I C 564/18

<p>Sygn. I C 564/18</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> Dnia 18 listopada 2019 r.</p> <p>Sąd Okręgowy w Słupsku I Wydział Cywilny</p> <p>w składzie następującym:</p> <table> <colgroup> <col width="186"/> <col width="525"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący:</p> </td> <td> <p>sędzia del. Hanna Kaflak-Januszko</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant:</p> </td> <td> <p>stażystka Agata Dauksza</p> </td> </tr> </table> <p>po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2019 r. w Słupsku</p> <p>na rozprawie</p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block">S. K.</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block">E. L.</span> </p> <p>o ochronę dóbr osobistych</p> <p>I.  oddala powództwo,</p> <p>II.  przyznaje radcy prawnej <span class="anon-block">M. W.</span> od Skarbu Państwa-Sądu Okręgowego w Słupsku kwotę 3 600,00 zł (trzy tysiące sześćset złotych, 00/100) podwyższoną o podatek od towarów i usług tytułem wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną powodowi <br/>z urzędu oraz 270,82 zł (dwieście siedemdziesiąt złotych, 82/100) <br/>w związku z poniesionymi w sprawie wydatkami.</p> <p>Na oryginale właściwy podpis</p> <p>I C 564/18</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Powód <span class="anon-block">S.</span> <span class="anon-block">K.</span> pozwał <span class="anon-block">E.</span> <span class="anon-block">L.</span> o zapłatę 60 000 zł i przeprosiny, gdyż naruszyła jego dobre imię, pomawiając o porwanie i przetrzymywanie dzieci bez jej wiedzy.</p> <p>Pozwana wniosła o oddalenie powództwa.</p> <p>I.  <strong> <!-- -->Ustalenia faktyczne </strong> </p> <p>Strony jako rodzice pisemnie potwierdziły ustalenie, że od 1 stycznia 2006 r. miejscem pobytu małoletnich <span class="anon-block">M. K.</span> i <span class="anon-block">J. K.</span> jest miejsce pobytu ich ojca <span class="anon-block">S. K.</span>.</p> <p>bezsporne (nadto dowód: pisemne oświadczenie – k. 5)</p> <p>22 czerwca 2006 r. pozwana pozwała powoda o nakazanie oddania dzieci pod jej opiekę oraz pozbawienie praw rodzicielskich. Podała, że strony uzgodniły, że z końcem roku szkolnego dzieci powrócą do niej. Tymczasem wcześniej ojciec wywiózł je, a pozwana straciła kontakt z dziećmi. Dodała, że nie uregulował także zobowiązań alimentacyjnych oraz uzasadniła niepokój o dzieci stylem życia powoda, który był karany.</p> <p>dowód: pozew – k. 10</p> <p>24 czerwca 2006 r. pozwana zawiadomiła Prokuraturę Rejonową <span class="anon-block">W.</span> <span class="anon-block">P.</span> w <span class="anon-block">W.</span>, że 21 czerwca 2006 r. została pozbawiona kontaktu z dziećmi. Podała, że dzieci za jej zgodą przebywały pod opieką ojca i 23 czerwca 2006 r. z końcem roku szkolnego miały do niej wrócić. 22 czerwca 2006 r. w rozmowie telefonicznej powód poinformował ją jednak, że dzieci są poza <span class="anon-block">W.</span> i „więcej ich nie zobaczy”. Poinformowała o złożeniu powyżej opisanego pozwu.</p> <p>fakt przyznany (nadto dowód: zawiadomienie – k. 9)</p> <p>Policja przyszła do miejsca zamieszkania powoda szukać dzieci. Powód okazał porozumienie stron i umowę na wyjazd kolonijny dzieci.</p> <p>Postępowanie zakończyło się umorzeniem.</p> <p>dowód: zeznania powoda – k. 69</p> <p>Powód zawarł umowę na pobyt dzieci na koloniach w górach od 1 do 14 lipca 2006 r.</p> <p>dowód: umowa – k. 4</p> <p>Opiekunka z kolonii zadzwoniła do pozwanej w wyniku kontaktu z jej córką.</p> <p>Dzieci z kolonii odbierała pozwana.</p> <p>dowód: zeznania pozwanej – k. 106</p> <p>W toku kolejnej sprawy stron (<span class="anon-block">(...)</span> Sądu <span class="anon-block">R.</span>w <span class="anon-block">L.