tysięcy sto złotych) tytułem kosztów postępowania apelacyjnego.</strong> </p> <p> <em> <!-- -->SSA Marek Boniecki SSA Hanna Nowicka de Poraj SSO del. Izabella Dyka </em> </p> <p> <strong> <!-- -->Sygn. akt I AGa 538/18</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Uzasadnienie wyroku Sądu Apelacyjnego w Krakowie</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->z dnia 15 listopada 2019 r.</strong> </p> <p>Wyrokiem z dnia 12 września 2018 r. Sąd Okręgowy w Krakowie: I. zasądził solidarnie od <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> w <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">T.</span> na rzecz<span class="anon-block">(...)</span> sp. z o.o. w <span class="anon-block">K.</span> kwotę 1.771.973,36 zł z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od 29 grudnia 2016 r. do dnia zapłaty, a nadto zasądził od <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> w <span class="anon-block">W.</span> na rzecz strony powodowej 155.183,09 zł odsetkami ustawowymi za opóźnienie od 29 grudnia 2016 r. do dnia zapłaty, z zastrzeżeniem, że pozwani są odpowiedzialni solidarnie w powyższym zakresie z pozwanym <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> w <span class="anon-block">K.</span>, w stosunku do której uprawomocnił się nakaz zapłaty z 29 marca 2017 r. (sygn. akt<span class="anon-block">(...)</span> II. oddalił w pozostałym zakresie powództwo w stosunku do <span class="anon-block">(...)</span> S.A. w <span class="anon-block">T.</span> oraz orzekł o kosztach procesu (pkt III) i nieuiszczonych kosztach sądowych (pkt IV).</p> <p>Za bezsporne Sąd pierwszej instancji przyjął, że:</p> <p>-1 grudnia 2015 r. strona powodowa zawarła z <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> (dalej: <span class="anon-block">(...)</span> umowę, na podstawie której zobowiązała się wykonać roboty budowlane w ramach realizacji inwestycji pod nazwą „Budynki procesowe instalacji odsiarczania spalin wraz z kominem i absorberem w Zakładzie<span class="anon-block">(...)</span>S.A.”;</p> <p>- inwestorem była pozwana <span class="anon-block">(...)</span> S.A. (dalej: <span class="anon-block">(...)</span> generalnym wykonawcą <span class="anon-block"> - (...) sp. z o.o.</span> (dalej: <span class="anon-block">(...)</span>podwykonawcą - <span class="anon-block">(...)</span> strona powodowa - dalszym podwykonawcą;</p> <p>- prace objęte zakresem powierzonym stronie powodowej, w tym zakresem wynikającym z <span class="anon-block">aneksów nr (...)</span>, zostały wykonane;</p> <p>- strona powodowa wystawiła <span class="anon-block">(...)</span> szczegółowo opisane w uzasadnieniu faktury VAT.</p> <p>Sąd Okręgowy ustalił ponadto stan faktyczny szczegółowo zaprezentowany w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, z którego to uzasadnienia wynika, że:</p> <p>- strona powodowa zawarła z <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">aneksy nr (...)</span> (31 marca,10 czerwca, 22 lipca, 27 września 2016 r.) do ww. umowy, w których m. in. rozszerzono zakres prac powierzonych stronie powodowej i wysokość wynagrodzenia;</p> <p>- w aneksach zastrzeżono, że <span class="anon-block">(...)</span> przedstawi stronie powodowej w terminie 14 dni od daty podpisania danego aneksu zgodę <span class="anon-block">(...)</span>i <span class="anon-block">(...)</span> na zawarcie aneksów (w <span class="anon-block">aneksie nr (...)</span> przewidziano dodatkowo rygor nieważności aneksu w razie nieprzedstawienia zgody);</p> <p>-<span class="anon-block">(...)</span> i <span class="anon-block">(...)</span>wyrazili zgodę na zawarcie umowy między stroną powodową a <span class="anon-block">(...)</span> oraz na zawarcie <span class="anon-block">aneksów nr (...)</span>, a <span class="anon-block">(...)</span>wyraził również zgodę na zawarcie <span class="anon-block">aneksu nr (...)</span>;</p> <p>- w imieniu strony pozwanej zgodę na zawarcie umowy ze stroną powodową wyraził kierownik projektu <span class="anon-block">T. K. (1)</span>, który był uprawniony do złożenia takiego oświadczenia;</p> <p>- <span class="anon-block">(...)</span> i <span class="anon-block">(...)</span> przyjęli do wiadomości, że podwykonawcą strony powodowej miała być spółka <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p>-<span class="anon-block">(...)</span> potwierdziła w protokołach częściowych i protokole końcowym wykonanie prac przez stronę powodową objętych umową i <span class="anon-block">aneksami nr (...)</span>;</p> <p>- <span class="anon-block">(...)</span> popadł w opóźnienie w regulowaniu należności na rzecz strony powodowej za wykonane prace; w konsekwencji doszło do wymiany korespondencji elektronicznej między <span class="anon-block">(...)</span> i <span class="anon-block">(...)</span>, w toku której przekazano <span class="anon-block">(...)</span> już nie projekt, ale umowę z <span class="anon-block">aneksami (...)</span>, a następnie nr <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p>-<span class="anon-block">(...)</span>dokonał szeregu wpłat (szczegółowo opisanych w uzasadnieniu), w części na rzecz <span class="anon-block">(...)</span> w części - na podstawie porozumienia z<span class="anon-block">(...)</span>- na rzecz strony powodowej;</p> <p>- w listopadzie i grudniu 2016 r. były prowadzone negocjacje w celu zawarcia porozumienia między stroną powodową a <span class="anon-block">(...)</span>; w projekcie porozumienia (ostatecznie nie podpisanego) przekazanym przez stronę <span class="anon-block">(...)</span> wskazano, że <span class="anon-block">(...)</span> miał w ramach obowiązków wynikających z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 647(1))">art. 647<sup> <!