II SA/Sz 109/21

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bolesław Stachura Sędziowie Sędzia WSA Joanna Wojciechowska (spr.) Sędzia WSA Ewa Wojtysiak po rozpoznaniu w Wydziale II w trybie uproszczonym w dniu 21 października 2021 r. sprawy ze skargi W. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2020 r. nr [...] w przedmiocie braku stwierdzenia naruszenia stosunków wodnych na gruncie oraz szkodliwego wpływu na grunt sąsiedni oddala skargę. UZASADNIENIE Wójt Gminy B. (organ I instancji) wydał w dniu [...] października 2020 r. decyzję nr [...] na podstawie art. 234 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (Dz. U. z 2020 r. poz. 310 ze zm., dalej "u.p.w.") oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 256 ze zm., dalej "K.p.a."), w której nie stwierdził naruszenia stosunków wodnych na działce oznaczonej w ewidencji gruntów i budynków nr [...], położonej w obrębie ewidencyjnym Ś. , gmina B. oraz o braku szkodliwego wpływu na grunt sąsiedni- działkę nr [...]. W uzasadnieniu organ I instancji wskazał, że W. B. (dalej "B.W.") właścicielka działki nr [...] pismem z dnia [...] sierpnia 2018 r. zwróciła się do niego z wnioskiem o wszczęcie postępowania administracyjnego w sprawie naruszenia stosunków wodnych na działce sąsiedniej oznaczonej nr [...]. W wyniku przeprowadzonego postępowania organ I instancji w dniu [...] listopada 2018 r. wydał decyzję nakazującą R. M. (dalej "R.M."), właścicielowi działki nr [...] usunięcie na powierzchniowego odpływu wód opadowych skierowanych na działkę wnioskodawczym. W wyniku złożonego przez R.M. w dniu [...] listopada 2018 r. odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją nr [...] z dnia [...] stycznia 2019 r. uchyliło zaskarżoną decyzję w całości oraz przekazało sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. Organ I instancji podał, że W.B. pismem z dnia [...] czerwca 2020 r. zwróciła się do organu I instancji z wnioskiem o podjęcie działań w celu ponownego rozpatrzenia sprawy. W związku z powyższym zawiadomieniem z dnia [...] lipca 2020 r. organ I instancji wyznaczył termin oględzin nieruchomości na dzień [...] lipca 2020 r. Podczas wizji terenowej stwierdzono niższe położenie terenu działki nr [...] względem działki nr [...] o ok. 60-80 cm wynikające z naturalnego położenia. Nie stwierdzono zalegającej wody na działce nr [...], a woda opadowa z budynku gospodarczego położonego na działce [...] została odprowadzona do zbiornika o pojemności 1000 litrów. Podczas oględzin W.B. wniosła o uwzględnienie faktu że ww. budynek gospodarczy R.M. nie jest wyposażony w rynny. R.M. natomiast poinformował, że nie podejmie żadnych działań na swojej nieruchomości do momentu podłączenia przez W.B. starej drenacji, na co W.B. nie wyraża zgody. W związku z niejasną sytuacją oraz brakiem porozumienia pomiędzy stronami postępowania, organ I Instancji zawiadomieniem z dnia [...] sierpnia 2020 r. wyznaczył kolejny termin oględzin z udziałem biegłego w zakresie melioracji wodnych oraz geodety w celu pomiaru rzędnych wysokości terenu. Obszar działek objętych niniejszym postępowaniem oraz najbliższe ich sąsiedztwo są terenem płaskim o rzędnych wysokościowych w przedziale 6,50 do 7,50 m n.p.m. Jego naturalny układ terenu jest ukształtowany ze spadkiem w kierunku południowym do drogi relacji S. - Ś. - K.. Fragmenty działki nr [...] przyległe do szosy znajdują się w obszarze położonym najniżej. W tym kierunku spływa woda powierzchniowa z przyległych, wyżej położonych terenów, zwłaszcza z działki nr [...]