</span>), gdzie powód wystąpił o uchylenie alimentów, pozwana jako świadek relacjonowała powyższe.</p> <p>fakt przyznany</p> <p> <strong> <!-- -->II. Ocena dowodów</strong> </p> <p>Fakty zostały ustalone w zakresie niezbędnym do rozstrzygnięcia sporu, czy doszło do naruszenia dóbr osobistych powoda, gdyż pozwana zawiadomiła organy ścigania, że powód pozbawił ją kontaktu z dziećmi. Wpierw sąd miał na uwadze, że bezsporne było, że wskutek wspólnego ustalenia stron dzieci od pewnego momentu przebywały u powoda. Następnie przyznały, że doszło do konfliktu, gdy rok szkolny zakończył się, a dzieci pojechały na kolonię. W tym zakresie sąd uznał za wiarygodne zeznania pozwanej, że zawiadomiła organy ścigania, zaniepokojona brakiem kontaktu z dziećmi. Żadne okoliczności nie wskazywały, by pozwana kierowała się innymi względami dokonując zawiadomienia. Treść zawiadomienia nie odbiegała od innych występujących w takich sytuacjach. Powód podał, że wystarczyło, że pokazał oświadczenie stron o uzgodnieniu pobytu dzieci i potwierdzenie wykupu wyjazdu wakacyjnego, by postępowanie karne zostało umorzone. Gdyby pozwana wiedziała, że dzieci przebywają na koloniach, musiałby się liczyć z bezcelowością zawiadomienia. Informacja o postępowaniach prawnych, które zainicjowała, nie wskazują, by doszło do eskalowania przez nią omawianych faktów.</p> <p>Wobec powyższego nadmienić można, że w opisanych okolicznościach trudno również uznać za wiarygodne zeznania powoda, że wizyta policji w jego miejscu zamieszkania została zauważona przez sąsiadów (i aż 100 rodzin) lub by mogła narazić go na utratę dobrego imienia i to aż po konieczność zmiany miejsca zamieszkania. Sąsiedzi przecież widywali dzieci przez bardzo długi okres czasu, mieli możność obserwacji, jeżeli byli zainteresowani, czy ich pobyt u powoda prowadzi do wątpliwości co do tego jak powód je traktuje. Przedtem dzieci nie mieszkały u powoda, zatem ich wyjazd po zakończeniu roku szkolnego, także nie musiał być zaskoczeniem, zwłaszcza że skoro obserwowali - mogli wcześniej zauważyć, że dzieci nie ma (były na wyjeździe).</p> <p> <strong> <!-- -->III. Ocena prawna</strong> </p> <p>Powództwo nie podlegało uwzględnieniu.</p> <p>Niewątpliwie powód wskazał na naruszenie dobra osobistego z katalogu objętego ochronę prawną z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 23)">art. 23 kc.</a> Dobre imię (opinia) jest synonimem kodeksowego określenia czci, jak i stanowi przejaw pojęcia godności osoby ludzkiej.</p> <p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 24)">art. 24 kc</a> naruszenie następuje, gdy doszło do przekroczenia uznanych granic zachowań społecznych (chyba, że nie były bezprawne). Zawiadomienie organów ścigania przez rodzica zaniepokojonego zakłóceniem kontaktu z dziećmi bywa zwykłym skutkiem sytuacji, w których znalazły się strony. Okoliczności ustalone w sprawie również nie wskazują, by przekroczone zostały ramy prawne, w jakich działała pozwana. Oceny tej nie zmienia subiektywizm relacji stron konfliktu rodzinnego o jego przebiegu. Nie zostało stwierdzone nic, co wskazywałoby na inne intencje działań pozwanej niż zaniepokojenie brakiem możliwości uzyskania kontaktu z dziećmi, które nie przebywały w miejscu zamieszkania.</p> <p> <strong> <!-- -->IV. Koszty</strong> </p> <p>O kosztach rozstrzygnięto zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik procesu – <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1)">art. 98 § 1 kpc</a>. Dlatego koszty pomocy prawnej udzielonej z urzędu przyznano na podstawie § 2, 4 ust. 1 i 3 oraz § 8 pkt. 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 3.10.2016 r. w sprawie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu udzielonej przez radcę prawnego z urzędu.</p> </div>