-- -->( 1)</sup> k.c.</a> regulować należności strony powodowej względem <span class="anon-block">(...)</span> bezpośrednio na rzecz strony powodowej;</p> <p>- strona powodowa uzyskała na rzecz <span class="anon-block">(...)</span> ubezpieczeniową gwarancję należytego wykonania prac i właściwego usunięcia wad i usterek.</p> <p>W ustalonym przez siebie stanie faktycznym, po dokonaniu analizy zebranego w sprawie materiału dowodowego, Sąd Okręgowy stwierdził, że:</p> <p>- z uwagi na datę zawarcia umowy zastosowanie sprawie miał <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 647(1))">art. 647<sup> <!-- -->1</sup> k.c.</a> sprzed nowelizacji dokonanej ustawą z 7 kwietnia 2017 r.;</p> <p>- pozwani inwestor i wykonawca wyrazili zgodę na zawarcie umowy między stroną powodową a <span class="anon-block">(...)</span>;</p> <p>- <span class="anon-block">T. K. (1)</span> był uprawniony do wyrażenia zgody w imieniu spółki na zawarcie umowy;</p> <p>- pozwani<span class="anon-block">(...)</span> i <span class="anon-block">(...)</span> ponosili solidarną odpowiedzialność z <span class="anon-block">(...)</span> za zapłatę wynagrodzenia wynikającego z umowy z 1 grudnia 2015 r.;</p> <p>- pozwanym <span class="anon-block">(...)</span> i <span class="anon-block">(...)</span> nie przedstawiono projektów <span class="anon-block">aneksów nr (...)</span> do akceptacji w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 647(1);art. 647(1) § 2)">art. 647<sup> <!-- -->( 1)</sup> §2 k.c.</a>;</p> <p>- pozwani wyrazili w sposób dorozumiany zgodę na zawarcie <span class="anon-block">aneksów nr (...)</span>, a <span class="anon-block">(...)</span> wyraził również zgodę na zawarcie <span class="anon-block">aneksu nr (...)</span>;</p> <p>- bez znaczenia dla odpowiedzialności pozwanych były postanowienia aneksów, zgodnie z którymi strona <span class="anon-block">(...)</span> miał przedstawić stronie powodowej w terminie 14 dni od daty podpisania danego aneksu zgodę pozwanych na zawarcie aneksów oraz zastrzeżony rygor nieważności, bowiem, że strona powodowa i <span class="anon-block">(...)</span> w sposób dorozumiany zdecydowały się na związanie aneksem pomimo braku pisemnej zgody inwestora i wykonawcy;</p> <p>- okoliczność, że prace na budowie były realizowane bezpośrednio przez spółkę<span class="anon-block">(...)</span> a nie przez stronę powodową, była bez znaczenia;</p> <p>- <span class="anon-block">(...)</span> nie miał prawa zatrzymać części wynagrodzenia tytułem gwarancji dobrego wykonania, gdyż takiej możliwości nie przewidywała umowa między stroną powodową a <span class="anon-block">(...)</span>;</p> <p>- strona powodowa prawidłowo zaliczyła wpłaty dokonane na jej rzecz przez <span class="anon-block">(...)</span>;</p> <p>- <span class="anon-block">(...)</span> nie wykazał, czy i w jakiej wysokości kwoty wypłacone przez tego pozwanego na rzecz <span class="anon-block">(...)</span> następnie zostały przelane przez <span class="anon-block">(...)</span> na rzecz strony powodowej i czy wpłaty te nie zostały uwzględnione przez stronę powodową.</p> <p>Od powyższego wyroku apelację wnieśli obaj pozwani, zaskarżając go w pkt. I, III i IV.</p> <p>Apelujący <span class="anon-block">(...)</span> zarzucił naruszenie: I. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 §1 k.p.c.</a>, polegające na przekroczeniu granic swobodnej oceny dowodów poprzez: 1) ustalenie przez Sąd, że pozwany <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> wyraził zgodę na zawarcie <span class="anon-block">aneksów nr (...)</span> do <span class="anon-block">umowy nr (...)</span> z dnia 1 grudnia 2015 r. pomimo, iż: <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> przed wyrażeniem zgody na umowę z dnia 1 grudnia 2015 r. (zawartą pomiędzy <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span>), podkreślał, iż kwota określona ww. umową jest „kwotą maksymalną” i nie może ulec zmianie; <span class="anon-block">aneksy nr (...)</span> do umowy z dnia 1 grudnia 2015 r. zawarte odpowiednio 31.03.2016 r., 10.06.2016 r., 22.07.2016 r., 27.09.2016 r. nie zostały <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> przedstawione do akceptacji w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 647(1))">art. 647<sup> <!-- -->( 1)</sup> k.c.</a>, mimo że każdy z ww. aneksów zobowiązywał <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> do uzyskania zgody inwestora oraz <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> w terminie 14 dni od dnia podpisania aneksu, a zgody te miały stanowić załączniki do każdego z aneksów; <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> wiedzę co do istnienia ww. aneksów uzyskał odpowiednio: w zakresie <span class="anon-block">aneksu nr (...)</span> w dniu 29 lipca 2016 r., w zakresie <span class="anon-block">aneksu nr (...)</span> w dniu 27 października 2016 r., a zatem po podpisaniu tych aneksów i po zakończeniu przez powoda wykonywania prac nimi objętymi; 2) pominięciu dowodów załączonych do sprzeciwu, w tym zestawienia płatności realizowanych przez <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> oraz wydruków przelewów, z których bezsprzecznie wynika, że do dnia 19.08.2016 r. <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> dokonał płatności na łączną kwotę 4.072.500 zł netto plus cały VAT, a zatem do tego dnia płatności były wykonywane jedynie na poczet <span class="anon-block">umowy nr (...)