. W najbliższej okolicy brak jest zaewidencjonowanych odwadniających urządzeń melioracji wodnych. Teren ten znajduje się w zasięgu oddziaływania odwodnienia drogowego, które w ostatnim roku zostało odbudowane w związku z modernizacją drogi na tym odcinku. Wody z rowu przydrożnego zlokalizowanego po stronie działki nr [...] są kierowane przepustem drogowym kd 400 na drugą stronę jezdni. Organ I instancji podał, że w 2018 r. W.B. odbudowała i zmodernizowała istniejący na jej działce rurociąg drenarski wykonany przed rokiem 1945, który nie występuje w ewidencji urządzeń melioracyjnych. Rurociąg poprowadzono częściowo po nowej trasie i wyposażono w trzy studnie kontrolne, woda z rurociągu została skierowana do odwodnienia drogowego. Zgodnie z opinią techniczną w trakcie wykonywania rurociągu nie został do niego włączony istniejący rurociąg drenarski prowadzący wodę z działki nr [...]. Dodatkowo istnienie tego odcinka rurociągu trudno jest obecnie stwierdzić ponieważ wykopy są zasypane natomiast obie strony sporu w protokole i ustaleniach z jesieni 2018 r. stwierdzają że taki rurociąg istnieje. Działka nr [...] jest niezabudowana, za wyjątkiem garażu blaszanego, w swojej najniżej położonej części przyległej do drogi ma szerokość ok. 40m, wyżej stanowi wąski pas szerokości 20m. Zalewany i nadmiernie uwilgotniony jest najniższy fragment działki przyległy do drogi i sąsiadujący z działką nr [...]. Rzędne terenowe na tym fragmencie są na poziomie 6,42, 6,72 i 6,64m n.p.m. Działka nr [...] jest zabudowana budynkiem mieszkalnym, oraz budynkami gospodarczymi. Budynek mieszkalny jest orynnowany, wody deszczowe ujęte są dwoma rurami spustowymi oznaczonymi. Organ I instancji podał, że opinia biegłego z zakresu melioracji wodnych wskazuje na fakt, że wody z pierwszej rury spustowej są skierowane rurociągiem do nieużywanej gospodarczej studni kopanej natomiast z drugiej, woda skierowana jest na wschód na teren ogrodu właściciela, gdzie piaszczyste podłoże powoduje że jest wchłaniana i nie spływa w kierunku działki nr [...]. Budynki gospodarcze tylko częściowo są wyposażone w rynny deszczowe, z jednej połaci dachu budynku gospodarczego woda deszczowa gromadzona jest w zbiorniku o pojemności 1.0 m3 i używana do podlewania w okresie bezdeszczowym. Woda deszczowa z dachów pozostałych budynków spływa na powierzchnię terenu działki. Rzędne terenu działki nr [...] kształtują się na poziomie 7.46, 7.26, 7.36m n.p.m. Teren ten więc jest położony o 0,50 do 0,60m wyżej od terenu na przyległej działce nr [...], ponadto naturalny spadek terenu jest w kierunku działki nr [...], więc w tym kierunku odbywa się spływ wody powierzchniowej po opadach deszczu. Działka nr [...] w granicy z działką nr [...] ma utwardzony wjazd na posesję ze spadkiem poprzecznym w kierunku działki sąsiadującej co dodatkowo powoduje spływ wody powierzchniowej w kierunku tej działki. Działka nr [...] stanowi teren zabudowany od kilkunastu lat i w ostatni czasie nie dokonano tu większych zmian ani przebudowy, za wyjątkiem niewielkiej wiaty na opał zlokalizowanej w północnej części działki. Ukształtowanie terenu również nie zostało zmienione, kierunek spływu wód powierzchniowych po większych opadach deszczu zawsze był w kierunku działki nr [...]. Działka ta była użytkowana rolniczo i krótkotrwałe jej zalewanie nie stanowiło problemu. Odbudowany i udrożniony został istniejący rurociąg drenarski lecz na skutek nieporozumień sąsiedzkich nie został do niego włączony drenaż biegnący z działki nr [...]