II AKa 184/19

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt II AKa 184/19</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> <strong> <!-- -->Dnia 19 listopada 2019 r.</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny w Warszawie II Wydział Karny w składzie: </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Przewodniczący: Sędzia SA – Zbigniew Kapiński (spr.)</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Sędziowie: SA – Ewa Jethon</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> SO (del.) – Anna Kalbarczyk </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Protokolant: – sekr. sąd. Sylwester Leńczuk</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->po rozpoznaniu w dniu 5 listopada 2019 r.</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->sprawy </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">T. G.</span>, córki <span class="anon-block">M.</span> i <span class="anon-block">S.</span>, <span class="anon-block">urodzonej (...)</span> w <span class="anon-block">C.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->oskarżonej o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 270;art. 270 § 2)">art. 270 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonej</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 04 stycznia 2019 r., sygn. akt VIII K 31/18</strong> </p> <p>I.  <strong> <!-- -->utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok odnośnie oskarżonej <span class="anon-block">T. G.</span>; </strong> </p> <p>I.  <strong> <!-- -->zasądza od oskarżonej <span class="anon-block">T. G.</span> na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe za postępowanie odwoławcze, w tym 2700 (dwa tysiące siedemset) złotych tytułem opłaty za drugą instancję; </strong> </p> <p>II.  <strong> <!-- -->zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokata <span class="anon-block">T. S.</span> – Kancelaria Adwokacka w <span class="anon-block">W.</span>, kwotę 738 zł, w tym 23 % VAT, za obronę z urzędu oskarżonej wykonywaną w postępowaniu odwoławczym, przed Sądem Apelacyjnym w Warszawie. </strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>W ramach zarzuconego w subsydiarnym akcie oskarżenia czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 310;art. 310 § 1)">art. 310 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a>, Sąd Okręgowy w Warszawie wyrokiem z dnia 4 stycznia 2019 r. oskarżoną <strong> <!-- --> <span class="anon-block">T. G.</span> </strong> uznał za winną tego, że:</p> <p>I.  w okresie od dnia 01 grudnia 2011 roku do 14 maja 2012 roku w <span class="anon-block">W.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> i <span class="anon-block">ul. (...)</span> oraz w <span class="anon-block">B.</span>, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadziła <span class="anon-block">I. D. (1)</span> (poprzednio <span class="anon-block">B.</span>) do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 170.000,00 złotych w ten sposób, że w dniu 01 grudnia 2011 roku zawarła z <span class="anon-block">I. D. (2)</span>, działającym w imieniu i na rzecz <span class="anon-block"> (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością</span> z siedzibą w <span class="anon-block">Ł.</span>, umowę powierniczego przeniesienia na tę spółkę w celu ściągnięcia wierzytelności wekslowej w stosunku do <span class="anon-block">I. D. (1)</span> (wówczas <span class="anon-block">B.</span>), w wykonaniu której tego samego dnia indosowała i przekazała <span class="anon-block">I. D. (2)</span> - jako weksel własny in blanco - podpisaną przez <span class="anon-block">I. D. (1)</span> w nieustalonej dacie w 2004 roku ale nie wcześniej niż 08 czerwca 2004 roku in blanco kartkę - blankiet, który został jej wydany przez wystawczynię do wykorzystana w przyszłości w razie potrzeby dla sporządzenia dla <span class="anon-block">T. G.</span> pełnomocnictwa do reprezentowania przed urzędem skarbowym <span class="anon-block">I. D. (1)</span> (wówczas <span class="anon-block">B.</span>) jako przedsiębiorcy prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą <span class="anon-block"> (...)