</span> z dnia 1 grudnia 2015 r., z kolei następne płatności na łączną kwotę 558.688,98 zł netto zostały dokonane w dniu 6.10.2016 r. oraz kilkukrotnie w drugiej połowie grudnia 2016 r., jednakże podstawą do ich uregulowania nie były aneksy, a porozumienie z dnia 26.09.2016 r. zawarte pomiędzy <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> a <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> z uwagi na czasowe utracenie możliwości regulowania płatności w stosunku do podwykonawców i poddostawców przez <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span>, a zatem brak było podstaw do przyjęcia, iż powyższe płatności były dokonywane na poczet zawartych aneksów; II. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 k.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 647(1);art. 647(1) § 5)">art. 647<sup> <!-- -->( 1)</sup> §5 k.c.</a> poprzez uznanie przez Sąd, że powód wykazał przesłanki niezbędne do przyjęcia solidarnej odpowiedzialności <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span>, w sytuacji gdy pozwanemu <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> nie zostały przedstawione do akceptacji ww. aneksy (mimo takiego wymogu zawartego w każdym z aneksów), jak również nie posiadał wiedzy o wykonywaniu przez powoda rozszerzonego zakresu prac za zwiększonym wynagrodzeniem, a wiedzę w tym zakresie uzyskał dopiero po wykonaniu prac objętych aneksami; III. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 647(1);art. 647(1) § 3;art. 647(1) § 5)">art. 647<sup> <!-- -->( 1)</sup> §3 i 5 k.c.</a> poprzez przyjęcie, iż pozwany <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> wyraził zgodę na zawarcie <span class="anon-block">aneksów nr (...)</span>, a tym samym na wykonanie przez powoda zwiększonego zakresu inwestycji za zwiększonym wynagrodzeniem, w sytuacji gdy ani z ustaleń faktycznych, ani z materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie nie wynikało, aby pozwanemu <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> zostały przedstawione projekty <span class="anon-block">aneksów nr (...)</span> do akceptacji w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 647(1);art. 647(1) § 2)">art. 647<sup> <!-- -->( 1)</sup>§2 k.c.</a>, jak również aby pozwany ten w sposób dorozumiany wyraził zgodę na wykonywanie przez powoda rozszerzonego zakresu prac oraz na podwyższenie wynagrodzenia, bowiem wiedzę w zakresie zawartych aneksów pozyskał dopiero po wykonaniu prac objętych tymi aneksami; IV. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 60;art. 60 § 1)">art. 60 §1 k.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 647(1);art. 647(1) § 2)">art. 647<sup> <!-- -->( 1 )</sup>§2 k.c.</a> poprzez: a) przyjęcie, iż <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> w sposób dorozumiany wyraził zgodę na <span class="anon-block">aneksy nr (...)</span>, w sytuacji gdy w dacie ich podpisania oraz w trakcie realizacji na ich podstawie rozszerzonego zakresu pracy <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> nie posiadał wiedzy w zakresie istotnych elementów tych aneksów, tj. przedmiotu prac oraz należnego za nie wynagrodzenia, bowiem wiedzę w tym zakresie uzyskał w dniu 29 lipca 2016 r. (<span class="anon-block">aneks nr (...)</span>) oraz w dniu 27 października 2016 r. (<span class="anon-block">aneks nr (...)</span>) na podstawie korespondencji e-mailowej otrzymanej od <span class="anon-block">(...)</span> b) niewskazanie źródła, z którego pozwany <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> mógł powziąć wiedzę o treści aneksów zawieranych pomiędzy podwykonawcą a dalszym podwykonawcą w zakresie ich istotnych elementów: przedmiotu prac i należnego wynagrodzenia, w sytuacji gdy aneksy te nie zostały mu przedstawione do akceptacji, a wiedzę o ich istnieniu pozyskał po wykonaniu prac nimi objętymi; V. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 65;art. 65 § 2)">art. 65 §2 k.c.</a> w zw. z <span class="anon-block">§2 ust. 1 Aneksu nr (...)</span> z dnia 22.03.2016 r., <span class="anon-block">§ 2 ust. 1 Aneksu nr (...)</span> z dnia 10.06.2016 r., <span class="anon-block">§ 2 ust. 1 Aneksu nr (...)</span> z dnia 22.07.2016 r., <span class="anon-block">§ 2 ust. 1 Aneksu nr (...)</span> z dnia 27.09.2016 r. poprzez uznanie, że bez znaczenia dla odpowiedzialności pozwanego <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> wynikającej z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 647(1))">art. 647<sup> <!-- -->( 1)</sup> k.c.</a> były postanowienia aneksów, zgodnie z którymi <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> miał przedstawić stronie powodowej w terminie 14 dni od daty podpisania aneksu zgodę pozwanych <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> oraz<span class="anon-block">(...)</span>S.A., w sytuacji gdy <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> nie wystąpił do <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> o uzyskanie takiej zgody, a podpisane aneksy przekazał <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> w dniach 29 lipca 2016 r. (<span class="anon-block">aneks nr (...)</span>) oraz 27.10.2016 r. (<span class="anon-block">aneks nr (...)</span>), a zatem już po wykonaniu przez powoda prac objętych tymi aneksami.</p> <p>Apelująca<span class="anon-block">(...)</span> zarzuciła naruszenie: 1) <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 §1 k.p.c.</a> poprzez dokonanie oceny dowodów w sposób niewszechstronny, sprzeczny z zasadami doświadczenia życiowego i nasuwający zastrzeżenia z punktu widzenia zasad logicznego rozumowania polegające na: a) nieuzasadnionym przyjęciu, iż inspektor nadzoru inwestorskiego <span class="anon-block">J. L. (1)</span> i kierownik budowy <span class="anon-block">J. W. (1)</span> pełnili na budowie funkcję z ramienia<span class="anon-block">(...)