II K 91/19

<p>Sygn. akt IIK 91/19</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 19 listopada 2019 r.</p> <p>Sąd Rejonowy w Mrągowie, II Wydział Karny w składzie:</p> <p>Przewodniczący: Sędzia Wojciech Szałachowski</p> <p>Protokolant: p.o. sekr. sądowego <span class="anon-block">K. S.</span> </p> <p>po rozpoznaniu w dniach 16/10/2019r.,13/11/2019r. sprawy</p> <p> <strong> <!-- -->1. <span class="anon-block">H. S. (1) z domu D.</span>, córki <span class="anon-block">S.</span> i <span class="anon-block">W.</span> z domu <span class="anon-block">R.</span>, </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">Ł.</span>, </strong> </p> <p>oskarżonej o to, że:</p> <p>w dniu 19 kwietnia 2018 roku podżegała swojego męża <span class="anon-block">J. S.</span> do naruszenia nietykalności cielesnej <span class="anon-block">A. F.</span>,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 217)">art. 217 k.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 18;art. 18 § 2)">art. 18 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 217;art. 217 § 1)">art. 217 § 1 k.k.</a> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->2. <span class="anon-block">J. S.</span> syna <span class="anon-block">J.</span> i <span class="anon-block">J. z domu G.</span>, </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">B.</span>, </strong> </p> <p>oskarżonego o to, że:</p> <p>w dniu 19 kwietnia 2018 roku naruszył nietykalność cielesną <span class="anon-block">A. F.</span> w ten sposób, że chwycił ją za ręce, szarpał i pchnął na ścianę,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 217;art. 217 § 1)">art. 217 § 1 k.k.</a> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->O R Z E K A :</strong> </p> <p>I.  <strong> <!-- -->Oskarżoną <span class="anon-block">H. S. (2)</span> </strong> uniewinnia od popełnienia zarzucanego jej czynu;</p> <p>II.  Przyjmując, że wina i społeczna szkodliwość nie są znaczne, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 66;art. 66 § 1)">art. 66 § 1 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 67;art. 67 § 1)">art. 67 § 1 k.k.</a> postepowanie karne wobec <strong> <!-- -->oskarżonego <span class="anon-block">J. S.</span> </strong> warunkowo umarza tytułem próby na okres 1 (jednego) roku, przy czym na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 67;art. 67 § 3)">art. 67 § 3 k.k.</a> zobowiązuje <strong> <!-- -->oskarżonego <span class="anon-block">J. S.</span> </strong> do wpłacenia na rzecz oskarżycielki prywatnej <span class="anon-block">A. F.</span> <strong> <!-- -->kwoty 300 (trzystu) złotych tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę;</strong> </p> <p>III.  Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 632;art. 632 pkt. 1)">art. 632 pkt 1 k.p.k.</a> koszty procesu w części uniewinniającej ponosi oskarżycielka prywatna <span class="anon-block">A. F.</span>;</p> <p>IV.  Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 629)">art. 629 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 627)">art. 627 k.p.k.</a> zasądza od <strong> <!-- -->oskarżonego <span class="anon-block">J. S.</span> na rzecz Skarbu Państwa kwoty 100 (stu) złotych tytułem opłaty i na rzecz oskarżycielki prywatnej <span class="anon-block">A. F.</span> kwotę 300 (trzysta) złotych tytułem zwrotu poniesionych wydatków.</strong> </p> <p> <span class="underline"> <!-- -->Sygnatura akt IIK 91/19</span> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Sąd ustalił, co następuje:</p> <p> <span class="anon-block">H. S. (2)</span> stanęła pod zarzutem sformułowanym przez oskarżycielkę prywatną <span class="anon-block">A. F.