</span> w związku ze świadczeniem przez <span class="anon-block">T. G.</span> w okresie od dnia 08 czerwca 2004 roku do dnia 31 grudnia 2007 roku na jej zlecenie usług księgowych dla potrzeb podatkowych; wprowadzając <span class="anon-block">I. D. (2)</span> w błąd, że jest to wystawiony przez <span class="anon-block">I. D. (1)</span> (wówczas <span class="anon-block">B.</span>) niezupełny weksel in blanco oraz, że ma prawo uzupełnić ten weksel na podstawie ustnego rzekomego porozumienia z jego wystawczynią do sumy wekslowej nie przekraczającej 170.000,00 złotych w związku z niespłaconymi a udzielonymi jej pełnomocnikowi i ówczesnemu partnerowi <span class="anon-block">P. K.</span> pożyczkami w okresie maj - lipiec 2005 roku i w 2007 roku przeznaczonymi na finansowanie prowadzonej wspólnie z <span class="anon-block">P. K.</span> pod nazwą <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">I. B.</span> hurtowej i detalicznej sprzedaży artykułów motoryzacyjnych, których spłatę w przyszłości ten weksel niezupełny miał zabezpieczać; jak również, że taka wierzytelność wekslowa istnieje, nie jest sporna, a dłużniczka wekslowa dotychczas nie zgłaszała żadnych zastrzeżeń co do jej zasadności, wysokości czy terminu zapłaty; po czym ten podpisany przez <span class="anon-block">I. D. (1)</span> (wówczas <span class="anon-block">B.</span>) blankiet - mimo, że nie zostało zawarte porozumienie wekslowe o wskazanej treści - razem z <span class="anon-block">I. D. (2)</span> wypełniła, z datą 01 grudnia 2011 roku, niezgodnie z wolą i na szkodę <span class="anon-block">I. D. (1)</span>, treścią weksla własnego na zlecenie <span class="anon-block"> (...) Spółka z o.o.</span> na kwotę 170.000,00 złotych, określając termin jego zapłaty do dnia 14 grudnia 2011 roku; po czym najpóźniej w dniu 09 grudnia 2011 roku <span class="anon-block">I. D. (2)</span> zawiadomił <span class="anon-block">I. D. (1)</span> o cesji wierzytelności wekslowej oraz wezwał ja do jej zapłaty w wyżej wskazanej kwocie; a po bezskutecznym upływie terminu do zapłaty określonym w wezwaniu - za pośrednictwem <span class="anon-block">I. D. (2)</span>, działającego w imieniu i na rzecz <span class="anon-block"> (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością</span> z siedzibą w <span class="anon-block">Ł.</span>, który wystąpił przeciwko <span class="anon-block">I. B.</span> z pozwem o zapłatę - wprowadziła w błąd co do tych samych wyżej wskazanych okoliczności Sąd Okręgowy Sąd Gospodarczy w Białymstoku, który prawomocnym nakazem zapłaty w postępowaniu nakazowym z dnia 14 maja 2012 roku o sygn. VII GNc 151/12 zasądził od <span class="anon-block">I. D. (1)</span> na rzecz <span class="anon-block"> (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością</span> z siedzibą w <span class="anon-block">Ł.</span> kwotę 170.000,00 złotych wraz z odsetkami ustawowymi w stosunku rocznym od dnia 15 grudnia 2011 roku; lecz zamierzonego przysporzenia nie osiągnęła z tego względu na to, że wszczęta na podstawie wyżej wymienionego tytułu egzekucja okazała się bezskuteczna;</p> <p>to jest popełnienia występku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 §1 k.k.</a> w zbiegu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 270;art. 270 § 2)">art. 270 § 2 k.k.</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 §2 k.k.</a>,</p> <p>- i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 §1 k.k.</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 3)">art. 11 §3 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 33;art. 33 § 2)">art. 33 §2 k.k.</a> wymierzył jej karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę w wymiarze 120 (sto dwadzieścia) stawek, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 100 (sto) złotych.</p> <p>II. na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 69;art. 69 § 1;art. 69 § 2)">art. 69 §§1 i 2 k.k.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 70;art. 70 § 1;art. 70 § 1 pkt. 1)">art. 70 §1 pkt. 1 k.k.</a> warunkowo zawiesił wykonanie wymierzonej <span class="anon-block">T. G.