Ppolska.starec← UrzadnikВойти

II SA/Ke 390/11

Sądy administracyjne2011-10-13
Sygnatura
II SA/Ke 390/11
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia
2011-10-13
Rodzaj
Postanowienie WSA w Kielcach

Sędziowie

Małgorzata Długońska

Rozstrzygnięcie

ustanowiono adwokata

Treść orzeczenia

SENTENCJA Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach Dnia 13 października 2011 r. Referendarz sądowy Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 13 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. P. o ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi J. P. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia choroby zawodowej postanawia: ustanowić dla J. P. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka. UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 8.IX.2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę J. P. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia choroby zawodowej. W dniu 6.X.2011 r. skarżący złożył urzędowy formularz PPF wnosząc o ustanowienie adwokata. Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawca prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną. Oboje z utrzymują się z emerytury skarżącego w wysokości 1790,97 zł miesięcznie. Wnioskodawca nie wykazał innego majątku poza działką rolną o powierzchni 0,84 ha. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w całości lub w części, przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ubiegający się o prawo pomocy winien w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach, do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające - może zwrócić się o pomoc państwa. W rozpatrywanej oceniając sytuację rodzinną i majątkową skarżącego, w tym wysokość dochodu na dwie dorosłe osoby w rodzinie i brak majątku poza małą działką rolną, uznano, że nie jest on w stanie ponieść kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika prawnego z wyboru bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i żony. Zatem jego wniosek o przyznanie adwokata z urzędu, który jest niezbędny do sporządzenia skargi kasacyjnej, zasługuje na uwzględnienie. Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.