</span>, takim oto że: w dniu 19 kwietnia 2018 roku podżegała swojego męża <span class="anon-block">J. S.</span> do naruszenia nietykalności cielesnej <span class="anon-block">A. F.</span>, tj. o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 18;art. 18 § 2)">art. 18 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 217;art. 217 § 1)">art. 217 § 1 k.k.</a> </p> <p> <span class="anon-block">J. S.</span> stanął pod zarzutem sformułowanym przez oskarżycielkę prywatną <span class="anon-block">A. F.</span>, takim oto że: w dniu 18 kwietnia 2019 roku naruszył nietykalność cielesną <span class="anon-block">A. F.</span> w ten sposób, że chwycił ją za ręce, szarpał i pchnął na ścianę, tj. o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 217;art. 217 § 1)">art. 217 § 1 k.k.</a> </p> <p>Sąd ustalił następujący stan faktyczny:</p> <p>Oskarżeni <span class="anon-block">H.</span> i <span class="anon-block">J.</span> małżonkowie <span class="anon-block">S.</span> to <span class="anon-block"> (...) Stowarzyszenia (...)</span> w <span class="anon-block">M.</span>, z tym, że <span class="anon-block">H. S. (2)</span> jest Prezesem Stowarzyszenia. Kwestionują oni członkostwo w tym stowarzyszeniu oskarżycielki prywatnej <span class="anon-block">A. F.</span> (bezsporne oraz vide k. od 5 do 12). Oskarżycielka prywatna <span class="anon-block">A. F.</span> podejmuje w tym zakresie stosowane, w jej mniemaniu, kroki dotyczące kwestii jej wykluczenia z <span class="anon-block"> (...)</span> Wieku (dalej <span class="anon-block"> (...)</span>) (vide k. 13).</p> <p>W marcu 2018 roku oskarżycielka prywatna otrzymała pismo od Przewodniczącej Komisji Rewizyjnej <span class="anon-block"> (...)</span> (k. 10) dotyczące tego, że kwestia jej członkostwa zostanie przedstawiona podczas walnego zebrania w dniu 22 marca 2018 roku.</p> <p>Kolejne walne zgromadzenie odbyło się 19 kwietnia 2018 roku (bezsporne), miejscem obrad była duża sala widowiskowa w <span class="anon-block"> Centrum (...)</span> w <span class="anon-block">M.</span> (bezsporne). W tym dniu oskarżycielka prywatna pojawiła się w <span class="anon-block"> (...)</span> i zbliżyła się do drzwi prowadzących na salę. Przy drzwiach ustawiono dwa stoliki na których leżały listy członków do podpisów, nadto zaś stał tam oskarżony <span class="anon-block">J. S.</span>. Oskarżycielka prywatna podeszła do list, od ich dysponentów otrzymała informację, że nie jest możliwe podpisanie listy ani też udział w walnym zebraniu (zeznania <span class="anon-block">I. R.</span> k. 37, <span class="anon-block">C. C.</span> k. 38-39). Mimo tego <span class="anon-block">A. F.</span> skierowała się w stronę drzwi wejściowych, drogę zastąpił jej oskarżony <span class="anon-block">J. S.</span>. Oskarżycielka prywatna nie zmieniła swojej decyzji o potrzebie i konieczności wejścia na salę, wtedy też oskarżony chwycił ją za ramiona, pchnął w kierunku schodów, doprowadził do kontaktu ze ścianą, a następnie sprowadził ze schodów (zeznania <span class="anon-block">A. F.</span> k. 37, <span class="anon-block">I. R.</span> k. 37 – 38, <span class="anon-block">J. W.</span> k. 38, <span class="anon-block">H. B.</span> k. 39, <span class="anon-block">E. S.</span> k. 40).</p> <p>Oskarżycielka prywatna nie weszła na salę obrad i zawiadomiła o incydencie policję (vide k. 37).</p> <p>Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie powołanych wyżej dowodów oraz pozostałych dowodów w tym dokumentów ujawnionych w toku rozprawy głównej i zaliczonych w poczet materiału dowodowego.