</span> w pkt. I kary pozbawienia wolności na okres próby 3 (trzech) lat;</p> <p>III. na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 618;art. 618 § 1;art. 618 § 1 pkt. 11)">art. 618 §1 pkt 11 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 618 § 2;art. 618 § 2 ust. 3;art. 618 § 14;art. 618 § 14 ust. 2;art. 618 § 14 ust. 2 pkt. 5)">§2 ust. 3, §14 ust. 2 pkt. 5</a>) oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20021631348" title="Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu - Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 (§ 16)">§16 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu</a> (Dz.U. z 2013 r. poz. 461 z późn. zm.) zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw. <span class="anon-block">T. S.</span>, <span class="anon-block"> Kancelaria Adwokacka (...)</span>, <span class="anon-block">ul. (...)</span>, <span class="anon-block">(...)-(...) W.</span> kwotę 2.760,00 (dwóch tysięcy siedmiuset sześćdziesięciu 00/100) złotych powiększoną o należną stawkę VAT, tytułem zwrotu kosztów pomocy prawnej udzielonej oskarżonej z urzędu;</p> <p>IV. na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 622)">art. 622 k.p.k.</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 640)">art. 640 k.p.k.</a> zarządził zwrot w całości kwoty 300,00 (trzystu 00/100) złotych, uiszczonej przez oskarżycielkę posiłkową <span class="anon-block">I. D. (1)</span> tytułem zryczałtowanych wydatków;</p> <p>V. na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 628;art. 628 pkt. 1)">art. 628 pkt. 1</a>) <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 ()">k.p.k.</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 616;art. 616 § 1;art. 616 § 1 pkt. 2)">art. 616 §1 pkt. 2 k.p.k.</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 640)">art. 640 k.p.k.</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 640 § 14;art. 640 § 14 ust. 1;art. 640 § 14 ust. 1 pkt. 2)">§14 ust. 1 pkt. 2</a>), <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20021631348" title="Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu - Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 (§ 16 ust. 2;§ 16 ust. 2 pkt. 5)">ust. 2 pkt. 5</a>) i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20021631348" title="Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu - Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 (ust. 7;§ 16)">ust. 7 oraz §16 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu</a> (Dz.U. z 2013 r. poz. 461 z późn. zm.) zasądził od <span class="anon-block">T. G.</span> na rzecz <span class="anon-block">I. B.</span> kwotę 3.060,00 (trzy tysiące sześćdziesiąt 00/100) złotych z tytułu ustanowienia w sprawie pełnomocnika;</p> <p>VI. na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 628;art. 628 pkt. 1)">art. 628 pkt. 1 k.p.k.</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 616;art. 616 § 1;art. 616 § 1 pkt. 1;art. 616 § 2)">art. 616 §1 pkt. 1 i §2 k.p.k.</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 640)">art. 640 k.p.k.</a> zasądził od <span class="anon-block">T. G.</span> na rzecz Skarbu Państwa kwotę 8.181,91 (osiem tysięcy sto osiemdziesiąt jeden 91/100) złotych tytułem kosztów sądowych, w tym kwotę 2.700,00 (dwa tysiące siedemset 00/100) złotych tytułem opłaty.</p> <p>Powyższy wyrok został zaskarżony przez <strong> <!-- --> <em> <!-- -->obrońcę</em> </strong> oskarżonej w całości i skarżący na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 2 i 3 k.p.k.</a> zarzucił:</p> <p>I. obrazę prawa procesowego mającą wpływ na treść orzeczenia tj.;</p> <p>a) <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424;art. 424 § 1)">art. 424 § 1</a> pkt <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 ()">k.p.k.</a>, poprzez kierunkową ocenę materiału dowodowego, polegającą na kształtowaniu szeregu niekorzystnych domniemań dla oskarżonej, z jednoczesnym powielaniem kategorycznych stwierdzeń co do zamiaru popełnienia przez oskarżoną <span class="anon-block">T. G.</span> oszustwa na szkodę <span class="anon-block">I. D. (1)</span> (uprzednio <span class="anon-block">B.