</span> S.A. w sytuacji gdy osoby te pełniły na budowie funkcję z ramienia<span class="anon-block">(...)</span>spółka z ograniczoną odpowiedzialnością; b) sprzeczności istotnych ustaleń stanu faktycznego z treścią zebranego w sprawie materiału dowodowego i przyjęcie, że inspektor nadzoru inwestorskiego <span class="anon-block">J. L.</span> i kierownik budowy <span class="anon-block">J. W. (1)</span> pełnili na budowie funkcję z ramienia <span class="anon-block">(...)</span> S.A., w sytuacji gdy osoby te pełniły na budowie funkcję z ramienia <span class="anon-block">(...)</span>spółka z ograniczoną odpowiedzialnością; c) błędnym przyjęciu, iż inspektor nadzoru inwestorskiego <span class="anon-block">J. L.</span> i kierownik budowy <span class="anon-block">J. W. (1)</span>, składając podpisy na protokole odbioru końcowego, potwierdzali zgodność wykonanych prac z umową oraz <span class="anon-block">aneksami nr (...)</span>, w sytuacji kiedy przygotowanie i podpisanie protokołu odbioru końcowego, w ocenie osób je podpisujących miało na celu jedynie przeprowadzenie odbioru technicznego i weryfikację prawidłowości wykonanych prac, ewentualnie zgłoszenia zastrzeżeń co do ich wykonania; d) błędnej ocenie materiału dowodowego i przyjęciu, że samo podpisanie przez kierownika budowy i kierownika nadzoru inwestorskiego protokołów odbioru częściowego oraz końcowego, potwierdzających prawidłowość wykonanych prac, stanowi jednocześnie potwierdzenie, że inwestor, tj. pozwany ad.3 wyraził zgodę realizację prac, na zasadach określonych <span class="anon-block">aneksami nr (...)</span>; 2) <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 232;art. 232 zd. 1)">art. 232 zd. 1 k.p.c.</a> poprzez błędne przyjęcie, że powód wywiązał się z spoczywającego na nim ciężaru udowodnienia istotnych okoliczności w sprawie, tj. wykazania, że w sprawie doszło do wyrażenia zgody przez inwestora na zawarcie <span class="anon-block">aneksów nr (...)</span>, w sytuacji gdy okoliczność ta nie została wykazana, a zebrane dowody temu przeczą; 3) <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 232;art. 232 zd. 1)">art. 232 zd. 1 k.p.c.</a> przez błędne przyjęcie, że powód wykazał, aby osoby biorące udział w procesie inwestycyjnym ze strony pozwanego ad. 3 były upoważnione do składania oświadczeń woli w imieniu inwestora, tj. pozwanego ad. 3, w sytuacji kiedy osoby te nie były jego pracownikami; 4) <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 231)">art. 231 k.p.c.</a> poprzez wadliwe zastosowanie domniemania faktycznego, polegające na przyjęciu, że inwestor, tj. pozwany ad. 3 zapoznał się z <span class="anon-block">aneksami nr (...)</span> zawartymi przez głównego podwykonawcę, tj. pozwanego ad.1 z powodem, tj. znał istotne postanowienia, do których zaliczyć należy nie tylko postanowienia co do przedmiotu robót czy ich harmonogramu, ale i wysokości wynagrodzenia i sposobu jego płatności, w sytuacji gdy nie ma żadnego dowodu, który do takiego wniosku mógłby doprowadzić, a sama wiedza, ze powód był dalszym podwykonawcą oraz obecność na budowie pracowników inwestora, tj. pozwanego ad. 3, udział w naradach koordynacyjnych, wpisach w dzienniku budowy czy protokołach, nie pozwalają na przyjęcie takiego domniemania faktycznego; 5) <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 60;art. 60 § 1)">art. 60 §1 k.c.</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 647(1))">art. 647<sup> <!-- -->( 1)</sup> k.c.</a>, ich nieprawidłowe zastosowanie skutkujące przyjęciem, że w sprawie doszło do wyrażenia zgody przez inwestora, tj. pozwanego ad.3 na zawarcie <span class="anon-block">aneksów nr (...)</span> do umowy pomiędzy powodem a pozwanym ad. 1 w sposób dorozumiany, w sytuacji gdy inwestor, tj. pozwany ad.3, jak również osoba, która go reprezentowała na budowie, nie miał wiedzy o istnieniu <span class="anon-block">aneksów nr (...)</span>; 6) <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 647(1))">art. 647<sup> <!-- -->( 1)</sup> k.c.</a> poprzez jego nieprawidłowe zastosowanie i przyjęcie, że pracownicy mogą wyrazić zgodę na aneksy, podczas gdy dopiero wiedza członków zarządu jest miarodajna dla oceny wiedzy inwestora, tj. pozwanego ad.3 o podwykonawcach wykonujących pracę, za które jest on solidarnie odpowiedzialny; 7) <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 60)">art. 60 k.c.</a> poprzez jego błędne zastosowanie i przyjęcie, że samo odbieranie wykonanych robót jest dorozumianą zgodą inwestora, tj. pozwanego ad. 3 na solidarną z wykonawcą odpowiedzialność na zapłatę wynagrodzenia podwykonawcy.</p> <p>Obaj pozwani wnieśli o zmianę wyroku w zaskarżonej części poprzez oddalenie powództwa, ewentualnie uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji.</p> <p>W odpowiedziach na apelacje pozwany wniósł o ich oddalenie i zasądzenie kosztów postępowania apelacyjnego.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny zważył, co następuje.</strong> </p> <p>Żadna z apelacji nie zasługuje na uwzględnienie.</p> <p>Sąd Okręgowy prawidłowo, z poszanowaniem reguł wyrażonych w przepisie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 §1 k.p.c.</a> ustalił stan faktyczny sprawy, co sprawiło, że Sąd Apelacyjny przyjął go za własny.</p> <p>Ocenę zaprezentowanych w obu środkach odwoławczych zarzutów uchybienia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 §1 k.p.c.