Ppolska.starec← UrzadnikВойти

VII SA/Wa 494/09

Sądy administracyjne2009-11-03
Sygnatura
VII SA/Wa 494/09
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia
2009-11-03
Rodzaj
Wyrok WSA w Warszawie

Sędziowie

Ewa MachlejdJolanta Augustyniak-PęczkowskaTadeusz Nowak

Rozstrzygnięcie

Uchylono decyzję I i II instancji

Treść orzeczenia

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska (spr.), , Sędzia WSA Ewa Machlejd, Sędzia WSA Tadeusz Nowak, Protokolant Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 listopada 2009 r. sprawy ze skargi E. B. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku wykonania określonych czynności I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącej E. B. kwotę 500 zł (pięćset złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. IV. przyznaje ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata J. M. z Kancelarii Prawniczej przy ul. [...],[...] w W., tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 250 zł (dwieście pięćdziesiąt złotych), oraz kwotę 55 zł (pięćdziesiąt pięć złotych) tytułem 22% podatku od towarów i usług łącznie kwotę 305 zł (trzysta pięć złotych). UZASADNIENIE [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] (nr [...]), działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.), dalej zw. kpa, oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2006r., Nr 156, poz. 1118 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania E. B. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...]z [...], nakładającej na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego, obowiązek doprowadzenia wyburzonego pionu kominowego w lokalu nr [...], w budynku przy ul. [...] w W. do stanu zgodnego z prawem, poprzez wykonanie wskazanych robót budowlanych tj. odtworzenie pionu kominowego poprzez likwidację wnęki w kuchni i odbudowanie zniszczonych przewodów wentylacyjnych oraz przywrócenie ich ciągłości i drożności poprzez ich odgruzowanie we wszystkich lokalach położonych poniżej lokalu nr [...], a także przedłożenie opinii kominiarskiej dotyczącej drożności przewodów wentylacyjnych, w terminie do dnia 31 grudnia 2008r. - uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej terminu wykonania ww. obowiązku i wyznaczył nowy 3 miesięczny termin licząc od dnia otrzymania decyzji, a w pozostałej części utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu wskazano, że organ powiatowy dokonał prawidłowej oceny stanu faktycznego i prawnego. Załączone do akt opinie kominiarskie potwierdziły szereg nieprawidłowości w podłączeniach przewodów i kominowych w ww. budynku, ich nieszczelność, brak ciągu i drożności. Organ za bezzasadny uznał zarzut oparcia się jedynie na twierdzeniach strony przeciwnej, gdyż z opinii technicznej J. K. wynika zakres robót niezbędnych do przywrócenia sprawności przewodów wentylacyjnych, w skład których wchodzą m.in. roboty nakazane zaskarżoną decyzją. Konieczność odgruzowania przewodów i doprowadzenia ich do stanu pierwotnego podkreślają również opinie kominiarskie (z 15 maja 2004r., z 30 grudnia 2005r. oraz aneks do opinii kominiarskiej z 6 września 2007r.). Organ wyjaśnił także, że zgromadzony materiał dowodowy wskazuje, iż pozbawienie wentylacji grawitacyjnej lokali [...],[...],[...],[...],[...] i [...] spowodowane zostało wykonaniem wnęki w należącym do skarżącej lokalu nr [...]. Natomiast, ze względu na upływ terminu zakreślonego w decyzji I instancji organ odwoławczy określił nowy termin wykonania ww. obowiązku. Skargę na powyższą decyzję złożyła E. B. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i zarzucając obu rozstrzygnięciom naruszenie art. 6, 7, 8 i 156 ust. 1 pkt 5 kpa oraz błąd w ustaleniach faktycznych organu I instancji. Ponadto podniosła, że organ ten naruszył art. 51 ust. 1 pkt 2 i art. 50 ust. 1 pkt 1 oraz art. 83 ust. 1 - Prawa budowlanego poprzez ich błędne zastosowanie. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji i wniósł o jej oddalenie. W dniu 30 października 2009r. skarżąca złożyła pismo precyzujące zarzuty skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje : Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu. Skarga zasługiwała na uwzględnienie, jednak nie ze wszystkich przyczyn w niej wskazanych. Kontroli Sądu w niniejszej sprawie podlegała decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...], którą organ ten uchylił decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z [...], nakładającą obowiązek doprowadzenia wyburzonego pionu kominowego, w ww. budynku, w lokalu nr [...] należącym do skarżącej, do stanu zgodnego z prawem poprzez wykonanie określonych robót budowlanych - w części dotyczącej terminu wykonania ww. obowiązku i wyznaczył nowy 3 miesięczny termin, natomiast w pozostałej części utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Z akt sprawy wynika jednoznacznie, że w przedmiotowym budynku, w kuchni lokalu nr [...], dokonano wyburzenia pionu kominowego i wykonano w tym miejscu wnękę. Bez znaczenia pozostaje przy tym, czy powyższe roboty budowlane zostały wykonane przez skarżącą. Nie jest bowiem kwestionowane, że E.B. posiada własnościowe spółdzielcze prawo do ww. lokalu, które wprawdzie jest ograniczonym prawem rzeczowym, ale w świetle treści art. 17 ustawy z dnia 15 grudnia 2000r. - o spółdzielniach mieszkaniowych (t.j. Dz.U. z 2003r. Nr 119, poz. 1116 ze zm.) jest prawem zbliżonym do prawa własności. Oznacza to, że skarżąca weszła w prawa i obowiązki wiążące się z przedmiotowym lokalem. Prawidłowo zatem do niej organy skierowały decyzje zmierzające do usunięcia skutków ww. samowoli budowlanej, co odpowiada treści art. 52 Prawa budowlanego. Niezależnie, podkreślić jednak należy, że stosując tryb naprawczy wskazany w art. 50 i 51 Prawa budowlanego organy - z naruszeniem art. 7, 77, 80 oraz art. 107 § 3 kpa - nie ustaliły jaki był stan pierwotny przewodów kominowych przebiegających we wnęce mieszkania skarżącej, a w konsekwencji, jakie roboty budowlane winna ona wykonać dla doprowadzenia tychże przewodów do stanu poprzedniego. W omawianym stanie faktycznym chodzi bowiem o przywrócenie stanu, jaki istniał przed samowolną przebudową przewodów kominowych w lokalu skarżącej. W sprawie winien mieć zatem zastosowanie art. 51 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego, a nie pkt 2 tego przepisu. W związku z powyższym organy winny mieć też na uwadze, że obowiązek przywrócenia stanu poprzedniego mógł dotyczyć tylko lokalu nr [...]. Organy nie mogły natomiast nałożyć obowiązku przywrócenia ciągłości i drożności przewodu kominowego przez jego odgruzowanie i przywrócenie ciągu w całym pionie kominowym przyległym do mieszkania skarżącej. Pion ten przynależy bowiem do tych części przedmiotowego budynku, których konserwacja i właściwe utrzymanie jest obowiązkiem jego właściciela, to jest Spółdzielni Budowlano - Mieszkaniowej [...] przy ul. [...] ". Na marginesie tylko dodać należy, że z opinii kominiarskich zgromadzonych w aktach sprawy wynika jednoznacznie, że przewody kominowe w całym budynku znajdowały się w złym stanie technicznym. Wobec poczynionych ustaleń, przy ponownym rozpoznaniu sprawy rzeczą organów będzie zgromadzenie stosownej dokumentacji technicznej przedmiotowego budynku, która wraz z przedłożonymi opiniami kominiarskimi, pozwoli jednoznacznie ustalić, jakie roboty budowlane winny być wykonane w lokalu nr [...], dla przywrócenia pionu kominowego do stanu poprzedniego. Z przedstawionych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § pkt 1 lit. a i c oraz art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270) orzekł jak w pkt I i II sentencji wyroku. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 oraz art. 205 § 3 ww. ustawy w związku z § 18 ust. 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielanej z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).