</span>), który miał wynikać z wykorzystania przez nią podpisanej przez <span class="anon-block">I. D. (1)</span> pustej kartki papieru w celu stworzenia fikcyjnego weksla na podstawie którego chciała ona dochodzić roszczeń z niego wynikających, co doprowadziło do całkowicie dowolnych ustaleń w zakresie strony podmiotowej przestępstwa i w konsekwencji do błędu w ustaleniach faktycznych skutkującego przypisaniem <span class="anon-block">T. G.</span> sprawstwa zarzucanego jej czynu,</p> <p>b) <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424;art. 424 § 1;art. 424 § 1 pkt. 1)">art. 424 § 1 pkt 1 kpk</a> poprzez dowolną ocenę materiału dowodowego, wyrażającą się w wadliwym uznaniu wyjaśnień oskarżonej <span class="anon-block">T. G.</span> za częściowo niewiarygodne i przyjęcie, że stanowiły one jedynie przyjętą przez nią linię obrony podczas gdy są one jasne, konsekwentne i korelują, wbrew temu co twierdzi Sąd, z dokumentacją bankową zebraną w sprawie oraz z zeznaniami świadków <span class="anon-block">K. G.</span> i <span class="anon-block">D. B. (1)</span>, a co w konsekwencji doprowadziło do błędu w ustaleniach faktycznych skutkującego przypisaniem <span class="anon-block">T. G.</span> sprawstwa zarzucanego jej czynu,</p> <p>c) <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424;art. 424 § 1;art. 424 § 1 pkt. 1)">art. 424 § 1 pkt 1 kpk</a> poprzez dowolną ocenę materiału dowodowego, wyrażającą się w wadliwym uznaniu zeznań <span class="anon-block">I. D. (1)</span> i <span class="anon-block">P. K.</span> za wiarygodne, podczas gdy zeznana te zawierają wzajemne sprzeczności co rzutuje na ich wiarygodność, a co w konsekwencji doprowadziło do błędu w ustaleniach faktycznych skutkującego przypisaniem <span class="anon-block">T. G.</span> sprawstwa zarzucanego jej czynu,</p> <p>d) <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424;art. 424 § 1;art. 424 § 1 pkt. 1)">art. 424 § 1 pkt 1 kpk</a> poprzez nieuwzględnienie przy wyrokowaniu okoliczności podważających zarzuty oskarżenia, które wynikają wprost z dokumentacji bankowej zawartej w aktach sprawy niniejszej, a której Sąd dał w pełni wiarę, a z której to dokumentacji jednoznacznie wynika, iż oskarżona dokonywała ze swojego konta licznych wypłat pieniędzy w okresie pierwszych dwóch lat współpracy z <span class="anon-block">E.</span> by następnie przekazać je <span class="anon-block">P. K.</span> na remont, urządzenie i zatowarowanie lokalu przeznaczonego na sklep motoryzacyjny co potwierdza wyjaśnienia oskarżonej i zeznania <span class="anon-block">K. G.</span> i <span class="anon-block">D. B. (1)</span> w tej kwestii oraz wskazuje, że przekazała ona <span class="anon-block">P. K.</span> znacznie więcej pieniędzy niż on podaje, co w rezultacie skutkowało wydaniem wyroku na podstawie jedynie części zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego i przypisaniem oskarżonej <span class="anon-block">T. G.</span> sprawstwa zarzucanego jej czynu,</p> <p>e) <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424;art. 424 § 1;art. 424 § 1 pkt. 1)">art. 424 § 1 pkt 1 kpk</a> poprzez nieuwzględnienie przy wyrokowaniu okoliczności podważających zarzuty oskarżenia, które wynikają wprost z zeznań <span class="anon-block">D. B. (1)</span>, a którym Sąd dał częściowo wiarę z których to zeznań jednoznacznie wynika, że był on kilkukrotnie z <span class="anon-block">T. G.</span> w banku w chwili gdy odbierała z kasy pieniądze a następnie jechał z nią do siedziby sklepu przy <span class="anon-block">ulicy (...)</span>, gdzie był świadkiem przekazywania tych pieniędzy przez <span class="anon-block">T. G.</span> <span class="anon-block">P. K.</span>, co w rezultacie skutkowało wydaniem wyroku na podstawie jedynie części zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego i przypisaniem oskarżonej <span class="anon-block">T. G.</span> sprawstwa zarzucanego jej czynu,</p> <p>a nadto</p> <p>II. na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 3 k.p.k.</a> ww. wyrokowi zarzucił:</p> <p>a) błąd w ustaleniach faktycznych w postaci wadliwego ustalenia zamiaru sprawczego, polegające na ustaleniu, że oskarżona <span class="anon-block">T. G.