. Brak sprawnego drenażu, oraz ukształtowanie terenu, tj. spadek terenu w kierunku działki nr [...] jak również usytuowanie terenu na działce nr [...] wyżej o około 0,50 m w stosunku do działki nr [...] powoduje, że po intensywnych opadach deszczu spływ wód powierzchniowych odbywa się w kierunku działki nr [...]. Na działce tej woda chwilowo zalega, powodując jej podtapianie i nadmierne uwilgotnienie, co jest przyczyną niezadowolenia W.B. Organ I instancji przytoczył treść art. 234 u.p.w. i wskazał, że przyczyną powstałych zmian stanu wody na gruncie jest przebudowa rurociągu drenarskiego na działce nr [...], do którego nie został podłączony istniejący drenaż prowadzący wody z działki nr [...]. Na nieruchomości tej wody deszczowe z rynien są zagospodarowane w ramach działki, a spływ wód powierzchniowych ukierunkowany jest do działki nr [...] oraz odbywa się na skutek różnicy wysokości i spadku terenu. Organ I instancji podał, że biegły z zakresu melioracji wodnych wskazał działania, które mogłyby wpłynąć na rozwiązanie problemu zalewania działki nr [...] poprzez włączenie istniejącego drenażu z działki nr [...] do odbudowanego rurociągu na działce nr [...]. Na granicy działek natomiast, celowe byłoby wykonanie ogrodzenie na cokole betonowym wysokim na tyle aby nie dopuścić do spływu wód powierzchniowych w kierunku działki nr [...], wody te powinny zostać zatrzymane i retencjonowane na działce nr [...], a jako wody gruntowe odprowadzone drenażem do rurociągu na działce nr [...]. Wobec powyższego organ I instancji stwierdził, że nie doszło do naruszenia i zmiany stosunków wodnych na działce nr [...], ponieważ takie zmiany nie zostały dokonane. W.B. złożyła odwołanie od powyższej decyzji, gdyż prowadzi ona do bezkarności R.M., który może zalewać jej działkę wobec nie orynnowania dachów swoich budynków gospodarczych i brakiem gromadzenia wody opadowej w szczelnych zbiornikach. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wydało w dniu [...] grudnia 2020 r. nr [...] decyzję, w której utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. Organ odwoławczy przytoczył stan faktyczny w sprawie oraz treść art. 234 ust. 1, ust. 2 i ust. 3 u.p.w. Organ odwoławczy podał, że dla nałożenia sankcji w postaci nakazu przywrócenia stanu poprzedniego lub wykonania urządzeń zapobiegających szkodom niezbędne jest łączne zaistnienie dwóch przesłanek: 1) zdarzeń wywołanych przez właściciela gruntu, powodujących zmianę naturalnych stosunków wodnych np. stanu wody na gruncie, kierunku spływu wód, 2) skutków w postaci szkodliwego wpływu na grunty sąsiednie. Organ odwoławczy wskazał, że w orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że spowodowanie przez właściciela gruntu zmiany stanu wody na gruncie, to takie działanie, które ingeruje w naturalny stan wody na danym terenie, związany z jego ukształtowaniem, warunkami przyrodniczymi i hydrologicznymi. Organ odwoławczy podał, że wydanie decyzji nakazującej właścicielowi gruntu podjęcie działań polegających na przywróceniu stanu poprzedniego w zakresie zmiany stosunków wodnych lub zrealizowaniu urządzeń uniemożliwiających powstanie szkód możliwe jest jedynie wówczas, gdy stwierdzone zostanie, że właściciel dokonał zmiany stanu wody na swojej nieruchomości, a spowodowane zmiany wywołały szkody na nieruchomościach sąsiednich. Niezbędne jest zatem jednoznaczne ustalenie istnienia bezpośredniego związku przyczynowego pomiędzy zdarzeniem wywołującym, a szkodą. Organ odwoławczy wskazał, że organ I instancji przeprowadził