</a> rozpocząć należy od podzielanego przez Sąd Apelacyjny poglądu doktryny, zgodnie z którym naruszenie zasady swobodnej oceny dowodów nie może polegać na przedstawieniu przez stronę alternatywnego stanu faktycznego, a tylko na podważeniu przesłanek tej oceny z wykazaniem, że jest ona rażąco wadliwa lub oczywiście błędna. Zarzut przekroczenia swobodnej oceny dowodów, skutkującej błędnymi ustaleniami faktycznymi może być skuteczny tylko wtedy, gdy skarżący wykażą przekroczenie swobody sędziowskiej w zakresie któregoś z powyżej wymienionych kryteriów. Sąd na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 §1 k.p.c.</a> przykładowo z dwóch przeciwstawnych źródeł wiedzy o zdarzeniach faktycznych ma prawo oprzeć swoje stanowisko, wybierając to, które uzna za bardziej wiarygodne. Jeżeli w danej sprawie istnieją dwie grupy przeciwstawnych dowodów, wiadomo, że ustalenia faktyczne z konieczności muszą pozostawać w sprzeczności z jedną z nich. Wówczas sąd orzekający według swobodnej oceny dowodów ma prawo eliminacji określonych dowodów, przyjmując, że według jego oceny pozbawione są one wiarygodności. W takiej sytuacji nie narusza <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 §1 k.p.c.</a> (por. <em> <!-- -->K. Piasecki</em> (red.), Kodeks postępowania cywilnego. Tom I. Komentarz. Art. 1–366, Wyd. 7. Warszawa 2016). Stanowisko to jest powszechnie akceptowane także w orzecznictwie Sądu Najwyższego, który w jednym z orzeczeń stwierdził, że jeżeli z określonego materiału dowodowego sąd wyprowadził wnioski logicznie poprawne i zgodne z zasadami doświadczenia życiowego, to taka ocena dowodów nie narusza zasady swobodnej oceny dowodów przewidzianej w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 §1 k.p.c.</a>, choćby dowiedzione zostało, że z tego samego materiału dałoby się wysnuć równie logiczne i zgodne z zasadami doświadczenia życiowego wnioski odmienne. Tylko w przypadku wykazania, że brak jest powiązania, w świetle kryteriów wyżej wzmiankowanych, przyjętych wniosków z zebranym materiałem dowodowym, możliwe jest skuteczne podważenie oceny dowodów dokonanej przez sąd; nie jest tu wystarczająca sama polemika naprowadzająca wnioski odmienne, lecz wymagane jest wskazanie, w czym wyraża się brak logiki lub uchybienie regułom doświadczenia życiowego w przyjęciu wniosków kwestionowanych (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 29 września 2005 r., II PK 34/05).</p> <p>Apelujący <span class="anon-block">(...)</span> naruszenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 §1 k.p.c.</a> upatrywał w: 1) ustaleniu, że wyraził zgodę na zawarcie <span class="anon-block">aneksów nr (...)</span> do <span class="anon-block">umowy nr (...)</span> z 1 grudnia 2015 r. pomimo, że przed wyrażeniem zgody na ww. umowę, podkreślał, że wynagrodzenie określone umową jest „kwotą maksymalną” i nie może ulec zmianie; 2) ustaleniu, że <span class="anon-block">aneksy nr (...)</span> nie zostały przedstawione do akceptacji <span class="anon-block">(...)</span> w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 647(1))">art. 647<sup> <!-- -->( 1)</sup> k.c.</a>, mimo że każdy z ww. aneksów zobowiązywał <span class="anon-block">(...)</span> do uzyskania zgody inwestora oraz<span class="anon-block">(...)</span>w terminie 14 dni od dnia podpisania aneksu, a zgody te miały stanowić załączniki do każdego z aneksów; 3) ustaleniu, że <span class="anon-block">(...)</span> wiedzę co do istnienia ww. aneksów uzyskał odpowiednio: w zakresie <span class="anon-block">aneksu nr (...)</span> w dniu 29 lipca 2016 r., a w zakresie <span class="anon-block">aneksu nr (...)</span> w dniu 27 października 2016 r., a zatem po podpisaniu tych aneksów i po zakończeniu przez powoda wykonywania prac nimi objętymi; 4) pominięciu dowodów załączonych do sprzeciwu, w tym zestawienia płatności realizowanych przez <span class="anon-block">(...)</span> oraz wydruków przelewów, z których bezsprzecznie wynika, że do 19 sierpnia 2016 r. <span class="anon-block">(...)</span> dokonał płatności na łączną kwotę 4.072.500 zł netto plus cały VAT, a zatem jedynie na poczet umowy, a następne płatności na łączną kwotę 558.688,98 zł netto zostały dokonane w dniu 6.10.2016 r. oraz kilkukrotnie w drugiej połowie grudnia 2016 r., jednakże podstawą do ich uregulowania nie były aneksy, a porozumienie z 26 września 2016 r.</p> <p>Ad 1) Ustalenie wyrażenia zgody przez pozwany <span class="anon-block">(...)</span> w sposób dorozumiany nie narusza <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 §1 k.p.c.</a> Wskazanie w mailu z 30 grudnia 2015 r. (k. 241), że wynagrodzenie określone umową powinno zostać określone jako maksymalne, nie jest jednoznaczne ze stwierdzeniem, że <span class="anon-block">(...)</span> nie wyraził zgody na prace opisane w aneksach. Po pierwsze, wynagrodzenie ryczałtowe ma z natury rzeczy charakter maksymalny, co nie oznacza, że nie mogą wystąpić sytuacje, w których nie może ono ulec podwyższeniu. Po wtóre, ustalone pierwotnie wynagrodzenie związane było z zakresem umowy. Tymczasem z treści aneksów wynika, że wskazane w nich roboty wykraczały poza ten zakres. Po trzecie wreszcie, rzeczą <span class="anon-block">(...)</span> jako profesjonalisty na rynku było sprawdzenie, czy jego postulaty zostały uwzględnione. W ww. mailu brak jest zastrzeżenia, że w wypadku niezaakceptowania propozycji wprowadzenia wynagrodzenia maksymalnego, główny wykonawca nie wyrazi zgody na podwykonawstwo powoda. Analiza treści kwestionowanych przez <span class="anon-block">(...)</span> aneksów pozwala na przyjęcie, nawet bez wiadomości specjalnych, że prace wskazane w tych dokumentach nie mogły pozostać niezauważone przez generalnego wykonawcę. Niezależnie od tego nie sposób logicznie wytłumaczyć faktu uznania w sporządzonym przez siebie projekcie porozumienia swojej odpowiedzialności także za prace objęte aneksami, w sytuacji gdyby ich wykonania <span class="anon-block">(...)