</p> <p>Oskarżona <span class="anon-block">H. S. (2)</span> nie przyznała się do popełnienia zarzucanego jej czynu. Wyjaśniła, że oskarżycielka prywatna, pani Ania nie należała do nich jako studentka, jeździła z nimi na wycieczki za darmo. Niestety teraz jest takie prawo, że każdy musi należeć do uniwersytetu, pani <span class="anon-block">A.</span> zapisała się dopiero w 2017 r. Dodała, że ta pani jest niemożliwa, przychodziła do zarządu, awanturowała się. Jest, według niej, osobą konfliktową, wprowadzała niezdrową atmosferę i zgodnie ze statutem została skreślona. Uchwałą zarządu mogli ją wykreślić z listy. Stwierdziła także, że zgodnie z uchwałą zarządu mogło dojść do skreślenia z listy studentów, a nadto wyjaśniła, że zdarzenia nie widziała zdarzenia, zaś „zarząd wyznaczył osoby do pilnowania wejścia mojego męża i pana <span class="anon-block">T.</span>) (d. wyjaśnienia oskarżonej <span class="anon-block">H. S. (2)</span> k. 35).</p> <p>Oskarżony <span class="anon-block">J. S.</span> nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Wyjaśnił, że pani <span class="anon-block">F.</span> Uchwałą Zarządu <span class="anon-block"> (...)</span> Wieku nr <span class="anon-block"> (...)</span> z dnia 02.02.2018 r. została skreślona z listy studentów. Podał nadto, że 22 lub 23 marca 2018 r. odbyło się walne Zebranie sprawozdawcze, na którym zebraniu pani świadek <span class="anon-block">R.</span> została pozbawiona funkcji Przewodniczącej Komisji Rewizyjnej. Niezależnie od tego, wskazał, że wejście główne na salę będzie „obstawiane”, przy czym pilnowanie porządku miało polegać na tym, by członkowie wpisywali się na listy obecności przed wejściem na salę obrad. Co do zarzucanego mu czynu wyjaśnił, że oskarżycielka prywatna napierała na niego swoją piersią, on zaś chwycił ją jedną ręką i sprowadził ze schodów do głównego holu (vide k. 35).</p> <p>Sąd zważył, co następuje:</p> <p>Wina oskarżonego <span class="anon-block">J. S.</span> nie budzi żadnych wątpliwości i znajduje pełne odzwierciedlenie w zebranym w sprawie materiale dowodowym. W ocenie Sądu wyjaśnienia oskarżonego, stanowią li tylko linię obrony, którą Sąd rozważył, lecz nie uwzględnił – o ile domaga się on uniewinnienia. Wskazać z całą mocą należy, że w istocie wszyscy świadkowie relacjonują zdarzenie, przy czym określają je w ten sposób, że oskarżony chwycił oskarżycielkę prywatną za ramiona, fizycznie wypychał (<span class="anon-block">I. R.</span> k. 37), „sprowadził ją z tych schodków” (świadek. <span class="anon-block">J. W.</span> k. 38) „odprowadził ją, odepchnął… nie pozwolił wejść” (<span class="anon-block">C. C.</span> k. 39) „chwycił za przedramiona i przetransportował ją” (<span class="anon-block">H. B.</span> k. 39), „wziął za ręce i wyprowadził po schodach” (<span class="anon-block">E. S.</span> k. 40), „odpychał, wypychał” (<span class="anon-block">B. Z.</span> k. 45).</p> <p>W tej sytuacji wobec, w istocie jednoznacznych relacji wszystkich świadków, nie może być wątpliwości co do tego, że oskarżony <span class="anon-block">J. S.</span> naruszył nietykalność cielesną oskarżycielki prywatnej. W istocie jedyną kwestą sporna może być to, czy działanie oskarżonego było zgodne z prawem, czy bezprawne oraz to, czy naruszenie nietykalności wywołało wyzywające zachowanie się pokrzywdzonej.</p> <p>Co do tej pierwszej kwestii wskazać należy, że oskarżony <span class="anon-block">J. S.