stosowne postępowanie administracyjne, w tym dopuścił dowód z opinii biegłego oraz oględziny ww. działek. Organ odwoławczy podzielił wnioski biegłego, że teren działki nr [...] przy granicy z działką nr [...] i przylegający do drogi asfaltowej jest obszarem najniżej położonym w omawianym rejonie, co powoduje, że spływają w sposób naturalny w tym kierunku wody opadowe z położonych wyżej gruntów sąsiednich, szczególnie w okresach intensywnych opadów deszczu. Na działce tej, jak również na działce sąsiedniej nie zostało zmienione ukształtowanie terenu. Zdaniem organu odwoławczego, bezsprzecznie nie wystąpiła zmiana kierunku i natężenia odpływu wody w związku z wykonywaniem prac ziemnych związanych z podwyższeniem terenu na terenie działki nr [...] ze względu na ich niewykonywanie. Nie można zatem zarzucić właścicielowi działki nr [...] naruszenia i zmiany stosunków wodnych na jego działce ze szkodą dla działki sąsiedniej, tj. działki nr [...], ponieważ takie zmiany nie zostały dokonane. W ocenie organu odwoławczego, wydana przez organ I instancji decyzja była prawidłowa. Organ odwoławczy wyjaśnił, że działka nr [...] należy do terenów rolnych oznaczona jako pastwiska Ps IV, z których odpływ wód naturalnych uzależniony jest od prawidłowego działania urządzeń melioracji wodnych. Wobec powyższego działkę należy zakwalifikować do tych, na które przedmiotowe urządzenia melioracji wodnej wywierają korzystny wpływ- "zainteresowanych właścicieli gruntów" (art.199 ust. 2 u.p.w.). Według biegłego, właściciele odnoszący korzyści z wykonanych melioracji przez wiele lat nie prowadzili prac konserwacyjnych urządzeń wykonanych przed 1945 r. W wyniku braku map ewidencyjnych urządzeń i systematycznych zaniedbań postępowały niedrożności rurociągów. W 2018 r. W.B. dokonała odbudowy i udrożnienia przedmiotowego rurociągu, lecz na skutek nieporozumień sąsiedzkich nie został do niego włączony drenaż biegnący z działki nr [...]. Organ odwoławczy wywiódł zatem, że zakres wykonanych prac remontowych nie zabezpieczył interesu wszystkich "zainteresowanych właścicieli gruntów". Organ odwoławczy przytoczył treść na art. 205 u.p.w. i wskazał, że nadzór nad realizacją zadań z ww. przepisu należy do właściwości Wód Polskich i ich rolą jest w przypadku zaniechania realizacji obowiązku utrzymywania urządzeń melioracji wodnych, ustalenie (w drodze decyzji), proporcjonalnie do odnoszonych korzyści przez właścicieli gruntów, szczegółowych zakresów i terminów jego wykonania. W. B. złożyła skargę na ww. decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie i wniosła o jej uchylenie oraz uchylenie decyzji organu I instancji. Zarzuciła organowi naruszenie: 1. przepisów postępowania: - art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. w związku z art. 144 K.p.a., przez utrzymanie w mocy wadliwego postanowienia organu I instancji; - art. 7 K.p.a., przez nie uwzględnienie przepisu K.c., przepisu z rozporządzenia Ministra Infrastruktury oraz niewłaściwej interpretacji przepisu prawa wodnego; - art. 7 K.p.a. w związku z art. 77 § 1 K.p.a. w związku z art. 78 § 1 K.p.a., przez nieuwzględnienie wniosku dowodowego poprzez opinii biegłego z zakresu hydrologii; 2. przepisów prawa materialnego: - art. 144 K.c.