</span> z punktu widzenia znamion podmiotowych przestępstwa działał umyślnie z zamiarem bezpośrednim, w sytuacji w której zamiar, jak każda inna okoliczność stanu faktycznego, podlega udowodnieniu i to w oparciu o okoliczności zewnętrzne, zobiektywizowane oraz przedmiotowe, co zważywszy na zawarty w sprawie materiał dowodowy nie pozwala na poczynienie pozytywnego ustalenia w powyższym zakresie, z jednoczesnym szeregiem dowodów podważających ustalenia Sądu w odniesieniu do zamiaru sprawczego oskarżonej, czyni całkowicie dowolnymi ustalenia Sądu Orzekającego, odnoszące się do strony podmiotowej przypisanej <span class="anon-block">T. G.</span> czynu,</p> <p>b) błąd w ustalenia faktycznych polegający na uznaniu, że do podpisania blankietu weksla faktycznie nie doszło, podczas gdy z wyjaśnień <span class="anon-block">T. G.</span> i dogłębnej analizy zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, że to na prośbę oskarżonej <span class="anon-block">I. D. (1)</span> podpisała się na wekslu prócz parafą jeszcze pełnym imieniem i nazwiskiem, podczas gdy na większości dokumentów znajdujących się w aktach podpisywała się jedynie parafą bądź pełnym imieniem i nazwiskiem tak jak to miało miejsce na upoważnieniach jakie złożone zostały w Urzędzie Skarbowym, a pod które to, rzekomo oskarżona <span class="anon-block">T. G.</span> wzięła od <span class="anon-block">I. D. (1)</span> podpisane przez nią kartki in blanco, w co rezultacie potwierdził również <span class="anon-block">P. K.</span> wskazując, że na rzekomych kartkach <em> <!-- -->in blanco</em> <span class="anon-block">I. D. (1)</span> złożyła tylko jeden podpis, co wskazuje, że podpisany przez <span class="anon-block">I. D. (1)</span> blankiet weksla i wskazywane przez pokrzywdzoną i <span class="anon-block">P. K.</span> kartki podpisywane były w zupełnie innych okolicznościach i poddaje w wątpliwość stan faktyczny ustalony w sprawie niniejszej przez Sąd.</p> <p>Mając na uwadze powyższe, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 427;art. 427 § 1)">art. 427 § 1 kpk</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 1;art. 437 § 2)">art. 437 § 1 i 2 kpk</a>, wniósł o zmianę wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie poprzez uniewinnienie oskarżonej <span class="anon-block">T. G.</span> od popełnienia zarzucanego jej czynu.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Wniesiona apelacja nie jest zasadna i nie zasługują na uwzględnienie zawarte w niej zarzuty oraz wniosek końcowy o zmianę wyroku i uniewinnienie oskarżonej od popełnienia zarzucanego jej czynu.</strong> </p> <p>Wbrew twierdzeniom autora apelacji Sąd Okręgowy nie odpuścił się obrazy wymienionych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7 pkt. 1)">pkt I</a> a-e przepisów postępowania tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424;art. 424 § 1)">art. 424 § 1 k.p.k.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424;art. 424 § 1)">art. 424 § 1 k.p.k.</a> </p> <p>Za chybione i bezpodstawne uznać należy zarzuty obrazy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424;art. 424 § 1;art. 424 § 1 pkt. 1)">art. 424 § 1 pkt 1 k.p.k.</a> dotyczące oceny dowodów wymienionych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424 § 1 pkt. 1)">pkt I</a> a, b i c przedmiotowej apelacji tj. wyjaśnień oskarżonej <span class="anon-block">T. G.</span> oraz zeznań środków <span class="anon-block">I. D. (1)</span> i <span class="anon-block">P. K.</span>. Wbrew twierdzeniom skarżącego ocena wymienionych dowodów dokonana przez Sąd <em> <!-- -->meriti</em> nie nosi cech dowolności. Analiza tej części pisemnych motywów zaskarżonego wyroku, która odnosi się do oceny zgromadzonych w sprawie dowodów oraz analiza treści wypowiedzi wymienionych osób prowadzi do jednoznacznego stwierdzenia, że Sąd Okręgowy dokonując oceny wyjaśnień oskarżonej oraz zeznań świadków <span class="anon-block">I. D. (1)</span> i <span class="anon-block">P. K.</span> nie dopuścił się błędu natury faktycznej i logicznej, uwzględnił także zasady wiedzy logiki i doświadczenia życiowego i zasadnie uznał za częściowo niewiarygodne wyjaśnienia <span class="anon-block">T. G.