VI Ka 472/19

<p> <strong> <!-- -->Sygnatura akt VI Ka 472/19</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia<strong> <!-- --> 15 listopada 2019</strong> r.</p> <p>Sąd Okręgowy w Gliwicach, Wydział VI Karny Odwoławczy w składzie:</p> <p>Przewodniczący sędzia Ewa Trzeja-Wagner</p> <p>Protokolant Barbara Szkabarnicka</p> <p>przy udziale Anny Juszkiewicz</p> <p>Prokuratora Prokuratury Rejonowej w <span class="anon-block">T.</span> </p> <p>po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2019 r.</p> <p>sprawy <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. R.</span> </strong> <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">T.</span> </p> <p>syna <span class="anon-block">W.</span> i <span class="anon-block">D.</span> </p> <p>oskarżonego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 180 a)">art. 180a kk</a> </p> <p>na skutek apelacji wniesionej przez oskarżyciela publicznego</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Tarnowskich Górach</p> <p>z dnia 4 marca 2019 r. sygnatura akt VI K 893/18</p> <p>na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437)">art. 437 kpk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438)">art. 438 kpk</a> </p> <p>uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Tarnowskich Górach.</p> <p> <strong> <!-- -->Sygn. akt VI Ka 472/19 </strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Sąd Rejonowy w Tarnowskich Górach wyrokiem z dnia 4 marca 2019 r. (sygn. akt VI K 893/18) uniewinnił oskarżonego <span class="anon-block">M. R.</span> od popełnienia czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 180 a)">art. 180 a k.k.</a> polegającego na tym, że w dniu 29 kwietnia 2018 r. w <span class="anon-block">P.</span> na <span class="anon-block">ul. (...)</span>, kierował samochodem marki <span class="anon-block">R. (...)</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span>, nie stosując się do decyzji Starosty <span class="anon-block"> (...)</span> numer <span class="anon-block"> (...)</span>.<span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> z dnia 21 grudnia 2016 r. o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami w zakresie kategorii <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p>Apelację od powyższego wyroku wniósł prokurator.</p> <p>Zaskarżonemu wyrokowi zarzucił:</p> <p>- obrazę przepisów postępowania, mającą wpływ na treść orzeczenia, a to jest <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 167)">art. 167 k.p.k.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 366;art. 366 § 1)">366 § 1 k.p.k.</a>, polegającą na nieprzeprowadzeniu przez Sąd I instancji wszystkich dowodów w sprawie, których potrzeba przeprowadzenia wyłoniła się w toku postępowania sądowego poprzez zaniechanie uzyskania całej dokumentacji dotyczącej wydania przez Starostę <span class="anon-block"> (...)</span> decyzji o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami celem wyjaśnienia rozbieżności pomiędzy pismem Starostwa Powiatowego w <span class="anon-block">T.</span> z dnia 23 maja 2018 r. a pismem z dnia 4 lutego 2019 r. w zakresie stwierdzenia ostateczności decyzji oraz zaniechanie przesłuchania w charakterze świadka funkcjonariusza Policji wykonującego czynności przesłuchania podejrzanego w toku postępowania przygotowawczego, co w rezultacie doprowadziło do niewyjaśnienia wszystkich okoliczności sprawy, a w konsekwencji do uniewinnienia oskarżonego.</p> <p>Podnosząc powyższy zarzut prokurator wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Odwoławczy zważył co następuje:</strong> </p> <p>Apelacja prokuratora okazała się o tyle skuteczna, że spowodowała uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi pierwszej instancji.</p> <p>Niewątpliwym jest – mając na uwadze stan dowodowy niniejszej sprawy – iż zagadnieniem zasadniczym dla kwestii zakresu odpowiedzialności oskarżonego jest ustalenie daty ostateczności i wykonalności decyzji Starosty <span class="anon-block"> (...)</span> z dnia 21.12.2016 r. – <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> orzekającej cofnięcie uprawnień do kierowania pojazdami <span class="anon-block">M. R.</span>. Sąd Rejonowy w tym zakresie posiadał dwie sprzeczne informacje: pismo podpisane przez Naczelnika Wydziału <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">J. C.</span> z dnia 23.05.2018 r. (k. 5), z którego wynikało, że decyzja stała się ostateczna w dniu 10.01.2017 r. na zasadzie fikcji doręczenia przewidzianej w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19600300168" title="Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego - Dz. U. z 1960 r. Nr 30, poz. 168 (art. 44;art. 44 § 4)">art. 44 § 4 k.p.a.</a> oraz pismo podpisane przez Głównego Specjalistę – <span class="anon-block">R. M.