</span> nie akceptował. Powyższe czyni bezzasadnym również zarzut ad. 3.</p> <p>Ad 2) Wobec prawidłowego ustalenia, że <span class="anon-block">(...)</span> wyraził zgodę na zawarcie aneksów w sposób dorozumiany, bez znaczenia dla rozstrzygnięcia była okoliczność nieprzedstawienia pisemnych zgód inwestora na powyższe. Mimo zastrzeżenia rygoru nieważności (co do części aneksów), prace nimi objęte były bezspornie wykonywane, a strony aneksu nie zdecydowały się na skorzystanie z postanowień dotyczących nieważności. Przeszkód ku temu nie widział także <span class="anon-block">(...)</span>, proponując tekst porozumienia. Podkreślenia wymaga, że skorzystanie przez strony z umówionego rygoru nieważności zależało wyłącznie od ich woli. Nie zachodziła tu bowiem sprzeczność z ustawą przewidziana w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 58;art. 58 § 1)">art. 58 §1 k.c.</a> </p> <p>Ad. 4) Aktualne pozostają uwagi poczynione przy okazji zarzutów ad. 1 i 3. Dodatkowo zauważyć należy, że podstawą dokonywania świadczeń poza wynagrodzeniem głównym nie mogło być porozumienie. Przede wszystkim dokument ten nie został podpisany. Ponadto w jego treści wyraźnie powołano się na <span class="anon-block">aneksy o nr. (...)</span>. Idąc tokiem rozumowania apelującego, uznać należałoby, że także zapłata faktur związanych z umową główną nie wynikała z odpowiedzialności za zobowiązania <span class="anon-block">(...)</span> lecz z tytułu porozumienia, z czym całkowicie zgodzić się nie można.</p> <p>Apelująca<span class="anon-block">(...)</span>zarzut naruszenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 §1 k.p.c.</a> wiązała z kolei z błędnym przyjęciem, że: 1) inspektor nadzoru inwestorskiego<span class="anon-block">J. L.</span> i kierownik budowy <span class="anon-block">J. W. (1)</span> pełnili na budowie funkcje z ramienia <span class="anon-block">(...)</span> S.A., w sytuacji gdy osoby te pełniły na budowie funkcję z ramienia<span class="anon-block">(...)</span> sp. z o.o.; 2) ww. osoby składając podpisy na protokole odbioru końcowego, potwierdziły zgodność wykonanych prac z umową oraz <span class="anon-block">aneksami nr (...)</span>, w sytuacji kiedy przygotowanie i podpisanie protokołu odbioru końcowego, w ocenie osób je podpisujących miało na celu jedynie przeprowadzenie odbioru technicznego i weryfikację prawidłowości wykonanych prac, ewentualnie zgłoszenia zastrzeżeń co do ich wykonania; 3) samo podpisanie przez kierownika budowy i kierownika nadzoru inwestorskiego protokołów odbioru częściowego oraz końcowego, potwierdzających prawidłowość wykonanych prac, stanowi jednocześnie potwierdzenie, że inwestor wyraził zgodę na realizację prac, na zasadach określonych <span class="anon-block">aneksami nr (...)</span>.</p> <p>Ad. 1) Prawidłowe było ustalenie, że<span class="anon-block">J. L.</span> i <span class="anon-block">J. W. (1)</span> reprezentowali na budowie interesy inwestora. Wynika to zarówno z treści protokołów odbioru robót, jak i zeznań samego<span class="anon-block">J. L.</span>(protokół rozprawy z dnia 10 stycznia 2018 r. od 01:59:12). Zauważyć w tym miejscu należy, że świadek <span class="anon-block">J. W.</span> nie składał zeznań, jak utrzymuje to apelująca. Nie sposób nie dostrzec także, że pozwana <span class="anon-block">(...)</span> nie powoływała się, szczególnie w sprzeciwie na okoliczność istnienia stosunku prawnego między <span class="anon-block">(...)</span> a <span class="anon-block">(...)</span>sp. z o.o. Brak było też podstaw do uzupełniania materiału dowodowego sprawy w postępowaniu apelacyjnym poprzez dopuszczenie dowodu z umowy między tymi podmiotami, albowiem wniosek w tym zakresie złożony został z rażącym naruszeniem <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 381)">art. 381 k.p.c.</a> Niezależnie od tego fakt podpisania ww. umowy nie oznacza, że <span class="anon-block">J. L.</span> nie reprezentował inwestora na budowie jako inspektor nadzoru. Jak wynika z art. 18 ust. 2 i art. 25 pkt 1 ustawy z dnia z dnia 7 lipca 1994 r. - <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19940890414" title="Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - Dz. U. z 1994 r. Nr 89, poz. 414 ()">Prawo budowlane</a> (t. jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 1186), to inwestor ustanawia inspektora nadzoru, który reprezentuje go na budowie. Z istoty tej funkcji wynika, że ma on nadzorować przebieg procesu budowlanego, a przede wszystkim kontrolować wykonawcę. Z tego punktu widzenia wysoce wątpliwą wydaje się możliwość ustanowienia inspektora nadzoru przez wykonawcę, a taką rolę na budowie pełnił <span class="anon-block">(...)</span>. Nawet jednak jeżeli tak się stało, nie zwalniało to inspektora nadzoru z obowiązku reprezentowania inwestora.</p> <p>Ad. 2) Nie jest sprzeczne z zasadami doświadczenia życiowego i logicznego rozumowania przyjęcie, że podpisy <span class="anon-block">J. L.</span> i <span class="anon-block">J. W.</span> na protokole odbioru końcowego, potwierdziły zgodność wykonanych prac z umową oraz <span class="anon-block">aneksami nr (...)</span>. Dokumenty te wprost zostały wskazane w treści ww. dokumentu (k. 100) i każda inna interpretacja nie wytrzymuje krytyki.</p> <p>Ad. 3) Zarzut błędnego przyjęcia, że samo podpisanie przez kierownika budowy i kierownika nadzoru inwestorskiego protokołów odbioru częściowego oraz końcowego, potwierdzających prawidłowość wykonanych prac, stanowi jednocześnie potwierdzenie, że inwestor wyraził zgodę na realizację prac, na zasadach określonych <span class="anon-block">aneksami nr (...)