</span> a za wiarygodne w całości zeznania wymienionych świadków. Należy w tym zakresie zaznaczyć, że zarzut obrazy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> może by uznany za trafny i przekonujący ale tylko wówczas gdy skarżący wykaże w sposób przekonujący, jakich konkretnie uchybień dopuścił się Sąd <em> <!-- -->meriti</em> w ocenie poszczególnych dowodów i uchybienia te znajdą rzeczywiste odzwierciedlenie w aktach analizowanej przez Sąd odwoławczy sprawy. Zdaniem Sądu Apelacyjnego omawiane zarzuty mają charakter wyłącznie polemiczny i nie zostało wykazane, że ocena dowodów wymienionych w pkt I a, b i c przedmiotowej apelacji zawiera błędy natury faktycznej lub logicznej, nie respektuje zasad wiedzy, logiki i doświadczenia życiowego. Z tego też względu brak było podstaw do uwzględnienia omawianych zarzutów.</p> <p>Nie można również zaakceptować stanowiska skarżącego, że Sąd <em> <!-- -->meriti</em> dopuścił się obrazy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424;art. 424 § 1;art. 424 § 1 pkt. 1)">art. 424 § 1 pkt 1 k.p.k.</a> gdyż nie uwzględnił przy wyrokowaniu okoliczności i dowodów wymienionych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424 § 1 pkt. 1)">pkt I</a> d i e.</p> <p>Analiza pisemnych motywów zaskarżonego wyroku pozwala bowiem na przyjęcie, że Sąd Okręgowy dokonał analizy i oceny wszystkich dowodów i okoliczności mających znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy i te dowody, które uznał za wiarygodne poczynił podstawą dokonanych ustaleń faktycznych. Należy w omawianym zakresie zaznaczyć, że Sąd dokonał szczegółowej analizy i oceny wyjaśnień oskarżonej oraz zeznań świadków <span class="anon-block">K. G.</span> i <span class="anon-block">D. B. (2)</span> także odnośnie kwestii przekazywania pieniędzy. Nie można zatem uznać, że Sąd <em> <!-- -->meriti</em> pominął przy analizie i ocenie wskazane w apelacji okoliczności. Natomiast jeżeli Sąd Okręgowy nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonej oraz zeznaniom wymienionych świadków w zakresie dotyczącym pobieranej i przekazywanej gotówki, to oczywistym jest, że tych dowodów i okoliczności w części w jakiej uznał je za niewiarygodne nie mógł poczynić podstawą ustaleń faktycznych. Sąd orzekający w danej sprawie stan faktyczny dotyczący przebiegu zdarzenia w zakresie poszczególnych jego elementów zarówno strony przedmiotowej jak i podmiotowej ustala bowiem jedynie na podstawie tych dowodów, które na etapie ich analizy i oceny uznał za wiarygodne. Stawiając zatem zarzuty obrazy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 k.p.k.</a> określone w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410 pkt. 1)">pkt I</a> d, e skarżący w istocie zarzuca Sądowi <em> <!-- -->meriti</em>, że pominął przy ustaleniach faktycznych tę część dowodów i okoliczności, które uznał za pozbawione waloru wiarygodności, co jest w oczywisty sposób bezpodstawne.</p> <p>Sąd odwoławczy nie dopuścił się również błędów w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku i określonych w pkt II a i b przedmiotowej apelacji. Zdaniem Sądu Apelacyjnego dokonane przez Sąd I instancji ustalenia faktyczne dotyczące sposobu działania oskarżonej <span class="anon-block">T. G.</span> w zakresie tych wszystkich elementów strony przedmiotowej i podmiotowej, które mają znaczenie dla kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonej zostały ustalone wbrew twierdzeniom autora apelacji w sposób prawidłowy i ustalenia te mają pełne oparcie w materiale dowodowym zgromadzonym w niniejszej sprawie. Brak jest zatem podstaw do zakwestionowania tych ustaleń w oparciu o zarzuty podniesione w pkt II a i b, które mają charakter wyłącznie polemiczny.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny mając na uwadze powyższe utrzymał zaskarżony wyrok w mocy. </strong> </p> <p>O kosztach sądowych za postępowanie odwoławcze orzeczono zaś na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 636;art. 636 § 1)">art. 636 § 1 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 634)">art. 634 k.p.k.</a> </p> </div>