II SA/Gl 803/11

SENTENCJA Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach - Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. R. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata z urzędu postanawia: oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy UZASADNIENIE Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy S. R. zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie fachowego pełnomocnika z urzędu. W treści wniosku skarżący wskazał, że nie posiada żadnego majątku, a jedynym źródłem utrzymania, którym dysponuje jest renta inwalidzka uzyskiwana w kwocie 498 zł miesięcznie. Skarżący podał również, że ze względu na stan zdrowia uważa, iż udział fachowego pełnomocnika jest w jego sprawie nieodzowny. Na wezwanie referendarza sądowego S. R. przedstawił dokumenty wskazujące na wysokość uzyskiwanego świadczenia rentowego oraz wyjaśnił, że obecnie zamieszkuje u swojej matki we Włoszech, natomiast przebywając w Polsce zamieszkuje u swojego brata. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje: Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy w formie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia fachowego pełnomocnika z urzędu może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego (art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.). Podane przez stronę informacje, dotyczące sytuacji materialnej oraz życiowej budzą zbyt wiele wątpliwości aby można było stwierdzić, że uzasadnione jest uwzględnienie złożonego wniosku i przyznanie skarżącemu prawa pomocy w całym, wnioskowanym zakresie. Wnioskodawca nie posiada żadnego majątku, którego zbycie lub obciążenie mogłoby przynieść dodatkowy dochód pozwalający na poniesienie kosztów sądowych oraz skorzystanie z usług fachowego pełnomocnika. Z podanych w druku formularza informacji, potwierdzonych nadesłanymi na wezwanie referendarza sądowego dokumentami wynika, że dochód skarżącego jest stosunkowo niski. Jednakże wnioskodawca nie wyjaśnił, skąd, przy tak niskim dochodzie, czerpie środki na podróże do Włoch oraz z jakiego źródła pokrywa koszty zamieszkiwania tam wraz z matką. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy pod uwagę bierze się nie tylko wysokość dochodów oraz składniki majątku strony lecz również sytuację rodzinna badając, czy strona jest w stanie uzyskać wsparcie ze strony najbliższych. Niepodobna bowiem oczekiwać, że ze środków publicznych pokryte zostaną koszty postępowania sądowego oraz wydatki na fachowego pełnomocnika, w sytuacji, w której wnioskodawca może skorzystać ze wsparcia rodziny. W realiach rozpoznawanej sprawy, jak wynika z akt administracyjnych, skarżący korzystał ze wsparcia ojca, który przekazywał mu pieniądze na utrzymanie lokalu mieszkalnego. Brak jest jakichkolwiek informacji odnośnie ewentualnych przeszkód, które uniemożliwiałyby skorzystanie z tego wsparcia obecnie – na poczet kosztów sądowych. Również nic nie wiadomo na temat statusu majątkowego matki, co w kontekście poczynionych uwag ma niebagatelne znaczenie. Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 2 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.