</span> nie korzystał w uprawnień wymienionych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971140740" title="Ustawa z dnia 22 sierpnia 1997 r. o ochronie osób i mienia - Dz. U. z 1997 r. Nr 114, poz. 740 (art. 36)">art. 36 ustawy o ochronie osób i mienia</a>, albowiem nie był pracownikiem przedsiębiorcy prowadzącego działalność w tym zakresie. Jak wynika ze stanu faktycznego, pełnił tę funkcję jakby społecznie, na prośbę zarządu.</p> <p>W tej sytuacji z całą pewnością, nie miał uprawnień do użycia środków przymusu bezpośredniego tj. użycia siły fizycznej w zakresie technik transportowych. Dlatego też jego działanie było bezprawne.</p> <p>Co do drugiej kwestii, w ocenie Sądu, nie można uznać, że działanie oskarżycielki prywatnej było wyzywające. Zważyć należy, że mimo tego, że kwestionuje ona uchwałę o jej skreśleniu z członkostwa z <span class="anon-block"> (...)</span>, to żadna ze stron nie przedstawiła dowodu na to, czy rzeczywiście oskarżycielka prywatna nie jest już członkiem Stowarzyszenia, Wątpliwości w tym zakresie należy tłumaczyć w ten sposób, że miała oczywiste poczucie krzywdy, wynikające także z faktu, że odmówiono jej złożenia podpisu na listach obecności i uniemożliwiono wejście na salę obrad. Dokonał tego oskarżony, który jest mężem Prezesa <span class="anon-block"> (...)</span>, co także wzbudził u pokrzywdzonej wątpliwości, co do legalności tego rodzaju działań. Wątpliwości te były usprawiedliwione także w świetle zeznań <span class="anon-block">I. R.</span>, wieloletniej przewodniczącej Komisji Rewizyjnej, w której to ocenie odwołanie oskarżycielki prywatnej jest nieprawomocne (vide k. 37).</p> <p>W tej sytuacji trudno uznać zachowanie oskarżycielki prywatnej jako wyzywające, czy też prowokacyjne.</p> <p>Wina oskarżonego nie budzi zatem żadnych wątpliwości, jednakże Sąd przyjął, że stopień zawinienia i szkodliwości społecznej czynu nie jest znaczny i na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 66;art. 66 § 1;art. 66 § 3)">art. 66 § 1 i § 3 k.k.</a> postępowanie karne wobec oskarżonego warunkowo umorzył na okres próby 1 (jednego) roku. Oskarżony został zobowiązany do wpłacenia kwoty 300 (trzysta) złotych na rzecz pokrzywdzonej tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę.</p> <p>Jakkolwiek oskarżony dopuścił się popełnienia zarzucanego mu czynu umyślnie i z zamiarem bezpośrednim oraz wyczerpał kwalifikację z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 217;art. 217 § 1)">art. 217 § 1 k.k.</a>, to jednakże Sąd w ocenie stopnia zawinienia jak i stopnia karygodności przyjął, że jest to stopień nieznaczny, z uwagi przede wszystkim na emocje targające stronami. Wystarczającym jest stosowanie środka probacyjnego w postaci warunkowego umorzenia postępowania, na okres próby wraz z zastosowanym obowiązkiem.</p> <p>Co do kwestii winy oskarżonej <span class="anon-block">H. S. (2)</span> wskazać należy, że nie można uznać, że podżegała ona do naruszenia nietykalności cielesnej pokrzywdzonej albowiem brak jest jakichkolwiek dowodów w tym zakresie. Nawet gdyby dążyła ona do wywołania u swojego małżonka chęci popełnienia przestępstwa, to jednakże sama musiałaby chcieć by czyn zabroniony popełniono. Również w tym zakresie oskarżycielka prywatna nie przedstawiła żadnych dowodów natury rzeczowej czy tez osobowej. Jednocześnie należy wskazać, że w czasie zdarzenia oskarżona zajmowała miejsce za stołem prezydialnym i najpewniej w ogóle nie widziała, że oskarżycielka prywatna pojawiła się w holu. W tym stanie rzeczy nie można przypisać czynu jej zarzucanego.</p> <p>O kosztach procesu orzeczono jak w punktach III i IV.</p> </div>