- zakazanie właścicielowi immisji. Właściciel nieruchomości powinien przy wykonywaniu swego prawa powstrzymać się od działań, które by zakłóciły korzystanie z nieruchomości sąsiednich ponad przeciętną miarę, wynikającą ze społeczno-gospodarczego przeznaczenia nieruchomości i stosunków miejscowych; - rozporządzenie Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002 r. (Dz.U. poz. 1422), § 28.1. Działka budowlana, na której sytuowane są budynki, powinna być wyposażona w kanalizację umożliwiającą odprowadzanie wód opadowych do sieci kanalizacji deszczowej lub ogólnospławnej. § 28.2. W razie braku możliwości przyłączenia do sieci kanalizacji deszczowej lub ogólnospławnej, dopuszcza się odprowadzanie wód opadowych na własny teren nieutwardzony, do dołów chłonnych lub zbiorników retencyjnych; - Prawo wodne (Dz.U. z 2020 r. poz. 310); art.234. 1. Właściciel gruntu o ile przepisy ustawy nie stanowią inaczej, nie może: 2) odprowadzać wód oraz wprowadzać ścieków na grunty sąsiednie; art. 234 punkt 2 - Na właścicielu gruntu ciąży obowiązek usunięcia przeszkód oraz zmian w odpływie wody, powstałych na jego gruncie na skutek przypadku lub działania osób trzecich, ze szkodą dla gruntów sąsiednich. Art.234 punkt 3 - Jeżeli spowodowane przez właściciela gruntu zmiany stanu wody na gruncie szkodliwie wpływają na grunty sąsiednie, wójt, burmistrz lub prezydent miasta, z urzędu lub na wniosek, w drodze decyzji, nakazuje właścicielowi gruntu przywrócenie stanu poprzedniego lub wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom, ustalając termin wykonania tych czynności. Skarżąca podała, że czuje się skrzywdzona przez lekceważące, jej zdaniem postępowanie organu, który aprobuje niewłaściwe zachowania R.M przez tolerowanie zalewania jej działki na skutek braku odpowiednich urządzeń na nieruchomości R.M. (np. orynnowanie, zbiorniki retencyjne, doły chłonne). Odnośnie starego rurociągu drenarski, podała, że R.M. nie pozwolił ani też sam nie chciał go udrożnić. Wobec oporu właściciela działki nr [...] należało położyć drenaż w nowym miejscu i jest on położony na jej działce w całości z rur PCV bez perforacji ze względu na iłowe podłoże zamulające rury. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie oraz o rozpoznanie sprawy na posiedzeniu niejawnym. W piśmie z dnia [...] lutego 20221 r. skarżąca ustosunkowała się do odpowiedzi na skargę organu odwoławczego i podtrzymała swoje stanowisko w sprawie. Wniosła również o zasądzenie kosztów postępowania. W piśmie z dnia [...] czerwca 2021 r. skarżąca wniosła o rozpoznanie sprawy na posiedzeniu niejawnym (tryb uproszczony) oraz wyjaśniła, że przebieg nowego drenażu wymusił opór R.M. , który nie pozwalał naprawiać starego drenażu i sam go nie naprawiał, gdyż na jego trasie postawił szklarnię. Nowy drenaż powstał ja jej koszt, zaś R.M. nie partycypował w jego budowie. Skarżąca podała, że chodzi jej o to, żeby wody opadowe z działki R.M. nie spływały na jej działkę. Sprawa rozpoznana została na podstawie art. 119 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), dalej "p.p.s.a." Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wskazał, co następuje: Na wstępie należy poczynić ogólne uwagi o przepisach prawnych i ich stosowaniu przez właściwe organy. Prawo można porównać do drzewa, z którego wyrastają różne gałęzie. W prawie krajowym mamy ogólny podział na prawo cywilne i karne. Z gałęzi prawa cywilnego wyrastają np. przepisy prawa pracy, prawa rodzinnego i opiekuńczego, prawa handlowego. Przepisy prawa dzieli się na przepisy prawa prywatnego i prawa publicznego. Prawo prywatne reguluje stosunki między autonomicznymi podmiotami, którym przysługują własne, prawnie chronione, sfery interesów majątkowych, a także niemajątkowych (osobistych). Podmioty są zazwyczaj na równorzędnej pozycji, braku