</span> z dnia 4.02.2019 r. (k. 89), z którego wynikało, że decyzja stała się ostateczna i wykonalna w dniu 14.05.2018 r. Sąd Rejonowy oparł swoje rozstrzygnięcie na piśmie z dnia 4.02.2019 r., jednakże nie podjął próby wyjaśnienia rozbieżności pomiędzy informacjami nadesłanymi przez Starostwo Powiatowe w <span class="anon-block">T.</span>.</p> <p>Sąd odwoławczy zwrócił się do Starostwa Powiatowego o nadesłanie akt dotyczących przedmiotowej decyzji i również uzyskał informację, iż przedmiotowa decyzja stała się ostateczna i wykonalna w dniu 14.05.2018 r. Jednakże z nadesłanych dokumentów wynikało, że oskarżony wiedział o tym, że został skierowany na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w zakresie posiadanych uprawnień do kierowania pojazdami kategorii <span class="anon-block"> (...)</span> w terminie do 30.08.2016 r., bowiem decyzja starosty <span class="anon-block"> (...)</span> z dnia 29.03.2016 r. <span class="anon-block">(...)</span> została doręczona dorosłemu domownikowi – <span class="anon-block">W. R.</span> na adres którym dysponowało Starostwo. Z zeznań matki oskarżonego – <span class="anon-block">D. R.</span> wynikało, że ma stały telefoniczny kontakt z synem, więc zapewne przekazała mu tę informację. Skoro oskarżony nie spełnił warunków wskazanych w tejże decyzji to miał świadomość, iż zostanie wydana kolejna decyzja o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami i dlatego też późniejsza korespondencja kierowana do niego celowo nie była odbierana. Z wyjaśnień oskarżonego złożonych na rozprawie wynikało, że decyzję o cofnięciu uprawnień otrzymał dopiero 30.04.2018 r. i pokwitował jej odbiór w Komisariacie Policji. Natomiast wcześniej dwukrotnie zgłaszał w Starostwie, że zamieszkuje w Holandii. Należało zatem dokładnie rozpytać oskarżonego z jakich powodów zgłaszał w Starostwie o swoim pobycie w Holandii, kiedy to było i w jakim konkretnie wydziale to uczynił, czy zgłaszał to tylko ustnie czy też pisemnie wskazał zmianę miejsca pobytu. W tym zakresie Sąd Rejonowy dopuścił się obrazy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 2;art. 2 § 2)">art. 2 § 2 k.p.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 167)">art. 167 k.p.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 366;art. 366 § 1)">art. 366 § 1 k.p.k.</a>, dotyczących konieczności dokonania prawdziwych ustaleń faktycznych oraz inicjatywy z urzędu.</p> <p>W toku postępowania przygotowawczego oskarżony przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu natomiast na rozprawie zaprezentował odmienne stanowisko ponieważ policjanci przesłuchujący go wcześniej wywierali na niego presję mówiąc o potrzebie wysłania listów gończych. Ponadto z wyjaśnień oskarżonego wynikało, że policjanci którzy przyjechali na miejsce kolizji mieli w systemie informację, że oskarżonemu cofnięto uprawnienia do kierowania pojazdami. Wyjaśnienia zaprezentowane przez oskarżonego Sad Rejonowy powinien zweryfikować i w tym celu koniecznym było przesłuchanie policjanta zarówno przesłuchującego <span class="anon-block">M. R.</span> jak i tych, którzy przybyli na miejsce kolizji celem ustalenia jakimi konkretnie informacjami w odniesieniu do oskarżonego dysponowali. Sąd powinien ustalić czy decyzja Starosty <span class="anon-block"> (...)</span> z dnia 21.12.2016 r. została przekazana Policji. Dowody te w powiązaniu z wyjaśnieniami oskarżonego mogły mieć istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy.</p> <p>Wyjaśnienie tych okoliczności pozwoliłoby niewątpliwie na dokonanie bardziej wszechstronnej oceny zachowania oskarżonego.</p> <p>Zgodnie z jasną regulacją <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 454;art. 454 § 1)">art. 454 § 1 k.p.k.</a>, sąd odwoławczy nie może skazać oskarżonego, który został uniewinniony w pierwszej instancji lub co do którego w pierwszej instancji umorzono postępowanie. Zatem nie było możliwe orzeczenie reformatoryjnie. W myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 2)">art. 437 § 2</a> zd. ostatnie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 ()">k.p.k.</a> uchylenie orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania może nastąpić wyłącznie w wypadkach wskazanych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439;art. 439 § 1;art. 439 § 454)">art. 439 § 1, 454 k.p.k.</a> lub jeżeli jest konieczne przeprowadzenie na nowo przewodu w całości. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy niezbędne będzie ponowienie przewodu sądowego w pełnym wymiarze. Rozstrzygnięcie będzie uzależnione od wyników przeprowadzonego w całości postępowania dowodowego.</p> <p>Wobec powyższego żądanie prokuratora odnośnie uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji zasługiwało na uwzględnienie.</p> </div>