</span>, jest nieuprawniony. Całkowicie przekonująca jest argumentacja Sądu Okręgowego, że skoro przedstawiciel inwestora potwierdził wykonanie prac z aneksów, musiał wiedzieć o ich istnieniu i istotnej treści. Niezgodne z zasadami doświadczenia życiowego byłoby natomiast przyjęcie, z uwagi na skalę przedsięwzięcia, że wiedzę tę przedstawiciele pozwanej <span class="anon-block">(...)</span> na budowie zachowali dla siebie, nie informując o tym inwestora. Niewątpliwie także, gdyby informacja o aneksach była dla nich nowością w dacie podpisywania protokołu końcowego, znalazłoby to odzwierciedlenie w treści tego dokumentu. Aktualne w tym miejscu pozostają uwagi poczynione przy analizie apelacji <span class="anon-block">(...)</span> co do tego, że prace wskazane w tych aneksach nie mogły pozostać niezauważone przez osoby aktywnie uczestniczące w procesie budowlanym. Do takich, obok inspektora nadzoru i kierownika budowy, zaliczyć należało <span class="anon-block">T. K. (1)</span>, który pełnił funkcję kierownika projektu z ramienia <span class="anon-block">(...)</span>S.A. i który zeznał, że na budowie bywał kilka razy w tygodniu. Bez znaczenia jest przy tym, że prace faktycznie wykonywał podwykonawca powoda, skoro nie było między stronami wątpliwości co do roli <span class="anon-block"> spółki (...)</span> w procesie budowlanym, a nadto, że zdaniem <span class="anon-block">T. K.</span> charakter umowy „pod klucz” wykluczał możliwość istnienia robót dodatkowych. Pomijając nawet, że świadek nie mógł być uznany za źródło wiadomości specjalnych czy interpretacji prawnych, zauważyć wypada, że w protokole odbioru końcowego wyraźnie powołano się na aneksy do umowy głównej, co byłoby zbędne w przypadku uznania za wystarczający zakresu przewidzianego umową główną.</p> <p>Nieskuteczne okazały się także pozostałe zarzuty natury prawnoprocesowej podniesione w apelacji<span class="anon-block">(...)</span> </p> <p>Nietrafnie zarzuca ww. pozwana błędne przyjęcie, iż powód udowodnił, że doszło do wyrażenia zgody przez inwestora na zawarcie <span class="anon-block">aneksów nr (...)</span> oraz, że osoby biorące udział w procesie inwestycyjnym ze strony<span class="anon-block">(...)</span> były upoważnione do składania oświadczeń woli w imieniu inwestora. Pamiętać należy, że Sąd Okręgowy przyjął, że w rozpoznawanej sprawie miała miejsce dorozumiana zgoda na rozszerzenie prac podwykonawczych powoda. Kwestia ta winna zostać poddana ocenie poprzez pryzmat przepisów prawa materialnego, o czym niżej.</p> <p>Zaskarżony wyrok nie narusza także prawa materialnego, w szczególności przepisów wskazanych w obu apelacjach.</p> <p>Odnośnie do apelacji <span class="anon-block">(...)</span> wskazać należy, że zarzuty obrazy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 647(1);art. 647(1) § 3;art. 647(1) § 5)">art. 647<sup> <!-- -->1</sup> §3 i 5 k.c.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 60;art. 60 § 1)">art. 60 §1 k.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 647(1);art. 647(1) § 2)">art. 647<sup> <!-- -->1 </sup>§2 k.c.</a> są nietrafione. Przede wszystkim Sąd Okręgowy nie przyjął, że <span class="anon-block">aneksy nr (...)</span> zostały przedstawione któremukolwiek z pozwanych. Prawidłowa jest natomiast konstatacja, że <span class="anon-block">(...)</span> wyraził dorozumianą zgodę na wykonywanie rozszerzonego zakresu prac wskazanego w ww. aneksach. Zgodnie z podzielanym przez Sąd Apelacyjnym poglądem orzecznictwa, zgoda inwestora (wykonawcy) na zawarcie przez wykonawcę (podwykonawcę) umowy z podwykonawcą (dalszym podwykonawcą) może być wyrażona w dwojaki sposób: bierny, objawiający się brakiem zgłoszenia przez inwestora na piśmie sprzeciwu lub zastrzeżeń w terminie 14 dni od przedstawienia mu przez wykonawcę umowy z podwykonawcą lub jej projektu, wraz z częścią dokumentacji dotyczącą wykonania robót określonych w umowie lub projekcie, albo czynny, polegający na wyraźnym lub dorozumianym oświadczeniu woli (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 60)">art. 60 k.c.</a>). Zgoda czynna może przybrać różną formę; inwestor może wyrazić ją w sposób wyraźny pisemnie lub ustnie albo przez inne zachowanie, które w sposób dostateczny ujawnia jego wolę. Może nastąpić to poprzez czynności faktyczne, w sposób dorozumiany, np. przez tolerowanie obecności podwykonawcy na placu budowy, dokonywanie wpisów w jego dzienniku budowy, odbieranie wykonanych przez niego robót oraz dokonywanie innych podobnych czynności. Zgoda, o której mowa, jest jednak oświadczeniem woli o charakterze zindywidualizowanym, dotyczyć ma bowiem zawarcia przez wykonawcę z podwykonawcą konkretnej umowy, o określonej treści. W chwili wyrażenia zgody na zawarcie umowy inwestor powinien więc posiadać wiedzę o jej istotnych postanowieniach, decydujących o zakresie jego solidarnej odpowiedzialności z wykonawcą za zapłatę wynagrodzenia należnego podwykonawcy albo powinien co najmniej mieć zapewnioną możliwość zapoznania się z tymi postanowieniami. Nie jest jednak w tym celu konieczne przedstawienie inwestorowi umowy z podwykonawcą lub jej projektu wraz z częścią dokumentacji, inwestor nie musi bowiem znać treści całej umowy lub jej projektu. Jego znajomość istotnych postanowień umowy podwykonawczej decydujących o zakresie jego odpowiedzialności nie musi też pochodzić od wykonawcy lub podwykonawcy, może mieć dowolne źródło i nie musi być ukierunkowana na zawarcie umowy podwykonawczej (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 28 października 2016 r., I CSK 645/15). Ponownie w tym miejscu przypomnieć trzeba, że to <span class="anon-block">(...)</span> był autorem projektu porozumienia, w którym nie kwestionował swojej odpowiedzialności za wynagrodzenie za prace objęte aneksami. Niewątpliwie tak poważny przedsiębiorca rozumie zasady odpowiedzialności na podst. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 647(1))">art. 647<sup> <!-- -->1</sup> k.c.</a>, tym bardziej, że wprost na ten przepis się powołał. W zestawieniu z faktem, że <span class="anon-block">(...)</span> powziął wiedzę o aneksach w trakcie wykonywania robót rozszerzonego zakresu i temu się nie sprzeciwił, uznać należy, że w sposób wyraźny zaakceptował zarówno sam zakres, jak i wynagrodzenie. Podzielić należy prezentowany w orzecznictwie pogląd, zgodnie z którym zgoda inwestora czy generalnego wykonawcy na wykonanie robót przez podwykonawcę może zostać złożona następczo (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 63;art. 63 § 1)">art. 63 §1 k.c.</a>) ze skutkiem wstecz (por. m.in. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 9 kwietnia 2008 r., V CSK 492/07).</p> <p>Odnośnie do braku przedstawienia aneksów do akceptacji inwestorowi, zgodnie z zawartymi w nich zapisami, aktualne pozostają uwagi w tej kwestii poczynione wyżej przy badaniu zarzutów procesowych. Dodatkowo wskazać należy, że nie doszło także do naruszenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 65;art. 65 § 2)">art. 65 §2 k.c.</a>, albowiem rozumienie relewantnych postanowień aneksów nie było sporne.</p> <p>Równie niezasadne okazały się zarzuty naruszenia prawa materialnego zawarte w apelacji<span class="anon-block">(...)</span> </p> <p>Jak wskazano wyżej, Sąd Apelacyjny w pełni podziela argumentację Sądu pierwszej instancji, zgodnie z którą skoro przedstawiciel inwestora potwierdził wykonanie prac z aneksów, musiał wiedzieć o ich istnieniu i istotnej treści. Prace wskazane w tych aneksach nie mogły pozostać niezauważone przez osoby aktywnie uczestniczące w procesie budowlanym. Nic nie stało przy tym na przeszkodzie, aby inwestor zażądał od podwykonawcy wskazania podstawy wykonywania prac o rozszerzonym w stosunku do określonego umową główną zakresie. Jak słusznie wskazuje strona powodowa, prace dodatkowe wskazywane już były w częściowych protokołach odbioru, a w zasadzie w załącznikach do tychże. Akceptowanie przez przedstawicieli inwestora obecności podwykonawcy na budowie, odbieranie wykonanych przez niego prac, a nadto realna możliwość zażądania dokumentów, na podstawie których wykonywane są prace poza zakresem umowy głównej, jak wynika z wcześniej przywołanego poglądu orzecznictwa, traktować należy jako dorozumiane wyrażenie zgody na zawarcie umowy podwykonawczej, a w rozpoznawanym przypadku – aneksów do tejże.</p> <p>Za nieskuteczny uznać należało również zarzut zasadzający się na twierdzeniu, że o zawarciu aneksów nie mogli wiedzieć członkowie zarządu <span class="anon-block">(...)</span>. Przypomnieć w tym miejscu trzeba, że dla przyjęcia dorozumianej zgody inwestora istotna jest sama możliwość zapoznania się z umową podwykonawczą. Pojęcie dorozumianych oświadczeń woli należy odnosić do zachowań ujawniających wolę danej osoby, a nie do stanu jej świadomości (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 28 października 2016 r., I CSK 645/15). Istotne są przy tym okoliczności konkretnego przypadku. W badanej sprawie inwestorem był jeden z największych podmiotów w Polsce. W takiej sytuacji oczywistym wydaje się, że wszelkich procesów inwestycyjnych dokonywać on będzie za pomocą wyspecjalizowanych służb, a nie poprzez zarząd spółki, inaczej niż ma to miejsce w wypadku podmiotów mniejszych. Trudno zatem oczekiwać, że osoby bezpośrednio umocowane do działania w imieniu <span class="anon-block">(...)</span>będą się angażować w proces budowlany, skoro ich interesy miały zabezpieczać takie osoby jak kierownik projektu czy inspektor nadzoru. Konstatacja ta nie jest jednak jednoznaczna z tym, że informacje istotne dla procesu inwestycyjnego, szczególnie o takiej skali, powinny pozostać wyłącznie na poziomie służb pozwanej. Prawidłowo funkcjonujący na rynku przedsiębiorca winien czuwać nad tym, czy umowa realizowana jest prawidłowo i w tym celu kontaktować się z osobami, które w jego imieniu sprawują nadzór nad inwestycją. Zakładając zatem nawet, wbrew temu co wskazywano wyżej, że przedstawiciele pozwanej <span class="anon-block">(...)</span> nie przekazali informacji o zwiększonym zakresie prac osobom umocowanym do działania w imieniu, to osoby te miały realną możliwość powzięcia takiej informacji przy zachowaniu zwykłej staranności.</p> <p>W świetle powyższych okoliczności uznać należało, że w rozpoznawanej sprawie nie doszło do naruszenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 647(1))">art. 647<sup> <!-- -->1</sup> k.c.</a> (w brzmieniu obowiązującym w dacie zawierania umowy i aneksów) ani <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 60)">art. 60 k.c.</a> </p> <p>Za prawidłowe uznał także Sąd odwoławczy wywody Sądu Okręgowego odnośnie do zaliczenia wpłat dokonanych na rzecz powoda.</p> <p>Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, Sąd Apelacyjny na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 k.p.c.</a> oddalił apelacje jako bezzasadne.</p> <p>Za podstawę rozstrzygnięcia o kosztach postępowania apelacyjnego, które po stronie powodowej ograniczyły się do wynagrodzenia radcy prawnego przyjęto <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1)">art. 98 §1 k.p.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 391;art. 391 § 1)">art. 391 §1 k.p.c.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 391 § 2;art. 391 § 2 pkt. 7)">§2 pkt 7</a> w zw. z §10 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2015 r., poz. 1804 ze zm.).</p> <p> <em> <!-- -->SSA Marek Boniecki SSA Hanna Nowicka de Poraj SSO Izabella Dyka</em> </p> </div>