jest władczego podporządkowania jednego podmiotu drugiemu podmiotowi. Przykładem mogą być strony umowy sprzedaży np. samochodu (strony same układają stosunek między sobą, kto i za ile kupi samochód). Prawo prywatne zalicza się do prawa cywilnego. Autonomiczna pozycja podmiotów prawa prywatnego znajduje charakterystyczne uzupełnienie w sposobie rozstrzygania sporów i stosowania sankcji przez organy państwowe. Spory te są rozstrzygane przez niezależne od stron, lecz działające z ich inicjatywy i w zakresie przez nie wskazanym, sądy państwowe lub powołane przez same strony – sądy polubowne. Także egzekucja toczy się z inicjatywy i w sposób oznaczony przez zainteresowany podmiot (komornik sądowy). Prawo publiczne reguluje stosunki prawne, w których co najmniej po jednej stronie występuje organ państwa lub organ samorządu terytorialnego albo innej organizacji powołanej z mocy prawa do realizacji interesów społeczności państwowej lub węższych grup ludności (interesów publicznych). Organy te są wyposażone w kompetencję do władczego kształtowania sytuacji prawnej człowieka lub jednostek organizacyjnych. w odróżnieniu od prawa prywatnego – prawo publiczne ustanawia bezpośredni przymus realizowany przez organy państwowe w razie nieposłuszeństwa przepisom. Ogólnie mówiąc z jednej strony stosunku administracyjnego jest zazwyczaj organ administracji z drugiej - osoba fizyczna (lub osoba prawna). Do prawa publicznego zalicza się prawo administracyjne. Przepisy ustawy Prawo wodne (u.p.w.) zalicza się do prawa administracyjnego, gdyż stosunek pomiędzy organem administracji a obywatelem ma charakter władczy. Sprawa administracyjna załatwiana jest zazwyczaj w drodze władczego rozstrzygnięcia organu (decyzji, pozwolenia), któremu obywatel winien się podporządkować. Organy administracyjne, do kompetencji których należy załatwianie spraw administracyjnych z zakresu przepisów u.p.w., są różne. Nie ma jednego organu administracji właściwego do załatwiania wszystkich spraw z zakresu przepisów u.p.w. Organ administracji może działać wyłącznie tam gdzie przepis wyraźnie to przewiduje. Skarżąca wniosła do organu I instancji o wydanie decyzji na podstawie art. 234 u.p.w. w stosunku do R.M. Zgodnie z art. 234 ust. 1 u.p.w., właściciel gruntu, o ile przepisy ustawy nie stanowią inaczej, nie może: 1) zmieniać kierunku i natężenia odpływu znajdujących się na jego gruncie wód opadowych lub roztopowych ani kierunku odpływu wód ze źródeł - ze szkodą dla gruntów sąsiednich; 2) odprowadzać wód oraz wprowadzać ścieków na grunty sąsiednie. Na właścicielu gruntu ciąży obowiązek usunięcia przeszkód oraz zmian w odpływie wody, powstałych na jego gruncie na skutek przypadku lub działania osób trzecich, ze szkodą dla gruntów sąsiednich (art. 234 ust. 2 u.p.w.). Stosownie do art. 234 ust. 3 u.p.w., jeżeli spowodowane przez właściciela gruntu zmiany stanu wody na gruncie szkodliwie wpływają na grunty sąsiednie, wójt, burmistrz lub prezydent miasta, z urzędu lub na wniosek, w drodze decyzji, nakazuje właścicielowi gruntu przywrócenie stanu poprzedniego lub wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom, ustalając termin wykonania tych czynności. Przepis art. 234 u.p.w. wprowadza zakazy dla określonego, celowego działania właściciela gruntu ze szkodą dla gruntów sąsiednich. W niniejszej sprawie R.M. nie wykonał żadnych prac (nie podjął żadnego działania) by zmieniać kierunek czy natężenie odpływu znajdujących się na jego gruncie wód opadowych lub roztopowych ze szkodą dla gruntów sąsiednich, np. celowego podwyższenia gruntu na swojej działce, celowego wyprowadzenia rury odpływowej na grunt sąsiedni. Na działce R.M. nie powstała żadna przeszkoda, która powoduje zmianę w odpływie wody np. zatkanie rowu melioracyjnego, co powodowałoby rozlanie się wody na gruncie sąsiednim. Organ administracji, w tym przypadku wójt może działać władczo, wydając decyzję na podstawie art. 234 ust. 3 u.p.w. jedynie, gdy zostanie ustalone celowe działanie właściciela gruntu. W niniejszej sprawie takiego celowego działania R.M. nie ustalono, czego dowodem były wnioski opinii biegłego. Sąd nie znalazł podstaw do zakwestionowania wydanej przez biegłego opinii. Jak wykazał biegły, teren działki skarżącej jest obszarem najniżej położonym w omawianym rejonie, co powoduje, że spływają w sposób naturalny w tym kierunku wody opadowe z położonych wyżej gruntów sąsiednich, szczególnie w okresach intensywnych opadów deszczu. Na działce tej, jak również na działce sąsiedniej nie zostało zmienione ukształtowanie terenu. Sąd uznał, że postępowanie administracyjne zostało przeprowadzone prawidłowo i zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Jak wynikało z akt, na terenie obu działek znajdował się drenaż powstały przed 1945 r., który według skarżącej, nie spełniał już swojego zadania na skutek braku właściwej konserwacji, co było podstawą do wybudowania przez nią nowego drenażu. R.M. nie uczestniczył w budowie nowego drenażu. R.M. stwierdził, że nie będzie podejmował żadnych działań, gdyż skarżąca winna podłączyć starą drenację (protokół z [...] lipca 2020 r., k. 21). Jak wynikało z pism skarżącej, chodzi jej o powstrzymanie przelewania się wody z działki R.M. na jej teren przez założenie nowego drenażu przez R.M., orynnowanie budynków należących do niego, czy też pogłębienie zbiornika na wody opadowe. Rozstrzygnięcie administracyjne zapadłe w niniejszej sprawie nie pozbawia skarżącej możliwości dochodzenia ochrony swoich praw. W ocenie Sądu, organ odwoławczy słusznie zwrócił uwagę na treść art. 205 i art. 206 u.p.w. Zgodnie z art. 205 u.p.w., utrzymywanie urządzeń melioracji wodnych należy do zainteresowanych właścicieli gruntów, a jeżeli urządzenia te są objęte działalnością spółki wodnej działającej na terenie gminy lub związku spółek wodnych, w którym jest zrzeszona spółka wodna działająca na terenie gminy - do tej spółki lub tego związku spółek wodnych. Stosownie do art. 206 u.p.w., jeżeli obowiązek, o którym mowa w art. 205, nie jest wykonywany, właściwy organ Wód Polskich ustala, w drodze decyzji, proporcjonalnie do odnoszonych korzyści przez właścicieli gruntów, szczegółowe zakresy i terminy jego wykonywania. Przez urządzenia wodne rozumie się przez to urządzenia lub budowle służące do kształtowania zasobów wodnych lub korzystania z tych zasobów, których przykłady wymienia art. 16 pkt 65 u.p.w. Organem właściwym, który prowadzi postępowanie administracyjne na podstawie art. 206 u.p.w. jest Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w S. Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie, do którego skarżąca może złożyć stosowny wniosek. Postępowanie z ww. przepisu nie należy do kompetencji organu I instancji. Także w kompetencjach organu I instancji nie mieści się badanie czy R.M. dopuszcza się immisji z art. 144 K.c. Przepis ten należy do przepisów prawa cywilnego. Spory na tym tle rozpoznają sądy powszechne. Mając na uwadze powyższe rozważania, Sąd uznał zarzuty skargi za niezasadne i na podstawie art. 151 p.p.s.a., skargę oddalił.